DON'T อย่ามาเล่นกับสายฟ้า のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 89

ทั้งคู่ก้าวเดินออกจากห้องคอนโด มุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัย ภาพของว่าที่บัณฑิตหนุ่มมาดเนี้ยบในชุดสูทที่จูงมือแฟนสาวตัวเล็กไปร่วมงานรับปริญญา กลายเป็นจุดสนใจที่ทุกคนต้องเหลียวมองตั้งแต่ก้าวแรกที่ก้าวเข้าสู่รั้วสถาบันทว่าสิ่งหนึ่งที่ทั้งคู่ลืมสังเกตไปก็คือ...ริมฝีปากอิ่มของทั้งเอลินและสายฟ้าต่างเปรอะเปื้อนไปด้วยลิปสติกสีหวาน ก่อนหน้าที่ทั้งคู่จะลงจากรถ สายฟ้าจูบแฟนสาวอย่างดุเดือดราวกับคนหิวกระหายที่ยังกินไม่อิ่มจากคอนโด“ไอ้สายฟ้า...มึงไปรบที่ไหนมาวะ ?” ฟีฟ่าถามพลางชี้ไปที่หน้าตัวเอง “หรือมึงเพิ่งไป ‘กิน’ ใครมา...ลิปสติกเต็มปากมึงเลยนะเพื่อน!”วินาทีนั้น เอลินที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู เธอรีบยกมือขึ้นปิดปากตัวเองทว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะรอยลิปสติกที่เลอะเทอะอยู่บนริมฝีปากของเธอและ ‘พี่สายฟ้า’ มันเป็นหลักฐานมัดตัวว่าทั้งคู่เพิ่งจูบกันมา“กูว่าไม่ใช่แค่นักรบว่ะ...นี่มัน ‘นักรัก’ ระดับเกียรตินิยมชัด ๆ” ปกป้องแซะเข้าให้พลางส่ายหน้าอย่างระอา“เงียบไปเลยพวกมึง!” สายฟ้าสบถออกมาแก้เขินพลางใช้หลังมือเช็ดปากลวก ๆ ก่อนจะหันไปหาแฟนสาว “พี่เข้าหอประชุมก่อน รออยู่แถวนี้นะ อย่าไปไหนไก

เขาถึงกับไปฝึกภาษาจีนเพื่อตอบคำถามและแสดงความเป็นเจ้าของ หนุ่มจีนคนนั้นถึงกับหน้าถอดสีเมื่อเจอ ‘รังสีรองประธาน’ เข้าไปเต็ม ๆ ก่อนจะรีบโค้งตัวขอโทษแล้วโกยอ้าวหายไปในฝูงชนทันที “พี่พูดจีนได้ด้วยเหรอ” “ฝึกมานิดหน่อย” ทว่าในใจกลับนึกถึงคืนที่เขานั่งถ่างตาเรียนประโยค ‘แสดงความเป็นเจ้าของ’ กับครูสอนภาษาในยูทูปแบบเร่งด่วน เพียงเพื่อจะเอามาใช้ในทริปนี้โดยเฉพาะ “เอาไว้ตอบคำถามพวกที่ชอบยุ่งกับของชาวบ้าน” “เก่งที่สุดเลยค่ะ แฟนใครเนี่ย ทั้งหล่อทั้งเก่ง” เอลินชมเปาะพลางเกาะแขนเขาไว้อย่างประจบ ทว่าวินาทีต่อมา... “ว้ายยย! นั่น ‘ติงอวี่ซี’ ออกมาแล้ว! กรี๊ดดด! หล่อมากค่าาา! พวกแกดูสิ หล่อเหมือนเทพบุตรลงมาจุติเลย!” ยังไม่ทันที่สายฟ้าจะได้ยิ้มกับคำชม ยายตัวแสบก็หันหลังกลับไปกรีดร้องและรัวชัตเตอร์ใส่ดาราชายชาวจีนที่เพิ่งเดินออกมาจากสตูดิโอทันที ทอดทิ้ง ‘แฟนตัวจริง’ ที่ยืนหัวโด่ให้กลายเป็นธาตุอากาศไปเสียอย่างนั้น สายฟ้าถึงกับลอบถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก พลางกวาดสายตาคมกริบมองไปรอบ ๆ บริเวณราวกับกำลังตรวจตราอาณาเขต เขาจ้องมองแผ่นหลังบางที่กำลังกระโดดโลดเต้นอย่างมีความสุข ก่อนจะก้าวเข้าไปชิดแผ่นห

