Todos los capítulos de เกมภาพลับสามีมาเฟีย: Capítulo 1 - Capítulo 8

คาร์เตอร์ตกใจจนชะงักไปอย่างเห็นได้ชัดเขาคงไม่เคยคาดคิดว่าภรรยาของเขา คนที่เคยอ่อนหวานและว่าง่ายเสมอมา จะลุกขึ้นมาโต้กลับเขาแบบนี้เมื่อนึกถึงคำสัญญาของเรา แววตาของเขาก็สั่นไหว และความรู้สึกผิดที่หาได้ยากก็พาดผ่านใบหน้าของเขาคบกันมาสามปี แต่งงานกันอีกห้าปีเมื่อเห็นเขาในสภาพนี้ เศษเสี้ยวแห่งความหวังอันน่าสมเพชครั้งสุดท้ายในใจฉันก็แตกสลายกลายเป็นผุยผงฉันเคยคิดว่าข้อเสียเพียงอย่างเดียวของเขาในฐานะสามี คือการที่เขาหมกมุ่นอยู่กับการหาความสำราญใส่ตัวตอนนี้ฉันเห็นแล้วว่าเขาไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นพ่อคนบางทีแววตาดูถูกของฉันอาจจะชัดเจนเกินไป คาร์เตอร์ถึงได้หลบตาฉัน เขาคลายเนกไทขณะพยายามพูดหาข้ออ้างแบบตะกุกตะกัก"คุณก็รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นบ้าง สโลน ตอนนั้นผมมีสายด่วนเข้ามาพอดี ธุระของตระกูลน่ะ มันรอไม่ได้จริงๆ...""อ้อ งั้นเหรอ?"ฉันมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเหลือบไปมองโซเฟียที่ยืนอยู่ข้างเขาด้วยท่าทางพร้อมจะโดดเข้ามาปกป้อง น้ำเสียงของฉันเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน"ธุระด่วนอะไรที่รอไม่ได้?ธุระประเภทที่ต้องปล่อยให้ยัยนี่มาเฝ้าดูฉันในสภาพอ่อนแอไร้ที่พึ่งที่สุดน่ะเหรอ ด่วนมากขนาดที่คุณไม

คาร์เตอร์ซึ่งเพิ่งเดินถึงประตูก็หยุดชะงักฝีเท้าลงเขาหันกลับมามองฉันราวกับว่าฉันเป็นเด็กที่กำลังงี่เง่า "เมื่อกี้ว่าอะไรนะ? ชดใช้งั้นเหรอ?"เขาเดินถอยหลังกลับมาหาฉันสองก้าว เอื้อมมือจะมาจับแก้ม แต่ฉันหันหน้าหนีมือของเขาเขาไม่ได้โกรธที่ถูกปล่อยให้มือค้างอยู่กลางอากาศ เขาแค่หัวเราะอยู่ในลำคอ แล้วสอดมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงสูทสั่งตัดราคาแพง"สโลนที่รักของผม เดี๋ยวนี้หัดพูดจาแข็งกร้าวแล้วเหรอ? ที่รัก อย่าทำเป็นเรื่องดราม่าไปหน่อยเลยน่า" "ฤทธิ์ยาสลบยังค้างอยู่ในหัวหรือเปล่าเนี่ย?"ความเจ็บปวดที่หน้าท้องรุนแรงจนฉันแทบจะทรงตัวไม่อยู่ แต่ฉันยังคงจ้องตาเขาไม่หยุด "ฉันพูดจริง""คาร์เตอร์ รอสซี่ คุณจะต้องคุกเข่าและเสียใจกับสิ่งที่ทำลงไปในวันนี้"เมื่อสายตาของเราหันมาสบกัน เมื่อเขาเห็นว่าฉันไม่ได้ล้อเล่นแม้แต่นิดเดียว คาร์เตอร์ก็ดูประหลาดใจ แต่เขาก็รีบส่ายหัวทันทีเขาโน้มตัวลงมาเอาหน้ามาแนบชิดใบหูฉัน ลมหายใจของเขาอุ่นจัด "ก็ได้ งั้นคุณก็แสดงให้ผมดูหน่อยแล้วกันว่าเจ้าหญิงตัวน้อยของผมจะทำให้ผมเสียใจได้ยังไง""แต่สำหรับตอนนี้..." เขาใช้นิ้วจิ้มหน้าผากฉันเบาๆ "โอเคๆ ผมผิดเองก็ได้ พอใจหรือย

