Lahat ng Kabanata ng เบื่อแล้วเป็นเสือ อยากเป็นเหยื่อให้เธอขย้ำ: Kabanata 51 - Kabanata 60

“พี่จัดการคนข้างนอกแล้วนะคะเด็กดี” ไทเลอร์เดินหน้ายิ้มหน้าเจ้าเลห์เข้ามาหาน้อง “พะ พี่ไทเลอร์ทำอะไรคะ” ม่อนแทบไม่รู้ตัวเลยว่าน้ำเสียงที่เปล่งออกไปนั้นสั่นไหวจนคนฟังอดเอ็นดูไม่ได้ ไทเลอร์ปลดเนกไทออกจากคอ จับม้วนพันรอบฝ่ามือแกร่ง สาวเท้าเข้าไปใกล้คนบนโซฟามากขึ้น ดวงตากลมโตเลิ่กลั่ก มองซ้ายมองขวาหาทางหนีทีไล่ “ก็ไม่ได้ทำอะไรมากค่ะ แค่ทำให้บริเวณหน้าห้องไม่มีใครรบกวนเราสองคนได้อีก” เท่ากับว่าตอนนี้เธออ้างเหตุผลร้อยแปดกับเขาไม่ได้แล้ว ม่อนกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ มองเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่ขยับเท้าเข้ามาใกล้เธอจนระยะห่างของทั้งคู่กลายเป็นช่องว่างเล็ก ๆ แค่ให้อากาศเล็ดลอดผ่าน เธอกระเถิบกายถอยหนี เหงื่อชื้นแตกซึมเต็มกรอบหน้าหวาน ดวงตากลมโตสั่นระริกตอนเห็นเขาปล่อยชายเนกไทสามเหลี่ยมที่พันรอบฝ่ามือแกร่งห้อยระเรียวขาขาวเนียนของเธอไล่ขึ้นมาจนถึงเอวคอดกิ่ว สัมผัสหวามไหวจากเนื้อผ้าที่ได้รับการตัดเย็บเป็นอย่างดีไม่ต่างอะไรกับฝ่ามือร้อนระอุที่เคยป่ายปัดบนเรือนร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวซ้ำแล้วซ้ำเล่าราวกับเขาต้องการย้ำเตือนให้เธอจดจำความรู้สึกเหล่านั้นเอาไว้ให้ขึ้นใจ เพื่

การประชุมอันแสนเคร่งเครียดดำเนินมาถึงวินาทีสุดท้าย ไทเลอร์กล่าวปิดการประชุมได้อย่างน่าประทับใจในฐานะผู้นำ เขาได้รับเสียงชื่นชมมากมายจากบอร์ดบริหาร ทุกคนลงความเห็นว่าเขาเป็นหนึ่งในบุตรชายผู้มากความสามารถอีกคนหนึ่งของประธานใหญ่อย่างสตีฟ ไม่เพียงแต่ไบรอันลูกชายคนโตที่ดำรงค์ตำแหน่งรองประธานอย่างเต็มภาคภูมิอยู่ในขณะนี้ เจ้าของความสูง 190 เซนติเมตร ก้าวเดินออกจากห้องประชุมด้วยความสง่าผ่าเผย ตั้งใจไว้ว่าจะรีบกลับห้องทำงานเพื่อไปโทรศัพท์ออดอ้อนน้องม่อนคนน่ารักให้หายคิดถึง ทว่าเมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องกลับพบมารดาและหญิงสาวร่างระหงหนึ่งคนนั่งรอต้อนรับเขาอยู่ก่อนแล้ว ทันทีที่เห็นหน้าเขาก็จำได้ทันทีว่าผู้หญิงคนนี้เคยเป็นอดีตหญิงเดี่ยวของเขาเมื่อหลายเดือนก่อน ลีลาเด็ดเผ็ดร้อนจนมีการเมนชันหากันบ่อยครั้งในทวิต อีกทั้งยังมีโปรเจคใหญ่ที่ตั้งใจจะนัดสวิงกับกลุ่มเพื่อนแอคเคอของเขาที่เขาใหญ่ แต่โครงการแลกเปลี่ยนความเสียวเหล่านั้นถูกพับเก็บไปเพราะเขาได้เจอกับ ม่อนเสียก่อน หัวใจดวงนี้ตกหลุมรักแม่ค้าสาวร่างเล็กเข้าอย่างจัง หลังจากวันนั้นไทเลอร์ก็ไม่เคยติดต่อหรือเมนชันหาหญิงเดี่ยวคนไหนอีกเล

