Semua Bab เพราะรักยากหักห้ามใจ (Crazy In Love): Bab 11 - Bab 20

“ไงพ่อสามีแห่งชาติ คนแตกตื่นกันหมดแล้ว ยังมีหน้ามายิ้มอีก”“ไม่ชินกับความหล่อของตัวเองสักที คนอื่นมีตาหมด แต่ใครบางคนแถวนี้กลับมองไม่เห็น”“น้อยๆ หน่อย พ่อนายอยากได้ฉันเป็นลูกสะใภ้ก็ช่างเถอะ แต่นายห้ามเคลิ้มตาม ติดค้างฉันอยู่ ทำตัวดีๆ”“ครับผม ไม้กันหมาของเธอแข็งแรงขนาดนี้ ไอ้บ้าไหนจะกล้ามุดผ่าน”งานเลี้ยงพบปะคนในวงสังคมเป็นสิ่งที่แครอลสู้ไม่ไหว ตั้งแต่แด๊ดพาไปแนะนำให้คนนั้นคนนี้รู้จัก เหล่าคุณนายทั้งหลายก็เตรียมยกลูกชายมาประเคนให้ถึงที่ ชื่อเสียงไม่ดี แต่พ่อรวย พี่ชายทำธุรกิจใหญ่ คอนเนคชันอลังการตั้งตระหง่าน ไม่แปลกที่ปัญหาซุบซิบจะถูกมองข้ามครินต์คือไม้กันหมาชั้นยอด แค่เธอควงเขาออกงานก็ไม่มีใครกล้าแนะนำลูกชายผู้ดีเลิศประเสริฐศรีของตัวเองเมื่อเกือบหนึ่งปีก่อนหมอนี่พึ่งกลับมาจากต่างประเทศ เพราะเป็นคนเถรตรงร้อนวิชา อยู่ดีไม่ว่าดีดันเข้าไปยุ่งเรื่องที่ไม่ควรจนถูกอริทางธุรกิจลักพา เหตุการณ์วันนั้นถ้าไม่ได้พลเมืองดีอย่างเธอช่วย ป่านนี้คงกลายเป็นศพหมกอยู่สักที่“เธอสนใจอยากเป็นภรรยาแห่งชาติดูบ้างไหม”“จิ๊! อยากเป็นนักเลงแห่งชาติมากกว่า จะได้อัดคนพูดมาก นายไม่ใช่แบบที่ฉันชอบ ขับรถไป อย่าม

แครอลควงครินต์เข้าด้านใน ความสวยหวานของเธอดึงดูดสายตาผู้คนตั้งแต่ปรากฏตัว เดรสลายลูกไม้ปักเย็บประณีต เอกลักษณ์ของเนื้อผ้ากลายเป็นจุดเด่นเผยให้เห็นผิวอิ่มอมชมพูวับๆ แวมๆร่องรอยป่าเถื่อนถูกกลบด้วยรองพื้นแล้ว หากไม่สังเกตก็จะไม่รู้ว่ามี ส่วนกระโปรงรัดรูปนั้นไม่น้อยหน้า หุ่นของคนสวมดีมาก พาให้รู้สึกสบายจนไม่อาจละสายตา“เด็กๆ มากันแล้ว เจ้าลูกชายของผมคนนี้ปกติยุ่งอยู่แต่กับงาน จู่ๆหายตัวไปก็นึกว่าโดนโจรลักพาแล้วซะอีก ที่ไหนได้ ไปรับหนูแครอลนี่เอง”“คุณไม่รู้นิสัยของลูกอย่าพึ่งดุสิคะ ถึงเขาจะชอบทำงาน แต่ถ้ามีสิ่งที่สำคัญกว่าต้องเลือกใส่ใจก่อนแน่นอน”ท่านชลเทพกับภรรยามองตากันไปมาอย่างรู้ใจ ต่อหน้านายท่านโทนี่ต้องยกยอปอปั้นมอบความสำคัญให้คนเป็นพิเศษลูกชายของพวกเขาเรียนจบเร็ว ทั้งยังเป็นเหมือนมันสมองและกระดูกสันหลังให้กับบริษัท จะหาคู่ครองที่เหมาะสมเท่าแครอล ซันวาทอเรย์นั้นไม่มีอีกแล้ว ข่าวไม่ดีช่างมันเถอะ ตอนนี้ยังรักสนุกอยู่ แต่สักวันคงเข้ารูปเข้ารอย“อืม ลูกสาวผมยังไม่มีคนของใจ ถ้าครินต์คอยอยู่ข้างๆ ก็คงดีไม่น้อย”นายท่านโทนี่หัวเราะฮึๆ อยู่ในลำคอ ติ๋มๆ แบบนั้นเอาเจ้าลูกคนเล็กไม่อยู่หรอก

