All Chapters of ตรวนเสน่หาภาคินทร์: Chapter 11 - Chapter 20

ตอนที่10หวั่นไหว“หึ! ลองดูไหมล่ะ?” ใบหน้าคมคายก้มลงเอ่ยชิดใบหน้าสวย ทำให้ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดใบหน้าของคนตัวเล็ก ทั้งสองจ้องมองกันและกันโดยไม่มีใครยอมใคร“คนหน้าไม่อายพูดออกมาได้ยังไง ถ้าเกลียดกันมากก็ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกันแค่นั้นเอง แค่นี้ทำไม่ได้เหรอคะ”“ใครบอกว่าฉันเกลียดเธอ” ภาคินทร์เลิกคิ้วถามคนตัวเล็กตรงหน้า”“ไม่ต้องมีใครบอกค่ะ แค่การกระทำมันก็พอแล้ว แต่ก่อนเป็นยังไงก็ช่วยเป็นอย่างนั้นด้วยนะคะ” ลียาจ้องมองคนเอาแต่ใจ ร่างแบบบางกำลังจะเดินออกไปแต่ทว่า...หมับ! พรึบ!มือหนาคว้าแขนเล็กแล้วกระชากกลับมาทำให้ร่างแบบบางกระทบเข้ากับโต๊ะ แขนแกร่งทั้งสองข้างของภาคินทร์รีบคร่อมร่างเล็กไว้ทันทีกักขังเธอไว้อยู่ในอ้อมแขน ลียายกมือขึ้นมาดันแผ่นอกแกร่งไว้อัตโนมัติ“ทำอะไร? ปล่อยเดี๋ยวนี้นะคะ” ลียาหลุบมองแขนแกร่งทั้งสองข้างที่คร่อมตัวเธอไว้ด้วยความตกใจ“ด่าฉันแล้วคิดจะเดินออกไปง่าย ๆ แบบนี้เหรอ”ใบหน้าคมเข้มก้มลงจนจมูกโด่งชนกับจมูกเล็กอย่างตั้งใจ เสียงเข้มพูดลอดไรฟันจ้องเขม็งมองคนตัวเล็กอย่างคาดโทษ“ลียาไม่ได้ด่าค่ะ แค่อยากเตือนสติเฮียว่าเราสองคนเป็นพี่น้องกัน”“เธอไม่ใช่น้องฉัน ต้องให้ฉันพูดกี

ตอนที่12 คนใจร้ายหนึ่งเดือนต่อมา@มูลนิธิคุณหญิงพรเพ็ญวันมอบทุนการศึกษาพิธีมอบทุนการศึกษาเป็นไปอย่างเรียบร้อย เป็นอย่างที่ลียาคิดว่าภาคินทร์ไม่ได้มา เขาส่งเลขามาแทนเพราะชายหนุ่มติดงานที่ต่างประเทศ“ลียาขอขอบคุณทางโรงพยาบาลบวรกิจวัฒนานนท์ ที่เป็นผู้สนับสนุนทุนในครั้งนี้” ลียากล่าวขอบคุณก่อนจะจบพิธีมอบทุนในครั้งนี้“งานจัดได้ดีมากเลยนะครับ” เป็นมาร์คที่เดินเข้ามาทักทายลียาที่ยืนอยู่“ขอบคุณนะคะและก็ขอโทษคุณมาร์คด้วยที่ปีนี้มีเรื่องนิดหน่อย”“ไม่เป็นไรเลยครับผมเข้าใจ” มาร์คเอ่ยพร้อมกับส่งยิ้มให้ลียา“ทางเรามีเลี้ยงอาหารมื้อกลางวันด้วยนะคะ ถ้าไม่รังเกียจไปทานด้วยกันไหมคะ”“เอาสิครับ”ลียากับมาร์เดินไปที่โรงอาหาร ก่อนที่ทั้งสองจะนั่งทานมื้อเที่ยงด้วยกันโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีสายตาของใครบางคนจ้องมองอยู่ห่าง ๆ“อยู่กับผู้ชายคนอื่นยิ้มจนแก้มฉีกถึงรูหู” เสียงเข้มบ่นพร้อมกับจ้องเขม็งมองไปที่ลียากับมาร์ค“คุณภาคินทร์ไม่เข้าไปหาคุณลียาเธอเหรอครับ” ฤกตินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เอ่ยถามด้วยความสงสัย“ไม่เอาผมจะไปนั่งรอที่ห้องทำงานของเธอ”“ให้ผมไปด้วยไหมครับ”“ไม่ต้อง” คนเอาแต่ใจเอ่ยออกมาแค่นั้น ก่อนจะสาวเท

