Share

บทที่ 2

Author: ฤดูใบไม้ร่วงที่เย็นสบาย
คู่เดทของฉันชื่อหวังเย่

ฉันคิดในใจ เขานี่เป็นอาหวังจริง ๆ

แค่ในโรงภาพยนตร์ก็จูบฉันพลางกดให้นั่งอยู่กับที่ อีกมือก็ลูบไล้เอวของฉันใต้เสื้อผ้า

เขาจูบอย่างดูดดื่ม จนทำให้ฉันหายใจแทบไม่ออก

หน้าฉันแดง พลางกวาดตามองไปรอบ ๆ

ยังดีที่พวกเรานั่งบริเวณมุมห้อง เลยไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามีคู่ชายหญิงทำแบบนี้ในโรงหนัง

"ตั้งใจหน่อยสิ"

จู่ ๆ มือของเขาก็ผลุบเข้าไปในเสื้อของฉัน พลางจับหน้าอกของฉัน และคลึงบริเวณนั้น

ฉันเผลอร้อง “อ๊ะ” ออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว

แต่พอนึกได้ว่านี่อยู่ข้างนอก ก็รีบหุบปากทันที

“เสียงเพราะจริงๆ…เพราะกว่านางเอกในหนังนี่อีก”

ฉันหน้าแดงเมื่อโดนชม แต่ในใจก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

มือของเขาชำนาญมาก โดยเฉพาะนิ้วที่มีผิวหยาบจากรอยด้าน

ทุกครั้งที่สัมผัส ความรู้สึกยิ่งทวีความชัดเจนขึ้น

ฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายในโรงหนังแบบนี้

ฉันเงยคอขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายนำทุกอย่าง

หวังเย่สังเกตได้ถึงการตอบสนองของร่างกายฉันในทุกครั้งที่เขาสัมผัส

เขาเริ่มจงใจใช้นิ้วส่วนที่หยาบแตะต้องบริเวณจุดเสียวซ่านของฉัน

ฉันเผลอครางออกมาโดยควบคุมไม่อยู่

“ตื่นเต้นขนาดนี้ไม่ไหวนะ…เรายังอยู่นอกบ้านนะ อยากให้คนอื่นเห็นหรือไง?”

หวังเย่ถามพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ฉันลืมตาขึ้น หน้าแดงก่ำ ดวงตาเอ่อคล้ายมีน้ำ

“ก็เพราะ…อืม…นาย…”

“เอาล่ะ ๆ งั้นฉันไม่แตะแล้วก็ได้”

พูดจบเขาก็ชักมือออกมาจากชุดชั้นในของฉัน

ความว่างเปล่าแล่นเข้ามาในทันที

ฉันเผลอคว้าข้อมือเขาไว้ กัดริมฝีปาก แต่ก็อายเกินกว่าจะพูดต่อ

“ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ” เขาโน้มมากระซิบข้างหูแล้วแกล้งงับเบาๆ

ฉันส่งเสียงครางแผ่ว ร่างกายยิ่งอ่อนระทวย

“ขอดูหน่อยสิ…เธอคงจะแฉะไปหมดแล้วใช่ไหม ? ”

พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็รู้ทันทีว่าเขากำลังจะทำอะไร แล้วชะงักไปทันที

นี่มันอยู่ในโรงหนังนะ!

แถวหน้าพวกเราก็ยังมีคนนั่งอยู่

ฉันเริ่มลนลาน อยากจะคว้ามือเขาไว้ แต่ความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามากลับทำให้แรงหายไป ฉันเอนตัวอยู่บนที่นั่งอย่างเหม่อลอย ความคิดแทบหยุดนิ่ง

มือของเขาเลื่อนต่ำลง กดผ่านผ้ากางเกงลงมา

“ฮ่า ๆ แฉะอย่างที่คิดเลย”

