ผมคลั่งไคล้คุณ(Crazy about you)

“ไอติม ยกกาแฟและอาหารว่างขึ้นไปให้ พ่อเลี้ยงสุชาติที่ห้องทำงานด้วย”

นุกูล มือขวา คนสนิทของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นชื่อดัง ที่มีอิทธิพลกว้างขวางของจังหวัดภาคเหนือ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบกับ ไอติม หลานสาวของป้ารำพึง แม่บ้านคนสนิทของคุณนายผกา ภรรยาของบ้านไร่แห่งนี้ ที่รับเข้ามาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้เธอโตเป็นสาวสวย หุ่นนางแบบรวมทั้งหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว จนเขาก็แอบเผลอมองและลอบกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง

“ตอนนี้ไอติมกำลังล้างจานอยู่ น่าจะไม่สะดวกเดี๋ยวป้ายกขึ้นไปให้พ่อเลี้ยงเอง” รำพึง เอ่ยตอบแทนไอติม เพราะเธอรับรู้จากหลานสาวของเธอว่า พ่อเลี้ยงชอบแอบลวนลามอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงนุกูลเอ่ยตะคอกเสียงดังในทันที

“ไม่ได้!! พ่อเลี้ยงต้องการให้ไอติมขึ้นไปไม่ใช่ป้า ไอติมรีบล้างมือและยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟเร็วๆด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเลี้ยงหงุดหงิดจะหาว่าพี่ไม่เตือนนะ”

“จ้ะพี่นุ เดี๋ยวติมไปเอง” ฉันขานรับออกมาเบาๆ ให้กับพี่นุกูล ก่อนที่จะหันไปสบตามองป้ารำพึง ญาติเพียงคนเดียวของฉันที่เลี้ยงฉันมา ตั้งแต่ฉันอายุได้เพียงเจ็ดขวบ

หลังจากพ่อและแม่ของฉันได้ ติดการพนันอย่างหนัก จนมีหนี้ท่วมหัวและถูกตามล่าจากเจ้าของบ่อน พวกเขาก็เอาฉันมาทิ้งไว้กับป้ารำพึง พี่สาวของแม่ที่ทำงานเป็นแม่บ้านให้กับแม่เลี้ยงผกาและ พ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นที่มีอิทธิพลในเขตภาคเหนือ

ก่อนคนทั้งสองจะหนีหายและขาดการติดต่อไปพอฉันเติบโตขึ้นก็สัมผัสถึงสายตาของพ่อเลี้ยงสุชาติที่คอยแอบจ้องมองฉันอย่างหื่นกามอยู่เสมอ และเมื่อฉันเรียนจบมอหก ก็ได้ตัดสินใจไปสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพและก็สามารถสอบติดคณะที่หวังได้อย่างเฉียดฉิว

พร้อมกับเพื่อนสนิท อย่าง ยี่หวา ลูกสาวเจ้าของไร่ส้มชื่อดัง โดยไม่บอกให้คนในบ้านรับรู้ ยกเว้น ป้ารำพึงเพียงคนเดียว

“ไอติม” รำพึง เอ่ยเรียกหลานสาวคนเดียวของเธอด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง

“หนูไม่เป็นไร แค่ยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟแป๊บเดียว จะรีบกลับมานะคะ” ฉันหันไปพูดตอบป้ารำพึงด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนจะไปเตรียมของว่างและเครื่องดื่มให้กับพ่อเลี้ยงสุชาติโดยที่ป้าของฉันก็เดินตามเข้ามาพร้อมกับเอ่ยขึ้นมาเบาๆ อีกครั้ง

“อดทนนะลูกอีกไม่ถึงอาทิตย์ก็ได้ย้ายไปเรียนที่กรุงเทพแล้ว”

“หนูจะอดทน ป้าไม่ต้องห่วงนะคะ หนูขอตัวไปยกของว่างให้กับพ่อเลี้ยงก่อนเดี๋ยวจะโดนดุเอา”

ฉันเอ่ยตอบ และรีบยกถาดอาหารที่เตรียมของว่างเสร็จแล้วเดินออกจากห้องครัว เพื่อไปยังห้องทำงานส่วนตัวของพ่อเลี้ยงสุชาติอย่างรวดเร็ว