All Chapters of ภูผาเร้าร้อน [NC30+]: Chapter 11 - Chapter 17

แสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในห้องกว้างของภูผาผ่านกรองแสงสีขาว เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ เธอกลับไม่เห็นเขาอยู่บนเตียง เธอลุกขึ้นนั่งบนเตียงมองเขาไปในห้องน้ำกระจกใสกลับไม่มีเขาอยู่ในห้องน้ำ เธอเห็นว่าเขากำลังคุยโทรศัพท์นอกระเบียงเป็นภาษาอิตาเลียน เธอจึงก้าวเดินออกจากเตียงก้าวเดินมาหาเขาออกมานอกห้อง เขาจึงวางสายและทิ้งบุหรี่ลงที่เขี่ยบุหรี่“อรุณสวัสดิ์” เขาเอ่ยบอกเธอด้วยรอยยิ้ม“หายดีแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย“หายดีแล้ว ขอบคุณที่ดูแลพี่ทั้งคืน” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ความผิดฉันเอง” เธอเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงหมองเศร้า“น้ำหวาน พี่ผิดเองที่ข่มเหงเธอ ทั้งที่เธอไม่เต็มใจ” เขาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง“มันเป็นอดีตไปแล้ว เรามาเริ่มต้นใหม่นะคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เขาเผยรอยยิ้มอย่างมีความสุขโอบกอดและเธอ เธอกอดเขากลับเช่นกัน เธอรู้แล้วว่าเธอต้องการความรักจากเขาที่เธอโหยหามาแสนนาน“แต่งงานกันนะ วันนี้เลย” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม“ไม่มีแหวนฉันก็ไม่แต่ง” เธอเอ่ยบอกเช่นนี้ และชูมือเรียวด้านซ้ายขึ้นมา เธอกลับเห็นว่านทีก้าวเดินเข้ามาจากในห้องพร้อมกับกล่องสี่เหลี่ยมกำมะหยี่สีแดง วายุเอาช่อดอกกุหลาบช่อใ

แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอนผ่านม่านกรองแสง น้ำหวานได้กลิ่นเทียนหอม และได้ยินเสียงน้ำดังเข้ามาในห้องนอน เธอมองเห็นว่าเขานั่งหลับตาอยู่ในอ่างจากุชชี่อย่างผ่อนคลาย เธอลุกขึ้นจากเตียงเห็นว่าตรงโต๊ะโคมไฟมีเม็ดยาในแก้ว และแก้วน้ำส้มเช่นทุกวัน เธอนำยาเข้าปากและดื่มน้ำส้มตามเธอลุกขึ้นยืนพาเรือนร่างเปลือยเปล่าก้าวเดินเข้ามาในห้องน้ำ มาตรงที่เขานั่งตรงข้ามเขา เขาค่อยๆ ลืมตามองเธอด้วยรอยยิ้ม“อรุณสวัสดิ์ที่รัก” เขาเอ่ยบอกเธอ เธอเผยรอยยิ้มให้เขาด้วยเช่นกัน“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” เธอเอ่ยบอก“วันนี้ตื่นเช้าจัง” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้“ถ้าหวานไม่ตื่นเช้าจะได้มาอาบน้ำกับพี่พาเหรอคะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ไม่มีท่าทีเขินอายแต่อย่างใด“มาหาพี่สิ” เขาเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงลุกขึ้นก้าวเดินไปหาเขา เขาเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอที่เต็มไปด้วยฟองสบู่ สายตาของเธอจับจ้องเรือนร่างเปลือยเปล่าด้วยความหลงใหล และต้องการที่จะมีเซ็กส์กับเธออย่างยิ่ง เธอก้าวเดินมานั่งข้างเขา เธอเผยรอยยิ้มมองใบหน้าเขา เขาจึงก้มลงจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม เธอเองก็จูบตอบเขาเช่นกัน มือเรียวของเธอโอบกอดคอของเขาไว้“วันนี้อ้อนจัง อยากได้อะไร” เขาเอ

