ไออุ่นของดาวมหาลัย

ผมเป็นนักศึกษาคนหนึ่ง

วันนั้นตอนผมนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่แถวหลังสุด ก็เผลอทำปากกาตกลงพื้น

ผมก้มลงไปหาปากกาใต้โต๊ะ ก่อนจะเห็นเรียวขาขาวเนียนสวยสองข้างของ เฉียวมี่ เพื่อนร่วมชั้นของผมแยกออกจากกันเล็กน้อยต่อหน้าต่อตา

แล้วผมก็มองเห็นกางเกงในสีชมพูอ่อนของเธอที่อยู่ใต้กระโปรงสั้นนั้น

ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ ผมก็เอื้อมมือไปสัมผัสต้นขาของเธอโดยไม่รู้ตัว "ขาเธอเนียนมากเลย..."

พอคำพูดนั้นหลุดออกจากปาก ผมก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที เพราะการกระทำแบบนั้นมันแทบไม่ต่างอะไรจากการล่วงเกินเลย!

ถึงแม้ว่าผมกับเฉียวมี่จะสนิทกันมาก และยังเคยซื้อผ้าอนามัยให้เธอมาก่อนด้วย

แต่บางครั้งเวลาที่เราหยอกล้อกัน ผมก็จะฉวยโอกาสแตะต้องหน้าอกและบั้นท้ายนุ่ม ๆ ของเธอ

แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นเรื่องที่ไม่ได้ตั้งใจอยู่ดี และผมเองก็ยังรู้จักวางตัวไม่ให้เกินขอบเขตด้วย

นี่เป็นครั้งแรกที่ผมฉวยโอกาสจากเธออย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้

ตอนนั้นผมรู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะกระเด็นออกมาทางลำคอแล้ว พอเงยหน้าขึ้นจากใต้โต๊ะ ก็เห็นใบหน้าสวยที่แดงระเรื่อราวกับแสงอรุณ และดวงตาคู่โตฉ่ำวาวกำลังจ้องมองผมอยู่

ในแววตาของเธอมีทั้งความค้อนนิด ๆ และความเขินอายปะปนกันอยู่ ดูมีเสน่ห์จนยากจะละสายตา!

ตอนนั้นความรู้สึกของผมซับซ้อนเกินจะอธิบายเป็นคำพูดได้ และผมก็เข้าใจแทบจะในทันทีว่าเฉียวมี่ไม่ได้รังเกียจสัมผัสของผม

แสดงว่าเธอโอเคกับมันใช่ไหม?

จากนั้นผมจึงค่อย ๆ เอื้อมมือออกไปอีกครั้งและวางมือลงบนต้นขาด้านในของเธอ

"อื้อ..."

ดูเหมือนเฉียวมี่จะไม่คิดว่าผมจะสัมผัสต่อ เธอตัวสั่น ก่อนจะส่งเสียงครางเบา ๆ ออกมา ทันใดนั้นเธอก็หุบขาเข้าหากัน ทำให้มือของผมถูกหนีบแน่นอยู่ระหว่างต้นขา ทำให้ขยับไปไหนไม่ได้

ผมรู้สึกได้ว่าขาของเธอเริ่มสั่นเล็กน้อย ลมหายใจของเธอเริ่มถี่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และร่างกายของเธอก็สั่นเล็กน้อย

ตอนนั้นเอง ผมก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา

เมื่อรู้ตัวว่าเดาถูก และเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธการกระทำของผม ผมจึงรู้สึกตื่นเต้นและดีใจ ต้นขาเนียนนุ่มของหญิงสาวนั้นช่างเย้ายวนใจเหลือเกิน และความปรารถนาของผมก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที

ดังนั้นผมจึงหยุดทดสอบเธอ และสอดมือเข้าไปตรงหว่างขาของเธออย่างแรง

เฉียวมี่ที่นิ่งเฉยมาตลอด ในที่สุดก็ทนการกระทำที่เริ่มอุกอาจของผมมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ไหว เธอเอื้อมมือมาคว้าแขนผม แล้วหยิกอย่างแรง พลางมองผมด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำว่า "ตรงนั้นไม่ได้นะ..."

