บททั้งหมดของ The Mafia Heir’s Maid: บทที่ 11 - บทที่ 20

SEREIN’S POVPagkaahon ko mula sa dambuhalang glass tank, sinalubong ako ng nakabibinging palakpakan ng mga investors at crew. Pero hindi ko iyon marinig. Ang tanging naririnig ko ay ang mabilis na pagtibok ng aking puso at ang mabigat na paghinga ko matapos ang ilang minutong pagpigil ng hininga sa ilalim ng tubig.Nanginginig ang buong katawan ko. Ang manipis na silk gown ay dumidikit sa balat ko na parang pangalawang katawan, nagpapakita ng bawat kurba na pilit kong itinatago sa aking maid's uniform. Ang puting tela ay naging halos transparent dahil sa tubig."Get her a robe! Now!" bulyaw ni Alistair. Ang kanyang boses ay tila kulog na nagpatahimik sa buong studio.Bago pa man makalapit ang mga assistant, si Alistair na mismo ang kumuha ng isang makapal na itim na bathrobe at mabilis na binalot ito sa balikat ko. Pero sa halip na bitawan ako, nanatiling nakahawak ang kanyang mga kamay sa braso ko, pilit akong hinihila palayo sa mga mapanuring mata ng mga lalaki sa studio."D-dito n

Naiwang tulala si Serein sa gitna ng malawak na kama ni Alistair Thorne. Ang bawat sulok ng silid na iyon ay tila sumasakal sa kanya—mula sa amoy ng sandalwood at mamahaling tabako na nakakapit sa mga kurtina, hanggang sa presensya ng lalaking katatayo lang mula sa pagkakaibabaw sa kanya. Ang puso niya ay tila isang tambol na hindi tumitigil sa pagtibok.“Ano bang nangyayari sa akin?” tanong niya sa kanyang sarili habang pilit na hinahabol ang hininga.Dapat ay natatakot siya. Dapat ay nandidiri siya dahil si Alistair ang dahilan kung bakit nagdurusa ang pamilya niya. Pero sa kabila ng takot, may isang traydor na bahagi ng kanyang pagkatao ang nakaramdam ng kuryente sa bawat dampi ng balat ng lalaki. Ang "hesitation" na nararamdaman niya ay hindi lang dahil sa galit, kundi dahil sa takot na baka tuluyan siyang lamunin ng pagnanasa ng Mafia Heir.Ngunit ang tensyong iyon ay biglang naputol nang tumunog ang intercom. Ang balitang tungkol sa Le Ciel Ventures ay tila isang malamig na tubi

Matapos ang gabing puno ng lagnat at ang umagang bumasag sa kanyang puso, tila nawalan ng kulay ang mundo para kay Serein. Ang bawat sulok ng mansyon na dati ay nagbibigay sa kanya ng kaba ay naging paalala na lamang ng kanyang katayuan—na siya ay isang anino lamang sa marangyang buhay ni Alistair Thorne.Hindi siya lumabas ng kwarto hangga't hindi niya nasisigurong umalis na si Alistair at ang kapatid nitong si Isabella para sa kanilang mga business meetings. Sa katahimikan ng kusina, habang ang ibang mga katulong ay abala sa ibang bahagi ng mansyon, mabilis na kumilos si Serein.Kumuha siya ng isang maliit na piraso ng papel at ballpen. Nanginginig ang kanyang kamay, hindi dahil sa lagnat, kundi dahil sa bigat ng kanyang desisyon."Sir,Magli-leave po muna ako ng isang linggo. Kailangan ko lang pong asikasuhin ang ilang personal na bagay at magpalakas dahil hindi pa po ako tuluyang magaling. Babalik po ako pagkatapos ng pitong araw.— Serein"Idinikit niya ang note sa pinto ng refri

Nakatayo si Serein sa harap ng dambuhalang gate ng Thorne Manor. Isang linggo. Pitong araw siyang nawala. Pitong araw siyang naghari bilang si Mistress V sa itaas ng kanyang penthouse, pinaglalaruan ang stock market at unt-unting pinuputol ang mga koneksyon ng Thorne Syndicate sa labas ng bansa. Ngunit ngayon, kailangan niyang isuot muli ang kanyang maskara—ang maskara ng isang mahinhin at masunuring katulong.Huminga siya nang malalim at pumasok. Pagdating niya sa main hall, sinalubong siya ng nakabibinging katahimikan. Ngunit alam niyang hindi siya nag-iisa. Ramdam niya ang mga mata na nakatitig sa kanya mula sa itaas ng hagdanan."So, you decided to show up."Ang boses ni Alistair ay tila galing sa ilalim ng lupa—malamig, matalim, at puno ng nagbabadyang bagyo. Dahan-dahang tumingala si Serein. Nakatayo roon si Alistair, nakasuot ng itim na sutla na robe, may hawak na baso ng whisky, at ang mga mata ay tila gustong butasin ang kanyang pagkatao."B-bumalik na po ako, Sir. Tapos na p

Ang tensyon sa loob ng mansyon ay tila kuryenteng dumadaloy sa bawat sulok ng gusali. Sa labas, bumubuhos ang malakas na ulan, ngunit sa loob ng silid ni Alistair, mas matindi ang bagyong nagaganap.Kakasara lang ni Serein ng kanyang laptop matapos ilunsad ang pinakamalaking financial attack sa Thorne Syndicate. Ang kanyang pisngi ay namamaga pa rin mula sa sampal ni Isabella, at ang bawat kirot nito ay tila gasolina na nagpapaliyab sa kanyang poot. Ngunit bago pa siya makahiga, bumukas ang pinto ng kanyang silid nang walang katok.Si Alistair.Hindi ito ang Alistair na nakasuot ng suit. Nakasuot lang siya ng itim na silk pajama pants, hantad ang matikas at malawak niyang dibdib na puno ng mga pilat ng nakaraan. Ang kanyang mga mata ay madilim, mapanganib, at puno ng hindi maipaliwanag na gutom."Sabi ko, huwag niyo akong lalapitan," matigas na sabi ni Serein, pilit na itinatago ang kanyang laptop sa ilalim ng kumot.Hindi sumagot si Alistair. Sa halip, lumapit siya at mabilis na ni-l