All Chapters of มาเฟียร้ายรักของสายขิม: Chapter 11 - Chapter 16

สามวันผ่านไป... ร่างกายของสายขิมอาจจะฟื้นตัวจากพิษไข้ แต่สิ่งที่ลุกขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงคนไข้กลับไม่ใช่สายขิมคนเดิมที่สดใส พิมพ์ดาวยืนมองเพื่อนรักจากมุมห้องด้วยหัวใจที่บีบคั้น สายขิมนั่งนิ่งขึงอยู่บนเตียง ดวงตาคู่สวยที่เคยสุกใส บัดนี้กลับว่างเปล่าราวกับหลุมดำที่ไร้ก้นบึ้ง เธอจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย ไม่พูดไม่จา ไม่กิน และไม่ยอมหลับนอนสภาพของสายขิมในตอนนี้ไม่ต่างจาก "คนที่ตายไปแล้วจากด้านใน" เหลือเพียงซากศพที่ยังขยับเขยื้อนได้ตามสัญชาตญาณเท่านั้น“ขิม... กินโจ๊กหน่อยนะแก ฉันสั่งร้านเจ้าประจำที่แกชอบมาให้เลยนะ” พิมพ์ดาวพยายามปั้นหน้ายิ้ม เดินเข้าไปหาพร้อมชามอาหารหอมกรุ่นทว่าสายขิมกลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง เธอไม่แม้แต่จะหันมามองเพื่อนรัก ริมฝีปากที่แห้งผากจนแตกเป็นขุยขยับพึมพำเบาๆ ราวกับเสียงกระซิบจากวิญญาณ“เฮีย... เฮียสัญญาแล้ว... เฮียจะมา... เฮีย...”“ขิม! เลิกเพ้อถึงผู้ชายพรรค์นั้นซักที!” พิมพ์ดาววางชามลงกระแทกโต๊ะอย่างเหลืออด &ldqu

สายขิม หอบเอาหัวใจที่แตกสลายจนแทบไม่เหลือชิ้นดีกลับมาซุกตัวอยู่ที่บ้านเกิดในจังหวัดนครราชสีมา เธอใช้เวลาหลายเดือนแรกนอนมองเพดานไม้ในบ้านหลังเก่า ปล่อยให้แม่มะลิวรรณคอยเช็ดน้ำตาและป้อนข้าวป้อนน้ำประหนึ่งเธอกลับไปเป็นเด็กทารกอีกครั้งแต่เมื่อเวลาผ่านไปร่วมปี กาลเวลาก็ทำหน้าที่ของมันอย่างซื่อสัตย์ แม้แผลในใจจะยังเป็นแผลเป็นขนาดใหญ่ที่สัมผัสเมื่อไหร่ก็ยังเสียวแปลบ แต่สายขิมก็เลือกที่จะลุกขึ้นสู้ เธอใช้เงินเก็บก้อนเล็กๆ ที่สะสมมาบวกกับเงินเก็บของแม่ เปิดกิจการ "ร้านดอกไม้ขิมทอง" ร้านดอกไม้เล็ก ๆ แต่โดดเด่นอยู่ใจกลางเมืองโคราชสายขิมเลือกนำเข้าดอกไม้จากต่างประเทศที่แปลกตา ทั้งทิวลิป หลากสี กุหลาบเอควาดอร์ดอกยักษ์ และดอกไม้มงคลตามความเชื่อท้องถิ่น ซึ่งในตอนนั้นยังไม่มีใครกล้าลงทุนทำ ทำให้ร้านของเธอกลายเป็นที่ฮือฮาและโด่งดังไปทั่วตัวเมืองโคราชในเวลาอันรวดเร็วท่ามกลางความวุ่นวายของการจัดดอกไม้ในเช้าวันหนึ่ง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวสีน้ำผึ้งจากการทำงานกลางแจ้ง แต่กลับมีรอยยิ้มที่ดูสะอาดตาและอบอุ่นเดินเข้ามาในร้านเขาคือ กวิน เจ้าของสวนเมล่อนที่ใหญ่ที่สุดในโคราช

4 ปีก่อน ที่ลอนดอน....ท่ามกลางหิมะที่โปรยปวนเหนือกรุงลอนดอน เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวลงจอดที่รันเวย์ลับทางตอนเหนือ ลมหนาวที่พัดมากระทบผิวไม่ได้ทำให้ พันธ์สิน รู้สึกสะทกสะท้าน เพราะความหนาวเหน็บที่แท้จริง มันถูกแช่แข็งอยู่ในหัวใจของเขา ตั้งแต่วินาทีที่เห็นภาพสายขิมเล็กลงเรื่อย ๆ จากบนฟากฟ้าไทยหกเดือนแรกในลอนดอน พันธ์สินถูกส่งไปยัง ‘The Pit’ คุกใต้ดินของตระกูลที่ใช้ฝึกนักฆ่า เขาถูกขังอยู่ในห้องที่ไม่มีแสงสว่าง ไม่มีความร้อน และไม่มีเสียง มีเพียงความเงียบที่คอยกัดกินประสาท ทุกครั้งที่เขาเผลอหลับและฝันถึงสายขิม เขาจะถูกปลุกด้วยการราดน้ำแข็งและเฆี่ยนตี“คิดถึงมันเหรอ? ความรักคือจุดอ่อนที่ทำให้พี่ชายแกต้องตาย!” เอ็ดเวิร์ดคำรามขณะมองหลานชายที่สภาพบอบช้ำพันธ์สินกัดฟันกรอดจนเลือดกบปาก เขาไม่ร้องขอชีวิต ไม่ปริปากอ้อนวอน สิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงให้เขายังมีลมหายใจคือ ‘แหวนทองเกลี้ยง’ ที่เขาแอบซ่อนไว้ในสาบเสื้อข้างซ้าย ตรงกับตำแหน่งหัวใจ เขาใช้ปลายนิ้วที่สั่นเทาลูบไล้มันในความมืด พร้อมกับพึมพำชื่อ