บทที่ 2

เอวที่เคยแข็งเกร็งของเธอกลับอ่อนยวบในทันที และตามมาด้วยเสียง "อืม..." ที่แทบจะไม่ได้ยิน ก่อนที่เธอจะทรุดตัวลงในอ้อมแขนของผมอีกครั้ง

ผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของเธอที่พ่นออกมาผ่านเนื้อผ้าบาง ๆ สองชั้น ซึ่งทำให้ท้องน้อยของผมรู้สึกเสียวซ่านไปหมด

เสียงครางที่แทบจะไม่มีอยู่จริงนั้นกลับยิ่งกระตุ้นอารมณ์มากขึ้น ทำให้มือขวาของผมเลื่อนลงไปเรื่อย ๆ จนถึงก้นเล็ก ๆ ของเธอ อีกนิดจะถึงจุดกึ่งกลางลำตัวของเธอแล้ว

ผมกำมันอย่างแรงจนข้อนิ้วจมลงไปในเนื้อนุ่ม ๆ

สัมผัสที่ตามมานั้นช่างน่าทึ่งเหลือเกิน แม้จะเป็นการสัมผัสจากภายนอกกระโปรง ผมก็ยังรู้สึกถึงความอวบอิ่มและความยืดหยุ่นของบั้นท้ายของเฉียวมี่ได้

ตอนนี้ความรู้สึกอบอุ่นบนผิวและสัมผัสที่ตึงเล็กน้อยนั้นยิ่งเย้ายวนใจมากขึ้นไปอีก

ลมหายใจของเฉียวหมี่เปลี่ยนไป ดวงตาของเธอพร่ามัว ก่อนจะกัดริมฝีปากแน่น "ฉันจะหยุดจับแล้วนะ?"

ผมโน้มตัวไปหาเธอแล้วกระซิบว่า "จับให้นานกว่านี้อีกหน่อยสิ"

"แล้วนายจะดูคลิปอยู่ไหม?"

ผมวางโทรศัพท์ไว้ในลิ้นชักโต๊ะแล้วใช้ขาตั้งตั้งไว้ จากนั้นเธอก็เอนตัวไปด้านข้างแล้ววางโทรศัพท์ลงบนตักผม "เธอดูของเธอ ฉันดูของฉัน เราจะได้ไม่ต้องกวนกัน"

คราวนี้ผมจึงหยุดสัมผัสบริเวณที่อ่อนไหวของเธอเพื่อไม่ให้กระตุ้นเธอเกินไป และหันมาสำรวจบริเวณที่ผมจะรู้สึกเพลิดเพลินแทน

อาจเป็นเพราะเฉียวมี่เป็นนักเรียนนาฏศิลป์ บั้นท้ายของเธอจึงไม่ค่อยอวบอิ่มหรือมีเนื้อหนังมากนัก ดูค่อนข้างเรียว ผมสามารถใช้มือข้างเดียวปิดบั้นท้ายของเธอได้ครึ่งหนึ่งเลย

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าบั้นท้ายอันอ่อนนุ่มของเธอจะมีขนาดเล็ก แต่ก็ให้สัมผัสที่ยอดเยี่ยม นุ่มและเรียบเนียนราวกับก้อนแป้ง ยิ่งจับก็ยิ่งสู้มือ ยิ่งลพยายามควบคุมมันมากเท่าไหร่ แรงต้านก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

หลังจากลองเล่นไปสักพัก ผมก็รู้สึกไม่พอใจอีกต่อไป

ความอบอุ่นที่ผมรู้สึกใต้โต๊ะเมื่อครู่ยังคงติดอยู่ในใจ หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดผมก็ตัดสินใจลองเสี่ยงดู

หลังจากตัดสินใจแล้ว ผมก็ปลดตะขอเสื้อชั้นในของเธอ แล้วสอดมือซ้ายเข้าไปทางคอเสื้อ และค่อย ๆ เลื่อนมือขวาไปยังบริเวณที่ลับกว่าหว่างขาของเธอ

และก่อนที่ผมจะถึงจุดหมาย เธอก็คว้ามือผมไว้อีกครั้ง

"นายจับหน้าอกกับก้นของฉันได้...แต่จับตรงนั้นไม่ได้นะ..."

