All Chapters of ผัวอนุญาต: Chapter 61 - Chapter 70

เสี่ยอำนาจหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ท่อนเนื้อยักษ์ที่แข็งขึงปูดโปนด้วยเส้นเลือดสั่นกระตุกตุบๆ อยู่ตรงหน้าของดาวที่กำลังอ้าปากค้างหอบหายใจรวยริน แกจ้องมองรอยแยกสีหวานที่อ้าค้างและเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำสวาทผสมกับหยดน้ำในอ่างด้วยความลุ่มหลง ก่อนจะตัดสินใจตอบสนองความต้องการที่เด็กสาวเพิ่งร้องขออย่างดุดันที่สุดเสี่ยจับขาเรียวของดาวพาดบ่าหนาไว้ข้างหนึ่ง แล้วค่อยๆ กดส่วนหัวที่บานใหญ่ลงสู่ความนุ่มหยุ่นอย่างเนิบนาบ แกบดวนเน้นๆ จนความยาวเหยียดนั้นชนเข้ากับโพรงมดลูกอย่างจัง จนดาวถึงกับหน้าเหยเก เชิดหน้าสูดปากด้วยความเสียวปนจุก“อูยยย... เสี่ยขา... เย็ดดาวแรงๆ... เย็ดดาวแรงๆ เลยจ้ะ!”เมื่อได้รับคำบัญชา เสี่ยก็เริ่ม "สาว" ท่อนเนื้อยักษ์ออกจนเกือบสุด ดาวผวาแอ่นสะโพกตามออกมาอย่างโหยหา วินาทีต่อมาเสี่ยกระแทกสวนกลับเข้าไปอย่างแรงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบหินอ่อนดัง ‘ปั่ก!’ ดาวผวากอดเสี่ยไว้แน่น ร่างกายสั่นระริกตามจังหวะที่เริ่มทวีความเร็ว เสี่ยสาวออกจนสุดแล้วกระแทกซ้ำๆ จนน้ำในอ่างกระเซ็นเปรอะเปื้อนไปทั่ว“ตับ! ตับ! ตับ!” เสียงกามราคะดังก้องสะท้อนผนังหินอ่อน ทั้งคู่โหมจังหวะสุดท้ายเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง จ

ภายในโถงบ้านไม้หลังเก่าที่อบอวลไปด้วยกลิ่นธูปหอมจางๆ และกลิ่นไม้ชื้นอับตามกาลเวลา แสงวูบวาบจากจอโทรทัศน์สาดกระทบลงบนแหย่งไม้สักขัดมันจนเกิดเงาสะท้อนที่ดูหม่นหมอง แก้ว นั่งทอดหุ่ยอยู่เคียงข้าง แอน เมียสาววัยขบเผาะที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสายเดี่ยวสีขาวบางเบา เนื้อผ้าแนบไปกับผิวเนียนละเอียดเผยให้เห็นเนินอกอิ่มที่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจรวยริน กางเกงขาสั้นกุดอวดเรียวขาขาวผ่องยาวสลวยที่ตัดกับสีเข้มของไม้สัก ช่างเป็นภาพที่เย้ายวนและเซ็กซี่เกินกว่าจะเป็นเพียงแม่บ้านธรรมดาทันทีที่เสียงมอเตอร์ไซค์ดับลงพร้อมร่างของก้องที่เดินโงนเงนเข้ามา กลิ่นสุรายาดองฉุนกึกพุ่งเข้าปะทะจมูกอย่างรุนแรงจนแอนต้องยกมือน้อยขึ้นปิดป้องจมูกพลางขมวดคิ้ว“พี่ก้อง! เมามาเชียว นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ?” แอนร้องถามหน้าตาตื่น ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างมองดูสภาพชายหนุ่มที่เคยองอาจ บัดนี้ใบหน้าแดงก่ำ ตาปรือปรอยและฉ่ำวาวด้วยหยาดน้ำตาที่คลอเบ้าแก้วรีบปราดเข้าไปประคองลูกชายที่โงนเงนจะล้มมิล้มแหล่ “มึงกินอะไรมากมายวะ ดีนะที่ขับรถถึงบ้าน!” แก้วสบถพลางพยุงร่างหนักอึ้งของก้องให้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้สักข้างๆ กัน ก้องทิ้งตัวลงอย่างหมดสภาพ แผ่นหลังหน

