《One Night With The Ruthless CEO》全部章節：第 11 章 - 第 17 章

CASSIDY POVNang tuluyan nang mawala ang tunog ng sasakyan ni Rafael, parang doon lang bumalik ang hangin sa dibdib ko. Nanatili akong nakaupo sa sofa habang nakatingin sa sahig. Tahimik ang buong sala, tanging ang mahinang ugong lang ng electric fan sa sulok ang naririnig.Lumapit sa akin si Nanay, dala ang isang basong maligamgam na tubig. Inilapag niya ito sa maliit na lamesa sa harap ko. "Inumin mo muna 'to, Cass. Namumutla ka na naman.""Salamat, Nay," sagot ko. Kinuha ko ang baso at uminom ng kaunti. Ramdam ko pa rin ang bahagyang panginginig ng mga daliri ko.Umupo si Nanay sa tabi ko, pinagmasdan ang mukha ko. "O, anong plano mo ngayon? Mukhang totoo ang sinabi ng lalaking 'yun na babalik siya. Kilala mo naman ang mga mayayaman, kapag may nalaman silang ganyan, lalong magpupumilit 'yan.""Huwag muna natin siyang isipin, Nay," sabi ko sabay lapag ng baso. "Ang importante, nakaalis na siya rito. Mas kailangan nating ayusin kung paano tayo rito sa Bulacan. Kailangan ko nang magha

CASSIDY POVLumipas ang dalawang linggo pagkatapos ng pagbisita ni Mika. Naging routine na ang buhay ko rito sa Bulacan—paggising, pag-aalaga sa sarili, pagtatrabaho nang bahagya sa laptop, at pakikipagkwentuhan kay Nanay. Mas tahimik ang buhay, pero hindi ko maikakaila na minsan, kapag gabi at nakatingin ako sa mga ilaw ng poste sa labas, may parte sa akin na laging nag-aabang.Isang hapon, habang nagluluto kami ni Nanay ng merienda, tumunog ang phone ko sa sala. Hindi ito 'yung usual na ringtone para sa mga notification, kundi isang regular na tawag. Tiningnan ko ang screen. Walang pangalan, numero lang.Huminga ako nang malalim bago sagutin. "Hello?""Cassidy."Ang boses niya. Hindi man niya sabihin ang pangalan niya, kilalang-kilala ko ang tonong iyon—malamig, malalim, pero may halong pag-aalinlangan ngayon."Sino 'to?" tanong ko kahit alam ko na ang sagot."It's me, Rafael," sagot niya sa kabilang linya. "Please, huwa

RAFAEL POVMabilis kong hinablot ang phone ko nang marinig ko ang pamilyar na notification sound para sa aking personal email. Nakatitig lang ako sa screen habang mabilis na tumitibok ang puso ko. Buong magdamag at maghapon akong hindi mapakali rito sa opisina ko sa Makati pagkatapos ng tawag ko sa kanya noong isang araw.From: Cassidy AlcasidHuminga ako nang malalim bago i-click ang pangalan niya. Sa totoo lang, nitong mga nakaraang linggo, pakiramdam ko ay bumalik ako sa pagiging apprentice na bawat galaw ay kailangang kalkulado. Noong nandoon ako sa tapat ng subdibisyon nila sa Bulacan—nakatambay sa loob ng kotse sa ilalim ng ulan, walang aircon, basang-basa ng pawis habang kausap ang nanay niya—doon ko napagtanto kung gaano kalaki ang kasalanang nagawa ko. Noong gabing iwanan ko siya ng tseke sa penthouse pagkatapos ng victory party, akala ko business as usual lang ang lahat. Akala ko, pera lang ang katapat ng bawat gabi. Ganoon ako karuthless, ganoon ako kamanhid. Pero nung sina