LOGIN
นัดบอดในโรงหนัง
18
Share:
Report
"ครืด ๆ ~" "โอ๊ย เบาหน่อย ฉันไม่ไหวแล้ว" ของเล่นที่อยู่ในตัวฉันมันสั่นด้วยความเร็ว ฉันหนีบขาสองข้างแน่น ใบหน้าแดงก่ำอยู่ในมุมหนึ่งของโรงหนัง ข้างกาย เป็นแฟนหนุ่มที่วางรีโมทลง ก่อนจะกดหัวของฉัน พลางรูดซิปและดึงกางเกงลง......
View MoreChapter 1
บทที่ 1
Latest chapter
นัดบอดในโรงหนัง บทที่ 7
ในเสี้ยววินาทีนั้น ความรู้สึกแน่นและวาบหวามพุ่งขึ้นไปทั้งตัวจนฉันรู้สึกวาบไปทั้งหนังศีรษะ แทบอยากครางออกมาโชคดีที่ฉันยังพอจำได้ว่านี่คือโรงหนังฉันเลยได้แต่กัดไหล่หวังเย่ แล้วส่งเสียงเบาๆหวังเย่กอดฉันแน่น ช่วงเอวเหมือนกำลังโยกบนเครื่องยนต์ไฟฟ้าฉันรู้สึกมึนงงจนแทบรับไม่ไหว“การได้เจอเธอ ฉันเหมือนได้เจอของดีเลย”หวังเย่กระซิบใกล้หู ฉันเผลอหลบ เขาหัวเราะเบาๆ แล้วยังแกล้งฉันต่อเขาดูเหมือนจะชอบเห็นฉันควบคุมตัวเองไม่อยู่ฉันเองก็เริ่มห้ามใจไม่อยู่ เผลอเกาะแขนเขา แล้วจูบเขาซ้ำๆฉันลืมไปแล้วว่านี่คือโรงหนังฉันไม่รู้ว่าคนแถวหน้าจะได้ยินเสียงเราไหม และหันมามองหรือเปล่าหรือบางทีตอนนี้พวกเขาอาจกำลังมองอยู่ก็ได้หรืออาจกำลังพูดกันว่าเราสองคนดูไม่เหมาะสมหรือบางคนอาจถึงขั้นหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายแต่ตอนนี้ฉันไม่สนอะไรอีกแล้วตอนนี้ฉันแค่อยากปล่อยตัวและปล่อยใจให้เต็มที่ฉันไม่คิดเลยว่าการนัดดูตัวครั้งนี้ จะทำให้ฉันเจอคนที่เข้ากับฉันอย่างหวังเย่เราทั้งคู่ต่างก็มีความยับยั้งชั่งใจน้อย และมีความต้องการแรงพอๆ กันความชอบลึก ๆ บางอย่างของเรา มีเพียงอีกฝ่ายเท่านั้นที่ตอบสนองได้แบบ
นัดบอดในโรงหนัง บทที่ 6
หวังเย่ไม่ได้มีท่าทีจะให้ฉันขึ้นรถเลยพอไฟเขียว เขาก็ขับรถออกไปพร้อมรอยยิ้มกวนๆฉันมองไฟท้ายรถของเขาอย่างหงุดหงิด แล้วค่อยๆ เดินไปจนถึงโรงหนังหวังเย่ซื้อตั๋วไว้แล้ว พอเห็นฉันมาก็โอบเอวพาเดินเข้าไปข้างในเขาจูบแก้มฉันเบาๆ หนึ่งครั้ง“วันนี้สวยมากเลยนะ”ฉันรู้สึกดีใจและตื่นเต้นกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้แต่ไม่คิดเลยว่าเขาจะเร่งฝีเท้า ทำให้ฉันต้องรีบเดินตามให้ทันฉันเพิ่งจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็รู้สึกว่าของเล่นนั้นมันจะออกมาแล้วฉันตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีหวังเย่กลับหัวเราะในลำคอเบา ๆฉันถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเขาตั้งใจแกล้งฉันฉันเลยหยิกเขาอย่างงอนๆ เขาถึงหยุดแกล้งฉันต่อแต่พอไปถึงที่นั่งแล้ว ฉันก็ยังรู้สึกไม่ปกติอยู่ดีตอนนั้นหนังเริ่มฉายแล้ว ในโรงมีคนไม่มากฉันกับหวังเย่นั่งอยู่มุมห้อง รอบ ๆ ไม่มีคนหัวใจฉันเริ่มเต้นแรง คาดเดาได้ว่าหลังจากนี้คงไม่ธรรมดาแน่ๆหวังเย่เลิกกระโปรงของฉันขึ้น ก่อนจะยื่นมือเข้ามาลูบไล้“ที่รัก ตอนเดินมาเสร็จไปหลายรอบเลยใช่ไหม ？”ฉันรีบหนีบขาไว้ แล้วใช้มือปิดบังตัวเอง“ในโรงหนังมีกล้องวงจรปิดนะ ! ”“ไม่เป็นไรหรอก ไม่มีใครรู้จักเราสักหน่อย”
