All Chapters of สถาปนิกสาวทะลุมิติมากู้โลกด้วยศาสตร์ฮวงจุ้ย: Chapter 101 - Chapter 110

กระแสน้ำรอบนครวาโยในยามนี้ช่างใสกระจ่างและบริสุทธิ์ผุดผ่องราวกับแผ่นคริสตัลที่ถูกเจียระไนโดยช่างฝีมือเอกแห่งสรวงสวรรค์ แสงสว่างจากเบื้องบนผิวน้ำสาดส่องทะลุผ่านเกลียวคลื่นที่สงบนิ่ง ลงมาอาบไล้สถาปัตยกรรมเปลือกหอยมุกขนาดยักษ์จนเกิดเป็นประกายสีรุ้งระยิบระยับที่งดงามจับตา ความมืดมิดและความขุ่นมัวที่เคยปกคลุมและกัดกินอาณาจักรแห่งนี้มาอย่างยาวนานได้มลายหายไปจนสิ้น เหลือทิ้งไว้เพียงความมีชีวิตชีวาและรอยยิ้มของชาวเมืองที่เบ่งบานขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ท้องพระโรงกว้างใหญ่ใจกลางปราสาทเปลือกหอยมุก ซึ่งเคยเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยบรรยากาศอันหนักอึ้งและเสียงคร่ำครวญแห่งความสิ้นหวัง บัดนี้ได้ถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่จัดงานพิธีขอบคุณอย่างเป็นทางการที่ยิ่งใหญ่และตระการตาที่สุดเท่าที่เผ่าพันธุ์เงือกเคยจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ลานกว้างหน้าอาสน์ประทับของราชินีเงือกถูกปูทับด้วยพรมที่ถักทอจากสาหร่ายสีทองอร่าม สองข้างทางประดับประดาด้วยพรรณไม้น้ำเรืองแสงหลากสีสันที่ส่องสว่างนวลตา ขุนนางเงือก ทหารกล้า และตัวแทนประชาชนนับหมื่นชีวิตต่างมารวมตัวกันอย่างเนืองแน่น ทุกใบหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดีและควา

รัตติกาลอันมืดมิดและหนาวเหน็บได้ทอดตัวลงมาปกคลุมเมืองหลวงที่กำลังบอบช้ำจากมลภาวะแห่งความตาย ม่านหมอกสีเทาหม่นที่เคยลอยตัวต่ำในยามทิวา บัดนี้ถูกความมืดมิดของยามค่ำคืนกลืนกินจนกลายเป็นผืนผ้าใบสีดำสนิทที่ไร้ซึ่งแสงสว่างจากหมู่ดาว ทว่าบริเวณพื้นที่รกร้างท้ายเมืองซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นลานก่อสร้างขนาดยักษ์ของโครงการศูนย์พักพิงฉุกเฉิน กลับยังคงมีแสงสว่างสีฟ้าอ่อนเรืองรองสาดส่องออกมาจากแนวกำแพงคอนกรีตเวทมนตร์ที่เพิ่งถูกก่อรูปขึ้น กลิ่นอายของความหวังและความเหนื่อยล้าผสมปนเปกันอยู่ในอากาศ เหล่าช่างฝีมือและคนงานนับร้อยชีวิตที่ตรากตรำทำงานอย่างหนักหน่วงมาตลอดทั้งวัน ต่างพากันล้มตัวลงนอนหลับใหลอยู่ภายในเต็นท์ที่พักชั่วคราวซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากเขตก่อสร้าง เสียงกรนเบาๆ และเสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอ บ่งบอกถึงการเข้าสู่ห้วงนิทราอันลึกซึ้งเพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรงสำหรับการทำงานในรุ่งอรุณถัดไปทว่าท่ามกลางความเงียบสงบที่ดูเหมือนจะปลอดภัย ภายใต้การคุ้มครองของแนวกำแพงที่สลักลวดลายฮวงจุ้ยดึงดูดพลังธาตุลม เงามืดระลอกหนึ่งกลับกำลังคืบคลานเข้ามาตรึงพื้นที่อย่างเงียบเชียบและไร้สุ้มเสียง มันไม่ใช่เงาที่เกิดจากการ

