All Chapters of ท่านอ๋องข้าไม่ได้รักท่านแล้ว: Chapter 11 - Chapter 20

“โอ๊ยยยย!!!!” เสียงร้องเจ็บปวดบาดแผล เมื่อขยับกายโดยไม่ทันระวัง ของบุรุษเรือนร่างสูงใหญ่ที่กำลังนอนราบอยู่กับพื้นดิน “องค์ชายใหญ่ ขยับกายเบา ๆ ขอรับ ช่องท้องของท่านพึ่งทำแผลเสร็จ” เหว่ยเฉียง เอ่ยตักเตือนคนป่วย ที่เขาพึ่งปลุกให้ตื่นขึ้นมาดื่มยาต้ม ตามที่ผู้รักษาบาดแ

องค์ชายใหญ่หนานหลิงหยุน รีบดื่มยาต้มที่องครักษ์เหว่ยนำมาให้จนหมดกระบอก จึงเริ่มมีแรงที่จะมองออกไปรอบ ๆ บริเวณที่ตนเองนอนพักรักษาตัวอยู่ ถึงแม้องค์ชายใหญ่จะอยากเห็นใบหน้า ของสตรีผู้มีพระคุณมากเท่าไร แต่เขาก็ไม่ได้คาดคั้นให้นางเปิดเผยใบหน้าและชื่อแซ่ออกมา เพราะพอจะมองออกว่านางไม่สะดวกใจที่

เมืองหลวงแคว้นหนานจวนเสนาบดีคลัง“ท่านพ่อเจ้าคะ เมื่อไหร่ท่านพ่อจะไปกราบทูลฮ่องเต้ ว่าลูกกับท่านอ๋องหนานกงชิงมีใจให้แก่กัน”“อิงเอ๋อร์ วันนี้พ่อจะเข้าวัง คงได้กราบทูลฮ่องเต้ เรื่องพี่สาวของเจ้ากับองค์ชายใหญ่ และจะกราบทูลเรื่องของเจ้ากับอ๋องหนานไปด้วยเสียเลย”“ขอบคุณเจ้าค่ะ ลูกได้ข่าวมาว่าโจวลี่เซีย

เช้าวันใหม่ ลี่เซียนตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้ามืด เพื่อฝึกฝนการต่อสู้ตามความเคยชินของร่างกาย ร่างอวบอิ่มกระโดดเตะขาสูงอยู่หน้าเรือนพักของตน ด้วยทักษะที่ในชาติก่อนเรียกกันว่า เทควันโด บุรุษผู้ที่แอบมองมาสักพักแล้ว หันมองซ้ายขวาว่ามีบุรุษคนอื่น ผ่านมาเห็นกิริยาไม่งามเช่นนี้ของนางหรือไม่ ใบหูก็

“ข้าไปได้หรือยัง เสียเวลาอ่านตำรามามากพอแล้ว หากยังอยากจะพูดจาถากถางต่ออีก ก็ตามไปตะโกนพูดอยู่หน้าเรือนนอนเสียเลย อ้อ!! และข้ายังยืนยันคำเดิมว่าต่างคนต่างอยู่ย่อมดีที่สุด เพราะตัวข้าไม่ใช่คนที่จิตใจดีสักเท่าไร เจ้านิสัยเสียเช่นนี้ตัวข้ายิ่งนิสัยเสียยิ่งกว่า อยู่ห่าง ๆ กันไว้จะได้ไม่เป็นเรื่องใหญ่