All Chapters of PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช: Chapter 1 - Chapter 6

บทที่ 1 ป้อมท้ายที่ไร้กฎเกณฑ์ท่ามกลางเขตก่อสร้างที่รายล้อมไปด้วยเศษเหล็กและกลิ่นปูนอบอวล “แอล” หัวหน้าแผนกยามคนใหม่ก้าวเท้าไปตามทางเดินฝุ่นคลุ้งด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าขาวจัดและดวงตาที่ติดจะดุรั้นกวาดมองไปรอบ ๆ เขาเพิ่งมารับตำแหน่งต่อจากคนเก่าที่ลาออกไปแบบไร้สาเหตุหรืออาจจะมีสาเหตุแต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาและเป้าหมายของเขาในวันนี้คือป้อมห้าป้อมสุดท้ายที่อยู่ลึกที่สุดและขึ้นชื่อเรื่องความแย่ที่สุด"ป้อมนี้มันแดนเถื่อนหรือไง หัวหน้ากี่คนถึงได้อยู่ไม่ทนกันสักราย"แอลพึมพำกับตัวเอง มือเล็กกระชับแฟ้มงานในมือแน่น ขณะเดินเข้าใกล้สิ่งปลูกสร้างสี่เหลี่ยมหลังเล็กที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอื้อมมือไปเปิดประตู เสียงที่เล็ดลอดออกมาจากด้านในกลับทำให้ฝีเท้าของเขาต้องชะงักกึก"อ๊ะ... แรงอีก... แรงอีกพี่..."เสียงครางกระเส่าของหญิงสาวปนเปไปกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของบุรุษ บรรยากาศรอบป้อมดูเหมือนจะร้อนระอุขึ้นมาทันตา แอลยืนนิ่ง หน้าขึ้นสีจัดไม่ใช่เพราะความเขินอาย แต่เป็นเพราะความโกรธที่พุ่งพล่าน"ได้ดิ... อีหนู กูจะเย็ดให้หีฉีกไปเลย!"พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่

บทที่ 3 ข้อเสนอ🔥🔞แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงกระทบยอดเครนและกองเหล็กจนไอร้อนเริ่มระอุขึ้นจากพื้นดิน แอลเดินดุ่ม ๆ ไปตามทางด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตากลมโตฉายแววอ่อนเพลียเล็กน้อยเพราะเมื่อคืนเขานอนแทบไม่หลับ ภาพเหตุการณ์ดิบเถื่อนและเสียงครางกระเส่าที่แว่วมาจากป้อมห้ายังคงหลอกหลอนอยู่ในโสตประสาทเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปในป้อมสุดท้าย สิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือร่างสูงใหญ่ของกล้าที่นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ไม้อย่างไม่ทุกข์ร้อน ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มนั้นประดับด้วยรอยยิ้มกวนโทสะ ดวงตาคมกริบจ้องมองมายังหัวหน้าตัวเล็กเหมือนเสือที่กำลังรอตะครุบเหยื่อ"เมื่อคืน... สนุกมากไหม?" แอลเปิดฉากถามเสียงเรียบ พยายามข่มความโกรธเอาไว้ใต้ท่าทีที่ดูเป็นงานเป็นการ"ก็ดีครับคุณแอล... แต่อาจจะดีกว่านี้ถ้าคนที่อยู่ตรงนั้นเป็นคนแถวนี้ " กล้าตอบพลางยักคิ้วให้หนึ่งทีอย่างยียวน"ผมบอกคุณแล้วใช่ไหม ว่าห้ามทำกิจกรรมอุบาทว์ๆ ในป้อมยาม!" แอลตบโต๊ะเสียงดังปัง ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดขาดผึง"ที่นี่คือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่ซ่องสุมกามารมณ์ของคุณ ถ้าคุณยังทำตัวไร้จิตสำนึกแบบนี้ ผมจะทำเรื่องรายงานเบื้องบนให้ไล่คุณออก!"กล้าไ

บทที่ 5 คนเถื่อน🔥🔞นับตั้งแต่วันที่ข้อเสนอแลกเปลี่ยนเริ่มต้นขึ้น ชีวิตการทำงานของแอลก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย ทุกครั้งที่เขาต้องเดินตรวจป้อมยามตามหน้าที่ โดยเฉพาะเมื่อมาถึงป้อมห้าป้อมสุดท้ายที่อยู่ลึกลับที่สุด เขามักจะถูกไอ้คนเถื่อนอย่างกล้าดึงตัวเข้าไปเช็กหน้างานในแบบที่ทำเอาเรี่ยวแรงเหือดหายจนแทบเดินกลับออฟฟิศไม่ไหวอย่างตอนนี้... หลังบานประตูที่ปิดสนิท แอลถูกจับให้นั่งพาดขาอยู่บนโต๊ะทำงาน เสื้อเชิ้ตยูนิฟอร์มหลุดลุ่ยเผยให้เห็นรอยรักสีกุหลาบที่กล้าฝากไว้ซ้ำๆ จนไม่มีที่ว่าง"อ๊ะ... ไอ้กล้า! เบาหน่อย... กูเจ็บ!" แอลนิ่วหน้า พลางใช้มือเล็กยันแผงอกตันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเอาไว้ แต่กลับถูกแรงกระแทกจากช่วงล่างสวนกลับมาจนตัวโยน"ห่า... เย็ดมาไม่รู้จักกี่รอบแล้ว ยังจะเจ็บอีกเหรอวะ?" กล้าสบถเสียงพร่า เหงื่อเม็ดโตไหลตามไรผมลามลงมาตามกรามคมเข้ม เขาไม่เพียงไม่เบาแรง แต่กลับขยับสะโพกสอบรัวใส่ช่องทางนุ่มที่บวมช้ำอย่างดิบเถื่อน"เอ้า! งั้นมึงลองมาเป็นกูไหมล่ะ ไอ้คนนิสัยเสีย!" แอลเถียงกลับเสียงหลง ดวงตาคลอน้ำตาด้วยความเสียวซ่านที่ตีรวนไปกับความจุก"ไม่อ่ะ... ให้กูเอาควยเสียบมึงแบบนี้แหละ ดีอยู่แล้ว" กล