Semua Bab Perfectly His, A Billionaire's Private Obsession: Bab 151 - Bab 160

"Elara, ang bawat taong namumuhay nang tapat at marangal ay nararapat na irespeto. Hindi sila nagnanakaw, nang-aagaw, o nandaraya sa kapwa. Nagtatrabaho sila gamit ang sarili nilang mga kamay para kumita ng pera at magbigay ng mas magandang buhay para sa kanilang sarili at sa kanilang pamilya. Ang ganitong katangian ay dapat igalang ng lahat." Mariing sabi ni Aless sa isang malalim na boses. "You have the ability to lead others, pero wala kang kahit anong bakas ng kayabangan sa katawan. You are determined and may sariling paninindigan sa trabaho, ngunit madaling lapitan at napakadown-to-earth pagdating sa pakikitungo sa kapwa.“Hindi ka lang basta mahusay, kundi nagagawa mo ring maging komportable ang mga tao sa paligid mo. Elara, hindi ka lang basta mabuti... you are a treasure."Kadalasan ay napakatipi

Kabisadong-kabisado ni Elara ang ugali ni Danica, parang nakikita niya ang mukha nito kahit sa kabilang linya lang: "Ang pag-nguso mong 'yan ay nagpapaalala sa akin ng isang pangit na daga.""Dahil mukhang hindi ka naman nahihiya, wala na ring dahilan para magtago kami. Kailan ba ang handaan ng kasal mo?" tanong ni Olivia."Isang linggo mula ngayon." sagot ni Elara."Anong ibig mong sabihin na kailangan pang maghintay ng isang linggo? Ang magpa-reserve lang naman ng lobby sa isang hotel ay mabilis na proseso." pang-iinsulto ni Danica."Galing ka kasi sa mababang pamilya kaya hindi mo alam ang takbo sa mataas na lipunan. Ang asawa ko ay nagmula sa isang marangyang pamilya at maselan sa bawat detalye. Hindi ganoon kadalin

Bagaman mukhang moderno, palaban, at kaakit-akit si Elara sa paningin ng iba, ang totoo ay napakakonserbatibo niya pagdating sa mga ganitong bagay. Hindi niya kayang tanggapin na kahit anong sulok na lang ay pwede nang gawing kama. At higit sa lahat, maliwanag pa ang sikat ng araw!Isang partikular na kataga ang biglang pumasok sa utak ni ElaraKalaswaan sa kalagitnaan ng araw.Ipinatong ni Elara ang dalawa niyang kamay sa mesa para sumandal. Ngunit idiniin ni Aless ang palad nito sa kanyang baywang, na tila ba nag-uutos na lalo pa niyang itulak pababa ang kanyang balakang.Dahil sa panginginig ng mga braso ni Elara, aksidente niyang nasagi ang lalagyan ng ballpen sa tabi. Ang lalagyang iyon na gawa sa solidong

Hindi pinag-drive ni Aless ang kanilang driver, sa halip, siya mismo ang humawak sa manibela para ihatid si Elara. Alam niya kasi na kung tatabi siya kay Elara sa likod ng kotse, sa ganoong kasikip at saradong espasyo, lalo na sa bango at lambot ng katawan ng dalaga, tiyak na aatakehin na naman siya ng pagnanasa na angkinin ito.Ayaw niyang magmukhang isang lalaki na walang ibang iniisip kundi ang bagay na iyon araw-araw. Ayaw niyang maging parang isang sutil na lalaki na kontrolado ng laman ang utak. Hindi naman siya ganoon, katunayan, noong umalis siya para sa isang buwang business trip at hindi ito nakikita, maayos naman ang kanyang pakiramdam at hindi niya naman naiisip ang ganoong mga bagay.Ngunit ewan ba niya, sa tuwing nakikita niya si Elara, tuluyan nang nawawala sa kontrol ang kanyang katinuan at hin

Ang mga bata ay palaging naghahangad ng pagmamahal ng ina, ngunit sa tuwing kailangan at gustong-gusto siyang makita ng bata, tulad ng pagconfine sa ospital dahil sa sakit, sa pagkahulog sa kabayo, sa mga birthday party, o sa araw ng graduation, palaging wala si Leona dahil sa iba't ibang dahilan.Paulit-ulit siyang nagbakasaling makita ang kanyang ina, ngunit sa bawat pagkakataon ay palagi lang siyang nabibigo.Ang distansya ay lumilikha ng pader, at ang paulit-ulit na pagkabigo ay unti-unting pumapatay sa damdamin.Habang lumilipas ang mga taon, padalang nang padalang ang pagtawag ni Aless sa kanyang ina, hanggang sa tuluyan na siyang huminto sa pakikipag-usap dito. Ang mga malambing na salita ng pangungulila at pagmamahal sa ina ay paunti-unti ring naglaho, hanggang sa tuluyan nang hindi muling nabigkas.