“งั้นกินข้าวที่แคนทีนบริษัทก็ได้ค่ะ ง่ายดี พี่จะได้ไม่ต้องวนรถออกไปข้างนอกให้เสียเวลา” เอลินเสนอไอเดียพลางเขย่าแขนเขาอย่างเกรงใจสายฟ้าพยักหน้าตกลงก่อนจะกุมมือเรียวพาเดินออกจากห้องทำงาน ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่แอบมอง เมื่อเห็นท่านรองประธานผู้เย็นชาเดินจูงมือว่าที่สะใภ้ตรงไปยังแคนทีนแม้จะเป็นโรงอาหารของบริษัท แต่สำหรับโซน VIP นั้นถูกจัดตกแต่งไว้อย่างหรูหราและเป็นส่วนตัว มีเพียงผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์ก้าวเข้ามา สายฟ้าพาเอลินไปนั่งที่โต๊ะริมหน้าต่างที่มองเห็นวิวเมือง ก่อนจะสั่งอาหารจานด่วนมาเสิร์ฟทันที“กินเยอะ ๆ นะครับคุณหมอ...จะได้มีแรงไปสู้กับการเรียนต่อ” สายฟ้าตักอาหารวางลงบนจานของเธอ แววตาคมมองแฟนสาวอย่างความสุข ภาพที่รองประธานหนุ่มผู้แสนหยิ่งยโสคอยเอาอกเอาใจและนั่งเฝ้าแฟนสาวทานข้าวอย่างไม่ถือตัว กลายเป็นหัวข้อสนทนาอันดับหนึ่งของพนักงานในวันนั้น...เพราะทุกคนต่างรู้ซึ้งแล้วว่า ต่อให้งานจะยักษ์แค่ไหน หรือตำแหน่งจะสูงเพียงใด แต่สำหรับสายฟ้าแล้ว ‘เอลิน’ คือข้อยกเว้นเพียงหนึ่งเดียวที่สำคัญที่สุดเสมอ ‘ปกติเห็นแฟนท่านรองมาหาบ่อยอยู่นะ แต่ไม่คิดว่าจะลงมากินข้าวที่แคนทีนแบ

สายฟ้ารองประธานหนุ่มผู้บ้างาน ในเวลานี้กลับกลายเป็น ‘สามีจอมขยัน’ ที่ขยันทำการบ้านทุกค่ำคืนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย“พี่สายฟ้า...พอก่อนค่ะ วันนี้หนูเข้าเวรมาเหนื่อยมากนะ” เอลินประท้วงเสียงแผ่วเมื่อถูกวงแขนแกร่งรวบเอวเข้าไปกอดจากทางด้านหลังบนเตียงกว้าง“เธอก็พักไปสิ...เดี๋ยวพี่ ‘จัดการ’ เอง พี่อยากมีลูกให้ทันใช้” สายฟ้ากระซิบชิดใบหูพลางขบเม้มเบา ๆ อย่างเจ้าเล่ห์ จนสุดท้ายคุณหมอคนสวยก็ต้องยอมศิโรราบให้กับความ ‘ดุ’ ของสามีคืนแล้วคืนเล่าความพยายามของสายฟ้าเป็นผลในอีกเก้าเดือนต่อมา เมื่อเสียงร้องไห้จ้าของทารกตัวน้อยดังขึ้นในห้องคลอด สายฟ้าเฝ้าดูวินาทีที่ลูกชายคนแรกลืมตาดูโลกด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุข เขาประคองร่างเล็กจ้อยนั้นไว้ในอ้อมอกพลางก้มลงจูบหน้าผากภรรยาสาวอย่างแสนรัก“ฟาริน...ลูกชายของพ่อ”ชื่อ ‘ฟาริน’ ถูกตั้งขึ้นจากการผสมผสานชื่อของทั้งคู่เข้าด้วยกัน เปรียบเสมือนตัวแทนแห่งความรักที่มั่นคง เด็กชายตัวน้อยที่มีดวงตาคมกริบเหมือนพ่อแต่มีรอยยิ้มที่สดใสเหมือนแม่ กลายเป็นศูนย์กลางหัวใจของบ้านโชติโภคิน และครอบครัวพัฒนะพงษ์สาโรช“เป็นผู้เป็นคนพ่อก็สบายใจ ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้เห็นแกมีครอบค