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอก็อธิบายให้ผมฟังว่า "ฉันซักชุดชั้นในหมดแล้ว และนี่เป็นตัวเดียวที่สะอาด ถ้าสกปรกมันจะใส่ไม่สบาย"

ผมจึงโน้มตัวเข้าไปใกล้หูเธอแล้วพูดว่า "ถ้างั้นก็อย่าใส่สิ"

เฉียวมี่ตีผมด้วยท่าทีเย้ายวน

ทันใดนั้นเอง เสียงกริ่งก็ดังขึ้นเพื่อส่งสัญญาณว่าหมดเวลาเรียนแล้ว

ผมค่อย ๆ ดึงมือออกมาแต่ก็ยังไม่วายคลึงส่วนนั้นเบา ๆ อีกสักที ซึ่งแน่นอนว่านั่นก็ทำให้เฉียวมี่กลอกตาใส่ผมอีกครั้ง

เมื่อเธอกลับมาจากห้องน้ำ เธอก็นั่งลงข้าง ๆ ก่อนจะหันหน้าหนีและไม่ยอมมองหน้าผม "นายไปทำธุระส่วนตัวก่อนเถอะ ฉันจะรออยู่ที่นี่"

หลังจากพูดจบ เธอก็ยัดผ้าสีชมพูอ่อนก้อนหนึ่งใส่มือผม

ผมหยิบมาโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะรู้สึกถึงสัมผัสที่คุ้นเคย แม้ว่าผมจะคาดเดาไว้แล้ว แต่ผมก็ยังเดินออกจากห้องเรียน ไปหาที่เงียบ ๆ แล้วเปิดมันออกดู

มันเป็นกางเกงชั้นในจริง ๆ และน่าจะเป็นตัวเดียวกับที่เฉียวมี่ใส่ก่อนหน้านี้

ผมยัดกางเกงในใส่กระเป๋าแล้วเดินกลับเข้าห้องเรียนทันทีที่เสียงกริ่งมหาวิทยาลัยดังขึ้น

"เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?"

เฉียวมี่ดูไม่ชินกับความเย็นที่พัดผ่านใต้กระโปรง เธอจึงจับชายกระโปรงแล้วบิดไปมา ก่อนจะถามผมว่า "นายใช้กางเกงในฉันช่วยตัวเองไหม?"

ผมส่ายหน้า "เธอมีตัวที่สะอาดตัวเดียวนี่ ถ้ามันสกปรกเธอจะใส่อะไรล่ะ?"

"กลั้นไว้แบบนี้ไม่อึดอัดเหรอ?"

ใบหน้าสะสวยของเฉียวมี่แดงระเรื่อ ก่อนที่เธอจะแยกขาออกเล็กน้อย และขยับสะโพกไปข้างหน้าด้วยท่าทางเขินอาย "งั้น...นายจะจับตรงนั้นอีกไหม? แต่เบา ๆ หน่อยนะ... ฉันยังบริสุทธิ์อยู่... นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทำอะไรแบบนี้..."

เธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์อยู่เหรอ?

มิน่าล่ะถึงอ่อนไหวขนาดนี้!

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในใจ ผมจึงหันไปสังเกตห้องเรียน

ก่อนจะเห็นว่ามีนักเรียนเพียงสี่ห้าคนเท่านั้นที่ตั้งใจดูสารคดี ส่วนคนอื่น ๆ ต่างก็เล่นโทรศัพท์มือถือหรือนอนหลับ และไม่มีใครสังเกตเห็นความวุ่นวายที่เกิดขึ้นตรงมุมห้องเลย

ผมจัดท่าทางให้เรียบร้อย แล้วเธอก็ย่อตัวลงนั่งระหว่างขาผม

ผมหยิบโทรศัพท์ออกมาอีกครั้งแล้วเปิดวิดีโอให้เธอดู พร้อมพูดว่า "ที่จริงแล้วผู้หญิงไม่จำเป็นต้องเสียพรหมจรรย์หรอก มันก็ยังมีวิธีอื่นที่จะทำให้ผู้ชายพอใจได้นะ"

"ทำไมนายถึงแย่ขนาดนี้..."

เมื่อเห็นฉากในวิดีโอ เฉียวมี่ก็หน้าแดงก่ำ "นี่...เป็นครั้งแรกของฉัน...ถ้ามันโดนฟัน...ก็อย่าร้องละกัน..."

"ต้องลองก่อนถึงจะรู้ อ้าปากสิ..."

หลังจากพูดจบ ผมก็รูดซิปกางเกงลงแล้วกดศีรษะเธอลงไป...