บรรยากาศภายในบ้านไม้หลังเก่าเริ่มสลัวรางด้วยแสงยามโพล้เพล้ ก้องเดินก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามาในจังหวะที่ฟ้าเกือบจะมืดสนิท กลิ่นอับชื้นของไม้และไอความร้อนที่ค้างจากตอนกลางวันปกคลุมไปทั่วโถงชั้นล่าง แอน ในชุดเสื้อสายเดี่ยวตัวเดิมที่เน้นทรวดทรงสล้าง และ แก้ว ต่างนั่งรอคอยเขาอย่างใจจดใจจ่อบนแหย่งไม้สักตัวเก่าก้องเดินเข้าไปหยุดนิ่งตรงหน้าทั้งคู่ ก่อนจะวางซองพลาสติกที่บรรจุโฉนดที่ดิน—ต้นเหตุของรอยร้าวทั้งหมด—ลงบนโต๊ะสี่เหลี่ยมตัวเตี้ยหน้าแหย่ง เสียงซองพลาสติกกระทบพื้นไม้ดัง แกรก ท่ามกลางความเงียบที่น่าอึดอัด“อ้าว... แล้วอีดาวล่ะ?” แก้วร้องถามพลางชะเง้อคอมองผ่านไหล่ลูกชายไปทางประตูบ้านด้วยความฉงน“ไม่ต้องไปมองหามันหรอกพ่อ... มันไม่กลับมาแล้ว”น้ำเสียงที่ราบเรียบราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่นของก้อง ทำให้ทั้งแก้วและแอนถึงกับชะงักมือที่กำลังเอื้อมจะไปหยิบซองโฉนด ทั้งคู่ค้างอยู่ในท่านั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองก้องด้วยแววตาสับสน ราวกับสิ่งที่ได้ยินเป็นเพียงเสียงลมพัดผ่านที่ฟังไม่ได้ศัพท์“อะไรนะ?” แก้วกับแอนแทบจะอุทานขึ้นมาพร้อมกันด้วยความไม่เชื่อหู“ดาวมันไม่ยอมกลับมา” ก้องย้ำชัดถ้อยช

เวลาผ่านไปอีกครู่ใหญ่ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของเสี่ยอำนาจก็ดังสะท้อนก้องลงมาจากบันไดไม้สักทอง แกเดินนำลงมาด้วยท่าทางองอาจน่าเกรงขาม โดยมีร่างอรชรของดาวเดินแนบชิดติดสอยห้อยตามมาไม่ห่าง ดาวอยู่ในชุดเสื้อผ้าชิ้นใหม่ที่เพิ่งสวมใส่เข้าไปอย่างลวกๆ กลิ่นอายราคะยังคงกรุ่นติดกายสาวจนคนมองสัมผัสได้สองแม่ลูกที่นั่งรออยู่ตรงใต้ถุนเรือนรีบหยัดกายยืนขึ้นด้วยท่าทางละล้าละลังและยำเกรงอย่างเห็นได้ชัดผู้เป็นแม่… ดูแล้วอายุน่าจะล่วงเข้าสู่วัยหลักสี่ ร่างกายที่สวมเพียงเสื้อยืดแขนยาวสีซีดกับผ้าถุงลายพื้นบ้านกลางเก่ากลางใหม่บอกเล่าถึงชีวิตที่ต้องตรากตรำ ผิวพรรณของเธอหยาบกร้านแดดและลมตามประสาชาวไร่ชาวนา ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาเสี่ยอำนาจกลับเป็นเด็กสาววัยกระเตาะที่ยืนอยู่เคียงข้าง แม้จะดูคล้ำไปบ้างจากการทำงานกลางแจ้ง แต่ผิวพรรณของเธอกลับดูสะอาดสะอ้านและเนียนละเอียดตามวัยสาว เครื่องหน้าจิ้มลิ้มพริ้มเพรานั้นฉายแววสวยสะพรั่งที่ชวนให้ชายวัยดึกต้องหันมองด้วยความพึงใจทั้งสองรีบยกมือไหว้เสี่ยอำนาจแทบจะพร้อมกัน ทันทีที่เห็นแกเดินลงมาจากเรือนชั้นบน“สวัสดีค่ะเสี่ย...” หญิงอายุมากกว่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาแ

เบื้องหลังรอยยิ้มที่สดใสราวกับดอกไม้บานในยามเช้าของ จุ๊บแจง แท้จริงแล้วมันคือหน้ากากที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกปิดรอยแผลเป็นอันฝังรากลึกที่สลักแน่นอยู่ในใจมาตั้งแต่เด็ก... ชีวิตของเธอไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเหมือนความสดใสน่ารักที่แสดงออกต่อหน้าผู้คนในที่ทำงาน แต่กลับถูกหล่อหลอมขึ้นมาจากหยดน้ำตาและความหวาดระแวงในบ้านที่เปรียบเสมือนนรกบนดินจุ๊บแจงเติบโตมาในครอบครัวที่แตกแยก พ่อผู้เป็นสายเลือดทอดทิ้งไปตั้งแต่เธอยังจำความไม่ได้ ทิ้งให้แม่ต้องกลายเป็นผู้หญิงขี้เมาที่จมดิ่งอยู่กับความล้มเหลวของชีวิต และสุดท้ายแม่ก็เลือกที่จะคว้าเอาผู้ชายคนใหม่เข้ามาในบ้านเพื่อเป็นหลักประกันทางการเงิน โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือการพาสัตว์ร้ายเข้ามาขังไว้ร่วมกับลูกสาวทันทีที่จุ๊บแจงเริ่มโตขึ้นเป็นสาวสะพรั่ง รอยยิ้มจิ้มลิ้มและสัดส่วนที่เริ่มผลิบานก็กลายเป็นเป้าสายตาของพ่อเลี้ยงตัณหากลับ หลายต่อหลายครั้งที่เธอต้องนอนขดตัวสั่นเทาอยู่ใต้ผ้าห่ม คอยเงี่ยหูฟังเสียงฝีเท้าที่เดินโงนเงนมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน พร้อมกับเสียงหมุนลูกบิดประตูหน้าห้องของเธอ ความหวาดระแวงกัดกินใจเธอทุกวินาทีที่อยู่ในบ้านหลังนั้นแต่ท่ามกลางความ