นัดบอดในโรงหนัง บทที่ 5
"ไปเปลี่ยนเป็นกระโปรงเลย ฉันซื้อตั๋วหนังตอน 2 ทุ่มแล้ว โรงหนังอยู่ใกล้ ๆ บ้านเธอ เดินไป 5 นาทีก็ถึง"“เธอไปเองนะ ห้ามเอาของออก แล้วเอารีโมตไปด้วย ค่อยเอามาให้ฉันที่โรงหนัง”หวังเย่สั่งจบแล้วก็วางสายไปแต่ฉันกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากหลังจากใส่เข้าไปแล้ว รู้สึกตึง ๆ อึดอัดเล็กน้อยอยากทำอะไรสักอย่างเพื่อให้รู้สึกดีขึ้นพอใส่ชุดชั้นจีสตริง ยิ่งทำให้ของนั้นแนบแน่นขึ้นกว่าเดิม ไม่ใช่แค่ทำให้มันไม่หลุดออกมา แต่ยังทำให้มันเข้าไปลึกขึ้นด้วย......ตอนนี้ฉันต้องเดินออกไปแบบนี้เพื่อไปโรงหนัง…ไม่กล้าคิดเลยว่ามันจะตื่นเต้นขนาดไหนแถมหวังเย่ยังให้ฉันเอารีโมตไปให้เขาด้วย ที่โรงหนังตอนนั้น…แก้มฉันร้อนผ่าว และรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัวฉันรีบหยุดความคิดนั้นทันทีนึกได้ว่านี่เป็นเดตแรกหลังคบกัน ฉันเลยเลือกชุดกระโปรงที่เข้ารูปมาใส่แต่พอเดินก้าวแรก ความรู้สึกแปลกๆ ก็แล่นขึ้นมาเป็นระลอกฉันแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ ขาแทบจะอ่อนแรงพอเดินไปถึงตู้เสื้อผ้า ก็รู้สึกว่าตรงไข่มุกมันชื้นไปหมดแล้วขาของฉันอ่อนแรงแทบจะยืนไม่ไหวถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไปถึงโรงหนังก็คงมีน้ำไหลลงมาตามขาแน่ ๆฉันคิดแล้วก็รู้สึก
นัดบอดในโรงหนัง บทที่ 4
พอได้ปลดปล่อยในครั้งนี้ ฉันก็ยิ่งคาดหวังกับการเจอเขาอีกในครั้งต่อไปผ่านไปสองวันหลังกลับบ้าน หวังเย่บอกว่าเขาซื้อของขวัญให้ฉันสองชิ้นฉันทั้งดีใจและประหลาดใจ แอบลุ้นว่ามันจะเป็นอะไรวันนั้นหลังเลิกงาน ฉันถือพัสดุสองกล่องกลับบ้านทันทีที่เปิดกล่องแรก ใบหน้าฉันก็แดงขึ้นมาทันทีข้อความจากหวังเย่ก็เด้งเข้ามาพอดี"เป็นไง เปิดของขวัญดูหรือยัง ชอบไหม""เพิ่งเปิดไปอันหนึ่ง"ฉันตอบข้อความเสร็จ วิดีโอคอลจากหวังเย่ก็โทรเข้ามาทันทีในวิดีโอ เขายังไม่ได้โกนหนวด ใส่เสื้อกล้ามเหมือนเพิ่งซ่อมรถเสร็จ ตัวมอมแมมมีคราบเหงื่อ แต่กลับดูมีเสน่ห์แบบผู้ชายดิบๆเขายิ้มกวนๆ ใส่ฉัน“แบบนี้เป็นไง ไม่เลวใช่ไหม”ฉันหน้าแดงกว่าเดิม “ทำไมนายถึงซื้อแบบนี้ล่ะ”ถึงจะพูดแบบนั้น แต่สายตาฉันก็อดเหลือบมองในกล่องไม่ได้มันคือชุดชั้นในสีดำจีสตริงและตรงส่วนกลางยังมีสายไข่มุกพาดอยู่ด้วยถ้าใส่จริง สายไข่มุกก็คงแนบไปกับร่างกายแค่คิดว่าทุกก้าวจะเสียดสี ก็ดูน่าจะหวั่นไหวไม่น้อยคิดถึงภาพนั้นแล้ว ฉันกลับรู้สึกใจเต้นแปลก ๆ อย่างน่าอาย และร่างกายก็เริ่มมีปฏิกิริยาอย่างควบคุมไม่ได้"ยัยร่าน ยังจะมาเสแสร้งอีก ฉันดูจ