ใบหน้าฉันยิ่งร้อนผ่าว หัวใจเต้นแรงไม่หยุด

มือคู่นั้นปลดกระดุม รูดซิปลง แล้วเลื่อนเข้าไปด้านในอย่างคล่องแคล่ว

วินาทีที่ถูกแตะต้อง ร่างกายฉันก็สะท้านขึ้นมา

ถังป๊อปคอร์นหลุดมือ หล่นกระแทกพื้น

เสียงนั้นทำให้ผู้ชายแถวหน้าหลายคนหันมามอง

ทั้งตัวฉันแข็งทื่อไปหมด

ยิ่งน่าอายไปกว่านั้น เพราะความตกใจ ร่างกายฉันก็พลันถึงจุดสูงสุด ของเหลวไหลเลอะเต็มมือเขา

โชคดีที่มีพนักพิงเก้าอี้บังไว้ พวกเขาเลยมองไม่เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนที่นั่งของเรา

แต่หวังเย่กลับทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยิ้มออกมาเฉย ๆ

“ป๊อปคอร์นหล่นน่ะครับ ขอโทษที่รบกวนการดูหนังนะครับ”

“อ๋อ ไม่เป็นไร”

ผู้ชายแถวหน้าหันกลับไปดูหนังต่อ

หวังเย่มองมาที่ฉันแล้วยิ้ม “ตกใจเหรอ ร่างกายตอบสนองดีเลยนะ”

เมื่อพูดจบ เขาก็แกล้งกดลงไปอีกครั้ง

ตอนที่เขาแตะลงมา ฉันก็เผลอครางแผ่ว ร่างกายสั่นสะท้าน และเผลอหนีบขาเข้าห

“ปล่อย…มันแปลกๆ…”

หวังเย่หัวเราะอีกครั้ง “หนีบมือฉันไว้แบบนี้ ไม่อยากให้ไปเหรอ?”

“ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ สรุปอยากให้ฉันทำยังไงกันแน่?”

ฉันรู้ดีว่าตอนนี้ ในสายตาของหวังเย่ ฉันคงหน้าแดงก่ำ ดวงตาพร่าเลือน เหมือนคนที่เพิ่งถูกเอาใจใส่แต่ยังไม่พอใจ

“ทำไมมีกลิ่นหวานๆ ลอยมานะ?”

จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้ชายจากแถวหน้าพูดขึ้นอย่างสงสัย

ฉันรีบหนีบขาแน่น ใช้สองมือซ้อนกันปิดตรงซิปกางเกงที่เปิดอยู่ ไม่กล้าขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

ส่วนผู้ชายข้าง ๆ ฉันกลับยิ้มออกมา

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 7

    ในเสี้ยววินาทีนั้น ความรู้สึกแน่นและวาบหวามพุ่งขึ้นไปทั้งตัวจนฉันรู้สึกวาบไปทั้งหนังศีรษะ แทบอยากครางออกมาโชคดีที่ฉันยังพอจำได้ว่านี่คือโรงหนังฉันเลยได้แต่กัดไหล่หวังเย่ แล้วส่งเสียงเบาๆหวังเย่กอดฉันแน่น ช่วงเอวเหมือนกำลังโยกบนเครื่องยนต์ไฟฟ้าฉันรู้สึกมึนงงจนแทบรับไม่ไหว“การได้เจอเธอ ฉันเหมือนได้เจอของดีเลย”หวังเย่กระซิบใกล้หู ฉันเผลอหลบ เขาหัวเราะเบาๆ แล้วยังแกล้งฉันต่อเขาดูเหมือนจะชอบเห็นฉันควบคุมตัวเองไม่อยู่ฉันเองก็เริ่มห้ามใจไม่อยู่ เผลอเกาะแขนเขา แล้วจูบเขาซ้ำๆฉันลืมไปแล้วว่านี่คือโรงหนังฉันไม่รู้ว่าคนแถวหน้าจะได้ยินเสียงเราไหม และหันมามองหรือเปล่าหรือบางทีตอนนี้พวกเขาอาจกำลังมองอยู่ก็ได้หรืออาจกำลังพูดกันว่าเราสองคนดูไม่เหมาะสมหรือบางคนอาจถึงขั้นหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายแต่ตอนนี้ฉันไม่สนอะไรอีกแล้วตอนนี้ฉันแค่อยากปล่อยตัวและปล่อยใจให้เต็มที่ฉันไม่คิดเลยว่าการนัดดูตัวครั้งนี้ จะทำให้ฉันเจอคนที่เข้ากับฉันอย่างหวังเย่เราทั้งคู่ต่างก็มีความยับยั้งชั่งใจน้อย และมีความต้องการแรงพอๆ กันความชอบลึก ๆ บางอย่างของเรา มีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่ตอบสนองได้แบบ

