All Chapters of Ninong Frank, Mafia Boss: Chapter 51 - Chapter 60

CARMELAPagdating namin sa bahay ni Fabio ay agad kong napansin kung gaano kalinis at kaayos ang loob nito. Mukhang alaga iyon sa linis lagi dahil makikita mo talaga.Hindi rin siya ganun kalaki pero mas malaki ito sa apartment ko. May maliit na sala, open kitchen, at mini bar sa isang sulok. "Ang linis naman dito," manghang sabi ni Kiara habang inililibot ang tingin sa loob."Kung ako 'to, isang linggo pa lang magulo na." Napatawa si Kent sa sinabi niya.“Tulog, ligo lang naman ginagawa nito.” Sabat naman ni Dave.Napapangiti lang ako sa kanila at natutuwa ako dahil may ganitong kaibigan si Fabio.Inilapag niya ang paper bag sa kitchen counter bago isa-isang inilabas ang mga bote ng beer.“Girls maupo na lang kayo kami ng bahalang mag-serve sa inyo.” Ngiting sabi ni Kent.Napatango ako at naroon yung tatlo inaayos ang mga binili nila, naupo na ako habang si Kiara ay panay tingin sa mga display.Dala-dala na nila ang mga beee at ice tube na nakalagay sa cooler at bahagyang nagulat pa

CARMELANagmulat ang mata ko dahil parang may naamoy akong masarap na niluluto, lumibot ang mata ko sa paligid. Natigilan ako ng maalala na nandito pala ako sa bahay ni Fabio.Bigla akong napabangon pero napangiwi ako dahil ang kirot sa ibaba ko at buong katawan ko ay hinang-hina. Ang dibdib ko masakit at namamaga ang pakiramdam ko, napatingin ako sa katawan ko ang daming bakas ng pinagsipsipan.Hinanap ng mata ko ang cellphone at bigla kong naalala na baka tumatawag na sila sa akin dahil pupunta ako ngayon sa kanila dahil doon ako mag-dinner. Maliwanag na sa labas dahil nakahawi ang kurtina.Pagtingin ko may message na si mommy at daddy bakit daw hindi ako nagrereply kung may nangyari daw ba. Nag-reply ako at sinabi ko na nakainom ako ng konti kasama ang kaibigan ko. Pero napakagat labi ako dahil sa likod ng katotohanan.Dahan-dahan akong kumilos para makaupo man lang, nakita ko naman sa sapin ang bahid ng aking pagka-birhen. Hindi ako nagsisi na ibinigay ko yun kay Fabio.“Gising ka

CARMELA Kinabukasan nagising ako dahil sa alarm, dumilat ang mata ko wala na akong kasama hinawakan ang noo ko. Hindi na mainit at gumaan na ang pakiramdam ko pero grabe ang sakit ng buong katawan ko.Pinilit kong tumayo kahit maraming masakit sa katawan ko pero pakiramdam ko masasanay na ako sa ganito. May pasok na ulit kaya kailangan ko kumilos.Paglabas ko ng kuwarto ay natigilan ako dahil may mga naka-styro sa mesa nasa plastic pagtingin ko pagkain at medyo mainit pa. Napangiti ako dahil si Fabio ang may gawa nito. Nakangiti kong kinain ang pagkain hanggang sa matapos ay nakangiti ako.Matapos ay kumain ay manbilis akong naligo at suot ang uniform ko. Mabilis lang naman at nasa labas na ako naglalakad kahit pakiramdam ko namamaga ang buong katawan ko ay hinayaan ko na. Pagpasok ko pa lamang sa campus ay napansin ko nang kakaiba ang paligid. Maraming estudyante ang nagkukumpulan sa may quadrangle. May mga naririnig akong bulungan."Siya ba 'yon?""Ang guwapo.""Sabi varsity play

BIANCA Hindi ko na inalis ang tingin kina Carmela at Prinn. Tahimik silang nag-uusap, paminsan-minsan ay napapangiti si Carmela sa sinasabi nito."Bianca?"Napalingon ako kay Trisha. "Bakit ka nakangiti?"Hindi ako agad sumagot patuloy lang akong nakatingin sa kanilang tatlo."Carmela..." Mahina kong sambit. “Akala ko isa ka lang ordinaryong transfer student, pero mukhang mas mahalaga ka pala kaysa sa inaakala ko."Tumawa si Monica. "Anong gagawin mo?"Napabuntong-hininga ako. "Wala pa, pero gusto kong malaman kung hanggang saan ang kayang gawin ni Fabio para sa babaeng 'yan."Nakangising sabi ko at niyaya ko na silang umalis dahil nagbago na ang isip ko.___Kinabukasan nasa cafeteria kami nina Trisha at Monica. Habang kumakain ay napansin kong pumasok sina Carmela at Kiara."Narito na siya." Mahina kong sabi.Sabay na lumingon ang dalawang kasama ko sa tinutukoy ko at sinundan ko sila ng tingin habang naglalalad. Sakto naman nakita ko rin si Prinn may dala itong tray na may lamang

CARMELA Tatlong araw na ang lumipas mula nang mangyari ang gabing ‘yon hanggang ngayon hindi ko pa rin malaman ang sagot. Isa pa tatlong araw ko na ring hindi nakikita si Fabio.Kahit ganun ang ginawa niya sa akin ay nag-aalala ako sa kanya, hindi ko makuhang magtanong sa magulang niya. Hindi naman ako galit dahil baka hindi naman niya iyon sinasadiya.Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip niya noong gabing iyon. Para bang may kung anong bumalot sa kanya, para bang ibang tao siya.Hindi iyon ang Fabio na alam ko dahil pagdating sa ganung bagay ay pinaliligaya lang niya ako.“Iniisip mo naman si Fabio?” Nagising ang diwa ko dahil sa boses ni Kiara, nawala sa isip ko na magkasama kami dito sa cafeteria. Sinabi ko na rin ang tungkol sa amin ni Fabio at yung gabi na ‘yon dahil kaibigan ko na si Kiara.“Nag-aalala ako sa kanya, Kiara.” Mahina kong sagot.“Hays! Hindi ko man maunawaan kung anong relasyon mayroon kayo pero dapat hindi ito ginagawa ni Fabio. Bakit ba hindi siya nagpapa