All Chapters of ไออุ่นของดาวมหาลัย: Chapter 1 - Chapter 7

7 Chapters

บทที่ 1

ผมเป็นนักศึกษาคนหนึ่งวันนั้นตอนผมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่แถวหลังสุด ก็เผลอทำปากกาตกลงพื้นผมก้มลงไปหาปากกาใต้โต๊ะ ก่อนจะเห็นเรียวขาขาวเนียนสวยสองข้างของ เฉียวมี่ เพื่อนร่วมชั้นของผมแยกออกจากกันเล็กน้อยต่อหน้าต่อตาแล้วผมก็มองเห็นกางเกงในสีชมพูอ่อนของเธอที่อยู่ใต้กระโปรงสั้นนั้นไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ผมก็เอื้อมมือไปสัมผัสต้นขาของเธอโดยไม่รู้ตัว "ขาเธอเนียนมากเลย..."พอคำพูดนั้นหลุดออกจากปาก ผมก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที เพราะการกระทำแบบนั้นมันแทบไม่ต่างอะไรจากการล่วงเกินเลย!ถึงแม้ว่าผมกับเฉียวมี่จะสนิทกันมาก และยังเคยซื้อผ้าอนามัยให้เธอมาก่อนด้วยแต่บางครั้งเวลาที่เราหยอกล้อกัน ผมก็จะฉวยโอกาสแตะต้องหน้าอกและบั้นท้ายนุ่ม ๆ ของเธอแต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจอยู่ดี และผมเองก็ยังรู้จักวางตัวไม่ให้เกินขอบเขตด้วยนี่เป็นครั้งแรกที่ผมฉวยโอกาสจากเธออย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ตอนนั้นผมรู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะกระเด็นออกมาทางลำคอแล้ว พอเงยหน้าขึ้นจากใต้โต๊ะ ก็เห็นใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อราวกับแสงอรุณ และดวงตาคู่โตฉ่ำวาวกำลังจ้องมองผมอยู่ในแววตาของเธอมีทั้งความค้อนนิด ๆ และความเขินอายปะป
Read more

บทที่ 2

เอวที่เคยแข็งเกร็งของเธอกลับอ่อนยวบในทันที และตามมาด้วยเสียง "อืม..." ที่แทบจะไม่ได้ยิน ก่อนที่เธอจะทรุดตัวลงในอ้อมแขนของผมอีกครั้งผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเธอที่พ่นออกมาผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ สองชั้น ซึ่งทำให้ท้องน้อยของผมรู้สึกเสียวซ่านไปหมดเสียงครางที่แทบจะไม่มีอยู่จริงนั้นกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์มากขึ้น ทำให้มือขวาของผมเลื่อนลงไปเรื่อย ๆ จนถึงก้นเล็ก ๆ ของเธอ อีกนิดจะถึงจุดกึ่งกลางลำตัวของเธอแล้วผมกำมันอย่างแรงจนข้อนิ้วจมลงไปในเนื้อนุ่ม ๆสัมผัสที่ตามมานั้นช่างน่าทึ่งเหลือเกิน แม้จะเป็นการสัมผัสจากภายนอกกระโปรง ผมก็ยังรู้สึกถึงความอวบอิ่มและความยืดหยุ่นของบั้นท้ายของเฉียวมี่ได้ตอนนี้ความรู้สึกอบอุ่นบนผิวและสัมผัสที่ตึงเล็กน้อยนั้นยิ่งเย้ายวนใจมากขึ้นไปอีกลมหายใจของเฉียวหมี่เปลี่ยนไป ดวงตาของเธอพร่ามัว ก่อนจะกัดริมฝีปากแน่น "ฉันจะหยุดจับแล้วนะ?"ผมโน้มตัวไปหาเธอแล้วกระซิบว่า "จับให้นานกว่านี้อีกหน่อยสิ""แล้วนายจะดูคลิปอยู่ไหม?"ผมวางโทรศัพท์ไว้ในลิ้นชักโต๊ะแล้วใช้ขาตั้งตั้งไว้ จากนั้นเธอก็เอนตัวไปด้านข้างแล้ววางโทรศัพท์ลงบนตักผม "เธอดูของเธอ ฉันดูของฉัน เราจะได้ไม่ต้องก
Read more

