All Chapters of Love's Final Diagnosis: Chapter 151 - Chapter 160

Tama ang hinala ni Lysandra.Noong i-flush ng ina ni Amara ang abo ng kanyang ama sa toilet, palihim na nagtabi si Amara ng kalahati nito.Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya noong oras na 'yon. Basta na lang siyang kumilos ayon sa kanyang instinct.Ang liwanag ng apoy sa loob ng metal barrel ay sumasayaw sa mukha ni Amara, na nag-iiwan ng liwanag sa isang bahagi habang ang kabila ay nakatago sa lilim.Nakatitig siya sa itim at puting litrato ng lalaki sa harap niya.Kahit nakalipas na ang napakaraming taon, ang mukha pa rin nito ay nagpapakulo ng parehong galit sa loob niya."Daddy, galit na galit pa rin ako sa'yo."Malamig ang kanyang boses."Sinisira mo ang pamilyang 'to at halos isama mo na rin kami ni Mommy sa pagkahulog. Ngayon, nakahiga ka na dyan nang tahimik, pero alam mo ba kung ano ang kailangang tiisin namin ni Mommy pagkatapos?"Pero kahit gaano pa siya galit dito, ama pa rin niya ito.Ang nararamdaman niya rito ay laging komplikado—isang masakit na timpla n

Napakasama ng mood ni Lysandra paglabas niya sa opisina ni Lucien.Pagkabalik niya sa Ward 609 at nang makitang masarap ang tulog ni Nagel, bumaba siya at naglakad-lakad hanggang sa pumili ng isang kalapit na coffee shop.Sadyang pinili niya ang upuan na nasa ilalim mismo ng air conditioner, sa pag-asang ang malamig na hangin ay makakatulong para maalis ang init at gulo sa kanyang isip.Sa lahat ng taong 'to, napakarami niyang bitbit na sama ng loob.Siya ang unang nakakilala kay Lucien.Siya ang nanatili sa tabi nito sa pinakamadilim na panahon ng buhay nito.Kaya bakit sa huli, si Amara pa rin ang pinakasalan nito?Inaamin niyang sadyang naglagay siya ng bitag sa mga salitang sinabi niya kay Amara sa hotel noong araw na 'yon.Alam niyang hindi kailanman maglalakas-loob si Lucien na ipaliwanag kung anong totoong nangyari noong gabing 'yon kay Amara, anuman ang katotohanan.Dahil nakakaramdam ito ng guilt.Masaya si Lysandra na matagumpay niyang nasira ang relasyon ng dalawa.Pero kas

Para makakuha ng tumpak na data, kailangan nilang subukan ang drone sa iba't ibang kondisyon—sa mahinang hangin, sa mas malalakas na bugso, at sa iba't ibang altitude. Kailangan din nilang maitala ang bawat pagbabago sa bilis, direksyon, baterya, at stability ng drone.Dahil dito, hindi puwedeng isang tao lang ang nakatutok sa lahat.Salitan sina Amara at Director Salvador sa pag-monitor ng drone, pag-check ng telemetry, at pag-aayos ng mga kagamitan. Kapag nagsimula namang bumuhos ang ulan o lumakas nang husto ang hangin, agad nilang ibinababa ang drone at naghihintay hanggang maging ligtas muli ang kondisyon.Pagsapit ng hapon, pareho silang nagpasiyang huwag munang bumalik.Mahalaga rin sa kanilang eksperimento ang pagkakaiba ng data sa umaga at sa bandang hapon, lalo na kapag nagbabago ang direksyon at bilis ng hangin.Sayang nga lang, habang papalubog ang araw, biglang lumakas ang hanging nanggagaling sa gilid ng burol.Kakapagpalit pa lamang ni Amara ng isa sa mga propeller nang

Para bang para kumpirmahin ang mga sinabi ni Lyndon, dahan-dahang nagising ang babae. Inosente niyang kinuskos ang kanyang mga mata at medyo itinaas ang kanyang kulay asul na knitted hat sa kanyang ulo.Si Alyssa pala!Nag-shopping sila ni Amara makailanlang. Nang makita niyang bumili si Amara ng magandang knitted hat, nagpumilit din siyang bumili ng katulad para sa sarili niya.Agad na kumalma ang mga naninigas na kalamnan ni Lucien.Pero ang mga ugat sa kanyang noo ay kumikislap pa rin sa galit, at ang kanyang isip ay patuloy na naguguluhan.Hindi na nga niya maalala kung paano niya nabitawan ang pulso ng babae. Ang nakikita lang niya ay ang pagbuka at pagsarado ng bibig nito habang galit na galit na nagmumura sa kanya.Kahit si Theo, na karaniwang mahinahon ang ulo, ay hindi na rin nakatiis.Humakbang ito paitaas at nagpakawala ng isang suntok.Sa normal na sitwasyon, ang ganitong suntok ay hindi man lang makakagalaw kay Lucien.Pero sa sandaling 'yon, ganap siyang lutang at tulala

Sa loob ng ward, pagkaalis ni Madam Del Castillo at Lysandra, dahan-dahang idinilat ulit ni Lucien ang kanyang mga mata.Agad siyang nagpadala ng mensahe sa kanyang assistant, na hinihiling na dalhin ang kanyang computer sa lalong madaling panahon.Pero bago pa makarating ang assistant niya, pumasok si Raphael .Pagkapasok sa ward, tumingin si Raphael kay Lucien na nasa kama ng ospital, saka sa na-injure nitong braso."Malala ba?"Nakatitig lang si Lucien nang blangko sa kisame."Wala 'to."Tumango si Raphael .Saka, nang walang babala, inabot niya at tinapik ang na-injure na braso ni Lucien.Agad na lumabas ang malamig na pawis sa noo ni Lucien.Galit na galit siyang tumitig sa kanya."Gusto mo ba talagang mamatay?"Hindi man lang natakot si Raphael . Kaswal niyang hinarap ang isang upuan at umupo."'Di ba dapat ako ang nagtatanong sa'yo niyan?"Kasabay noon, itinapon niya ang computer na hiningi ni Lucien sa kama.Agad 'tong binuksan ni Lucien at tiningnan ang tracking software.Sa