All Chapters of The Auctioneer’s Billion-Dollar Revenge: Chapter 261 - Chapter 270

"Sino ka?" nakakunot ang noong tanong ni Santi, malamig ang boses habang nakatitig sa kapapasok lang.Higit dalawang taon nang nagtatrabaho bilang caregiver si Maria, pero ngayon lang siya nakakita ng ganito kagwapong lalaki. Kahit pa sobrang talas at lamig ng ekspresyon ng mukha nito, hindi man lang nabawasan ang lakas ng karisma nito sa paningin niya."Ako po ang caregiver niyo, si Maria. Maria na lang po ang itawag niyo sa akin," nakangiting pakilala ng dalaga habang inilalapag ang tray. "Sabihin niyo lang po kung may kailangan kayo."Kagagraduate lang ni Maria sa kursong nursing. Hindi siya pinalad na makapasa sa exam para maging official nurse sa hospital na ito, kaya nag-apply muna siya bilang nursing assistant. At dahil may sapat naman siyang kaalaman, itinalaga siya ng hospital sa VIP ward.Kadalasan, ang mga patients na napupunta rito ay mga matatandang opisyal o mayayaman na. Ngayon lang nakakita si Maria ng kasing-edad at kasing-gwapo ni Santi. Sa katunayan, sa maikling seg

Chapter 261Parang biglang huminto ang takbo ng mundo.Unti-unting kumalma ang nagmamadaling tibok ng puso ni Astrid. She strolled slowly along the lakeside path.Ang pambihirang katahimikan doon ang nagbigay sa kanya ng pagkakataon para kahit papaano ay makahinga at mag-relax ang kanyang mga nangangatal na ugat.Isang malakas na pagbangga ang bumasag sa katahimikang iyon."Waaah!"Narinig niya ang iyak ng isang bata mula sa kanyang likuran.Pagbaba ng tingin ni Astrid, isang maliit na lalaki na marahil ay nasa dalawa o tatlong taong gulang pa lang ang nakaupo na ngayon sa semento at umiiyak.Ang maliit na tsubibong ito ang bumangga sa kanya kanina.Agad na lumuhod si Astrid para buhatin ang bata. Mabuti na lang at panahon ng taglamig ngayon kaya makapal at mabilog ang suot nitong damit.Ligtas ito sa anumang galos. Kumuha siya ng tissue sa kanyang bag at dahan-dahang pinunasan ang mga luha nito."Bakit ka mag-isa rito? Nasaan ang mga magulang mo?" malambing na tanong ni Astrid habang

Chapter 263"Zane, hindi ba sinabi ni Mommy sa iyo na hindi ka pwedeng umiyak nang ganito? Masasaktan mo lang ang sarili mo, at madudurog ang puso ni Mommy," bulong ni Precy habang hinahaplos ang likod ng anak, basang-basa ng luha ang sarili nitong mga pisngi.Eksakto namang lumabas ang yaya mula sa kusina, dala ang isang baso ng malamig na inumin."Madam, pakiinom po kay Zane itong pear syrup para gumaan ang kanyang lalamunan," magalang na wika ng katulong sabay abot ng baso.Tinanggap iyon ni Precy at dahan-dahang pinainom ang anak. Maliliit na higop lang, paniguradong hindi ito muling mabulabog."Paos na paos ang boses ni Zane sa kaiiyak ngayon, dahil ba ayaw niyang uminom ng kanyang gamot?" malungkot na tanong ni Precy habang nakatitig sa namumulang mukha ng bata.Humarap siya sa yaya na tila ba may sumbat sa kanyang mga mata."Ilang beses ko bang sinabi sa iyo, maliit pa si Zane at takot sa mapapait na lasa, kaya kailangan mong maging pasensyosa at amuin siya kapag pinapainom mo

Chapter 265"Ninong!" masayang tawag ni Zane sa malinaw na boses habang nakatingin sa kanyang mga magulang na kanina pa umiiyak at tumatawa. Natutuwa siya sa nakikita kaya sumunod na lang siya.Ngumiti si Ryker at binuhat ang bata saka hinalikan ito sa pisngi."Zane is so cute," malambing na wika ni Ryker.Inalis niya ang kanyang suot na Patek Philippe Ref. 6301P mula sa kanyang pulso at dahan-dahang inilagay iyon sa maliit na kamay ni Zane."Nagustuhan mo ba ang regalo ni ninong sa iyo?" nakangiting tanong ni Ryker sa bata.Alam ng mag-asawang Riego ang totoong halaga ng orasan na iyon. Ang mga taong nasa mataas na estado sa lipunan ay likas na nakikipag-ugnayan lamang sa mga kapantay nila. Kung talagang madadala ni Ryker ang batang babae mula sa mga Romanov, tunay siyang magiging bayani sa pamilya.Ngunit kung si Ryker ay isang ordinaryong tao lamang na malayo ang estado sa pamilya Riego, binalak nilang bigyan na lang ito ng malaking halaga pagkatapos ng transaksyon at unti-unting p

Chapter 267Hinawakan ni Astrid ang sugat sa kanyang ulo habang nakatingin sa labas ng bintana ng sasakyan."Naiintindihan ko naman na takot sila para sa anak nila," basag ni Astrid sa katahimikan, mapait ang ngiti na sumilay sa kanyang labi. "Pero Ryker, kung ang isang katulong ay may lakas ng loob na magtali at magkulong ng tao nang ganoon kadali... ibig sabihin lang niyon, sanay ang mga amo na gawin 'yon. O sanay silang tinatakpan ang mga ganoong dumi.""Astrid, malakas ang impluwensya ng mga Riego," seryosong sagot ni Ryker habang mahigpit ang hawak sa manibela. "Gusto kong malaman mo na hindi ko kukunsintihin ang ginawa nila sa iyo, pero sa ngayon... mas mabuting magpagaling ka muna. Ako na ang bahalang makipag-usap sa kanila.""Huwag na," marahang umiling si Astrid, hindi inaalis ang tingin sa nagtataasang mga gusali sa labas. "Huwag na nating palakihin 'to. Sa gawi mo pa lang sa harap ng Mr. Riego na 'yon, alam ko namang mataas ang posisyon nila. Ayaw ko ng gulo."Matagal nang