All Chapters of Ninong Frank, Mafia Boss: Chapter 41 - Chapter 50

ROSITAHindi pa rin ako makapaniwala, paggising ko ngayong umaga, tinitingnan ko pa rin ang singsing na suot ko.Engaged na ako at ang lalaking minsang akala ko hindi ko talaga gusto o mahal siya pala talaga. Si Leo siya na ngayon ang mapapangasawa ko.Ngunit may isang bagay pa rin akong ikinababahala. Ang Lola Andeng ko dahil lumaki akong siya ang kasama, baka magalit sa akin yun na mag-aasawa na ako agad.Wala pa kaming sinasabi tungkol sa relasyong mayroon kami tapos ngayon kailangan na namin magpakasal. Kaya naman nang araw na iyon, nagpasya kaming kausapin si Lola Andeng at Lolo Berto doon sa bahay namin.___"Kinakabahan ka?" Mahina kong tanong kay Leo.Nasa harap kami ng bahay ni Lola Andeng. At natatawa ako ng mahina sa itsura niya“Hindi naman masiyado.” Ngiting sagot niya at hinawakan niya ang kamay ko. "Dahil kasama kita."Kinilig naman ako sa sinabi niya ngumiti ako at sabay na kaming pumasok sa bahay. Tahimik sa loob mukhang nasa likod-bahay si Lola Andeng."Lola Andeng?

EPILOGUE Lumipas ang sampung taon tuluyan nang nagbago ang buhay ng dalawang pamilyang minsang nasangkot sa madugong mundo ng mafia.Si Frank Caruso ay isa na sa pinakakilalang CEO sa bansa. Matagumpay niyang napalago ang kompanya at tuluyan nang iniwan ang madilim niyang nakaraan. Kasama niya ang kanyang asawa na si Andra, at ang kanilang dalawang anak na si Fabio Caruson at Ariana Caruso.Mas lalo pang tumibay ang kanilang pagsasama matapos silang biyayaan ng dalawang anak.Si Ariana na walong taon na kasing ganda ng kaniyang ina na si Andra at ang sampung taong gulang na si Fabio. Namana niya ang pambihirang kaguwapuhan ng kanyang ama.Namana ni Fabio ang matangos na ilong at ang mata ni Frank, ganun rin ang seryosong mukha ng kanyang ama. Tahimik siya, matalino, responsable, at bihirang ngumiti. Hindi siya mahilig makipagkaibigan at mas gusto niyang magbasa ng libro kaysa makipaglaro.Kapag naglalakad siya sa loob ng opisina ni Frank, marami ang napapabulong."Mini Boss Frank..."

CARMELATahimik akong nakatayo dito sa harap ng napakalaking gate ng EL Conde University. Mahigpit kong hawak ang folder na naglalaman ng mga dokumento ko habang pinagmamasdan ang pagdating ng mga estudyanteng papasok sa loob ng campus.Huminga ako nang malalim. “Kalma Carmela, masiyadong malaki ang University para magkita kayo.” mahina kong bulong sa sarili.Tatlong taon. Tatlong taon kong sinigurong hindi kami magkikita ni Fabio, nagtaka man noon sila daddy at mommy ay hindi na sila nagtanong dahil pagdating daw sa personal na bagay ay hindi na sila makikialam.Kaya noong magka-college kami, hindi ako nagdalawang-isip na piliin ang ibang unibersidad. Dahil hindi ko makakalimutan ang mukha ni Fabio.Pakiramdam ko ang laki ng kasalanan ko sa kanya kaya ako na ang kusang lumayo. Hanggang sa tuluyan na kaming naging estranghero sa isa’t isa. Akala ko, hindi na kami muling magkikita pero talagang mapaglaro ang tadhana at ito ako ngayon sa lugar kung nasaan siya. Dalawang linggo na ang n

FABIOHindi ko napigilang mapangisi dahil muli ko ulit nasilayan si Carmela, kahit malayo siya sa akin alam ko ang nangyayari sa kanya dahil palagi ko siyang sinisilip kung saan siya nag-aaral.Isang kabaliwan kung iisipin na ako mismo ang bumili ng school kung saan nag-aaral si Carmela. Nanghiram ako dad dahil kulang pa ang ipon ko, dahil gusto kong dito magtapos si Carmela."Fabio..."Muling nagbalik sa isip ko ang napakasimple ng pagkakabanggit niya, pero sapat na iyon para buhayin muli ang katawang lupa ko.Hindi ko napigilang ngumiti nang makita ang bahagyang pagkagulat sa mukha niya. Ganoon pa rin siya.Sinadiya kong magkatroon ng maraming babae para malaman kung may magbabago ba kung sakaling sa iba ko ibaling. Ngunit wala pa rin dahil si Carmela lang talaga, yung natural niyang amoy ang isa sa hindi ko makakalimutan.“Fabio ayos ka lang ba?”Tiningnan ko lang siya kahit may sinasabi siya sa akin dahil patuloy ko lang siyang pinagmasdan. Yung nangyari ng gabi, wala naman akong

CARMELA “Babasahin mo ‘to?” tanong niya at sinulyapan saglit ang libro pero hindi pa rin siya lumalayo sa akin kaya naman ang dibdib ko ay nagwawala na sa lakas ng tibok.Doon ako tumingin sa librong hawak ni Fabio upang makaiwas sa tingin niyang pakiramdam ko nanlalambot ang tuhod ko.“Carmela.” Napatingin ako sa kanya at bahagya siyang yumuko at halos konti nalang ang pagitan ng mukha namin.“F-Fabio…” sa wakas ay nasabi ko at nanigas ako ng dumikit ng bahagya ang labi niya sa labi ko."Fabio!"Napalingon kaming pareho at mabilis ako umalis sa harapan niya, isa sa mga kaklase niya ang nakatayo sa kabilang estante."Professor Santos is looking for you.""Okay.” Sagot niya at sumalyap pa saglit sa akin at nagiwan ng nakakalokong ngiti at naglakad na palayo sa akin.Parang dama ko pa rin ang labi niya na bahagyang dumikit sa labi ko, napapikit ako dahil sa wakas kumalma na ang pagtibok ng puso ko.Tahimik kong sinundan ng tingin ang papalayong likod niya. Iniisip ko na magiging malam