《The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge》全部章節：第 241 章 - 第 250 章

Chapter 238Alam na alam ni Santi kung ano ang tumatakbo sa utak ng mga matatandang buwayang ito."Since I have made a pledge, hinding-hindi ko babawiin ang aking sinabi," deklara ni Santi habang naghahanap ng mauupuan sa gilid ng lamesa at sumandal doon. "Effective immediately, I am stepping down as the president of Romanov Global Ventures."Ang nag-iisang pangungusap na iyon ay nagdulot ng malaking kaguluhan sa mga board member na kanina lang ay nanonood lang."Mr. Romanov, anong pledge ang pinagsasabi ninyo? Isang malaking biro lang 'yon! Ang kumpanya ay nangangailangan ng pamumuno mo ngayon!" mabilis na bawi ng isang matandang direktor."Yes, Mr. Romanov! Ang pinakamahalagang bagay ngayon ay ang ayusin ang problema natin sa publiko. You cannot abandon us!" susog pa ng isa na bakas ang takot na baka tuluyan silang malugi kung mawawala ang pinakamagaling nilang pinuno.Hindi akalain ni Thorne na ganito ang magiging reaksyon ng mga tao kay Santi sa kabila ng malaking eskandalo!"Ano

Chapter 240Napakunot ang noo ni Santi sa frustration. Pakiramdam niya ay nakatali ang kaniyang mga kamay dahil sa sunod-sunod na kilos ni Astrid na hindi nag-iwan sa kaniya ng kahit anong pagkakataon para bumawi. Matagal na itong pinagplanuhan ng kaniyang asawa, at mas masakit isipin na nagawa pa nitong makipagtulungan kay Zackary para lang tuluyan siyang iwan."I want to see her," giit muli ni Santi, halos pabulong na ang boses dahil sa bigat ng kaniyang dibdib.Kinuha ni Webster ang kaniyang tasa ng kape, humigop doon nang kaunti, at marahang ibinaba iyon nang may natural na grasya. Tinitigan niya ang binatang nasa kaniyang harapan. Kung titingnan mula sa pananaw ng isang lalaki, outstanding at halos perpekto si Santi. Kaya lang, pagdating sa pagpili ng babae ay napakawalang-kwenta ng panlasa nito."Actually, I'm very curious tungkol sa kung ano talaga ang relasyon ninyo ni Caroline," seryosong tanong ni Webster habang ipinagpapatong ang kaniyang mga kamay sa kaniyang tuhod at suma

Chapter 242Bahagyang ginalaw ni Astrid ang baso, pinapanood ang marahang pag-ikot ng pulang likido roon bago binalingan ang pinto. Hindi nagtagal ay umalingawngaw ang tunog ng doorbell sa buong suite.Nang buksan niya iyon, bumadya sa paningin niya ang pamilyar at matikas na tindig ni Santi. Walang bakas ng gulat sa mukha ni Astrid. Alam niya namang mangyayari ito. Sadyang sa hotel pa ng Romanov Global Ventures niya piniling mag-check-in para madali siya nitong mahanap."Please come in," pormal na anyaya ni Astrid sabay yuko nang bahagya para paraanin ito. "Has the red wine I ordered been brought?"Hindi sumagot ang lalaki. Mula sa sandaling bumukas ang pinto, hindi na nawala ang madidilim na mata ni Santi sa kaniya. Sinalubong ni Astrid ang titig na iyon. He looked at her like he was memorizing every detail of the woman who had been his wife for five years. Sa loob lang ng isang araw, nakuha nitong baligtarin ang mundo nila, iniwang magulo ang lahat, pero heto siya ngayon—sobrang ka

Chapter 244Bahagyang binawi ni Astrid ang kaniyang kamay at nagpatuloy sa pagsasalita gamit ang malamig na boses."I contacted Zackary the first time you refused to divorce me. I've been waiting for this day for so long, Santi," saad ni Astrid, diretsong nakatitig sa mga mata ng asawa. "You have repeatedly chosen to favor Caroline, who is clearly your ex-wife, yet you value her a thousand times more than me."Napatawa nang mapait si Astrid, ngunit bakas ang luha sa kaniyang mga mata."You know perfectly well how much I want to get into Prof. Portia's doctoral program, yet you still choose to help Caroline, and even lock me up at home," sumbat ni Astrid, gumaralgal ang boses sa tindi ng pait. "Santi, do you want me to recall all the cruel things you did to me, one by one? Santi, what makes you think I should just passively accept your contempt and insults? You're just taking advantage of my love for you!"Huminga nang malalim si Astrid, bago binitawan ang pinakamasakit na katotohanan.

Chapter 246Tila nakahanap na sa wakas si Caroline ng perpektong target para ibuhos ang lahat ng kaniyang galit, poot, at mga hinaing sa buhay. At ang target na iyon ay walang iba kundi si Propesor Portia."Yes! Alam ko!" sigaw ni Caroline.Hindi niya nakikita ang matinding sakit na rumehistro sa mukha ng kaniyang ina. O marahil ay nakikita niya naman talaga ito, sadyang wala lang siyang pakialam. Ang tanging nakikita at nararamdaman lang niya sa mga sandaling ito ay ang sarili niyang pighati."Ano ba ang pinuputok sa buho mo riyan? Ano 'yang pinapalabas mo, na mabuti kang tao?" galit na bulyaw ni Caroline habang nakaturo ang daliri kay Propesor Portia. "Noong nakapasok ka sa unibersidad, iniwan mo ako roon nang hindi man lang lumingon! Umalis ka nang mahigit dalawampung taon! Alam mo ba kung gaano ko katingkad na ninais na sana patay ka na lang?"Nangatal ang labi ng matanda, ngunit hindi siya hinayaang makapagsalita ng anak."Pero hindi ka patay. Buhay na buhay ka at isa ka pa ngang