Lahat ng Kabanata ng Favorite Toy | ของเล่นชิ้นโปรด: Kabanata 1 - Kabanata 10

“อะ...อา ฟา...” ยิ่งพยายามส่งเสียงเรียกร่างหนาออกไปเท่าไหร่เขาก็ยิ่งจู่โจมฉันด้วยการเพิ่มแรงผ่านเรียวนิ้วมากขึ้นเท่านั้น แจ้ะ แจ้ะ... ได้ยินเสียงที่น่าอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ไอ้บ้าฟาโรห์ ฉันจะฆ่าเขา อย่าให้ฉันหลุดรอดไปได้นะ... “เยิ้มขนาดนี้ไม่พร้อมยังไงไหว...” น้ำเสียงแหบพร่าเอื้อนเอ่ยพร

วันต่อมา “พาย...” ผมเอ่ยเรียกร่างบางที่นอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมแขน ไม่คิดมาก่อนเหมือนกันว่าจะได้นอนกอดเธอทั้งคนแบบนี้ “อือ...” เธอขานตอบผมนะแต่ยังไม่ยอมตื่นสักที ไม่รู้ว่าจะเหนื่อยอะไรขนาดนั้นทั้งๆที่เมื่อคืนผมก็ทำทั้งหมดตั้งแต่ต้นจนจบคนเดียวแท้ๆ เมื่อคืนนี้ระหว่างผมกับเธอมัน

พระพาย POV : “อะ อะไร?” ฉันเอ่ยถามฟาโรห์ออกไปทันทีที่เขาจับฉันยัดเข้ามาในรถ ร่างสูงนั้นไม่พูดไม่จาอะไรเอาแต่จ้องหน้าฉันอย่างกรุ่นโกรธท่าเดียว มิหนำซ้ำตอนนี้เขายังคร่อมร่างฉันอยู่อีกด้วย เขาไม่รู้หรือไงว่าเบาะด้านหลังของรถที่เขาขับอยู่มันเล็ก ฉันอึดอัด! “ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับเธอเหรอ?” ฟาโรห์เอ่

“ไอ้เชี่ยย กูไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง” เป็นไอ้เฟิร์สที่ทำสีหน้ากวนประสาทเบื้องล่างผม พร้อมยกมือขึ้นทาบอกเป็นเชิงไม่อยากเชื่อเรื่องที่ผมพูดสักเท่าไหร่ “ที่ผ่านมากูไม่เคยเห็นมึงจริงจังกับใคร” ไอ้เจย์มันว่า “ไม่ใช่แค่ฟาโรห์หรอกที่ไม่จริงจังกับใคร ยัยพระพายเองก็ไม่เคยจริงจังกับใครนายก็รู้ ที่ผ่านมาช

ราวกับเรื่องตลกร้ายระหว่างพวกเราสองคน พอฉันฟื้นตัวจากไข้หวัดฟาโรห์ก็ติดฉันต่อ ทำให้ฉันต้องอยู่ดูแลเขาที่โรงพยาบาลถึงห้าวันเต็มๆ รวมๆแล้วฉันนอนอยู่ที่โรงพยาบาลมาแล้วราวๆแปดวันแล้วก็ไม่รู้ว่าวันนี้จะได้กลับบ้านกันรึเปล่า เนื่องจากฟาโรห์ยังไม่ค่อยฟื้นตัวดีนัก เขาน่ะว่าแต่ฉันดื้อ พูดอะไรไม่ดูตัวเองสัก