All Chapters of นัดบอดในโรงหนัง: Chapter 1 - Chapter 7

ฉันชื่อหวังเสี่ยวจวน อายุ 25 ปี ทำงานอยู่บริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ครอบครัวของฉันเข้มงวดมาก ต้องรักษาระยะห่างกับผู้ชายตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อเห็นคู่รักคนอื่น ๆ แสดงความรักต่อกัน กลับอดไม่ได้ที่จะสงสัยใคร่รู้เรื่องบางเรื่องที่ฉันไม่เคยมีประสบการณ์ มันกลับดึงดูดฉันอย่างน่าประหลาดใจครอบครัวแนะนำคนคนหนึ่งมาให้ฉันลองไปเดท พ่อแม่บอกว่าถึงอายุที่ฉันควรจะแต่งงานแล้ว แล้วอยากให้ฉันให้ความร่วมมือกับอีกฝ่าย แล้วให้ไปเดทกันอย่างราบรื่นอีกฝ่ายโตกว่าฉัน 3 ปี ดูดีไม่เบาครั้งแรกที่ได้พบกัน เขาก็นัดฉันไปที่โรงภาพยนตร์ตอนที่บนหน้าจอมีฉากชายหญิงสวมกอดและจูบกัน เขายื่นมือออกมา ก่อนจะจับมือของฉันที่วางอยู่บนตักฉันตกใจเล็กน้อย พลางทำตัวไม่ถูกน่าจะเป็นเพราะเขาเห็นว่าฉันไม่ขัดขืนอะไร เขาเลยใช้อีกมือหนึ่งมาโอบฉันไว้ ก่อนจะออกแรงกดให้ไปทางตัวของเขาในตอนนั้นเอง ทั้งบ่า ไหล่และแขนออกแรงไม่เบา ฮอร์โมนที่พุ่งพล่านนั้นมันทำให้ฉันลุ่มหลงไม่เบา"ชอบฉันเหรอ ? "เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ก่อนจะกระซิบถามข้างหูฉันฉันสะดุ้งเล็กน้อย เหมือนมีกระแสไฟฟ้าไหลผ่านตัวติ่งหูของฉันค่อนข้างอ่อนไหวกลิ่นกายของชายคนนี

ตอนที่ผู้ชายแถวหน้าหันกลับมามอง พวกฉันกับหวังเย่ก็นั่งนิ่ง จ้องจอภาพยนตร์เหมือนกำลังดูหนังตามปกติฉันได้แต่หวังให้พวกเขารีบหันกลับไป แต่ไม่คิดเลยว่าหวังเย่จะขยับนิ้วอย่างช้าๆฉันส่งเสียงครางอู้อี้ แทบจะหลุดเสียงออกมาโชคดีที่พวกผู้ชายพวกนั้นแค่มองไปรอบๆ แล้วก็หันกลับไป“ยัยร่าน เกือบโดนจับได้แล้วนะว่าเสร็จกลางโรงหนังน่ะ”หวังเย่โน้มมากระซิบข้างหู เลียติ่งหูฉันเบาๆ แล้วพูดเสียงต่ำฉันหน้าแดงจนร้อนผ่าว ทั้งตัวร้อนรุ่ม ยังจมอยู่กับความรู้สึกเมื่อครู่“ยังหนีบขาอยู่เลย ไม่อยากให้ฉันเอามือออกสินะ งั้นช่วยอีกสักรอบดีไหม”พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็รีบแยกขาออกทันทีหวังเย่หัวเราะเบาๆ แล้วดึงมือออกมา โบกไปมาตรงหน้าฉันมือหยาบคู่นั้นเปียกชื้นไปหมดฉันแทบไม่กล้ามองเลย"กลืนซะ"ฉันมองเขาอย่างตกตะลึงหวังเย่ยื่นมือมาใกล้ปากฉันกลิ่นแปลก ๆ ลอยแตะปลายจมูกฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนถึงจะเคยเห็นในหนังบางประเภทว่ามีฉากแบบนั้นแต่ก็แค่รู้สึกสงสัย ไม่เคยกล้าลองจริงแต่ตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายที่เพิ่งสัมผัสฉันเมื่อครู่ฉันกลับเหมือนถูกบางอย่างชักนำ ค่อย ๆ อ้าปาก แล้วแตะลิ้นลงไปเบา ๆรสช