แครอลลุกเดินกลับเข้างาน ระหว่างผ่านบ่อปลาคาร์ฟเจอกับหญิงสาวหน้าคุ้นพอดี ไม่อยากมองเห็นแต่หล่อนยิ้มละมุนละไมส่งมาให้ ตาบอดเท่านั้นถึงจะรอด“น้องแคล มาทำอะไรแถวนี้จ๊ะ”งานเลี้ยงใหญ่เจอดาราบ้างไม่แปลก ต้นอ้อเป็นญาติของคุณนายสักคน หากพลาดการปรากฏตัว ก็จะเสียโอกาสรู้จักผู้มีอำนาจไป“ทำไม ถ้าบอกว่ามากินผู้ชาย เธอจะให้คนเอาไปโพสต์อีกหรือไง ต้นอ้อ อยู่ดีไม่ว่าดี เธออยากลงเอยเหมือนเจ้านั่นใช่ไหม”“น้องแคลพูดอะไร พี่ไม่เข้าใจ”“โอ๊ะ!ฉันไม่ได้ทำงานในวงการเหมือนเธอ ฉันไม่กลัวสายตาคนหรอก คนที่ถ่ายรูปฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต ตอนนี้คงโดนตำรวจจับแล้ว จะซัดทอดหาเธอหรือเปล่าก็ไม่รู้ เรียบเรียงคำพูดให้มันน่าฟังหน่อยนะ เวลาแถลงข่าวจะได้ดีกับตัวเอง”ต้นอ้อยังคงรักษาสีหน้าไม่ประสา แม้ว่าใจจะร้อนรุ่มแต่ก็ยอมรับไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจบเห่แน่นอน ยัยคุณหนูนี่ยิ่งเจ้าอารมณ์อยู่ด้วย“มาทำอะไรตรงนี้” เสียงของชายหนุ่มเสมือนเครื่องต่อลมหายใจ ต้นอ้อส่งยิ้มให้คนมาใหม่ทันที“พี่นาวี ต้นอ้อตั้งใจมางานนี้เพราะพี่เลยนะ ต้นอ้อคิดว่าพี่อยู่แถวนี้ก็เลยลองตามหา กลับเข้างานกันเถอะค่ะ” นักแสดงสาวเปลี่ยนบทกะทันหัน หล่อนมาตามหานาวีจริ