บทที่ 3

ทันใดนั้น โทรศัพท์ในลิ้นชักโต๊ะเรียนของเฉียวมี่ก็สั่นอยู่หลายครั้งเธอหยิบออกมาดู ปรากฏว่ามีคนส่งข้อความมา ผมจึงหันหน้าหนีเล็กน้อยหลังจากตอบเสร็จแล้ว เฉียวมี่ก็ไม่ได้วางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะทันที แต่เธอกลับถือมันไว้ พลางขมวดคิ้วครุ่นคิดอะไรบางอย่างขณะที่ผมกำลังจะถามคำถาม เธอก็ยื่นโทรศัพท์ให้ผมราวกับจะให้ฟรี ๆ "รหัสผ่าน 070801 ถ้านายเห็นอะไรในโทรศัพท์ฉันแล้วยังอยากนอนกับฉันอยู่ ก็มาหาฉันที่สนามเด็กเล่นนะ" พูดจบ เฉียวมี่ก็ขออนุญาตครูและออกจากห้องเรียนไปผมมองเธอเดินออกไปอย่างงุนงง จากนั้นก็เปิดโทรศัพท์ของเธอ และสิ่งแรกที่ผมเห็นคือแอปบันทึกข้อความที่เต็มไปด้วยรูปภาพผมคลิกดูรูปภาพทีละรูปเพื่อดูเนื้อหา และพบว่าส่วนใหญ่เป็นหัวข้อสนทนาที่กำลังเป็นที่นิยมในกระทู้ของมหาวิทยาลัย แม้ว่าจะเป็นคนละยุคสมัย แต่หัวข้อสนทนาทั้งหมดก็วนเวียนอยู่กับเรื่องเดียวกัน นั่นคือ ครูคนหนึ่งถูกสงสัยว่าล่วงละเมิดทางเพศนักเรียนหญิงผมเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน แต่ไม่ได้ค้นหาข้อมูลรายละเอียดใจความสำคัญของเรื่องคือมีคนในกระทู้คนหนึ่ง บอกว่าครูคนหนึ่งล่วงละเมิดทางเพศเธอ และใช้เกรดเฉลี่ยของเธอเป็นเครื่องต่อรอง ผู้โพส
Read more

บทที่ 4

ผมคิดในใจว่าการให้เฉียวมี่เป็นฝ่ายพูดเรื่องพวกนี้ออกมาด้วยตัวเอง มันจะเป็นการบีบคั้นเธอเกินไปหรือเปล่า แต่เฉียวมี่กลับตอบตามตรงเลยว่า "มันเริ่มตั้งแต่เทอมนี้ ตอนที่ฉันกำลังเตรียมตัวขอสิทธิ์เรียนต่อระดับปริญญาโทแบบได้รับการแนะนำ""ช่วงแรกเขายังแกล้งทำเป็นอาจารย์ที่ดีอยู่เลย ถึงขั้นเจาะจงเลือกให้ฉันเป็นตัวแทนวิชาของเขา เรื่องนี้นายก็น่าจะรู้นะ"ผมอ้าปากเล็กน้อย แล้วถอนหายใจเงียบ ๆ "อ้อ" ที่แท้มันก็เริ่มมาตั้งแต่ตอนนั้นนี่เองตอนนั้นผมยังเคยบ่นกับคนอื่นอยู่เลยว่าทำไมเรียนมหาวิทยาลัยแล้วถึงยังมีตัวแทนวิชาอีก ปกติหัวหน้าห้องหรือฝ่ายวิชาการเป็นคนทำเรื่องพวกนี้กันไม่ใช่เหรอ แต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่เข้าใจว่าเป็นความชอบส่วนตัวของอาจารย์หลี่"เขามักจะใช้ฉันไปทำนู่นทำนี่ ให้ฉันช่วยจัดเอกสารหรือคัดลอกไฟล์จากคอมพิวเตอร์เพื่อทำสรุปทบทวนก่อนสอบปลายภาคให้ทั้งห้อง แล้วก็อาศัยจังหวะนั้นมายืนเบียดอยู่ข้างหลังฉัน แถมยังพยายามจับมือฉันอีก โดยอ้างว่าฉันหาไฟล์ไม่เจอ เขาเลยจะช่วยกดให้"ผมอดนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับเฉียวมี่ตรงแถวหลังเมื่อวานไม่ได้ จึงเผลอถามออกไปว่า "มันก็คล้ายกับที่ฉันใกล้ชิดก
Read more

