DON'T อย่ามาเล่นกับสายฟ้า のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

EP.47 ในคืนเดียวกันนั้น หลังจากพายุพิศวาสเพิ่งจะสงบลงไปได้ไม่นาน สายฟ้าก็รีบปลีกตัวลงไปหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังที่เขาแอบซื้อเตรียมไว้ในรถขึ้นมาบนห้อง เอลินยังรู้สึกหน่วงในอกกับเรื่องเมื่อวาน แม้จะเคลียร์กันแล้ว…แต่รอยแผลมันยังไม่จางไปง่าย ๆร่างบางที่อยู่ในชุดลำลองตัวโคร่งนั่งรอสายฟ้าอยู่บนห้อง เธอไม่ได้ซักไซ้อะไรเพราะขยับตัวแทบไม่ไหว ทำได้เพียงนั่งเคี้ยวขนมกินเล่นรอฆ่าเวลาด้วยความหิวโซออด~เสียงสัญญาณหน้าห้องดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ร่างบางก็ถลาไปเปิดประตูให้อย่างรวดเร็ว จนลืมความปวดเมื่อย โดยที่ในมือยังถือถุงขนมเอาไว้ แถมริมฝีปากสีหวานยังมีเศษขนมติดอยู่จนดูน่าขัน“อะไรกันคะเนี่ย...” เอลินถึงกับตาโตอ้าปากค้างกับภาพตรงหน้าสายฟ้าในสภาพที่ดูเหนื่อยหอบเล็กน้อยทว่าใบหน้ากลับประดับด้วยรอยยิ้ม ในอ้อมแขนมีช่อดอกกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ช่อโต และในมืออีกข้างของเขากลับมีกล่องกำมะหยี่สีแดงสดข้างในเป็นเงินสดจำนวนหนึ่งแสนบาท เอลินยังไม่รู้ว่าของในกล่องคืออะไร “เห็นแล้วยังจะถาม” สายฟ้าบ่นงึมงำในลำคอทว่านัยน์ตาเต็มไปด้วยความเอ็นดูที่เห็นยายตัวแสบยืนเหวอพร้อมเศษขนมติดหนึบที่มุมปาก“แล้ว...พี่สายฟ้าเรี

EP.48ภาพเหตุการณ์อื้อฉาวที่สายฟ้าฟิวส์ขาดจนถึงขั้นลงไม้ลงมือชกต่อยกับเพื่อนสนิทกลางห้างดังเพื่อแย่งผู้หญิงเพียงคนเดียวกลายเป็นข่าวดังไปทั่วโซเชียล สุรเชษฐ์โกรธจัด เพราะที่ผ่านมาสายฟ้าไม่เคยมีพฤติกรรมก้าวร้าวหรือเอาตัวไปเกลือกกลั้วกับเรื่องไร้สาระแบบนี้มาก่อน ถ้าหากฝ่ายตรงข้ามไม่เป็นฝ่ายเริ่ม 'ล้ำเส้น' “นั่นมันเป็นปัญหาของพ่อ ไม่ใช่ปัญหาของผม” สายฟ้าตอบกลับคนเป็นพ่อ เขาไม่ได้มีท่าทีสำนึกผิดแม้แต่น้อย“ไอ้ลูกคนนี้! นี่แกกล้ายอกย้อนฉันงั้นเหรอ!” สุรเชษฐ์ตวาดลั่นผ่านปลายสายด้วยอารมณ์โกรธ“ผมก็แค่บอกความจริงให้พ่อฟัง”“ผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร แกถึงได้ลดตัวลงไปทำอะไรต่ำ ๆ แบบนั้น”“แค่นี้ก่อนนะครับ ตอนนี้ผมกำลังมีความสุขกับ ‘ผู้หญิงของผม’ อยู่ อย่าพยายามขัดจังหวะกันเลยครับ เดี๋ยวจะบาปกรรมไม่รู้ตัว”“ไอ้สายฟ้า! ไอ้ลูก...”ติ๊ด!ชายหนุ่มกดตัดสายทิ้งอย่างไม่สนใจ เขาไม่เปิดโอกาสให้บิดาเปิดคำด่าทอทำลายบรรยากาศได้อีก เขาโยนโทรศัพท์ทิ้งไปบนโซฟา ใครจะเดือดร้อนหรือมองว่ามันเป็นปัญหาของตระกูลก็ช่าง...ในเมื่อตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงความสุขที่จับต้องได้จริงตรงหน้าเท่านั้นสายฟ้าขยับกายเ

