All Chapters of ผมคลั่งไคล้คุณ(Crazy about you): Chapter 21 - Chapter 30

#ลานเกียร์วิศวะฯ“สวัสดีครับน้องๆ ชั้นปีที่หนึ่งทุกคน พี่ชื่อบอส รับหน้าที่เป็นพี่ว๊ากในกิจกรรมสานสัมพันธ์พี่รับน้องในครั้งนี้ กฎกติกาของทางพวกพี่ คือ ขอความร่วมมือจากน้องทุกคน ห้ามขาด ห้ามลา ห้ามสาย หรือติดขัดอะไรต้องแจ้งทางรุ่นพี่ให้ทราบในทันที เพราะไม่เช่นนั้นทุกคนจะต้องถูกลงโทษทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่คนเดียว ทราบไม่ทราบ”“รับทราบครับ//รับทราบค่ะ”“วันนี้โชคดีของน้องๆทุกคน ที่จะได้เจอกับกลุ่มของประธานกิจกรรม ขอเสียงปรบมือต้อนรับให้กับ พี่ดีเซล พี่คีตะ และพี่ลมเหนือ ที่เป็นกำลังสำคัญในการดูแลกิจกรรมทั้งหมดของปีนี้ด้วยครับ” บอส พูดขึ้น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นกลุ่มของรุ่นพี่จึงรีบพูดเอ่ยแนะนำกับน้องๆในทันทีเสียงปรบมือดังสนั่นทั่วลานเกียร์ รวมทั้ง เสียงฮือฮาแอบหวีดของสาวๆ ที่นั่งอยู่บริเวณลานเกียร์ ที่มองไปยังกลุ่มรุ่นพี่ชื่อดังกำลังเดินมานั่งยังโต๊ะม้านั่ง ด้านหลังด้วยใบหน้านิ่งเรียบแต่สุดแสนจะกร้าวใจแปะ!.. แปะ!....“พวกพี่เขาหล่อมากเลย อร๊าย...”“เป็นบุญตาได้เจอกลุ่มคนดัง งือ...หล่อมาก”“ไหนบอกว่าไม่ว่างไงล่ะโผล่มาให้สาวๆกรี๊ดล่ะสิ”ฉันที่นั่งอยู่ในแถวก็หันมองไปทางพี่ดีเซลที่กำลังเดินเข

“วันนี้เหนื่อยไหมไอติม “โยชิ เอ่ยถามขึ้นในขณะที่มือกำลังปิดล็อกกุญแจร้านคาเฟ่อยู่ใกล้ๆกัน“ไม่เลยค่ะสนุกมากๆ ไอติมว่าร้านคาเฟ่ของพี่โยชิต้องขยายเพิ่มแน่ๆ” ฉันพูดตอบเสียงใส และยกมือโบกลา พี่ๆพนักงานที่ทยอยเดินกลับไปอีกทาง ก่อนจะได้ยินเสียงของพี่โยชิเอ่ยถามดังขึ้นมาอีกครั้ง“ทำไมล่ะ”“ก็ในร้านของพี่ ใช้ของเกรดพรีเมียมแบบสุดๆ ราคาก็เป็นกันเอง แถมบรรยากาศในร้านก็เหมาะแก่การนั่งผ่อนคลาย และที่สำคัญ เจ้าของร้านหล่อ มีบอกต่อแน่นอน”“หึหึ เราก็พูดไปเรื่อยไม่เปลี่ยนเลยนะ ว่าแต่ ไอติมกลับบ้านยังไง ให้พี่ขับรถไปส่งดีไหม”โยชิ อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้กับความช่างพูดช่างเจรจาไม่เปลี่ยนไปเลย ก่อนจะเอ่ยถามไอติมขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นทุกคนกลับบ้านไปกันหมดแล้ว เหลือแค่เขากับไอติมที่ยืนอยู่ตรงลานจอดรถของร้านคาเฟ่“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนู…” ฉันพูดตอบกลับยังไม่ทันจะจบประโยคก็ได้ยินเสียงของพี่ดีเซลเอ่ยเรียกฉันดังขึ้นมา“ไอติม จะกลับบ้านได้หรือยัง” ดีเซล พูดเสียงแข็งพร้อมกับเดินเข้าไปหาเด็กแสบของเขาในทันที“อ้าวพี่ดีเซล!! หนูนึกว่าพี่กลับไปแล้วเสียอีก”“ไปขึ้นรถ” ดีเซลพูดอีกครั้งและจ้องมองไปยังผู้ชา