เธอกลับมาที่บ้านพร้อมเข้า เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ลงไปรับแม่ของเขาที่มาจากมิลานพร้อมกับพ่อของเขาที่บ้านหลังใหญ่ใจกลางเมืองสาทรเธอยืนอยู่หน้ากระจกกำลังใส่เสื้อเปิดไหล่สีขาว กระโปรงพองๆ สีเทาถึงหัวเขา เขาใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว และเอาเสื้อหนังสีดำทับ ในมือหนาถือกล่องแดงตรงมาหาเธอ และวางกล่องที่โต๊ะเครื่องแป้งหน้ากระจก เขาเปิดกล่องออก ด้านในเป็นสร้อยคอจี้รูปหัวใจสีแดงทำมาจากพลอยตัวเรือนเป็นเงินขนาดหนึ่งนิ้ว เขานำสร้อยออกจากกล่อง เดินมาด้านหลังเธอสวมใส่ที่ลำคอระหงจนเสร็จ ที่มองผ่านกระจกใสด้วยรอยยิ้ม ที่เขาได้มอบสร้อยให้เธอ ทั้งที่เธอก็มีของเช่นนี้หลายชิ้นเหมือนกัน แต่คุณค่าทางจิตใจกลับต่างกัน เขาเผยรอยยิ้มมองเธอผ่านกระจก ใช้ริมฝีปากหนาจูบซอกคอฉันเบาๆ แล้วเขาเงยหน้ามองฉันในกระจกอีกครั้ง“ผมให้คุณที่รัก” เขาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม มือหนาจับผมลอนสีดำสนิทให้เข้าที่เข้าทาง“เนื่องในโอกาสอะไรคะ” เธอเอ่ยถามเขา เขาโอบกอดร่างบางของเธอ เธอซบอกแร่งของเขา เธอซึมซับไออุ่นจากอกแกร่งของเขาที่เต็มไปด้วยความรักที่มีให้จนเอ่อล้น“เนื่องในโอกาสอยากให้” เขาบอกด้วยรอยยิ้ม“ขอบคุณค่ะ” เธอเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม และหันข้างหันหา

สี่เดือนต่อมาวันนี้เธอต้องเข้าคอร์สเจ้าสาวเป็นวันสุดท้าย เธอเลยอยากลองนวดน้ำมันเห็นว่าที่นี่มีนวดน้ำมัน และพนักงานบอกว่า ช่วยทำให้รู้สึกผ่อนคลายทั้งร่างกายและอารมณ์ นอกจากนี้ยังอาจช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด ปรับปรุงการนอนหลับ คลายเครียด ลดความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า รวมทั้งช่วยบรรเทาอาการปวดเมื่อย และเหนื่อยล้าได้ เธอได้ยินสรรพคุณดีเช่นนี้ จะไม่ลองได้อย่างไร พนักงานให้เธอไปที่ห้องนวด โดยมีพนักงานหญิงสาวต้อนรับเธอ เธอจึงเดินเข้าไปที่เตียงนอนเพื่อรอนวด เธอจึงถอดเสื้อคลุมของทางร้านออก มีเพียงผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดที่ห่อหุ้มเรือนร่างของเธอไว้ “คุณหวาน นอนคว่ำเลยค่ะ” พนักงานสาวเอ่ยบอกเช่นนี้ เธอจึงนอนคว่ำลงบนเตียงนวด พนักงานนำน้ำมันหอมระเหยกลิ่นอโรม่าลาดบนไหล่ของเธอทั้งสองข้าง พนักงานนวดขมับของเธอทั้งสองข้างทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลายเป็นอันมาก แล้วค่อนไล่มาที่ไหล่ และหลังตามลำดับ เธอหลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าสี่เดือนแห่งการเข้าคอร์สแต่งงาน ฟิตเนสเพื่อทำให้เธอหุ่นดียิ่งขึ้นเพื่อถ่ายภาพพรีเวสดิ้ง ตกดึงถ้าไม่เป็นประจำเดือน เขาจะชวนเธอเล่นกิจกรรมบนเตียง ซึ่งเธอก็ไม่เคยปฏิเสธเขาเลยแม้แต่ครั้ง