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 6

    หวังเย่ไม่ได้มีท่าทีจะให้ฉันขึ้นรถเลยพอไฟเขียว เขาก็ขับรถออกไปพร้อมรอยยิ้มกวนๆฉันมองไฟท้ายรถของเขาอย่างหงุดหงิด แล้วค่อยๆ เดินไปจนถึงโรงหนังหวังเย่ซื้อตั๋วไว้แล้ว พอเห็นฉันมาก็โอบเอวพาเดินเข้าไปข้างในเขาจูบแก้มฉันเบาๆ หนึ่งครั้ง“วันนี้สวยมากเลยนะ”ฉันรู้สึกดีใจและตื่นเต้นกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเร่งฝีเท้า ทำให้ฉันต้องรีบเดินตามให้ทันฉันเพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกว่าของเล่นนั้นมันจะออกมาแล้วฉันตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีหวังเย่กลับหัวเราะในลำคอเบา ๆฉันถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเขาตั้งใจแกล้งฉันฉันเลยหยิกเขาอย่างงอนๆ เขาถึงหยุดแกล้งฉันต่อแต่พอไปถึงที่นั่งแล้ว ฉันก็ยังรู้สึกไม่ปกติอยู่ดีตอนนั้นหนังเริ่มฉายแล้ว ในโรงมีคนไม่มากฉันกับหวังเย่นั่งอยู่มุมห้อง รอบ ๆ ไม่มีคนหัวใจฉันเริ่มเต้นแรง คาดเดาได้ว่าหลังจากนี้คงไม่ธรรมดาแน่ๆหวังเย่เลิกกระโปรงของฉันขึ้น ก่อนจะยื่นมือเข้ามาลูบไล้“ที่รัก ตอนเดินมาเสร็จไปหลายรอบเลยใช่ไหม ?”ฉันรีบหนีบขาไว้ แล้วใช้มือปิดบังตัวเอง“ในโรงหนังมีกล้องวงจรปิดนะ ! ”“ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีใครรู้จักเราสักหน่อย”

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 5

    "ไปเปลี่ยนเป็นกระโปรงเลย ฉันซื้อตั๋วหนังตอน 2 ทุ่มแล้ว โรงหนังอยู่ใกล้ ๆ บ้านเธอ เดินไป 5 นาทีก็ถึง"“เธอไปเองนะ ห้ามเอาของออก แล้วเอารีโมตไปด้วย ค่อยเอามาให้ฉันที่โรงหนัง”หวังเย่สั่งจบแล้วก็วางสายไปแต่ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากหลังจากใส่เข้าไปแล้ว รู้สึกตึง ๆ อึดอัดเล็กน้อยอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อให้รู้สึกดีขึ้นพอใส่ชุดชั้นจีสตริง ยิ่งทำให้ของนั้นแนบแน่นขึ้นกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ทำให้มันไม่หลุดออกมา แต่ยังทำให้มันเข้าไปลึกขึ้นด้วย......ตอนนี้ฉันต้องเดินออกไปแบบนี้เพื่อไปโรงหนัง…ไม่กล้าคิดเลยว่ามันจะตื่นเต้นขนาดไหนแถมหวังเย่ยังให้ฉันเอารีโมตไปให้เขาด้วย ที่โรงหนังตอนนั้น…แก้มฉันร้อนผ่าว และรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวฉันรีบหยุดความคิดนั้นทันทีนึกได้ว่านี่เป็นเดตแรกหลังคบกัน ฉันเลยเลือกชุดกระโปรงที่เข้ารูปมาใส่แต่พอเดินก้าวแรก ความรู้สึกแปลกๆ ก็แล่นขึ้นมาเป็นระลอกฉันแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ขาแทบจะอ่อนแรงพอเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า ก็รู้สึกว่าตรงไข่มุกมันชื้นไปหมดแล้วขาของฉันอ่อนแรงแทบจะยืนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปถึงโรงหนังก็คงมีน้ำไหลลงมาตามขาแน่ ๆฉันคิดแล้วก็รู้สึก

