All Chapters of Chasing My Runaway Crippled Wife: Chapter 451 - Chapter 460

Chapter 382Tumalikod na lang si Shuvee at hindi na nag-abala pang makinig sa usapan.Nalaman na rin niya sa wakas na matagal na palang alam ni Azrael na may gusto siya rito.Maitago man nang maigi ng isang labing-anim o labimpito na dalaga ang damdamin niya, paano naman iyon ganap na matatakpan nang walang anumang bakas?Gayunpaman, kahit alam nitong gusto siya nito, naglakad pa rin ito patungo kay Scarlett pagkagraduate at nag-apply sa parehong paaralan na pinasukan nito.Subalit nangyari ang lahat ng iyon higit sampung taon na ang nakararaan. Ang mga sama ng loob niya kay Azrael ay matagal nang naparam sa paglipas ng panahon. Sa panaginip na ito, mas mabuting manatili na lang silang malayo sa isa't isa.Naging problema lang ay hindi niya inaasahang kailangan niya palang kumuha ng final exam sa panaginip na ito.Lampas sampung taon na siyang hindi nakakakuha ng mga college entrance exam.Mabuti na lang at natapos na ang mga pangunahing subject sa proficiency test, kung hindi ay nag-

Chapter 384Alam ni Shuvee na kailanman ay hindi aalagaan ni Edgar ang kanyang lola sa pagtanda nito. Alam niya rin na ang walanghiyang lalaking ito ang magpapahirap sa lola niya sa hinaharap hanggang sa hilingin na lang nitong mamatay!Ang maalala ang lola niyang nakahiga sa dumi at halos wala nang buhay noon ay nagdulot ng matinding sakit sa puso niya na parang pinupunit ng mga kutsilyo."Grandma doesn't need you to support her!" mahinahong sabi ni Shuvee bago inakay ang lola papasok sa loob ng kwarto, pinalabas ito sa gulo, at mabilis na locks ang pinto bago dumeretso sa kusina.Inakala ni Edgar na sumuko na si Shuvee at ikinulong lang ang matanda para hindi na makagulo. Inakala nitong papasok ito sa kusina para pagsilbihan sila ng pagkain.Maganda na ring nakakulong ang matanda para walang humadlang sa mga balak nila mamaya."Shuvee, magluto ka pa ng dalawang ulam na may karne! Kulang itong inihanda niyo," utos ni Edgar habang nakakrus ang mga binti at umauga-uga pa ang paa.Lumab

Chapter 386Biglang ngumisi nang masama si Edgar."Bata, naiintindihan kong gusto mo ang mga babae, pero huwag kang masyadong padalos-dalos. Bata ka pa at wala kang alam. Balang araw magsisisi ka rin. Paano makikipagsabayan ang tulad mong bata sa yaman ng pamilya ni Monterde?" panunukso nito."Money?" utal na halakhak ni Stanley bago tinanggal ang mamahaling watch sa pulso at ibinagsak ito sa mesa.Nang makita ni Monterde ang relo, biglang nagdilim ang mukha nito.Ang halaga ng relong iyon ay mas malaki pa kaysa sa buong pamamanhikan na ibinigay niya sa pamilya ni Shuvee."Who are you? Sino ang mga magulang mo?" mahinang tanong ni Monterde."It's nothing to mention," malamig na scoff ni Stanley. "Maraming mayayaman sa Lucena. Money is the most insignificant thing in the world."Biglang bumilis ang kabog ng dibdib ni Monterde sa takot. Natataranta siyang baka totoong anak ng makapangyarihang tao ang nabangga nila.Inis na inis na si Monterde sa ugali ni Shuvee at sa pamilya nito. At ku

Chapter 388Dahan-dahan na lumingon si Shuvee dito.Kung sa mga sandaling iyon ay nakakita man lang siya ng kahit konting paghahamak mula kay Stanley, mabilis pa sa kidlat siyang papasok sa loob ng bahay.Hindi niya isusumpa si Stanley kung hahamakin man siya nito, dahil talaga namang nakahihiya at nakakadiri ang pamilyang mayroon siya.Pero wala siyang nakitang ganoon.Tanging ang mainit na liwanag ng pagmamalasakit at katapatan ang nakikita niya sa mga mata ni Stanley.At mas masakit pa iyon para sa kaniya kaysa sa maramdaman ang paghahamak ng iba.Kung hinamak siya nito, mas lalo lang niyang patitigasin ang kaniyang puso at lalayo nang tuluyan.Pero ang init at katapatang ito ay parang mainit na tubig na unti-unting nagpapasuko at nagpapalambot sa matigas niyang baluti.Tumingin siya sa mga bulaklak ng rosas na namumukadkad sa bakuran habang medyo pyok ang boses na nagsalita."If I told you that my parents would do even more despicable things, would you believe me?" tanong ni Shuve

Chapter 390Halos mabilaukan si Shuvee sa unang subo ng kanyang lomi. Nang iangat niya ang kanyang paningin sa katapat na upuan, nakita niyang nakatitig din sa kanya si Azrael nang diretso at walang kurap."Bakit?" tanong ni Shuvee habang umiwas ng tingin at nagpatuloy sa pagkain gamit ang kanyang stainless steel chopsticks.Hindi nagpatinag si Azrael sa kanyang pagtitig kaya napabuntong-hininga na lamang ang dalaga sa gitna ng init ng tanghali habang umiinit din ang paligid dahil sa high class weather ngayong hapon."Shuvee," tawag sa kanya ng binata nang hindi mapigilan ang sarili."Um?" sagot ni Shuvee nang hindi man lang lumingon habang patuloy na hinihinaan ang apoy sa kanyang lalamunan dahil sa anghang ng tinikman.Patuloy pa rin sa pagtitig si Azrael habang si Shuvee naman ay parang walang pakialam at tuloy-tuloy lang sa pagkain kahit may maliliit na butil na ng pawis sa kanyang noo."You’ve changed," seryosong sabi ni Azrael habang mahigpit na hinawakan ang gilid ng mesa.Tumi