ความเหน็บหนาวของยามราตรีเริ่มโรยตัวลงมาปกคลุมหอคอยไร้ประตูอีกครั้ง เกรซ แอนเดอร์สัน ยังคงทำหน้าที่ของนางอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ปลายนิ้วของนางเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ เลือดสีแดงฉานผสมกับฝุ่นหินสีขาวจนกลายเป็นคราบสกปรกที่น่าเวทนา ทว่าผลงานที่อยู่เบื้องหน้าของนางกลับเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก รอยต่อของก้อนศิลาบริเวณผนังทิศตะวันออกเฉียงเหนือถูกนางขูดเซาะจนลึกเข้าไปถึงโครงสร้างชั้นใน ปูนเวทมนตร์ที่เคยทำหน้าที่ประสานก้อนหินถูกทำลายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงการเรียงตัวของก้อนหินที่พร้อมจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ หากมีแรงกระแทกที่รุนแรงมากพอนางทิ้งตัวลงนั่งหอบหายใจอย่างหนักหน่วงพิงกำแพงอีกฝั่งหนึ่ง ทอดสายตามองดูผลงานของตนเองผ่านความมืดมิด นางรู้ดีว่านางได้ทำทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์คนหนึ่งจะสามารถทำได้ด้วยมือเปล่าและเศษโลหะแล้ว ตอนนี้นางทำได้เพียงแค่รอคอย รอคอยสัญญาณจากเบื้องล่าง รอคอยจังหวะที่สมบูรณ์แบบที่สุดในการลงมือขั้นเด็ดขาดทางด้านของวิหารแกนกลางใต้ดิน เจ้าเซฟยัง
Read more