เราต่างติดอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่มีฝ่ายใดยอมถอย และมันก็ยืดเยื้ออยู่นานพอสมควรเลย

สุดท้ายผมก็กลัวว่าเธอจะโกรธ จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องยอมถอยและดึงมือออก แต่ยังคงสัมผัสขาเธออยู่

ดูเหมือนว่าเฉียวมี่จะรับรู้ถึงความผิดหวังของผม จึงเอื้อมมือมาลูบหัวผมราวกับกำลังปลอบลูกสุนัข

ผมโน้มตัวเข้าไปจูบที่ต้นขาด้านในของเธอแผ่วเบา

ทันใดนั้น ราวกับว่ากระดูกของเธอถูกถอดออกไปอีกครั้ง ร่างกายของเธออ่อนปวกเปียกไปหมด และขาของเธอก็ไม่สามารถประกบกันได้แน่นเหมือนเดิม แต่กลับหนีบศีรษะของผมไว้แทน

มือทั้งสองข้างของเธอจับผมผมไว้แล้วขยุ้มอย่างลนลาน ราวกับจะผลักออก แต่ก็เหมือนจะดึงให้เข้าไปใกล้กว่าเดิม

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด แต่จู่ ๆ สะโพกของเธอก็ยกขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างกายของเธอเหยียดออก หน้าอกของเธอกระเพื่อมขึ้นลงขณะที่เธอหอบหายใจ แล้วเธอก็นิ่งไป

ร่างกายเธอดูอ่อนแรงไปหมด

ถ้าไม่ใช่เพราะมีพนักเก้าอี้ช่วยพยุงและผมที่ประคองเธอจากด้านล่าง เธอคงลงไปกองกับพื้นนานแล้ว

หลังจากที่เธอฟื้นตัวแล้ว ผมก็คลานออกมาจากใต้โต๊ะด้วยความรู้สึกภูมิใจในความกล้าหาญของตัวเองเล็กน้อย

"หน้าไม่อาย!"

เฉียวมี่เอนตัวพิงโต๊ะแล้วมองมาที่ผมด้วยใบหน้าแดงก่ำและหอบเล็กน้อย ดวงตาของเธอราวกับเต็มไปด้วยน้ำพุใสบริสุทธิ์

ผมรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นเรื่อย ๆ จึงจับมือเธอแล้วดึงมาที่หน้าท้องส่วนล่างของตัวเองพลางเอ่ยว่า "ลองสัมผัสดูสิ"

"ไม่เอา~"

คำบ่นที่แสนยั่วยวนนั้นทำเอาผมใจละลายเลย

ผมยัดมือของเธอเข้าไปในหว่างขาของตัวเองแล้วกดเอาไว้ จากนั้นก็ใช้มืออีกข้างหยิบหูฟังออกมาแล้วใส่เข้าไปในหูของเธอ

"จะทำอะไรอีกเนี่ย?"

เฉียวมี่โยกตัวไปมาเหมือนกำลังออดอ้อน ท่าทางแบบนั้นทั้งน่ารักและชวนให้ใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก

"จะให้ดูของดี"

พูดจบ ผมก็ปลดล็อกโทรศัพท์และเปิดวิดีโอที่ผมชอบทันที

ผู้หญิงในจอกำลังอยู่ในท่าด็อกกี้ ดวงตาของเธอดูเหม่อลอยขณะที่เธอมองย้อนกลับไป เธอเอนตัวไปด้านหลังพร้อมกับสะโพกที่ขยับตามการกระแทกของผู้ชายในคลิป

"เกลียดชะมัด พวกนายนี่ชอบดูหนังโป๊กันจังเลย"

ถึงแม้เฉียวมี่จะบอกว่าไม่มอง แต่สายตาของเธอก็แอบมองหน้าจออยู่บ้างเป็นครั้งคราว ก่อนที่เอวกับสะโพกของเธอจะเริ่มขยับไปมาโดยไม่รู้ตัว

"เธอไม่เคยดูหนังโป๊เหรอ?"

หัวใจของผมเริ่มเต้นระรัวอีกครั้ง ผมเอื้อมมือไปทางขวาเพื่อโอบกอดเฉียวมี่ ก่อนจะลูบไล้ผิวหนังบริเวณเอวของเธอ

ผมค่อย ๆ ยื่นริมฝีปากเข้าใกล้ใบหน้าที่แดงระเรื่อเล็กน้อยของเธอ ก่อนจะเป่าลมหายใจอุ่น ๆ ลงไปที่หลังใบหู

วินาทีถัดมา ร่างกายของเฉียวมี่ก็ตอบสนอง...