All Chapters of The Mafia Heir’s Maid: Chapter 21 - Chapter 30

SEREIN’S POVNakasandal ako sa malamig na bintana ng aking penthouse. Sa ibaba, ang mga ilaw ng siyudad ay tila mga bituing nahulog sa lupa, pero sa paningin ko, ang lahat ay malabo dahil sa mga luhang ayaw tumigil sa pag-agos.Hawak ko ang aking phone—ang device na ginamit ko para wasakin ang imperyo ni Alistair. Pero sa halip na mga graphs ng stock market ang tinitignan ko, ang pinapanood ko ay ang isang pasikretong video na kinuha ko noong natutulog siya sa tabi ko. Ang mahimbing niyang paghinga, ang dahan-dahang paggalaw ng kanyang dibdib... ang kapayapaang ako mismo ang nagnakaw sa kanya."Ma'am Serein..." pumasok ang aking assistant na si Lisa. "Naka-secure na po ang lahat ng documents. Ang Thorne Enterprises ay opisyal na nang nasa ilalim ng Le Ciel. Pero... may problema po.""Ano 'yon?" pilit kong pinatatag ang boses ko."Si Sir Alistair po. Iniwan niya ang mansyon. Wala siyang kinuha, kahit isang sentimo. Sabi ng mga tauhan namin doon, lumabas lang siya na suot ang damit na s

Ang puting pasilyo ng private hospital sa loob ng Le Ciel headquarters ay puno ng mga armadong tauhan. Walang sinumang Thorne o Beaumont ang pwedeng makalapit. Sa loob ng ICU, ang tanging tunog na naririnig ay ang rhythmic na beeping ng heart monitor na nakakabit kay Alistair.Dahan-dahang pumasok si Serein sa kwarto. Wala na ang kanyang matapang na aura bilang si Mistress V. Nakasuot siya ng simpleng puting hospital gown, at ang kanyang mga kamay ay may mga benda pa mula sa mga galos sa tulay.Naupo siya sa tabi ng kama ni Alistair. Ang lalaking dati ay tila isang hindi matitibag na pader ay ngayon ay nakaratay, maputla, at maraming tubo sa katawan.Ang Tahimik na PagbabantayKumuha si Serein ng palanggana ng maligamgam na tubig at malinis na tela. Gaya ng ginawa ni Alistair sa kanya noong siya ang nilalagnat, dahan-dahan niyang pinunasan ang noo at ang mga braso ng lalaki."Sabi mo noon, bawat 'O-opo' ko ay nagiging katotohanan," bulong ni Serein, ang boses ay nanginginig. "Ngayon,

Ang mga sumunod na linggo ay naging isang mahaba at masusing proseso ng pagbawi. Hindi lamang para sa katawan ni Alistair, kundi para sa relasyong halos mawasak ng poot at lihim. Sa loob ng pinaka-secured na suite ng Le Ciel Medical Center, tila huminto ang mundo para sa kanilang dalawa. Ang ingay ng media tungkol sa pagbagsak ng Thorne Syndicate at ang misteryosong paglaho ng kanilang CEO ay hinarangan ng mga makakapal na pader at mga elite na sundalo ni Serein.Sa bawat madaling araw, si Serein ang unang gumigising. Hindi niya hinahayaang ang mga nurse ang gumawa ng mga personal na bagay para kay Alistair. Siya ang naghahanda ng maligamgam na tubig, siya ang nag-aayos ng mga unan, at siya ang matiyagang nagpapakain sa lalaki habang ito ay dahan-dahang bumabalik ang lakas.Isang hapon, habang nakadungaw si Alistair sa bintana ng kanyang silid, pumasok si Serein na may dalang tray ng pagkain. Ang sikat ng araw ay tumatama sa mukha ni Alistair, nagbibigay ng anino sa kanyang matalas na

Ang gabi ay tila nakikiramay sa bigat ng emosyon sa loob ng penthouse. Sa labas, ang ulan ay nagngangalit, humahampas sa dambuhalang mga salamin ng bintana, habang ang kidlat ay paminsan-minsang nagbibigay ng matalim na liwanag sa silid, nagmumukhang mga strobe lights sa isang marahas na sayaw. Ngunit sa loob, ang tanging tunog ay ang mabilis at malalim na paghinga nina Alistair at Serein.Matapos ang madugong engkwentro sa boardroom kung saan tuluyan nilang nakuha ang kapangyarihan, ang adrenaline na dumadaloy sa kanilang mga ugat ay napalitan ng isang mas matindi at mas mapanganib na uri ng enerhiya. Ang pagnanasa.Nakatayo sila sa gitna ng malawak na living room. Ang ilaw ay malamlam, galing lamang sa ambient lights na kulay asul at ginto. Tinitigan ni Alistair si Serein. Ang power suit nito ay bahagyang gusot, ang ilang hibla ng buhok ay nakawala sa pusod, at ang kanyang mga labi ay mapula pa rin mula sa bagsik ng kanyang mga salita kanina. Para kay Alistair, hindi kailanman naging

Mabigat ang talukap ng mga mata ni Serein nang dahan-dahan siyang magkamalay. Ang unang pumasok sa kanyang pandama ay ang malakas na ugong ng makina at ang amoy ng gasolina na humahalo sa alat ng dagat. Hindi siya nakahiga sa malambot na kama ng penthouse; sa halip, nararamdaman niya ang malamig at nangangalawang na bakal sa kanyang likuran.Sinubukan niyang igalaw ang kanyang mga kamay, ngunit agad siyang napaungol sa sakit. Nakaposas siya sa isang makapal na tubo."Alistair..." mahina niyang tawag, ang boses ay tuyot at paos."Gising na ang ating Reyna," isang pamilyar at nakakarinding boses ang sumagot mula sa dilim.Bumukas ang isang madilaw na bumbilya sa itaas, nagbibigay ng anino sa paligid. Naroon si Julian, prenteng nakaupo sa isang crate, habang nililinis ang kanyang baril. Wala na ang maskara nito, at sa mukha niya ay mababakas ang tagumpay."Nasaan si Alistair? Julian, nasaan ang kapatid ko?!" bulyaw ni Serein, pilit na kumakawala sa posas."Huwag kang mag-alala, Serein. A