All Chapters of รักที่ไม่มีเธอ: Chapter 11 - Chapter 20

น้ำตาหยดหนึ่งรินไหลออกทางหางตา กลีบปากอิ่มทั้งบนล่างเผยอออกจากกันเล็กน้อยจนเห็นไรฟันคู่หน้าที่เรียงสวย แววตาที่แข็งสู้ค่อย ๆ อ่อนลงเมื่อใบหน้านั้นโน้มต่ำลงมาเรื่อย ๆ เขาจะจูบเธอหรือ เปลือกตาบางพริ้มลงรอรับอย่างจำนน แต่ทว่าเหมือนถูกผลักตกจากที่สูง ร่างสูงใหญ่ผละออกเธอพร้อมยิ้มเยาะ“โทษทีที่ทำให้ค้าง ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์กับเธอ”“คุณมันเลว”เสียงพึมพำออกมา เขาเพียงมองเธอด้วยสายตาที่อ่านยาก ก่อนจะเดินออกไปจากห้องร่างบางลุกขึ้นมานั่งเหม่อ เส้นผมยาวกระเซิงเล็กน้อยจากเหตุการณ์เมื่อครู่ เธอเองก็รู้สึกสมเพชตัวเองเหมือนกันที่คิดว่าเขาจะทำแบบนั้นกับเธออีกทั้งที่ผู้หญิงที่เขารักกลับมาแล้ว เกลียดเขาหรือ...อาจจะยังไม่ถึงขั้นนั้น แต่ความรู้สึกที่มีต่อเขามันค่อย ๆ ถูกบั่นทอน อธินินทร์ไม่ใช่คนรักแรงเกลียดแรง แต่ถ้ารักแล้วเธอจะรักอย่างเต็มหัวใจและถ้าลองได้เกลียดแล้ว มันก็จะหยั่งรากลึกจนไม่อาจขุดถอนมันขึ้นมา และถ้าต้นกล้าแห่งความเกลียดมันเติบโตจนแข็งแรงเป็นไม้ใหญ่ เขาก็อย่าได้คิดที่จะได้ความรักจากเธอกลับคืนมา แต่ในตอนนี้แม้จะโดนทำร้ายจิตใจให้เจ็บปวดสักเพียงใดเธอก็ยังต้องอดกลั้นอยู่กับมันต่อไป เธอยั

อธินินทร์กลับเข้ามานั่งอยู่ในห้องนอนตามเดิม ดวงตาว่างเปล่าเลื่อนลอยหลังจากเห็นภาพของคู่รักแสนหวานใต้แสงจันทร์ที่สนามหญ้าหน้าบ้าน เธอแต่งงานกับเขามาสองปีแต่ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมีโมเมนต์โรแมนติกแบบนั้น มากสุดก็แค่ไปนั่งดินเนอร์เคล้าเสียงดนตรีมองวิวแสงสียามค่ำคืนแล้วก็กลับ ไม่เคยมีฟีลหวานละมุนที่ให้ความรู้สึกถึงความรักที่นุ่มนวลอ่อนโยน แต่งงานกันแล้วเขาก็ไม่เคยพาไปฮันนีมูนที่ไหน มีแต่พาไปเดินห้างชอปปิงและกินข้าวในร้านอาหารหรูสักร้าน ทุกคำพูดทุกการแสดงออกเหมือนถูกตั้งโปรแกรมไว้เพื่อการนี้โดยเฉพาะ และเธอเพิ่งตระหนักว่ามันเป็นเพียงสิ่งที่เขาปรุงแต่งขึ้นมาเพื่อล่อหลอกให้เธอตายใจเท่านั้นหัวใจเหมือนถูกฉีกทึ้ง เจ็บปวดเหมือนจะขาดใจความเครียดสะสมทำให้หญิงสาวรู้สึกอยากอาเจียน ผะอืดผะอมในท้องจนต้องวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทว่าก็มีแต่ลมเท่านั้นเพราะทั้งวันเธอแทบไม่ได้แตะต้องอาหารใบหน้าสวยมองเงาสะท้อนใบหน้าตัวเองในกระจก ผู้หญิงที่เครื่องหน้าสวยจัดแต่แววตาดูอมทุกข์เศร้าหมองจนน่าใจหาย เธอจะปล่อยให้ตัวเองถูกทำร้ายจนร่างกายและจิตใจบอบช้ำน่าเวทนาแบบนี้อีกนานแค่ไหนอธินินทร์ตั้งนาฬิกาปลุกไว้แปดโมงเช้าและลง