บทที่ 5

เฉียวมี่หัวเราะพรืดออกมา ก่อนจะเอ่ยว่า "นายคงรู้สึกว่าวิธีนี้ทำให้นายดูใจดำใช่ไหมล่ะ?"ผมยิ้มมุมปากเล็กน้อย ถือเป็นการยอมรับคำพูดของเธอโดยปริยายเฉียวมี่หัวเราะอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อย ๆ หุบยิ้มลง แล้วมองเข้ามาในตาของผม "ช่างเถอะ ฉันไม่เหมาะจะเป็นแฟนนายหรอก ถ้าเป็นแบบนั้นมันจะกลายเป็นว่าฉันเอาเปรียบนายน่ะสิ"ลึกลงไปในดวงตาของเฉียวมี่มีอารมณ์ซับซ้อนบางอย่างที่บอกไม่ถูก ผมมองเห็นทั้งความเศร้าและความจนใจในแววตาใสกระจ่างนั้น ผมรู้ดีว่าสิ่งที่เฉียวมี่หมายถึง คือพื้นเพครอบครัวของผมกับเธอไม่ค่อยเหมาะสมกัน แต่ในมุมมองของผม การที่ผู้หญิงสวยและเรียนเก่งอย่างเฉียวมี่จะมาเป็นแฟนผมต่างหากที่ถือเป็นความโชคดีผมไม่อยากถกเถียงกับเฉียวมี่ต่อในประเด็นที่คล้ายการต่อรองแบบนี้ จึงบอกไปว่าตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือช่วยให้เธอไม่ต้องถูกข่มขู่อีก ส่วนหลังจากนี้เธอจะอยากตอบแทนผมยังไง ค่อยว่ากันทีหลังก็ได้"ยังไงพวกเราก็ยังมีเวลาอีกตั้งปีกว่าที่จะได้เจอกันในมหาวิทยาลัยนี่นา"หลังจากจูบลาเฉียวมี่แล้ว ผมก็รีบโทรหาอาจารย์หลี่ทันที ถามว่าเขาอยู่ที่ไหน"อาจารย์หลี่ครับ ผมมีเรื่องอยากถามอาจารย์ต่อหน้าสักหน่อย
Read more

