Share

บทที่ 6 สำออย🔞🔥

last update Tanggal publikasi: 2026-04-21 18:17:13

บทที่ 6 สำออย🔞🔥

แอลเดินจ้ำกลับมาที่ป้อมด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ในมือถือแผงยาแก้ปวดและขวดน้ำเปล่ามาด้วยค
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 6 สำออย🔞🔥

    บทที่ 6 สำออย🔞🔥แอลเดินจ้ำกลับมาที่ป้อมด้วยสีหน้าบูดบึ้ง ในมือถือแผงยาแก้ปวดและขวดน้ำเปล่ามาด้วยความพะวง พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นร่างสูงใหญ่นอนกุมขมับอยู่บนม้านั่งไม้ยาว ดูท่าทางอิโรยจนแอลใจอ่อนลงกว่าเดิม"เอ้า! ยา... ลุกขึ้นมากินสิ จะได้ตายยากๆ หน่อย" แอลบ่นอุบพลางแกะยาออกจากแผงแล้วส่งให้กล้าค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง ใบหน้าคมเข้มที่เคยดุดันบัดนี้ดูอ่อนแสงลง"ป้อนหน่อยดิ... ไม่มีแรงลุกแล้วเนี่ย""อย่ามาสำออย ลุกขึ้นมา!""นะแอล... ปวดหัวจริงๆ" กล้าส่งสายตาละห้อยจนแอลต้องถอนหายใจเฮือกใหญ่ สุดท้ายก็ต้องยอมขยับเข้าไปใกล้ ขาเรียวแทรกตัวเข้าไประหว่างขาของกล้าที่นั่งชันเข่าอยู่ เพื่อจะส่งยาและน้ำให้ถึงปากทว่าพอแอลส่งยาเข้าปากปุ๊บ มือหนาที่บอกว่าไม่มีแรงก็รวบหมับเข้าที่เอวบางทันที! ก่อนจะออกแรงกระชากจนแอลถลาลงไปนั่งเกยอยู่บนตักแกร่ง"เฮ้ย! ไอ้กล้า! ไอ้คนตอแหล!" แอลโวยวายพยายามจะดิ้นหนีแต่กล้าไม่สน เขาซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาว สูดดมกลิ่นหอมสะอาดจากตัวหัวหน้าแผนกอย่างแรงจนเสียงดังฟอดใหญ่ มือหนากอดรัดเอวแอลไว้แน่นราวกับกลัวว่าจะหายไปไหน"กูไม่ได้ตอแหล... กูปวดหัวจริงๆ แต่ปวดเพราะมึงนั่นแหละ" กล้าพึม

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 5 คนเถื่อน🔥🔞

    บทที่ 5 คนเถื่อน🔥🔞นับตั้งแต่วันที่ข้อเสนอแลกเปลี่ยนเริ่มต้นขึ้น ชีวิตการทำงานของแอลก็ไม่เคยสงบสุขอีกเลย ทุกครั้งที่เขาต้องเดินตรวจป้อมยามตามหน้าที่ โดยเฉพาะเมื่อมาถึงป้อมห้าป้อมสุดท้ายที่อยู่ลึกลับที่สุด เขามักจะถูกไอ้คนเถื่อนอย่างกล้าดึงตัวเข้าไปเช็กหน้างานในแบบที่ทำเอาเรี่ยวแรงเหือดหายจนแทบเดินกลับออฟฟิศไม่ไหวอย่างตอนนี้... หลังบานประตูที่ปิดสนิท แอลถูกจับให้นั่งพาดขาอยู่บนโต๊ะทำงาน เสื้อเชิ้ตยูนิฟอร์มหลุดลุ่ยเผยให้เห็นรอยรักสีกุหลาบที่กล้าฝากไว้ซ้ำๆ จนไม่มีที่ว่าง"อ๊ะ... ไอ้กล้า! เบาหน่อย... กูเจ็บ!" แอลนิ่วหน้า พลางใช้มือเล็กยันแผงอกตันที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเอาไว้ แต่กลับถูกแรงกระแทกจากช่วงล่างสวนกลับมาจนตัวโยน"ห่า... เย็ดมาไม่รู้จักกี่รอบแล้ว ยังจะเจ็บอีกเหรอวะ?" กล้าสบถเสียงพร่า เหงื่อเม็ดโตไหลตามไรผมลามลงมาตามกรามคมเข้ม เขาไม่เพียงไม่เบาแรง แต่กลับขยับสะโพกสอบรัวใส่ช่องทางนุ่มที่บวมช้ำอย่างดิบเถื่อน"เอ้า! งั้นมึงลองมาเป็นกูไหมล่ะ ไอ้คนนิสัยเสีย!" แอลเถียงกลับเสียงหลง ดวงตาคลอน้ำตาด้วยความเสียวซ่านที่ตีรวนไปกับความจุก"ไม่อ่ะ... ให้กูเอาควยเสียบมึงแบบนี้แหละ ดีอยู่แล้ว" กล