ตอนที่14 บทลงโทษ (NC+)ภาคินทร์บดขยี้จูบจนพอใจ เขาผละออกจากคนตัวเล็ก ลียาจ้องมองคนตรงหน้าเหมือนกำลังขอร้องให้เขาหยุดแต่ทว่าคนใจร้ายอย่างเขาไปยอมปล่อยเธอไปแน่ ๆ"อย่าคิดว่าฉันจะอ่อนโยนกับเธอ" คนใจร้ายพูดไปด้วย มือหนาก็ทำการปลดกระดุมเสื้อไปด้วย เขาถอดเสื้อผ้าออกแล้วโยนลงพื้น สองร่างเปลือยเปล่าต่อหน้ากันและกัน ลียาหลับตาด้วยความเขินอายเพราะมันเป็นครั้งแรกสำหรับเธอ หญิงสาวไม่ได้ขัดขืน เธอปล่อยให้เขาทำตามใจ“เป็นเด็กดีของฉันแล้วเธอจะไม่เจ็บ” คนใจร้ายเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา เขาค่อยๆ ใช้มือใหญ่ลูบไปมาที่เอวเล็กของเธอ ลียานอนตัวเกร็งไม่ขยับไปไหนเลย"ฉันจะไม่เล้าโลมเธอมากเพราะเธอไม่สมควรได้รับ" ภาคินทร์ก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูแล้วขบเม้มเบาๆ ทำให้ลียาที่นอนนิ่งอยู่หันมามองเขา จนทำให้ใบหน้าของทั้งสองคนอยู่ใกล้กันมาก ริมฝีปากหนากับริมฝีปากบางชิดกันจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน"จะทำก็รีบทำค่ะ จะได้จบ ๆ ไป" คนตัวเล็กเอ่ยชิดริมฝีปากของชายหนุ่ม“เก่งจริง ๆ ถ้าฉันกระแทกลงตรงนี้ของเธอ อย่าร้องก็แล้วกัน" ภาคินทร์พูดพร้อมกับใช้นิ้วสอดเข้าไปข้างในตัวเธอที่ยังปิดสนิทอย่างจงใจให้เธอเจ็บ“อ๊ะ!” ลียาเผลอครา

ตอนที่16 เป็นอะไรกันงานเดินแบบเครื่องเพชรถูกจัดขึ้นที่โรงแรมหรูใจกลางเมือง ภายในงานเต็มไปด้วยดารา นางแบบ นายแบ[และนักธุรกิจรุ่นใหม่ ที่ต้องการคอนเนคชั่นใหม่ ๆ และหนึ่งในนั้นก็มีภาคินทร์ บวรกิจวัฒนานนท์ ประธานผู้บริหารคนใหม่ของโรงพยาบาลบวรกิจวัฒนานนท์“เธอจะเข้าไปในห้องแต่งตัวด้วยไหมหรือว่าจะหาอะไรกินก่อน” แคนดี้กำลังจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว หันมาถามเพื่อนสาวที่ยืนอยู่“เดี๋ยวฉันรออยู่ข้างนอกก็ได้เพราะยังไงเธอก็ต้องรอเดินแบบอยู่แล้ว”“โอเค” แคนดี้ยิ้มหวานให้เพื่อนสาวก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องแต่งตัว ส่วนลียาก็เดินดูงานรอบ ๆ ร่างแบบบางเดินไปที่โต๊ะอาหาร ที่เตรียมไว้สำหรับแขกในงาน“มางานนี้ด้วยครับ” เสียงคุ้นเคยของใครบางคนเอ่ยทักทายคนตัวเล็กที่กำลังจะหยิบขนมที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าสวยหันไปมองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ลียาเผยรอยยิ้มเล็กน้อย“สวัสดีค่ะคุณมาร์ค”“สวัสดีครับ ไม่คิดว่าคุณจะมางานนี้ด้วย”“ลียามากับเพื่อนค่ะ”“แล้วตอนนี้เพื่อนไปไหนเหรอครับ ถึงปล่อยให้คุณยืนอยู่คนเดียว”“เพื่อนลียาไปเตรียมตัวเดินแบบในงานค่ะ”“อ่า..แบบนี้นี่เอง เอาเป็นว่าตอนนี้ผมขออยู่เป็นเพื่อนคุณได้ไหมครับ” มาร์คยิ้มให้

ตอนที่18 ความสำคัญมันต่างกัน@คอนโดโยธิตาภาคินทร์รีบเปิดประตูเข้ามาทันที ภาพตรงหน้าที่เขาเห็นคือหญิงสาวนั่งร้องไห้เหมือนคนกำลังจะขาดใจ ตรงหน้าของเธอมีโทรศัพท์วางอยู่พร้อมกับคลิปที่เปิดค้างไว้ ภาคินทร์รีบเข้าไปกอดปลอบโยธิตาทันที“ไม่เป็นไรนะโย คินทร์อยู่นี่แล้ว” ภาคินทร์กอดโยธิตาไว้แน่น สายตาเหลือบมองคลิปที่อยู่ตรงหน้าแล้วกัดฟันด้วยความรู้สึกโกรธเพราะคลิปที่อยู่ตรงหน้าคือคลิปที่มาร์คกำลังมีอะไรกับผู้หญิงอื่น"คินทร์บอกโยแล้วใช่ไหม ว่าไอ้ผู้ชายคนนั้นมันเป็นคนไม่ดี มันนอกใจโยตั้งกี่ครั้งแล้ว ทำไมโยไม่เคยเชื่อคินทร์เลย"เสียงเข้มเอ่ยออกมาด้วยความรู้สึกโกรธ กอดปลอบเพื่อนสาวคนสนิทที่กำลังนั่งร้องไห้ฟูมฟายด้วยความเจ็บปวดใจ"คินทร์ไม่ได้ตอกย้ำให้โยรู้สึกไม่ดีนะ แค่อยากให้โยเลิกกับมัน ถ้าโยไม่เลิกกับมันโยก็จะต้องมานั่งเสียใจร้องไห้แบบนี้" ภาคินทร์กอดปลอบเพื่อนตัวเล็กด้วยความเป็นห่วงมาก ๆ เขาไม่ชอบเลยเวลาที่เห็นน้ำตาของเธอ"เลิกร้องได้ไหม ทุกครั้งที่คินทร์เห็นน้ำตาของโย ใจคินทร์มันเจ็บปวดมากกว่าร้อยเท่าเลยรู้ไหม" ภาคินทร์โอบกอดคนตัวเล็กในอ้อมแขนไว้แน่น"อึก..อึก..โยขอโทษนะที่ทำให้คินทร์เจ็บปวด