"ไปเปลี่ยนเป็นกระโปรงเลย ฉันซื้อตั๋วหนังตอน 2 ทุ่มแล้ว โรงหนังอยู่ใกล้ ๆ บ้านเธอ เดินไป 5 นาทีก็ถึง"“เธอไปเองนะ ห้ามเอาของออก แล้วเอารีโมตไปด้วย ค่อยเอามาให้ฉันที่โรงหนัง”หวังเย่สั่งจบแล้วก็วางสายไปแต่ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากหลังจากใส่เข้าไปแล้ว รู้สึกตึง ๆ อึดอัดเล็กน้อยอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อให้รู้สึกดีขึ้นพอใส่ชุดชั้นจีสตริง ยิ่งทำให้ของนั้นแนบแน่นขึ้นกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ทำให้มันไม่หลุดออกมา แต่ยังทำให้มันเข้าไปลึกขึ้นด้วย......ตอนนี้ฉันต้องเดินออกไปแบบนี้เพื่อไปโรงหนัง…ไม่กล้าคิดเลยว่ามันจะตื่นเต้นขนาดไหนแถมหวังเย่ยังให้ฉันเอารีโมตไปให้เขาด้วย ที่โรงหนังตอนนั้น…แก้มฉันร้อนผ่าว และรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวฉันรีบหยุดความคิดนั้นทันทีนึกได้ว่านี่เป็นเดตแรกหลังคบกัน ฉันเลยเลือกชุดกระโปรงที่เข้ารูปมาใส่แต่พอเดินก้าวแรก ความรู้สึกแปลกๆ ก็แล่นขึ้นมาเป็นระลอกฉันแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ขาแทบจะอ่อนแรงพอเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า ก็รู้สึกว่าตรงไข่มุกมันชื้นไปหมดแล้วขาของฉันอ่อนแรงแทบจะยืนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปถึงโรงหนังก็คงมีน้ำไหลลงมาตามขาแน่ ๆฉันคิดแล้วก็รู้สึก

ในเสี้ยววินาทีนั้น ความรู้สึกแน่นและวาบหวามพุ่งขึ้นไปทั้งตัวจนฉันรู้สึกวาบไปทั้งหนังศีรษะ แทบอยากครางออกมาโชคดีที่ฉันยังพอจำได้ว่านี่คือโรงหนังฉันเลยได้แต่กัดไหล่หวังเย่ แล้วส่งเสียงเบาๆหวังเย่กอดฉันแน่น ช่วงเอวเหมือนกำลังโยกบนเครื่องยนต์ไฟฟ้าฉันรู้สึกมึนงงจนแทบรับไม่ไหว“การได้เจอเธอ ฉันเหมือนได้เจอของดีเลย”หวังเย่กระซิบใกล้หู ฉันเผลอหลบ เขาหัวเราะเบาๆ แล้วยังแกล้งฉันต่อเขาดูเหมือนจะชอบเห็นฉันควบคุมตัวเองไม่อยู่ฉันเองก็เริ่มห้ามใจไม่อยู่ เผลอเกาะแขนเขา แล้วจูบเขาซ้ำๆฉันลืมไปแล้วว่านี่คือโรงหนังฉันไม่รู้ว่าคนแถวหน้าจะได้ยินเสียงเราไหม และหันมามองหรือเปล่าหรือบางทีตอนนี้พวกเขาอาจกำลังมองอยู่ก็ได้หรืออาจกำลังพูดกันว่าเราสองคนดูไม่เหมาะสมหรือบางคนอาจถึงขั้นหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายแต่ตอนนี้ฉันไม่สนอะไรอีกแล้วตอนนี้ฉันแค่อยากปล่อยตัวและปล่อยใจให้เต็มที่ฉันไม่คิดเลยว่าการนัดดูตัวครั้งนี้ จะทำให้ฉันเจอคนที่เข้ากับฉันอย่างหวังเย่เราทั้งคู่ต่างก็มีความยับยั้งชั่งใจน้อย และมีความต้องการแรงพอๆ กันความชอบลึก ๆ บางอย่างของเรา มีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่ตอบสนองได้แบบ