กลับเข้ามาในงานเลี้ยง เพราะโดนเหล่าแม่ๆ รุมแนะนำบรรดาลูกสาวไม่หยุด ครินต์จึงต้องออกมาตามแครอล ไหนบอกว่าจะช่วยกัน ทิ้งให้เขาอยู่เผชิญคนเดียวเฉยเลย ใช้ได้ที่ไหน ชายหนุ่มต่อสายหาคน ไม่นานก็ได้ยินน้ำเสียงไร้ความทุกข์ร้อนตอบกลับมา“แครอล ยัยตัวแสบ ตอนนี้อยู่ไหน จงใจแกล้งกันหรือไง รีบโผล่หน้ามาช่วยเดี๋ยวนี้เลย”“จุ๊ๆ กล้าขึ้นเสียงกับลูกพี่เหรอ”ฟังแล้วมันน่าโมโหไหม แทนที่จะเข้าประเด็นสำคัญ แต่คู่สนทนาดันเบี่ยงไปขู่เรื่องน้ำเสียงแทน ครินต์ปรับอารมณ์ให้นิ่งก่อนจะเจรจา“เปล่าครับผม ลูกพี่ช่วยหน่อยเถอะ ผมโดนรุมจนเฉาหมดแล้ว”“เด็กดี พี่สาวเกิดอุบัติเหตุ ข้อเท้าพลิก ตอนนี้ออกมาข้างนอก ไว้วันหลังค่อยว่ากัน”ลูกแกะน้อยครินต์ยังไม่ทันถามไถ่อาการลูกพี่สาวให้รู้เรื่อง ฝ่ายตรงข้ามก็ตัดสายไปดื้อๆ แบบนี้ตลอด ไม่คิดว่าคนอื่นเป็นห่วงบ้างหรือไงภายในรถสปอร์ตสีดำคันหรู หลังการสนทนาจบลง แครอลก็ตวัดสายตาเหนื่อยหน่ายมองค้อนคนขับหนึ่งที ไม่ได้ขอให้เข้ามายุ่ง ไม่เคยเอ่ยปากแม้แต่คำเดียว ทำไมเขาต้องคอยก่อกวนให้อารมณ์เสียอยู่เรื่อยด้วยอยากต่อว่าสักยก แต่ทำไปหมอนี่ก็ไม่สะทกสะท้าน เสียแรงเปล่าแครอลทำลายความเงียบโดยก

นาวีไล่ต้อนไม่ลดละ เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ แม้ว่าคนๆ นั้นจะไม่เต็มใจ แต่ใช่จะไม่มีวิธีกล่อมให้ยอม แครอล ฉันยังเล่นกับเธอไม่เบื่อเลย จงใจถอยหนีไม่ปรึกษากันก่อนแบบนี้ ทำตามใจเกินไปหน่อยไหม“ใครบอกไม่นอน” รู้ดีจัง“ฉันเป็นใคร เรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้”เรื่องแค่นี้ที่ไหน? พูดออกมาไม่กระดากปากเลยนะ การที่คนๆ หนึ่งจะนอนกับใครหรือไม่นอน ความสัมพันธ์ส่วนตัวที่คนนอกไม่ควรยุ่งเหล่านั้น มันกลายเป็นเศษผงขี้ปะติ๋วตั้งแต่เมื่อไร ยกเว้นตั้งใจจะเสือก“สำคัญเหรอ นอนไม่นอนเกี่ยวอะไรกับนาย? ”“เกี่ยวสิ ฉันอยากเอาเธออีก”“ไม่เกี่ยวโว้ย!ไปจัดการตัวเองซะไป”“จัดการตัวเอง แบบนี้เหรอ”นาวีปลดล็อคหัวเข็มขัดราคาแพง รูดซิบกางเกงลง จากนั้นก็นวดคลึงสิ่งที่กำลังแข็งขืนต่อหน้าแครอล มันผงกหัวดึงดันตั้งนานแล้ว ใครปลุกคนนั้นต้องรับผิดชอบ“นี่!นาวี บ้าไปแล้วหรือไง”“ก็บอกให้จัดการตัวเอง”“ไปจัดที่อื่นสิ ไม่ใช่ตรงนี้”แครอลเตรียมลุกวิ่งหนี แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย นาวีจึงสามารถดึงแขนเธอกลับมานั่งลงข้างๆ เหมือนเดิม เขายกยิ้มเจ้าเล่ห์ทว่าแฝงไปด้วยความยั่วยวนยังไม่โพลงปฏิเสธริมฝีปากพลันโดนประกบปิด จูบของเขาจาบจ้วงทารุณ ฟัน