ราชรถเวทมนตร์เทียมอสูรเงาพุ่งทะยานแหวกม่านหมอกสีเทาหม่นที่ปกคลุมเทือกเขาสูงชัน มุ่งหน้าเข้าสู่เขตแดนอันลึกลับและทุรกันดารที่สุดแห่งหนึ่งของโลกเวทมนตร์ ภูเขาลูกมหึมาเบื้องหน้าไม่ได้ถูกปกคลุมด้วยแมกไม้เขียวขจี ทว่ามันคือหินผาสีดำสนิทที่แห้งแล้งและแผ่ซ่านไอความร้อนออกมาตรึงผิวหนัง ยิ่งเข้าใกล้จุดหมายปลายทางมากเท่าใด บรรยากาศรอบกายก็ยิ่งกดดันและหนักอึ้งมากขึ้นเท่านั้นภายในห้องโดยสารที่เคยนุ่มสบาย เกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ นั่งมองทัศนียภาพเบื้องนอกด้วยความเคร่งเครียด นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยของเธอสะท้อนภาพเถ้าถ่านที่ปลิวว่อนอยู่ในอากาศ แม้จะอยู่ภายในรถม้าที่ปิดมิดชิด ทว่ากลิ่นอายของกำมะหยี่และโลหะหลอมเหลวก็ยังคงเล็ดลอดเข้ามาเตะจมูก เธอกำลังมุ่งหน้าสู่นครเหล็กไหล หรือที่รู้จักกันในนามอาณาจักรใต้พิภพของเผ่าพันธุ์คนแคระ สถานที่ซึ่งเปรียบเสมือนหัวใจแห่งอุตสาหกรรมเหมืองแร่ที่กำลังจะหยุดเต้นทันใดนั้นเอง รถม้าเวทมนตร์ก็ชะลอความเร็วลงและหยุดนิ่งสนิทอยู่ที่หน้าปากถ้ำขนาดยักษ์ซึ่งเป็นประตูทางเข้าสู่นครบาดาล ประตูหินแกรนิตบานมหึมาสลักลวดลายค้อนและทั่งตีเหล็กปิดสนิทแน่นหนา ไค ชายหนุ่มหน้าบาก

บรรยากาศภายในโถงประชุมศิลาขนาดยักษ์ของนครเหล็กไหลเต็มไปด้วยความเงียบงันที่แสนจะหนักอึ้งและกดดันจนแทบจะหายใจไม่ออก กลิ่นอายของสนิมเหล็กและควันไฟที่ลอยคละคลุ้งผสมผสานกับความร้อนระอุจากทะเลสาบลาวาเบื้องล่าง ทำให้อากาศภายในห้องนี้ขุ่นมัวและสลัวลงอย่างเห็นได้ชัด แสงสว่างจากคบเพลิงที่ประดับอยู่ตามเสาหินสลักลวดลายโบราณส่องแสงริบหรี่ ราวกับกำลังสะท้อนถึงความหวังอันน้อยนิดของเผ่าพันธุ์คนแคระที่กำลังเผชิญหน้ากับหายนะแห่งความตายสีเทาราชาธอร์น ผู้ปกครองสูงสุดแห่งอาณาจักรใต้พิภพ นั่งทรุดกายลงบนบัลลังก์ศิลาด้วยท่าทางที่อ่อนล้าและสิ้นหวัง พระพักตร์ที่เคยดุดันและน่าเกรงขามบัดนี้ซีดเซียวและเต็มไปด้วยร่องรอยของความทุกข์ระทม สองมือที่หยาบกร้านจากการจับอาวุธและเครื่องมือช่างสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุมได้ เมื่อพระองค์ได้รับรู้ความจริงอันโหดร้ายว่า หายนะที่กำลังเปลี่ยนร่างของประชาชนให้กลายเป็นหิน ไม่ใช่คำสาปแช่งจากปีศาจร้ายที่ไหน ทว่ามันเกิดจากการกระทำของพวกเขาเองที่ขยายเหมืองอย่างไร้ทิศทางจนไปปิดกั้นเส้นทางลมหายใจของขุนเขาเบื้องหน้าของบัลลังก์ศิลา เกรซ สถาปนิกสาวชาวมนุษย์ ยืนตระหง่านอยู่ด้วย

ความร้อนระอุภายในโถงถ้ำขนาดยักษ์ของนครเหล็กไหลทวีความรุนแรงขึ้นทุกขณะ ไอร้อนจากทะเลสาบลาวาเบื้องล่างลอยวนเวียนปะปนกับฝุ่นผงโลหะและควันสีเทาหม่น สร้างบรรยากาศที่กดดันและหนักอึ้งจนแทบจะสูดลมหายใจไม่เข้า ทว่าสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าความร้อน คือเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดของเพดานหินแกรนิตเบื้องบนที่กำลังปริร้าว รอยแยกขนาดใหญ่ขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อยๆ เศษหินร่วงหล่นลงมากระทบพื้นดินราวกับหยาดฝนแห่งความตายที่กำลังส่งสัญญาณเตือน เวลาหนึ่งชั่วโมงที่ถูกกำหนดไว้สำหรับการแข่งขันสร้างเสาค้ำยันกำลังนับถอยหลังอย่างโหดร้ายณ บริเวณลานกว้างใต้อุโมงค์ที่กำลังจะถล่ม การประชันฝีมือระหว่างสองเผ่าพันธุ์และสองศาสตร์แห่งการก่อสร้างกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ทางฝั่งของช่างหลวงบัลซาร์และเหล่าคนแคระ พวกเขากำลังใช้พละกำลังอันมหาศาลที่สืบทอดมาทางสายเลือด ยกก้อนหินแกรนิตสี่เหลี่ยมขนาดมหึมาที่ถูกตัดแต่งอย่างหยาบๆ มาวางซ้อนทับกัน ก้อนหินแต่ละก้อนมีน้ำหนักหลายตัน เสียงหินกระทบหินดังกึกก้องกังวานไปทั่วบริเวณ กล้ามเนื้อบนท่อนแขนและแผ่นหลังของพวกคนแคระปูดโปนจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน หยาดเหงื่อไหลโทรมกายผสมกับฝุ่นผงจนกลายเป็