ขณะที่เขาหันหลังเตรียมจะออกจากโรงพยาบาล เขายังคงได้ยินเสียงญาติคนไข้คนอื่นๆ ซุบซิบนินทาเขาแว่วมาตามลม"เห้อ หน้าตาก็ดูเป็นคนดีนะ แต่สิ่งที่เขาทำมันน่ารังเกียจชะมัด ฉันบอกเลยนะ ถ้าคุณบังอาจทำกับฉันแบบนั้นล่ะก็..."การขับรถกลับไปยังคฤหาสน์เต็มไปด้วยความโกรธแค้นที่พลุ่งพล่านและกระวนกระวายในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงยี่สิบนาทีที่ขับรถ เขาบถออกมาสามสี่ครั้ง และบีบแตรอย่างไร้เหตุผลไปไม่ต่ำกว่าห้าหกครั้งเขาเร่งความเร็วรถจนถึงคฤหาสน์ตระกูลรอสซี่ และผลักประตูห้องชุดของเราออกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังปังกลีบดอกลิลลี่สีขาวที่ใช้ในงานศพนับไม่ถ้วนร่วงหล่นลงมาบนหัวของเขา ราวกับงานศพที่แสนวิปริตมันมาพร้อมกับเสียงหัวเราะแหลมสูงของโซเฟียและพวกลูกน้องของเขาใบหน้าของคาร์เตอร์มืดมนราวกับพายุขณะที่เขากวาดสายตามองไปรอบห้องนั่งเล่นผนังห้องถูกปกคลุมไปด้วยรูปถ่ายใบหน้าของเธอที่บิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดจากการคลอดลูก เป็นการจัดแสดงที่แสนโหดร้ายที่ตัวเขาเองนั่นแหละที่เป็นคนเห็นชอบให้จัดขึ้นโซเฟียซึ่งถือกระบอกพลุกระดาษที่ยังมีกลีบดอกไม้พุ่งออกมาอยู่ตกใจจนชะงัก เมื่อเห็นว่าเป็นคาร์เตอร์ กระบอกพลุในมือเธอสั่นเทา

ฉันหันกลับไป เป็นคาร์เตอร์นั่นเอง ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูก เขาคือคาร์เตอร์ที่เพิ่งถูกถอดยศถาบรรดาศักดิ์และถูกเนรเทศออกจากศูนย์กลางอำนาจของตระกูล"คุณมาทำอะไรที่นี่?" ฉันไม่มีคำทักทายที่แสนดีให้เขาหรอกนะ"ผม..." ผ่านไปเพียงเดือนเดียว เขากลับดูทรุดโทรมลงอย่างเห็นได้ชัด ชุดสูทสั่งตัดที่เคยรีดจนเนี้ยบ ตอนนี้กลับยับยู่ยี่อยู่บนร่างที่ซูบผอมลง กรามของเขาเต็มไปด้วยไรหนวดสีครึ้ม ดวงตาหม่นแสงและดูเหนื่อยล้าเต็มทีมันก็สมควรอยู่หรอก เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อน ไรเดอร์เพิ่งจะถือรายงานทางการเงินฉบับละเอียดและคลิปเสียงบุกเข้าไปในที่ประชุมสภาของตระกูลรอสซี่ ต่อหน้า 'หัวหน้าตระกูลมาเฟีย' คนเก่าและหัวหน้าหน่วยทั้งหมด เขาเปิดคลิปเสียงที่คาร์เตอร์แอบนินทาหัวหน้าตระกูลมาเฟียว่าเป็น "ตาแก่โง่เง่า" และเรื่องที่เขาจงใจยักยอกเงินมหาศาลของตระกูลไปตามล้างตามเช็ดเรื่องเน่าๆ ของโซเฟียแต่รายงานทางการเงินนั่นแหละคือหมัดฮุคสังหาร มันไม่เพียงแต่เปิดโปงความไร้ความสามารถในการฟอกเงินของคาร์เตอร์ แต่มันยังเผยให้เห็นหลุมดำขนาดใหญ่ในธุรกิจที่ถูกกฎหมายของตระกูล ซึ่งทั้งหมดเกิดจากความประมาทเลินเล่อและความเห็นแก่ต