Todos los capítulos de ผมคลั่งไคล้คุณ(Crazy about you): Capítulo 1 - Capítulo 5

“ไอติม ยกกาแฟและอาหารว่างขึ้นไปให้ พ่อเลี้ยงสุชาติที่ห้องทำงานด้วย”นุกูล มือขวา คนสนิทของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นชื่อดัง ที่มีอิทธิพลกว้างขวางของจังหวัดภาคเหนือ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบกับ ไอติม หลานสาวของป้ารำพึง แม่บ้านคนสนิทของคุณนายผกา ภรรยาของบ้านไร่แห่งนี้ ที่รับเข้ามาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็ก จนตอนนี้เธอโตเป็นสาวสวย หุ่นนางแบบรวมทั้งหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัว จนเขาก็แอบเผลอมองและลอบกลืนน้ำลายอยู่หลายครั้ง“ตอนนี้ไอติมกำลังล้างจานอยู่ น่าจะไม่สะดวกเดี๋ยวป้ายกขึ้นไปให้พ่อเลี้ยงเอง” รำพึง เอ่ยตอบแทนไอติม เพราะเธอรับรู้จากหลานสาวของเธอว่า พ่อเลี้ยงชอบแอบลวนลามอยู่บ่อยครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงนุกูลเอ่ยตะคอกเสียงดังในทันที“ไม่ได้!! พ่อเลี้ยงต้องการให้ไอติมขึ้นไปไม่ใช่ป้า ไอติมรีบล้างมือและยกอาหารขึ้นไปเสิร์ฟเร็วๆด้วยล่ะ เดี๋ยวพ่อเลี้ยงหงุดหงิดจะหาว่าพี่ไม่เตือนนะ”“จ้ะพี่นุ เดี๋ยวติมไปเอง” ฉันขานรับออกมาเบาๆ ให้กับพี่นุกูล ก่อนที่จะหันไปสบตามองป้ารำพึง ญาติเพียงคนเดียวของฉันที่เลี้ยงฉันมา ตั้งแต่ฉันอายุได้เพียงเจ็ดขวบหลังจากพ่อและแม่ของฉันได้ ติดการพนันอย่างหนัก จนมีหนี้ท่ว

ฉันวิ่งลงมาจากห้องทำงานของพ่อเลี้ยง ก็มาถึงภายในห้องพักด้านล่างของฉันด้วยสีหน้าตื่นตระหนก โดยที่ฉันเปิดตู้เสื้อผ้าและเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่กระเป๋าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะได้ยินเสียงของป้ารำพึง เอ่ยดังขึ้นมา“ไอติม เกิดอะไรขึ้น แล้วนี่หลานจะเก็บเสื้อผ้าไปไหน”รำพึง เอ่ยถามขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเห็นท่าทางของหลานสาวที่กำลังเดินเก็บข้าวของยัดใส่กระเป๋าอย่างร้อนรน“พ่อเลี้ยงจะข่มขืนหนูป้ารำพึง หนูเลยใช้รูปปั้นทุบหัวจนพ่อเลี้ยงสลบไป หนูอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วจ้ะป้า” ฉันมองหน้าของป้ารำพึง ก่อนจะพูดตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออย่างหวาดกลัวอิทธิพลของพ่อเลี้ยงสุชาติ ที่เคยได้รับรู้มาและ ถ้าฉันอยู่ที่นี่ต่อไป ฉันคงไม่รอดแน่ ๆ“งั้นหลานรีบเก็บของที่จำเป็นพอ ก่อนที่คนในบ้านจะรู้ตัวแล้วแห่กันมาจับหลานไปให้พ่อเลี้ยง”รำพึงที่ได้ยินก็เข้าใจในทันที จึงเดินไปเปิดลิ้นชักหยิบของมีค่าที่เธอเก็บสะสมไว้ทั้งหมดรวมทั้งเอกสารสำคัญของไอติม ออกมายัดใส่กระเป๋าของหลานสาวในทันที“แล้วป้ารำพึงล่ะ ไม่ไปกับหนูเหรอคะ เราสองคนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วนะ”“ป้าไม่เป็นไร ป้ามีแม่เลี้ยงผกา คอยช่วยเหลืออยู่ เดี๋ยวป้าจะไปขอร้องให้ลุงสมพรช่ว

“พวกมึงไปทางนั้น กระจายค้นหาให้ทั่ว ส่วนกูจะไปดักอยู่ทางประตูอีกฝั่ง พ่อเลี้ยงกำชับว่าต้องจับตัวไอติมมาให้ได้ ถ้ามันหนีไปได้ พวกเราตายแน่!”ดีเซล ที่กำลังเดินผ่านจุดตรวจผู้โดยสารก็ ได้ยินบทสนทนาของกลุ่มชายฉกรรจ์นับสิบคน เอ่ยแทรกดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของเขา ภาพนั้นทำให้เขาต้องหันกลับไปมองยังคนกลุ่มนั้นด้วยความแปลกใจ ว่าทำไมพวกมันสามารถเข้ามาด้านในได้ ก่อนจะเอ่ยถามลูกน้องของเขาที่กำลังเดินกลับมาหลังจากได้ไปพูดคุยกับเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง“เกิดอะไรขึ้น พวกมันเป็นใคร”“เป็นคนของพ่อเลี้ยงสุชาติ นักการเมืองท้องถิ่นของจังหวัด พ่อของไอ้สลาฟ คนที่ส่งหนอนเข้ามาทำงานในท่าเรือของเราครับนาย”โชค พูดตอบนายของเขาและมองไปยังกลุ่มคนอย่างระมัดระวัง ความปลอดภัยให้กับผู้เป็นนายของตัวเองอย่างเงียบๆ“แล้วพวกมันมาทำอะไรที่นี่”ดีเซลพูดและกวาดสายตามองไปยังบริเวณสนามบินก่อนจะได้ยินเสียงลูกน้องของตัวเองเอ่ยตอบดังขึ้นมาอีกครั้ง“ผมได้ยินเจ้าหน้าที่บอกว่า พวกมันมาตามจับคนที่ทำร้ายพ่อเลี้ยงสุชาติเลยขอเข้ามาค้นด้านในแบบมีอภิสิทธิ์พิเศษครับนาย” “ฮึ อภิสิทธิ์พิเศษงั้นเหรอ” ดีเซล กระตุกยิ้มและเค้นเสียงขึ้นมาในลำคอเบ