Todos os capítulos de บุตรสาวของอนุผู้นี้จะไม่ยอมเชื่อฟัง: Capítulo 11 - Capítulo 18

ข่าวแพร่เข้าหูฮูหยินใหญ่เงียบ ๆ ว่าแม่ของหลินชิงหว่านยังไม่ตาย นางพาไปรักษาและซ่อนตัวเอาไว้ในที่ลับซึ่งไม่มีใครรู้แต่ฮูหยินผู้ทะนงตนมีหรือจะเชื่อข่าวโคมลอยนั่น นางมั่นใจว่าอนุภรรยาจวนตระกูลหลินสิ้นชีวิตไปตั้งนานแล้วแม้จะได้ข่าวจากแหล่งที่เชื่อถือได้ถึงสองรอบแต่นางกลับไม่เชื่อ ไม่ทำตัวเสียกิริยา นางเพียงแค่ยกจอกชาขึ้นจิบช้า ๆ แล้วแค่นยิ้มอย่างสมเพช"ได้ข่าวว่าเจ้าพาซากศพมาเพื่อขู่ข้าหรือ ชิงหว่าน" ฮูหยินใหญ่ พูดเป็นเชิมปรามพลางปรายตามองนางด้วยสายตาเหยียดหยาม "ต่อให้นางยังไม่ตาย แล้วอย่างไร ข้าคือฮูหยินตราตั้งที่องค์ฮ่องเต้รับรอง มีตระกูลเดิมที่ทรงอำนาจหนุนหลัง ส่วนเจ้าก็แค่เด็กเมื่อวานซืนที่โชคดีได้ตำแหน่งท่านหญิงมาบังหน้า เจ้าคิดว่าเจ้าจะทำอะไรข้าได้"นางไม่ตอบคำถาม ไม่ได้โกรธ แต่กลับเดินไปนั่งฝั่งตรงข้ามอย่างใจเย็น "ท่านแม่ใหญ่ ท่านยังหลงระเริงในอำนาจที่ไม่มีอยู่จริงอีกหรือเจ้าคะ""เจ้าหมายความว่าอย่างไร!""ท่านภูมิใจในตระกูลเดิมของท่านนัก" หลินชิงหว่านวางจดหมายฉบับหนึ่งลงบนโต๊ะ "นี่คือหลักฐานการค้าเกลือเถื่อนของพี่ชายท่าน ซึ่งข้าส่งสำเนาไปให้กรมอาญาเรียบร้อยแล้ว ป่านนี้ตระกูล

หลังจากจัดการหนอนบ่อนไส้ในจวนจนสิ้นซาก ข่าวความเด็ดขาดของพระชายาคนใหม่ก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง ซูเฟยจึงเริ่มใช้แผน ยืมมือผู้อื่นโดยการกระตุ้นให้บรรดาฮูหยินขุนนางและคุณหนูตระกูลใหญ่ รวมตัวกันจัดงานเลี้ยงน้ำชาขึ้น เพื่อรับน้องและขุดคุ้ยหัวนอนปลายเท้าของหลินชิงหว่านณ อุทยานหลวงริมสระบัวบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะที่ฟังดูเสแสร้งและกลิ่นแป้งผัดหน้าที่ฉุนจัด หลินชิงหว่านก้าวเข้าสู่งานในชุดสีม่วงปักลายดอกไม้สะดุดตาทว่าสวยงามกลมกลืนกัน ท่าทางของนางดูสูงส่งเสียจนบรรดาคุณหนูที่เตรียมจะเยาะเย้ยถึงกับชะงัก"พระชายาชินอ๋องมาถึงแล้วหรือเจ้าคะ" คุณหนูเว่ย บุตรสาวแม่ทัพแห่งแดนตะวันตก ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ที่หมายปองเซียวเหยียนมานาน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดูแคลน "ได้ยินว่าตอนอยู่จวนเดิม ท่านหญิงใช้ชีวิตสมถะอยู่ในเรือนเล็ก ๆ มิน่าล่ะถึงได้ดูแปลกตากว่าพวกเราที่คลุกคลีอยู่ในวังมาแต่เล็ก"แปลกตาในที่นี้ สื่อความหมายชัดเจนว่าบ้านนอกหรือไร้ชาติตระกูลหลินชิงหว่านเพียงยิ้มน้อย ๆ นางนั่งลงประจำตำแหน่งอย่างเป็นธรรมชาติ "ความแปลกตานั้นมีหลายประเภทนะเจ้าคะคุณหนูเว่ย บางคนแปลกตาเพราะความงามที่หาได้ยาก แต่บางคน