ฉันยกแก้วกระดกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ผสมกับน้ำอัดลมอย่างเอร็ดอร่อย แก้วแล้วแก้วเล่า จนฉันรู้สึกว่า ดวงตามันเริ่มเบลอ มองเห็นอะไรไม่ค่อยจะชัด สมองอึ้ออึงและหนักหัวจนแทบจะทรงตัวไว้ไม่อยู่“ไอติม กูว่ามึงไม่ไหวแล้วนะ กลับบ้านกันดีกว่า” อีฟ เอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงและมองไปยังรอบๆก็รู้สึก ว่าเพื่อนในสาขาแทบทุกคน ก็มีสภาพเมาเละไม่ต่างกัน โดยที่ยี่หวาก็ถูกพี่ลมเหนือ เพิ่งหอบหิ้วกลับไปเมื่อครู่นี้ จะเหลือเพียงแค่เธอ เลโก้และไอติมที่กำลังนั่งอยู่“กูไหว เอาแก้วมากูจะดื่มอีก” ฉันพูดขึ้นอย่างดื้อดึง เพราะยังมีสติอยู่บ้างแค่ไม่มีแรงพยุงตัวเองเท่านั้น แต่ทว่า ก็ได้ยินเสียงที่คุ้นหูเอ่ยดังขึ้นมาเบาๆ“ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเอง เมาแบบนี้” ดีเซลบ่นขึ้นมาในทันที เมื่อมองเด็กน้อยของเขาที่นอนคอพับคออ่อน เมาแอ๋ แบบหมดสภาพสุดๆ“พี่ดีเซล มารับไอติมเหรอคะ งั้นหนูขอพาเพื่อนกลับไปก่อนนะคะ” อีฟเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นแฟนของเพื่อน ก่อนจะพยุงตัวเลโก้ให้ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากร้านไปทันที“พี่บอกแล้วใช่ไหม ว่าอย่าดื่มเยอะ “ดีเซล ย่อตัวลงแล้ว มองใบหน้าแดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ก่อนจะได้ยินเสียงงอแงของเด็กน้อยเอ่ยดังขึ้นมา“พี่ดีเ

# เช้าวันต่อมา ฉัน ลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับความรู้สึกปวดร้าวไปทั่วทั้งร่างกาย ก่อนจะหันไปมองพี่ดีเซล ที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ข้างๆกัน ด้วยรอยยิ้มเคอะเขินขึ้นมา เมื่อภาพการร่วมรักอันแสนร้อนแรง รวมทั้งคำพูดที่พร่ำบอกรักฉัน ทุกท่วงท่าทำเอาฉันถึงกับหายใจหอบติดขัดขึ้นมาแทบจะทันที การโดนเปิดซิงครั้งแรกที่เขาว่ามันเจ็บมาก ก็คงไม่เกินจริง เพราะฉันรู้สึกเจ็บจน เหมือนร่างแทบจะฉีกออกจากกัน แต่มันก็เจ็บได้ไม่นานเพราะมันมีความเสียวซ่านเข้ามาแทรกซึม จนฉันรู้สึกวูบวาบขึ้นมาอีกครั้งอย่างบอกไม่ถูกฉันสลัดความคิดลามกออกจากหัวตัวเอง ก่อนจะค่อยๆฝืนขยับตัวลุกขึ้นเพื่ออาบน้ำอย่างทุลักทุเล แม้จะมีอาการเจ็บแปลบอยู่บ้าง แต่ก็ยังพออดทนต่อความเจ็บปวดได้ หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็รู้สึกสบายตัวและสดชื่นขึ้นมาก ก่อนจะ เดินตรงไปยังห้องครัว เพื่อที่ต้องการจะทำอาหารง่ายๆไว้รอพี่ดีเซลตื่นนอนก็สามารถทานได้เลย เมื่อคิดได้ดังนั้น ก็หยิบผ้ากันเปื้อนขึ้นมาสวมใส่ พร้อมกับเปิดตู้เย็นเพื่อเอาวัตถุดิบที่ทำออกมาวางกองบนเคาน์เตอร์ ก่อนเริ่มลงมือทำอาหารให้ทันก่อนพี่ดีเซลจะตื่นในทันทีดีเซล ที่รู้สึกตัวตื่น ก็ยกมือควานหาร่างน

#ด้านดีเซล“ขอบใจที่สละเวลา มาทานอาหารด้วยกันนะดีเซล” แมคเวล พ่อของมิเชล เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มยินดี ที่นานๆทีจะเห็นลูกชายของเพื่อนรัก ออกมาทานข้าวร่วมโต๊ะด้วยกันแบบนี้“ครับคุณอา” ดีเซล พูดตอบกลับ แต่สายตาจ้องมองไปยังผู้เป็นพ่อของเขาที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้องอาหารอย่างคาดโทษ ที่กล้าหลอกให้เขามาอย่างมีจุดประสงค์แอบแฝง“มิเชล ดีใจจังเลย ที่ได้เจอกับพี่ดีเซลอีกครั้ง”มิเชล พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มดีใจ แววตาเป็นประกายเมื่อเห็นใบหน้าหล่อของพี่ดีเซลที่เธอตกหลุมรัก และกำลังจะได้ครอบครองพี่เขาในไม่ช้า ก่อนที่รอยยิ้มที่แสนหวานของเธอจะต้องหุบลงอีกครั้ง เมื่อได้ยินเสียงของพี่ดีเซลเอ่ยแทรกดังขึ้นมา“ผมคงต้องขอเสียมารยาทกับคุณอา พอดีเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระด่วนต้องไปจัดการ ผมขอตัวก่อนนะครับ”“จะรีบไปไหนล่ะดีเซล นานๆ จะว่างออกมาทานข้าวด้วยกัน เดี๋ยวแม่ก็กำลังจะมาถึงและ มีธุระสำคัญที่ต้องพูดคุยอีกด้วย”ดิลก พ่อของดีเซล เอ่ยขึ้นเพื่อจะรั้งให้ลูกชายรับรู้เรื่องที่เขาจะหมั้นหมายแต่ก็ต้องถอนหายใจออกมา เมื่อเห็นแววตาดุของลูกที่มองมาอย่างคนรู้ทัน ก่อนจะได้ยินคำตอบที่ทำให้เขาคงต้องกลับไปคิดเรื่องหมั้นหมายใหม่อีกคร