“ไม่ ไม่เคยพิศวาส”“แล้วนินทร์เขายอมเหรอที่มึงพาคนอื่น เอ้ย ว่าที่เมียใหม่เข้ามาอยู่ในบ้าน”พสุธาถอนหายใจแรงออกมา เมื่อคำพูดกับแววตาของเพื่อนไปคนละทาง ฟังเหมือนไม่แคร์เมียในทะเบียนแต่สายตากลับค้านกับสิ่งที่พูด“โวยวายแล้วจะทำไม ในเมื่อบ้านคือบ้านของกู ไม่ใช่บ้านของเขา ทรัพย์สมบัติทั้งหลายก็ของกู หย่ากันดี ๆ ก็จบ กูก็เสนอเงินให้ก้อนนึง จะเอาอะไรอีก”“แล้วถ้านินทร์หย่า มึงก็จะจดทะเบียนแต่งงานใหม่กับน้องเดหลีนั่นเลยใช่มั้ย”“เรื่องแต่งงานจดทะเบียนมันคงไม่เร็วขนาดนั้น บอกตามตรง ชีวิตนี้ไม่เคยอยากจดทะเบียนกับใคร พอจะหย่ามันก็ยุ่งยากแบบนี้”“มึงนะมึง ไอ้ขวานกูจะคอยดูว่าถ้านินทร์หย่ากับมึงแล้ว ชีวิตมึงจะมีความสุขขึ้นแค่ไหน”เพื่อนรักยกแก้วขึ้นดื่มทีเดียวจนหมด แต่สายตาที่มองมายังเพื่อนคล้ายหัวเราะเยาะไว้ล่วงหน้าปรศุกลับบ้านหลังเที่ยงคืน เขาดื่มหนักสติลดทอนลงไปจึงใช้บริการคนขับรถให้ขับมาส่งที่บ้าน ชิตลูกของตาชมกับป้าจิตรที่เป็นแม่บ้านและคนสวนเก่าแก่คอยรอรับ เขาไม่เคยเห็นเจ้านายในสภาพมึนเมาได้กลิ่นเหล้าลอยหึ่งออกมาถึงกับเอ่ยปาก“คุณรามดื่มหนักเลยเหรอครับเนี่ย ถึงขนาดต้องให้คนขับรถมาส่ง”แก้มทั

อธินินทร์พยายามจะปลูกกุหลาบของเธอใหม่ลงในกระถางกับลุงชม ตั้งใจว่าจะปลูกไว้สักสามกระถางพอไว้ดูความสวยงามของมัน ในตอนที่ลุงชมเดินไปขนดินจากโรงเรือนมาเพิ่มสองแม่ลูกก็เดินเข้ามา“หลีชอบดอกลิลลี่ ไม่รู้ว่าพี่รามจะปลูกให้หลีมั้ยนะคะคุณแม่”“คุณรามต้องปลูกให้ลูกแม่ได้อยู่แล้ว พี่เขาตามใจลูกหลีของแม่ยังกับอะไร วันก่อนแค่เปรยว่าไม่ได้กินสละลอยแก้วมานานแล้ว ตอนเย็นมาเลย เนี่ยแล้วดูสิแค่หนามกุหลาบทำมือหลีเป็นแผลยังสั่งให้ตัดทิ้งหมดไม่ให้เหลือแม้แต่ตอ ดูแลเอาใจใส่ลูกแม่ดีเหลือเกิน”อธินินทร์ได้ยินเสียงพูดคุยที่ดังอยู่ข้างหลังของเธอแล้วแต่ก็ทำเฉยไม่หันไปสนใจ คิดเสียว่าเป็นเสียงของแมลงหวี่แมลงวันบินผ่าน แต่คนที่มันตั้งใจมาหาเรื่องมีหรือจะยอม ลีลาวดีที่เข้ามาเป็นเลขาของปรศุก่อนหน้าที่เดหลีจะกลับมาเป็นคนที่เธอขอให้ชายหนุ่มรับเข้าทำงาน ปรศุรับลีลาวดีเข้ามาเพราะเห็นแก่คนรัก ในฐานะเลขาลีลาวดีจึงรู้ทุกความเคลื่อนไหวของปรศุและคอยรายงานให้กับสองแม่ลูกก่อนหน้าที่นางร้ายทั้งสองจะเดินมาหาเรื่องอธินินทร์ ลีลาวดีได้ส่งข้อความเสียงมาบอกว่า ปรศุออกจากออฟฟิศแล้วและบอกว่าจะกลับบ้านเลย สองแม่ลูกยิ้มอย่างพอใจเพราะจั

เมื่อปรศุกลับมาที่ตึกใหญ่ก็ได้รับรายงานว่าอธินินทร์ขับรถออกไปข้างนอกแล้ว ชายหนุ่มไม่ได้สนใจว่าเธอจะไปไหน ยังไงพรุ่งนี้เขาก็ต้องลากเธอไปหย่ากันที่เขตให้ได้อธินินทร์ขับรถออกจากบ้าน ปลายทางคือคลินิกของญาณิศา หญิงสาวรู้สึกมีอาการหน่วงที่ท้องน้อยหลังจากที่ถูกเขาผลักไปกระแทกกับราวบันไดจนล้มลงก้นกระแทกพื้น“คิดไม่ถึงว่าผู้ชายนั่นจะนิสัยแย่ขนาดนี้” หมอหญิงมองรอยฟกช้ำที่หัวไหล่และที่สีข้างของเพื่อนรุ่นน้อง ตอนนั้นเองที่อธินินทร์ก็รู้สึกถึงความเปียกชื้นที่ค่อย ๆ ไหลลงมาตามเรียวขา หญิงสาวก้มมองแล้วก็ต้องตื่นตระหนกเพราะของเหลวที่ไหลลงมาจากส่วนกลางของร่างกายมันคือ...เลือด“พิ...พี่หญิง ละ...เลือด” อธินินทร์เสียงสั่นอาการปวดหน่วงท้องน้อยรุนแรงขึ้นจนเธอต้องขดตัว“ไม่ดีแล้ว” ญาณิศารีบกดเบอร์ฉุกเฉินเรียกรถพยาบาลจากโรงพยาบาลเอกชนที่ทัศนัยสามีของเธอทำงานอยู่ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากคลินิกอธินินทร์ถูกนำตัวขึ้นรถโรงพยาบาล อาการปวดรุนแรงและเลือดไหลไม่หยุด หญิงสาวนึกรู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอ เพราะเรื่องราวที่กระทบจิตใจอย่างหนักในช่วงนี้ทำให้เธอลืมไปว่าประจำเดือนเธอขาดไปเดือนหนึ่งแล้ว ทั้งยังมีอาการคลื่