Semua Bab สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Bab 121 - Bab 130

หลังจากค่ำคืนแห่งการเยียวยาและพักฟื้นอันแสนสงบเงียบได้ผ่านพ้นไป บรรยากาศภายในอุโมงค์ขนาดยักษ์ใต้เทือกเขาเหล็กไหลก็กลับมาตื่นตัวและคุกรุ่นไปด้วยพลังงานแห่งความมุ่งมั่นอีกครั้ง กลิ่นอายของสมุนไพรที่เคยอบอวลถูกแทนที่ด้วยกลิ่นของน้ำมันเครื่องเวทมนตร์และไอดินที่คุ้นเคย ช่างหลวงบัลซาร์และกองทัพช่างฝีมือคนแคระต่างประจำการอยู่ในตำแหน่งของตนเองด้วยร่างกายที่ได้รับการฟื้นฟูและจิตใจที่ฮึกเหิมยิ่งกว่าเดิม ไม่มีร่องรอยของความหวาดกลัวหรือความสิ้นหวังหลงเหลืออยู่ในดวงตาของพวกเขาอีกต่อไป มีเพียงความศรัทธาอันแรงกล้าที่ทอดมองไปยังแผ่นหลังเล็กบางของสถาปนิกสาวชาวมนุษย์ และร่างสูงใหญ่ตระหง่านของจอมมารผู้เป็นดั่งโล่คุ้มภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกหล้าเครื่องยนต์เวทมนตร์ภายในร่างโลหะสีดำเงาวับของเจ้าเซฟ อสูรกายกระเป๋ามิมิคในรูปลักษณ์รถเจาะอุโมงค์ขนาดยักษ์ ส่งเสียงครางกระหึ่มขึ้นอีกครั้ง มันปลุกเร้าสัญชาตญาณแห่งการทำลายล้างเพื่อสร้างสรรค์ให้ตื่นตัว ล้อตีนตะขาบที่หล่อหลอมจากโลหะชั้นยอดบดขยี้เศษหินบนพื้นจนเกิดเสียงดังกึกก้อง วงล้อหัวเจาะสว่านเพชรดำที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งแร่อดามันไทน์เริ่มหมุนควงด้วยความ

แสงอาทิตย์ยามรุ่งอรุณสาดส่องกระทบใบหน้าเนียนใสของเกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ผู้ยืนตระหง่านอยู่ริมปากปล่องอุโมงค์ขนาดยักษ์บนยอดเขาสูงเสียดฟ้า สายลมหนาวที่พัดผ่านพาดพาเอาความสดชื่นและกลิ่นอายของปุยเมฆมาสัมผัสผิวกาย ทว่าภารกิจอันยิ่งใหญ่ของเธอยังไม่สิ้นสุดลงเพียงแค่การเจาะทะลวงเปลือกโลก การเปิดช่องว่างเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของสถาปัตยกรรมแห่งการเยียวยา สิ่งที่ต้องกระทำต่อไปคือการสร้างกลไกที่จะสูบฉีดลมหายใจแห่งชีวิตลงไปหล่อเลี้ยงอาณาจักรที่กำลังจะตายเบื้องล่าง"ระวังทิศทางลมด้วย ค่อยๆ หย่อนมันลงมาให้ตรงกับสลักที่เตรียมไว้"เสียงกังวานใสของเกรซตะโกนสั่งการฝ่าเสียงลมพัดอื้ออึง นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอจดจ้องไปยังชิ้นส่วนโลหะขนาดยักษ์ที่กำลังถูกหย่อนลงมาจากปั้นจั่นเวทมนตร์ มันคือใบพัดลมขนาดมหึมาที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากโลหะผสมน้ำหนักเบาทว่าแข็งแกร่งดุจเพชร ซึ่งช่างฝีมือคนแคระได้เร่งตีขึ้นรูปอย่างสุดฝีมือตลอดหลายวันที่ผ่านมา ใบพัดแต่ละแฉกมีความโค้งมนและถูกออกแบบมาตามหลักการต้านทานและดึงดูดกระแสลมอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด โครงสร้างของมันไม่ได้หนาเตอะทื่อๆ ทว่าพลิ้วไหวราวกับปีกของนกอินทรีสวรรค์

บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองชัยชนะยังคงดังกึกก้องไปทั่วทั้งนครเหล็กไหล เสียงโห่ร้องด้วยความปิติยินดี เสียงหัวเราะที่หลุดพ้นจากความหวาดกลัว และเสียงดนตรีพื้นเมืองของเผ่าพันธุ์คนแคระที่ถูกนำมาบรรเลงเพื่อสรรเสริญชีวิตใหม่ ดังประสานกันเป็นท่วงทำนองแห่งความหวังที่สว่างไสวที่สุด แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาผ่านปล่องอุโมงค์ขนาดยักษ์ และกระแสลมบริสุทธิ์ที่พัดพัดหมุนเวียนไปทั่วทุกซอกทุกมุมของอาณาจักร ได้ชำระล้างความตายสีเทาให้มลายหายไปจนสิ้น รอยยิ้มของมารดาที่ได้สวมกอดบุตรชาย รอยน้ำตาแห่งความสุขของภรรยาที่ได้ลูบไล้ใบหน้าอันอบอุ่นของสามี ล้วนเป็นประจักษ์พยานถึงความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของการสถาปัตยกรรมแห่งการเยียวยาทว่า ท่ามกลางทะเลแห่งความสุขที่กำลังเบ่งบาน เกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ผู้เป็นดั่งศูนย์กลางของปาฏิหาริย์ในครั้งนี้ กลับปลีกตัวออกมายืนอยู่อย่างเงียบเชียบบริเวณริมระเบียงหินที่ทอดตัวยาวเหนือลานกว้าง นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอไม่ได้จดจ้องมองภาพการเต้นรำเฉลิมฉลองเบื้องล่าง รอยยิ้มที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าเนียนใสค่อยๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยหัวคิ้วที่ขมวดเข้าหากันจนเป็นปมแน่น สัญชาตญาณของการเป็นน

สายลมแห่งชีวิตที่พัดพาความบริสุทธิ์จากยอดเขาสูง ทะลวงผ่านปล่องอุโมงค์ขนาดยักษ์ลงมาหล่อเลี้ยงนครเหล็กไหล ได้ชำระล้างความตายสีเทาและกลิ่นอายแห่งความสิ้นหวังให้มลายหายไปจนหมดสิ้นแล้ว อาการเจ็บป่วยของประชาชนคนแคระได้รับการเยียวยาจนหายสนิท ทว่าท่ามกลางบรรยากาศแห่งความโล่งใจที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกหัวระแหง เกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ผู้เพิ่งค้นพบความจริงอันดำมืดเบื้องหลังโรคระบาด กลับยังคงทอดสายตามองภูมิทัศน์ของอาณาจักรใต้พิภพด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้งและครุ่นคิดนัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอกวาดมองไปรอบๆ ลานกว้างใจกลางเมือง ซึ่งเคยถูกใช้เป็นโรงพยาบาลสนามชั่วคราว เมื่อเตียงหินของผู้ป่วยถูกรื้อถอนออกไป สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือพื้นที่ลานหินแกรนิตอันกว้างใหญ่ไพศาลที่ราบเรียบ แห้งแล้ง และปราศจากชีวิตชีวา สถาปัตยกรรมดั้งเดิมของเผ่าพันธุ์คนแคระนั้นเน้นย้ำเพียงแค่ความแข็งแกร่ง ทนทาน และประโยชน์ใช้สอยในการทำเหมืองหรือตีเหล็กเท่านั้น อาคารบ้านเรือนถูกสร้างขึ้นอย่างหนาเตอะและแออัด ถนนหนทางถูกออกแบบมาเพื่อการขนส่งแร่ธาตุและอาวุธ ขาดแคลนพื้นที่สำหรับพักผ่อนหย่อนใจ หรือพื้นที่ที่จะช่วยจรรโลงจิตวิญญาณของผู้คนใ

แสงสว่างอันบริสุทธิ์จากดวงอาทิตย์ยามสายสาดส่องลงมาผ่านปล่องระบายอากาศขนาดยักษ์ที่เจาะทะลวงยอดเขาเหล็กไหล ลำแสงสีทองอร่ามทอดตัวลงมากระทบผืนลานหินอ่อนใจกลางท้องพระโรงอันโอ่อ่าของอาณาจักรคนแคระ บรรยากาศภายในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ไม่หลงเหลือความมืดมิดหรือกลิ่นอับชื้นของความตายสีเทาอีกต่อไป กระแสลมเย็นสบายที่พัดพาเอากลิ่นอายของปุยเมฆและยอดสนบนภูเขาสูง พัดหมุนเวียนเข้ามาหล่อเลี้ยงปอดของทุกชีวิตให้ชุ่มชื่น ความร้อนระอุจากเตาหลอมเบื้องล่างถูกพัดเป่าออกไปจนเหลือเพียงความอบอุ่นที่พอเหมาะพอดี ท้องพระโรงที่เคยเงียบเหงาและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง บัดนี้คลาคล่ำไปด้วยเหล่าขุนนาง นายช่างใหญ่ และทหารองครักษ์เผ่าคนแคระที่มารวมตัวกันด้วยใบหน้าที่เปี่ยมล้นไปด้วยรอยยิ้มและความหวังอันสว่างไสวณ บริเวณใจกลางท้องพระโรง โต๊ะสลักจากหินศิลาสีดำมันขลับขนาดมหึมาถูกจัดวางเอาไว้อย่างสง่างาม บนโต๊ะปูทับด้วยผ้าทอเส้นใยทองคำที่ถักทอเป็นลวดลายประวัติศาสตร์การก่อตั้งเมือง เบื้องหน้าโต๊ะศิลาแห่งนี้คือสถานที่ที่จะถูกจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ของโลกเวทมนตร์ไปตราบนิจนิรันดร์ ราชาธอร์น กษัตริย์ผู้ปกครองสูงสุดแห่งเผ