“พี่สายฟ้า...หนูไม่มั่นใจเลยค่ะ ขอกำลังใจหน่อยได้ไหมคะ ?” เอลินเอ่ยเสียงอ้อนพลางทำปากยื่นน้อย ๆ อย่างแสนงอน หวังเพียงแค่ให้คนตัวโตแตะริมฝีปากเธอเบา ๆ พอกระตุ้นความมั่นใจก่อนขึ้นเวทีทว่า...สายฟ้ากลับไม่ทำเพียงแค่นั้น!ชายหนุ่มคว้าเอวบางเข้าหาตัวก่อนจะโน้มใบหน้าลงมามอบจุมพิตที่ ‘ดุดันและร้อนแรง’ จนเกิดเสียงอื้ออึงไปทั่วบริเวณหลังเวที เขาบดจูบลงมาอย่างโหยหาราวกับจะตีตราจองเธอไว้ต่อหน้าสายตานับสิบของบรรดาสตาฟและผู้เข้าประกวดคนอื่นที่ยืนมองตาค้าง เอลินเบิกตาโต เธอเริ่มหายใจไม่ออกต้องรีบใช้มือเรียวดันอกแกร่งแล้วผละออกมาด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปถึงใบหู“พี่สายฟ้า! หนูอายคนอื่นเขานะคะ!” เธอประท้วงเสียงหลงพลางเลิ่กลั่กมองไปรอบ ๆ ด้วยความเขิน“ก็เธอทำปากให้ฉันจูบเองไม่ใช่ ?” สายฟ้าเลิกคิ้วตอบกวน ๆ “หนูหมายถึงแค่ ‘จุ๊บ’ เบา ๆ ค่ะ! แต่นี่พี่เล่นเอาหนูแทบหายใจไม่ทัน...หิวมาจากไหนคะเนี่ย!” เอลินค้อนขวับใส่คนเอาแต่ใจ พลางรีบเช็กลิปสติกที่มุมปากอย่างวุ่นวาย กลัวว่าความสวยที่อุตส่าห์ปั้นมาทั้งวันจะพังเพราะความ "หิว" ของแฟนหนุ่มเสียก่อน“ก็หิวอยู่...เพราะเมื่อคืนรู้สึกว่ายัง ‘ไม่อิ่ม’ เท่าไหร่” สายฟ้าโ

EP.51สายฟ้าประคองร่างบางวางลงบนเตียงคนไข้ โดยมีคุณหมอประจำห้องพยาบาลเข้ามาตรวจดูอาการอย่างใกล้ชิด“เคยข้อเท้าอักเสบมาก่อนหรือเปล่าคะ”“ใช่ค่ะ” เอลินตอบรับสั้น ๆ พลางก้มหน้าลงซ่อนความรู้สึก“ข้อเท้าบวมแดงและอักเสบมากเลยนะ...เหมือนตรงนี้จะเป็นรอยช้ำเก่า หมอขอกดตรงนี้หน่อยนะ” เพียงแค่ปลายนิ้วกดลงบริเวณที่บวม เอลินก็ร้องลั่นห้องปฐมพยาบาล “โอ๊ย...เจ็บค่ะ เจ็บมาก” “ถ้าอย่างนั้นควรไปตรวจอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลนะคะ เดี๋ยวหมอทายาให้ แล้วใช้ผ้าพันข้อเท้าไว้ก่อนเบื้องต้น”เอลินนั่งน้ำตาคลอ มองข้อเท้าที่บวมแดงมากขึ้น เธอไม่ได้ห่วงความเจ็บของตัวเองเลยสักนิด แต่เธอกลับเสียใจที่ทำให้ความไว้วางใจของรุ่นพี่ต้องรู้สึกไม่ดีเพราะความผิดพลาดของเธอเอง“หนูขอโทษนะคะ...หนูซุ่มซ่ามทำพังอีกแล้ว ทุกคนต้องผิดหวังในตัวหนูแน่เลย” เอลินเอ่ยเสียงสั่นเครือ หยาดน้ำตาคลอหน่วยด้วยความอัดอั้น “ไม่เป็นไรหรอกเอลิน ห่วงตัวเองก่อนเถอะจ้ะ ไม่มีใครโกรธเราเลยนะ” รุ่นพี่สาวบีบมือให้กำลังใจ “ยายซุ่มซ่าม! เป็นยังไงบ้างพวกฉันตกใจกันแทบแย่” ข้าวตู ไอรีน และที่รัก พากันวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาเพื่อนสาวด้วยสีหน้าเป็นกังวล สายตาแต่ละ

EP.52สายฟ้ารู้สึกได้ถึงเหงื่อที่เริ่มซึมชื้นตามฝ่ามือและแผ่นหลัง ทั้งที่อุณหภูมิในอาคารเย็นฉ่ำ หัวใจของเขาเต้นรัวแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เมื่อต้องทำหน้าที่เข็นรถของเอลินขึ้นไปยังชั้นสูงสุด เอลินแหงนหน้ามองคนข้างหลังด้วยความเป็นห่วง มีเกวลินเดินนำหน้าคอยเปิดทางให้เมื่อถึงหน้าห้องที่มีป้ายชื่อสลักไว้คำว่า ‘วีระ พัฒนะพงษ์สาโรช (ผู้อำนวยการ)’ เกวลินเคาะประตูเบา ๆ สองสามครั้งก่อนจะผลักเข้าไปเพื่อให้สายฟ้าเข็นลูกสาวเธอตามเข้าไปข้างในวีระ ในชุดสูทภูมิฐานเงยหน้าขึ้นจากปึกเอกสาร นัยน์ตาที่ผ่านประสบการณ์มาอย่างมากมาย กวาดมองผู้มาเยือนทั้งสามคนด้วยสายตาเรียบนิ่ง “ยังไงหืม...ติดใจอยากจะนั่งรถเข็นแทนการเดินไปตลอดเลยหรือไง ยายตัวแสบ” วีระพูดหยอกกับลูกสาว เขาวางปากกาในมือแล้วลุกออกจากเก้าอี้ทำงาน เดินตรงดิ่งเข้ามาหาแก้วตาดวงใจของเขาด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน ทว่าในสายตาของสายฟ้า...ทุกก้าวย่างของว่าที่พ่อตานั้นกลับดูหนักแน่นและกดดัน ราวกับกำลังเดินเข้ามาประเมินเขาไม่มีผิด!“ใครจะไปชอบล่ะคะคุณพ่อ แต่มันเป็นอุบัติเหตุนี่นา...” เอลินบ่นอุบอิบพลางทำหน้ามุ่ยใส่ผู้เป็นพ่ออย่างออดอ้อน หวังจะช่วยผ่อนคลา