หลังไลฟ์เสร็จม่อนก็แต่งตัวแต่งหน้าลงมาหาชายหนุ่มที่หน้าทางเข้าคอนโดฯ เธอบอกให้เขาจอดรถรอตรงนั้น ไม่ได้ให้เข้ามารอในล็อบบี้เพราะเกรงว่าพนักงานต้อนรับที่ค่อนข้างสนิทสนมจะสงสัยว่าผู้ชายคนนี้เป็นใคร ม่อนยังไม่พร้อมให้บุคคลภายนอกรู้เรื่องส่วนตัวของเธอ ยกเว้นนุ่นกับออยที่เธอไว้ใจมาก เพื่อนรักสองคนนี้เก็บความลับเก่ง ม่อนถึงกล้าเปิดใจเล่าทุกเหตุการณ์ในชีวิตให้ฟัง“สวัสดีค่ะลุงโชค หนูซื้อขนมเจ้าอร่อยมาฝากค่ะ”“ขอบใจลูก ขอบใจนะ”หญิงสาวเดินผ่านป้อมยามก็ไม่ลืมทักทายและส่งยิ้มเป็นกันเองให้ลุงยามที่เคารพในฐานะผู้อาวุโสคนหนึ่ง ม่อนยื่นถุงขนมให้ชายวัยกลางคน อีกฝ่ายรับไว้ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม รอยเหี่ยวย่นที่ดวงตาหรี่แคบลง มองคนที่สวมใส่เสื้อสูทสีดำตัวโคร่งอำพรางเรือนร่างบอบบางพลางขมวดคิ้วสงสัย“จะไปไหนเหรอหนูม่อน ทำงานหรือลูก” คนแก่ไม่ค่อยรู้ประสีประสา เห็นผู้พักอาศัยในคอนโดฯ แห่งนี้หลายคนก็ชอบแต่งตัวเหมือนจะออกไปทำงานยามค่ำคืนก็คิดว่าเป็นแบบนั้น“เปล่าจ้ะลุง หนูจะไปหาเพื่อนค่ะ”“อ๋อ” ลุงยามพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงห่วงใย“ยังไง ๆ ก็ระวังตัวนะลูก ค่ำมืดแล้วลุงเป็นห่วง”ในสายตาของลุงยา
Last Updated : 2026-05-12 Read more