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 4

    พอได้ปลดปล่อยในครั้งนี้ ฉันก็ยิ่งคาดหวังกับการเจอเขาอีกในครั้งต่อไปผ่านไปสองวันหลังกลับบ้าน หวังเย่บอกว่าเขาซื้อของขวัญให้ฉันสองชิ้นฉันทั้งดีใจและประหลาดใจ แอบลุ้นว่ามันจะเป็นอะไรวันนั้นหลังเลิกงาน ฉันถือพัสดุสองกล่องกลับบ้านทันทีที่เปิดกล่องแรก ใบหน้าฉันก็แดงขึ้นมาทันทีข้อความจากหวังเย่ก็เด้งเข้ามาพอดี"เป็นไง เปิดของขวัญดูหรือยัง ชอบไหม""เพิ่งเปิดไปอันหนึ่ง"ฉันตอบข้อความเสร็จ วิดีโอคอลจากหวังเย่ก็โทรเข้ามาทันทีในวิดีโอ เขายังไม่ได้โกนหนวด ใส่เสื้อกล้ามเหมือนเพิ่งซ่อมรถเสร็จ ตัวมอมแมมมีคราบเหงื่อ แต่กลับดูมีเสน่ห์แบบผู้ชายดิบๆเขายิ้มกวนๆ ใส่ฉัน“แบบนี้เป็นไง ไม่เลวใช่ไหม”ฉันหน้าแดงกว่าเดิม “ทำไมนายถึงซื้อแบบนี้ล่ะ”ถึงจะพูดแบบนั้น แต่สายตาฉันก็อดเหลือบมองในกล่องไม่ได้มันคือชุดชั้นในสีดำจีสตริงและตรงส่วนกลางยังมีสายไข่มุกพาดอยู่ด้วยถ้าใส่จริง สายไข่มุกก็คงแนบไปกับร่างกายแค่คิดว่าทุกก้าวจะเสียดสี ก็ดูน่าจะหวั่นไหวไม่น้อยคิดถึงภาพนั้นแล้ว ฉันกลับรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ อย่างน่าอาย และร่างกายก็เริ่มมีปฏิกิริยาอย่างควบคุมไม่ได้"ยัยร่าน ยังจะมาเสแสร้งอีก ฉันดูจ

