บททั้งหมดของ I'm gambler man กับดักหัวใจเจ้าชายพนัน: บทที่ 21 - บทที่ 30

“หมายความว่าไงวะ”“น้องนิ้งที่มึงตามหาไม่ได้อยู่ข้างล่างหรอก”“มึงรู้จัก?”“ไม่รู้จักแล้วกูจะพูดต่อทำเหี้ยอะไรครับ”“อย่ากวนตีนกูไอ้กาย ตอบแค่คะนิ้งอยู่ที่ไหนก็พอ” ผมเริ่มรำคาญที่มันเล่นลิ้นขึ้นมา“ฮึ ๆ ๆ ชอบเหรอวะ”“ตอบกูมา” ผมบอกแล้วไงว่าถ้าบอกไอ้สกายมันต้องหาวิธีแกล้งผม อย่างตอนนี้ที่มันก็กำลังแก

ผมช้อนตัวคะนิ้งขึ้นมาอุ้มแล้วก็พาไปที่เตียง ค่อย ๆ วางเธอลงแล้วก็ยืนพิจารณาความน่ากินของคนตรงหน้า น่ากินเป็นบ้าผมค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออกจนมันหลุดทุกเม็ดแล้วก็ถอดมันให้พ้นตัวถึงได้ขยับลงไปที่เตียง“เราน่ากินเองนะคะนิ้ง” ผมเอามือเกลี่ยแก้มเนียน ๆ ของเธอแล้วก็บอกเธอเสียงแผ่ว ไม่ได้อยากลักหลั

“เจ็บ~”“ชู่ว~ เดี๋ยวก็หายเจ็บนะคะ”“อื้อ~ เจ็บ!”“อืม เดี๋ยวก็หายเจ็บครับคนดี” “อื้อ! แม่! นิ้งฝันว่ากำลังเสียซิง~”“ชู่ว~” ผมหยุดขยับท่อนเอ็นแล้วก็ปลอบคะนิ้งที่เริ่มดิ้น แต่ท่าทางเธอตอนนี้ดูไม่มีทางจะสงบลงเลยครับ สงสัยจะเจ็บมาก ผมเลยตัดสินใจค่อย ๆ กดเข้าไปอยากให้มันเข้าไปทั้งหมดให้ร่างกายเธอได้ป

“ชั่วแล้วยังสร้างภาระ!” ฉันด่าเขาด้วยความหงุดหงิด ฉันก็เป็นแบบนี้ล่ะค่ะ เสียใจแต่ไม่ได้มานั่งสะอื้นฟูมฟายเป็นนางเอกหรอก ถึงจะร้องไห้ก็แค่ปล่อยให้มันไหลออกมาเงียบ ๆ จนพอใจฉันก็หยุด ไม่เอาหรอกมานั่งสะอึกสะอื้นแบบนั้นมันไม่ใช่ฉัน อยากร้องก็ร้องไม่บังคับตัวเองแต่ก็ต้องร้องแล้วก็ดึงสติตัวเองกลับมาให้ได้

“...” เขามองหน้าฉันแต่ไม่พูดอะไรเอาแต่ยิ้มบาง ๆ เออดี! พอคุยดีด้วยก็ไม่พูด พอด่าพอหัวร้อนก็พูดกวนประสาทไม่หยุด เจริญ! ไม่ต้องญาติดีกันแล้วชาตินี้“ตกลงเอาไง?” ปกติฉันก็ว่าฉันใจเย็นได้มากกว่านี้นะ ไม่ได้เที่ยวหัวร้อนไปทั่ว ชีวิตประจำวันก็ใจเย็นมีเหตุผลเป็นที่ปรึกษาให้เพื่อน ๆ น้อง ๆ ได้ แต่พอมาเป็นอี