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 4 เป็นเมียกู🔞🔥

    บทที่ 4 เป็นเมียกู🔞🔥บรรยากาศภายในห้องพักแคบๆ ของกล้าคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นบุหรี่และไออุ่นที่ยังตกค้างจากกิจกรรมเมื่อคืนแอลค่อยๆ ปรือตาตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว ความเจ็บหนึบที่ช่วงล่างแล่นรัดจนเขาต้องนิ่วหน้า ทันทีที่ขยับกายเขาก็ต้องชะงักเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบของคนที่นั่งกอดอกอยู่ปลายเตียงกล้านั่งอยู่ตรงนั้น จ้องมองเขาด้วยสายตาที่คาดเดาอารมณ์ไม่ได้ แต่แฝงไปด้วยความเหนือกว่า"ไง... มึงจะเลิกซ่าได้ยัง?" เสียงทุ้มต่ำถามขึ้นพร้อมรอยยิ้มเหยียดที่มุมปากแอลพยายามพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง แม้จะเจ็บจนอยากจะร้องไห้อีกรอบแต่เขาก็ข่มมันไว้ด้วยความโกรธ "กูจะแจ้งเบื้องบน... มึงเตรียมตัวเข้าคุกได้เลยไอ้กล้า""เอาเลยแจ้งเลย..." กล้ายักไหล่อย่างไม่สะทกสะท้านพลางลุกขึ้นเดินเข้าหาคนตัวเล็กช้าๆ "แต่ถ้ากูโดนไล่ออก หรือต้องติดคุกจริง ๆ มึงเตรียมตัวตายคาควยกูได้เลยแอล กูไม่มีอะไรจะเสียแล้วนี่... กูจะตามจองเวรเย็ดมึงให้ตายกันไปข้าง"คำขู่ดิบเถื่อนทำเอาแอลหน้าซีดสลับแดง เขาเม้มริมฝีปากแน่นอย่างคนหาทางออกไม่ได้ ในที่แห่งนี้กล้าเปรียบเสมือนเจ้าถิ่นที่คุมทุกอย่างไว้ในมือ "แล้วมึงจะเอาย

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 3 ข้อเสนอ🔥🔞

    บทที่ 3 ข้อเสนอ🔥🔞แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงกระทบยอดเครนและกองเหล็กจนไอร้อนเริ่มระอุขึ้นจากพื้นดิน แอลเดินดุ่ม ๆ ไปตามทางด้วยใบหน้าเคร่งขรึม ดวงตากลมโตฉายแววอ่อนเพลียเล็กน้อยเพราะเมื่อคืนเขานอนแทบไม่หลับ ภาพเหตุการณ์ดิบเถื่อนและเสียงครางกระเส่าที่แว่วมาจากป้อมห้ายังคงหลอกหลอนอยู่ในโสตประสาทเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปในป้อมสุดท้าย สิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือร่างสูงใหญ่ของกล้าที่นั่งเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ไม้อย่างไม่ทุกข์ร้อน ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มนั้นประดับด้วยรอยยิ้มกวนโทสะ ดวงตาคมกริบจ้องมองมายังหัวหน้าตัวเล็กเหมือนเสือที่กำลังรอตะครุบเหยื่อ"เมื่อคืน... สนุกมากไหม?" แอลเปิดฉากถามเสียงเรียบ พยายามข่มความโกรธเอาไว้ใต้ท่าทีที่ดูเป็นงานเป็นการ"ก็ดีครับคุณแอล... แต่อาจจะดีกว่านี้ถ้าคนที่อยู่ตรงนั้นเป็นคนแถวนี้ " กล้าตอบพลางยักคิ้วให้หนึ่งทีอย่างยียวน"ผมบอกคุณแล้วใช่ไหม ว่าห้ามทำกิจกรรมอุบาทว์ๆ ในป้อมยาม!" แอลตบโต๊ะเสียงดังปัง ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดขาดผึง"ที่นี่คือสถานที่ทำงาน ไม่ใช่ซ่องสุมกามารมณ์ของคุณ ถ้าคุณยังทำตัวไร้จิตสำนึกแบบนี้ ผมจะทำเรื่องรายงานเบื้องบนให้ไล่คุณออก!"กล้าไ