เช้าวันต่อมาหลังจากพายุสงบ บรรยากาศในจวนชินอ๋องดูผ่อนคลายขึ้น แต่ในเรือนพักลับที่ซ่อนมารดาของนางเอาไว้ กลับมีความตึงเครียดบางอย่างก่อตัวขึ้น เมื่ออนุซุน ซุนหนิงที่เคยเอาแต่เหม่อลอย กลับมีอาการกระสับกระส่ายและเริ่มเพ้อถึงเหตุการณ์ในอดีตหลินชิงหว่านและเซียวเหยียนรีบรุดมายังเรือนพัก ทันทีที่นางก้าวเข้าไป มารดาก็คว้าแขนของนางไว้แน่น ดวงตาที่เคยว่างเปล่ากลับตื่นตระหนกด้วยความหวาดกลัว"เด็ก เด็กคนนั้นไม่ใช่..." มารดาของนางพึมพำ "เลือดที่เปื้อนผ้าอ้อม มันไม่ใช่สีแดงธรรมดา แต่มันคือคำสาป ซูเฟย เจ้าคนชั่วช้า เจ้าสลับมังกรกับงูดิน"คำพูดนั้นทำเอาเซียวเหยียนที่ยืนอยู่ข้างหลังขมวดคิ้วเข้มทันทีหลินชิงหว่านพยายามทำให้มารดาสงบลง นางใช้เข็มเงินฝังจุดเพื่อให้ท่านแม่ผ่อนคลาย ก่อนจะหันมาสบตากับเซียวเหยียน "ท่านอ๋อง ท่านเคยสงสัยในตัวองค์ชายใหญ่บ้างหรือไม่"เซียวเหยียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ "พี่ใหญ่มีนิสัยต่างจากเสด็จพ่อและซูเฟยอย่างสิ้นเชิง เขาดูอ่อนแอและโหดเหี้ยมในเวลาเดียวกัน แต่ข้าไม่เคยคิดว่าซูเฟยจะกล้าทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้""ท่านแม่ของหม่อมฉันเคยเป็นนางกำนัลใช้ใกล้ชิดในช่วงที่ซูเฟยประสูติ

จวนชินอ๋องในคืนนี้ดูเงียบสงบผิดปกติ ทว่าความเงียบนั้นกลับซ่อนเร้นไปด้วยไอสังหาร ทหารองครักษ์ในชุดเกราะนับร้อยยืนเรียงรายล้อมรั้วจวนไว้ทุกทิศทาง ประดุจกำแพงเหล็กที่ไม่มีวันสั่นคลอน ทุกสายตาจับจ้องไปยังห้องอักษรที่มีแสงเทียนเลือนราง เห็นเงาร่างสองร่างนั่งเคียงคู่กันอยู่บนพนักพิงไม้ เงาหนึ่งผงกศีรษะคล้ายกำลังพลิกหน้ากระดาษ ส่วนอีกเงาหนึ่งเอนซบที่บ่าอย่างรักใคร่ไม่มีใครรู้เลยว่านั่นเป็นเพียงมายาพรางตาที่ถูกสร้างขึ้นจากโครงลวด หุ่นฟาง และกลไกกระดาษที่หลินชิงหว่านประดิษฐ์ขึ้นอย่างประณีตภายในห้องนอนชั้นในที่มืดสลัว หลินชิงหว่านกำลังหยิบตลับขี้ผึ้งสีประหลาดขึ้นมาละเลงลงบนใบหน้าของสามี นางใช้ปลายนิ้วเกลี่ยสีจนใบหน้าที่เคยหล่อเหลาราวกับเทพบุตรลงมาจุติ กลับกลายเป็นชายหนุ่มผิวกร้านแดด มีแผลเป็นจาง ๆ และจุดด่างดำอย่างคนตรากตรำทำงานหนัก"ท่านพี่ พร้อมจะเปลี่ยนฐานะจากท่านอ๋องผู้สูงส่ง มาเป็นองครักษ์ติดตามหรือยังเจ้าคะ" หลินชิงหว่านยิ้มพราย ดวงตาของนางเป็นประกายล้อเลียนขณะส่งชุดผ้าฝ้ายเนื้อหยาบสีดำทะมัดทะแมงให้เขาเซียวเหยียนมองดูเงาตัวเองในกระจกแล้วขมวดคิ้ว มือแกร่งลูบคลำใบหน้าใหม่ที่ไม่คุ้นเคย ก