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 3

    ตอนที่ผู้ชายแถวหน้าหันกลับมามอง พวกฉันกับหวังเย่ก็นั่งนิ่ง จ้องจอภาพยนตร์เหมือนกำลังดูหนังตามปกติฉันได้แต่หวังให้พวกเขารีบหันกลับไป แต่ไม่คิดเลยว่าหวังเย่จะขยับนิ้วอย่างช้าๆฉันส่งเสียงครางอู้อี้ แทบจะหลุดเสียงออกมาโชคดีที่พวกผู้ชายพวกนั้นแค่มองไปรอบๆ แล้วก็หันกลับไป“ยัยร่าน เกือบโดนจับได้แล้วนะว่าเสร็จกลางโรงหนังน่ะ”หวังเย่โน้มมากระซิบข้างหู เลียติ่งหูฉันเบาๆ แล้วพูดเสียงต่ำฉันหน้าแดงจนร้อนผ่าว ทั้งตัวร้อนรุ่ม ยังจมอยู่กับความรู้สึกเมื่อครู่“ยังหนีบขาอยู่เลย ไม่อยากให้ฉันเอามือออกสินะ งั้นช่วยอีกสักรอบดีไหม”พอได้ยินแบบนั้น ฉันก็รีบแยกขาออกทันทีหวังเย่หัวเราะเบาๆ แล้วดึงมือออกมา โบกไปมาตรงหน้าฉันมือหยาบคู่นั้นเปียกชื้นไปหมดฉันแทบไม่กล้ามองเลย"กลืนซะ"ฉันมองเขาอย่างตกตะลึงหวังเย่ยื่นมือมาใกล้ปากฉันกลิ่นแปลก ๆ ลอยแตะปลายจมูกฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนถึงจะเคยเห็นในหนังบางประเภทว่ามีฉากแบบนั้นแต่ก็แค่รู้สึกสงสัย ไม่เคยกล้าลองจริงแต่ตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ชายที่เพิ่งสัมผัสฉันเมื่อครู่ฉันกลับเหมือนถูกบางอย่างชักนำ ค่อย ๆ อ้าปาก แล้วแตะลิ้นลงไปเบา ๆรสช

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 2

    คู่เดทของฉันชื่อหวังเย่ฉันคิดในใจ เขานี่เป็นอาหวังจริง ๆแค่ในโรงภาพยนตร์ก็จูบฉันพลางกดให้นั่งอยู่กับที่ อีกมือก็ลูบไล้เอวของฉันใต้เสื้อผ้าเขาจูบอย่างดูดดื่ม จนทำให้ฉันหายใจแทบไม่ออกหน้าฉันแดง พลางกวาดตามองไปรอบ ๆยังดีที่พวกเรานั่งบริเวณมุมห้อง เลยไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามีคู่ชายหญิงทำแบบนี้ในโรงหนัง"ตั้งใจหน่อยสิ"จู่ ๆ มือของเขาก็ผลุบเข้าไปในเสื้อของฉัน พลางจับหน้าอกของฉัน และคลึงบริเวณนั้นฉันเผลอร้อง “อ๊ะ” ออกมาโดยไม่ทันตั้งตัวแต่พอนึกได้ว่านี่อยู่ข้างนอก ก็รีบหุบปากทันที“เสียงเพราะจริงๆ…เพราะกว่านางเอกในหนังนี่อีก”ฉันหน้าแดงเมื่อโดนชม แต่ในใจก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกมือของเขาชำนาญมาก โดยเฉพาะนิ้วที่มีผิวหยาบจากรอยด้านทุกครั้งที่สัมผัส ความรู้สึกยิ่งทวีความชัดเจนขึ้นฉันไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้อยู่ใกล้ชิดกับผู้ชายในโรงหนังแบบนี้ฉันเงยคอขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้เขาเป็นฝ่ายนำทุกอย่างหวังเย่สังเกตได้ถึงการตอบสนองของร่างกายฉันในทุกครั้งที่เขาสัมผัสเขาเริ่มจงใจใช้นิ้วส่วนที่หยาบแตะต้องบริเวณจุดเสียวซ่านของฉันฉันเผลอครางออกมาโดยควบคุมไม่อยู่“ตื่นเต้นขนาดนี้ไ

  • นัดบอดในโรงหนัง   บทที่ 1

    ฉันชื่อหวังเสี่ยวจวน อายุ 25 ปี ทำงานอยู่บริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ครอบครัวของฉันเข้มงวดมาก ต้องรักษาระยะห่างกับผู้ชายตั้งแต่ยังเล็ก เมื่อเห็นคู่รักคนอื่น ๆ แสดงความรักต่อกัน กลับอดไม่ได้ที่จะสงสัยใคร่รู้เรื่องบางเรื่องที่ฉันไม่เคยมีประสบการณ์ มันกลับดึงดูดฉันอย่างน่าประหลาดใจครอบครัวแนะนำคนค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status