บทที่ 6

ผมไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำนะ แต่เป็นเพราะเนื้อหาในคลิปมันเกินกว่าที่ผมคาดไว้จริง ๆคนในคลิปคือเฉียวมี่ และก็เป็นคลิปที่แต่งตัวค่อนข้างวาบหวิวเหมือนกัน แต่ดูยังไงก็ไม่ใช่คลิปโป๊เปลือยแบบที่เฉียวมี่บอกว่าถูกบังคับให้ถ่าย กลับเหมือนคลิปแนวเรียกยอดเข้าชมตามเว็บไซต์ทั่วไปมากกว่าผมถามตะกุกตะกักว่า "นะ นี่มัน..."อาจารย์หลี่เลิกคิ้วเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า "นายจำไม่ได้เหรอ? ก็เฉียวมี่ไง ภายนอกทำตัวเป็นเด็กเรียนเรียบร้อย แต่ลับหลังนี่ใช่ย่อย เธอถ่ายคลิปแนวนี้ลงเว็บนอกไปตั้งเยอะ คงหาเงินได้ไม่น้อยเลยล่ะ"สิ่งที่อาจารย์หลี่เอาให้ผมดูเป็นคลิปที่เขาโหลดเก็บไว้ ไม่ใช่เปิดดูจากเว็บไซต์ แต่คลิปที่เขาเก็บไว้นั้นก็มีประมาณยี่สิบกว่าคลิปแล้วตอนที่ผมกำลังจะคืนโทรศัพท์ให้อาจารย์หลี่ จู่ ๆ ผมก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าทำไมตอนคุยเรื่องนี้กับเฉียวมี่ ผมถึงรู้สึกมาตลอดว่ามันมีบางอย่างผิดปกติตรรกะมันมีช่องโหว่อยู่!ถ้าเรื่องมันเป็นอย่างที่เฉียวมี่พูดจริง ต่อให้เธอไม่มีหลักฐานชัดเจน เธอก็ยังสามารถออกมาเอ่ยชื่ออีกฝ่ายตามตรง ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ ให้ทางมหาวิทยาลัยเรียกดูกล้องวงจรปิด หรือแม้แต่แจ้งความก็ยังได้ แบบนั้นต่
Read more

บทที่ 7

ตอนนั้นเอง อาจารย์หลี่ก็หาแฟลชไดรฟ์ที่ใช้ได้เจอ แล้วพาผมเข้าไปในห้องนอนเพื่อคัดลอกไฟล์จากในคอมพิวเตอร์ของเขาระหว่างที่มองอาจารย์หลี่จัดการอยู่ ผมก็ถามไปด้วยว่า "แค่ใช้ของพวกนี้ก็ทำให้เธอยอมได้จริง ๆ เหรอครับ? ดูเธอไม่น่าใช่คนที่จะยอมง่าย ๆ เลยนะ"อาจารย์หลี่แค่นเสียงอย่างดูแคลน พลางลากไฟล์ลงไป แล้วพูดว่า "ง่ายจะตาย! เดี๋ยวฉันให้ดูผลงานของฉันนี่"จากนั้นอาจารย์หลี่ก็ดึงแฟลชไดรฟ์ออกส่งให้ผม แล้วเปิดอีกโฟลเดอร์หนึ่งขึ้นมา"ดูสิ ฉันเป็นคนสั่งให้เธอถ่ายคลิปพวกนี้ ฉันบอกให้ทำท่าไหนเธอก็ทำ เชื่องจะตาย!"ผมกวาดตามองอย่างรวดเร็ว พอนึกถึงที่เฉียวมี่บอกว่าเธอไม่คู่ควรจะเป็นแฟนผม จู่ ๆ ในใจก็รู้สึกเจ็บขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกผมหันไปมองหน้าตาเจ้าเล่ห์น่ารังเกียจของอาจารย์หลี่แวบหนึ่ง อยากจะระเบิดอารมณ์แล้วกระชากตำแหน่งอาจารย์ของคนคนนี้ทิ้งไปตลอดกาลแต่สุดท้าย ผมก็ยังฝืนข่มอารมณ์เอาไว้ ไม่พูดอะไร แล้วเดินออกจากหอพักของอาจารย์หลี่มาคืนนั้นผมก็ลากลับบ้านผมเล่าเรื่องทั้งหมดนี้ให้พ่อฟัง หวังว่าเขาจะช่วยผมได้พ่อสูบบุหรี่โดยไม่พูดอะไร ส่วนแม่พอได้ยินเรื่องนี้ก็เดินออกมาช่วยพูดกับพ่อ หวังให้พ่อท
Read more
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status