Tumingin si Katreese kay Ranran. Kitang-kita niya ang pagsusumamo at pag-asang nakalarawan sa mga mata ng bata. Punong-puno iyon ng takot na maiwan at pananabik na manatili sa tabi niya.Kung dati iyon, siguradong lalambot agad ang puso niya. Ngunit ngayon… hindi na.“Ranran, gabi na. Umuwi ka na kasama ng daddy mo.”Pagkarinig noon, agad namula ang mga mata ni Ranran. Nanginginig pa ang labi nito habang mahina siyang tumawag. “Ninang…”“Umuwi ka na.” Hindi man lang lumingon si Katreese. Nakatingin lamang siya sa apoy ng bonfire na kumikislap sa harapan niya, malamig at walang emosyon ang ekspresyon. “Bukod sa daddy mo, wala sa aming mga nandito ang obligasyong alagaan ka.”“Katreese.” Lumapit si Travis at hinawakan ang kamay ni Ranran bago malamig na tumingin sa kanya. “Nasabi ko na dati—huwag mong ibaling sa inosenteng bata ang galit mo.”Dahan-dahang tumayo si Katreese. Itinaas niya ang kamay upang ayusin ang ilang hibla ng buhok na tinatangay ng hangin papunta sa kanyang pisngi.S
Última atualização : 2026-06-10 Ler mais