Mag-log in-วันต่อมา- "แทน ไปกันได้แล้ว เร็วๆเข้า" ฉันคะยั้นคะยอแทนคุณเมื่อเขานอนฟุบไปที่เตียงอย่างหมดแรง ถ้าเขาไม่บอกว่าจะไปด้วยฉันคงไม่ปลุกเขาแบบนี้หรอก "ไม่ไหวอ่ะ ลุกไม่ขึ้นเลย" "งั้นเดี๋ยวฉันไปคนเดียวก็ได้ นายพักผ่อนเถอะ" "ไม่ได้นะ เธอกำลังท้องกำลังไส้ จะให้ไปไหนมาไหนคนเดียวได้ยังไงกัน" แทนคุณผงก
"อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวอีกหน่อยก็คงไม่แพ้แล้วล่ะ สู้ๆ" ฉันยิ้มแล้วจับมือแทนคุณเอาไว้แน่น ไม่คิดมาก่อนเลยว่าเขาจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้เพื่อฉันมากขนาดนี้ จากเมื่อก่อนไม่ค่อยยอมอะไรใคร ตอนนี้เขากลับยอมฉันทุกอย่าง ตามใจตลอด ไม่ว่าอยากจะไปไหนเขาก็พาไปหมด ไม่มีคำว่าไม่ว่าง ไม่มีคำว่างานยุ่ง เรื่องที่ผ่านมา
4 เดือนผ่านไป... @โรงพยาบาลMN หลังจากที่ฉันท้อง แทนคุณเขาก็ดูแลฉันอย่างดีจนแทบจะไม่ให้ทำอะไรเลย นี่ฉันท้องนะเนี่ย ไม่ได้พิการซะหน่อย "เดินดีๆนะระวังสะดุด" ตั้งแต่ที่ลงจากรถมาแทนคุณก็มาประคองฉันไม่ห่างทำอย่างกับฉันเป็นเด็กที่ไม่คอยระวังเลย "นี่!!แทน ฉันท้องนะไม่ได้พิการ นายดูสิ คนอื่นเขาท้
"พอๆเลิกพูดไร้สาระกันซะที เข้าไปข้างในได้แล้วแทน ผู้ใหญ่รออยู่" ซีเนียร์พูดปรามพวกเพื่อนๆผม แล้วบอกให้ผมเข้าไปในห้องที่มีพ่อแม่ผม กับพ่อแม่ของแพรวารออยู่ แล้วที่ขาดไม่ได้เลยคือเจ้าสาวคนสวยของผม ผมล่ะอดใจไม่ไหวแล้ว อยากจะขย้ำเธอทั้งคืนเลย 😋😋 แต่เรื่องราวทั้งหมดมันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้เลย
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ "อื้อออ/ซี๊ดดส์" ฉันและแทนคุณแข่งกันครางออกมาเสียงดัง เมื่อต่างคนต่างใกล้ถึงจุดสุดยอดกันแล้วทั้งคู่ "อื้ออ แทน แรงอีก ไม่ไหวแล้ว" ฉันเร่งให้แทนคุณซอยสะโพกเข้ามาอีก เมื่อรู้ว่าตัวเองใกล้จะเสร็จแล้ว "พร้อมกันนะที่รัก ผัวก็ใกล้แล้วครับ อ่าาาส์" ตับๆๆๆๆ พั่บๆๆๆๆ "แตกแล้ววว
2 เดือนผ่านไป ฉันตื่นเต้นจัง วันนี้เป็นวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน แทนคุณเร่งรัดจะแต่งงานให้ไวที่สุด เพราะเขาบอกว่า อยากจะมีเจ้าตัวเล็กแล้ว >///เล่นเอาฉันเขินจนไปไม่เป็นเลย "เหนื่อยมั้ย" แทนคุณเดินมานั่งข้างๆฉันแล้วยื่นผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อให้ ระหว่างที่เราสองคนเข้ามาเปลี่ยนชุดกัน
ใช่เเล้ว ตอนนี้ฉันคบกับพี่เซฟอยู่ คบกันมาเกือบจะสองปีแล้ว หลังจากวันนั้นที่ห้องสมุดเราก็คุยกันมาตลอด เขาตามจีบฉันอยู่เป็นเดือน ซึ่งตลอดระยะเวลาที่เขาจีบฉันเขาคอยดูแลฉันอยู่ตลอด ไม่ว่าจะอยากไปไหนก็พาไป คอยเทคแคร์ดูแลดีทุกอย่าง ดีซะจนฉันแพ้ใจเขา แพ้ใจเขาจริงๆ ยอมรับเลยว่าพี่เซฟเป็นคนดีมากๆ ฉันหวังว่าเ
ตอนนี้ฉันกลับมาถึงคอนโดเรียบร้อยแล้ว พอมาถึงห้องก็จัดการเก็บข้าวของเครื่องใช้ต่างๆมารวมกันไว้เพื่อที่พรุ่งนี้ย้ายออกจะได้ขนง่ายๆ ส่วนของใช้ของพอร์ชที่ยังเหลืออยู่ในห้องนี้ฉันก็เก็บใส่ถุงขยะสีดำใบใหญ่แล้วก็เอาไปทิ้ง ไม่จำเป็นที่จะต้องเก็บไว้ให้รกลูกกะตา พอเก็บของทุกอย่างเสร็จฉันก็อาบน้ำแล้ว
"กูไม่ไป!!" คราวนี้แทนคุณแทบจะตะโกนออกมาเมื่อพูดถึงโรงพยาบาล "ไม่ไปไม่ได้ นายไม่สบายอยู่ แถมตัวก็ยังร้อนมากไปหาหมอหน่อยเถอะนะ" ฉันดุเขาออกไปทันทีที่เขาไม่ยอมไปโรงพยาบาล "กินยาเดี๋ยวก็หาย ไอ้เก็ทมึงไปส่งกูที่คอนโดที" เขาดื้ออีกแล้ว แต่ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรเขาออกไปหรอก เพราะตอนนี้เหมือนเขาจะดูดีขึ้นม
"แพร.....เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น" ทันทีที่ฉันตบหน้าพอร์ชไปเขาก็เอาแต่ขอโทษฉันอยู่อย่างนั้น ไม่คิดที่จะอธิบายอะไรมากกว่านี้เลยหรือไงกัน "พอร์ชนอกใจเรา แล้วยังจะมาบอกว่าไม่ได้ตั้งเนี่ยนะ ฮึกก นี่พอร์ชเห็นว่าเราโง่มากขนาดนั้นเลยใช่มั้ยถึงได้กล้าทำกับเราแบบนี้ ที่บอกว่ารักเราอย่างโน้