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 2 ลองดู🔞🔥

    บทที่ 2 ลองดู🔞🔥แอลรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีออกแรงขัดขืนสุดกำลัง ในจังหวะที่กล้ากำลังย่ามใจก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวด้วยความหิวกระหาย คนตัวเล็กอาศัยจังหวะที่มือหนาผ่อนแรงบีบข้อมือ ยกเข่าขึ้นกระแทกเข้าที่หน้าขาแกร่งอย่างแรงจนกล้าชะงักไปครู่หนึ่ง"อึก! ตัวแสบ..." กล้าสบถเสียงต่ำแอลไม่รอช้า เขาอาศัยช่องว่างนั้นสะบัดข้อมือจนหลุดจากการเกาะกุม แล้วออกแรงผลักหน้าอกกว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อนั่นอย่างสุดแรงเกิดจนร่างสูงใหญ่ถอยกรูดไปติดโต๊ะไม้ในป้อม ก่อนจะรีบหมุนตัวกระชากบานประตูเปิดออกพุ่งทะยานหนีออกไปสู่แสงแดดด้านนอกทันที"ไอ้สารเลว! มึงจำไว้เลยนะกล้า!" แอลตะโกนด่ากลับมาเสียงสั่นพร่าขณะที่ก้าวขากึ่งเดินกึ่งวิ่งหนีไปตามทางเดินฝุ่นคลุ้ง ใบหน้าขาวจัดบัดนี้แดงก่ำไปถึงใบหู ทั้งจากความโกรธและความอับอายที่ถูกคนใต้บังคับบัญชาคุกคามอย่างอุกอาจเขารีบยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากที่เจ่อบวมจากการถูกบดขยี้อย่างรุนแรง หัวใจในอกซ้ายเต้นรัวเร็วจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก รสชาติของบุหรี่และสัมผัสดิบเถื่อนยังคงติดอยู่ที่ปลายลิ้นจนน่าขนลุกทางด้านกล้าที่ยืนอยู่ภายในป้อมปูนแคบๆ เขามองตามร่างเพรียวบางที่วิ่งหนีหัวซุกหั

  • PWP|หัวหน้าครับ มาเป็นเมียผมเถอะ|ชช   บทที่ 1 ป้อมท้ายที่ไร้กฎเกณฑ์

    บทที่ 1 ป้อมท้ายที่ไร้กฎเกณฑ์ท่ามกลางเขตก่อสร้างที่รายล้อมไปด้วยเศษเหล็กและกลิ่นปูนอบอวล “แอล” หัวหน้าแผนกยามคนใหม่ก้าวเท้าไปตามทางเดินฝุ่นคลุ้งด้วยความหงุดหงิด ใบหน้าขาวจัดและดวงตาที่ติดจะดุรั้นกวาดมองไปรอบ ๆ เขาเพิ่งมารับตำแหน่งต่อจากคนเก่าที่ลาออกไปแบบไร้สาเหตุหรืออาจจะมีสาเหตุแต่ไม่มีใครกล้าพูดออกมาและเป้าหมายของเขาในวันนี้คือป้อมห้าป้อมสุดท้ายที่อยู่ลึกที่สุดและขึ้นชื่อเรื่องความแย่ที่สุด"ป้อมนี้มันแดนเถื่อนหรือไง หัวหน้ากี่คนถึงได้อยู่ไม่ทนกันสักราย"แอลพึมพำกับตัวเอง มือเล็กกระชับแฟ้มงานในมือแน่น ขณะเดินเข้าใกล้สิ่งปลูกสร้างสี่เหลี่ยมหลังเล็กที่ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ทว่ายังไม่ทันที่เขาจะได้เอื้อมมือไปเปิดประตู เสียงที่เล็ดลอดออกมาจากด้านในกลับทำให้ฝีเท้าของเขาต้องชะงักกึก"อ๊ะ... แรงอีก... แรงอีกพี่..."เสียงครางกระเส่าของหญิงสาวปนเปไปกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของบุรุษ บรรยากาศรอบป้อมดูเหมือนจะร้อนระอุขึ้นมาทันตา แอลยืนนิ่ง หน้าขึ้นสีจัดไม่ใช่เพราะความเขินอาย แต่เป็นเพราะความโกรธที่พุ่งพล่าน"ได้ดิ... อีหนู กูจะเย็ดให้หีฉีกไปเลย!"พั่บ! พั่บ! พั่บ!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status