3 สัปดาห์ต่อมา ไทเลอร์เริ่มคุ้นชินกับการทำงานในรูปลักษณ์บริษัทฯ มากขึ้น เขาอ่านเอกสารย้อนหลังหลายปีเพื่อซึมซับรากฐานของบริษัทฯ ตั้งแต่การริเริ่มคิดทำธุรกิจโรงแรมของผู้เป็นบิดา รวมไปถึงคำสรรเสริญเยินยอจากบรรดาสื่อดังมากมายจากทั่วทุกมุมโลก ที่เขียนชื่นชมมาตรฐานการให้บริการของทางโรงแรมว่าได้คุณภาพระดับโกลบอล สร้างความประทับใจต่อลูกค้าทุกเพศ ทุกวัย ทุกเชื้อชาติ เป็นแลนด์มาร์คอันดับหนึ่งด้านสุขภาพให้กับประเทศ ที่ไม่ว่านักท่องเที่ยวจะเดินทางมาจากมุมไหนของโลกใบนี้ หากมาเยือนประเทศไทยพวกเขาเหล่านั้นจะต้องเช็คอินโรงพยาบาลในเครือของครอบครัวเขาไม่ว่าที่ใดที่หนึ่ง ไทเลอร์ทำงานหนักทุกวัน กว่าจะกลับถึงเพนต์เฮ้าส์ก็ดึกดื่น คุยกับม่อนนับคำเห็นจะได้ แต่เธอก็ไม่งี่เง่าและพร้อมเข้าใจเขาทุกอย่าง บางคืนเขาโทร.ไปหาเพราะอยากได้ยินเสียงหวาน ๆ ของเธอให้ชุ่มชื่นหัวใจ ทว่าอีกฝ่ายกลับบอกให้เขาไปพักผ่อนอย่างเต็มที่ ไม่ต้องโทร.หากันทุกวันก็ได้เพราะเธอรู้ว่าเขาทำงานหนัก สู้เอาเวลาไปนอนให้ฉ่ำปอดจะได้มีสมองอันปราดเปรื่องคิดไอเดียสร้างสรรค์ธุรกิจใหม่ ๆ ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับม่อนเ

ภายในห้องทำงานอันแสนเคร่งเครียดไทเลอร์ยังคงนั่งอ่านเอกสารสำคัญด้วยสมาธิที่สูงลิบลิ่ว ใบหน้าคมคายดูหล่อเหลาขึ้นเป็นกองยามที่เขาตั้งอกตั้งใจทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จ มือซ้ายคอยทำหน้าที่คลี่แผ่นกระดาษแต่ละใบไปอีกด้านเมื่ออ่านจบ ส่วนมือขวาถือควงปากกาด้ามโปรดไปมา ตัวอักษรสีทองที่สลักชื่อของเขาสะท้อนแสงจากภายนอกกระทบม่านตาผู้เป็นเจ้าของ ไทเลอร์อดที่จะมองมันไม่ได้ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เพราะปากกาแท่งนี้เป็นของขวัญที่คนของใจสั่งทำพิเศษเพื่อเขาโดยเฉพาะ เนื่องในโอกาสที่เขาสลัดคราบแอคเคอหนุ่มสุดฮอตมาสวมบทบาทเป็นนักธุรกิจมาดขรึม ไทเลอร์ยังจำวันที่ได้รับของขวัญชิ้นนี้ได้เป็นอย่างดี วันนั้นเขายิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหู เสียงหวานของน้องยังดังก้องในความทรงจำ‘อะไรครับเนี่ย?’‘ลองเปิดดูสิคะ’ สาวน้อยเสียงหวานอมยิ้ม มองเขารับกล่องของขวัญไปจากมือด้วยความตื่นเต้นไม่แพ้คนตัวโต‘อะไรเอ่ย… ห่อสวยเสียด้วย’ ไทเลอร์มองกล่องของขวัญขนาดเล็กกะทัดรัดในมือเขาบรรจงแกะอย่างปราณีตเพราะรู้ว่าคนในอ้อมแขนตั้งใจห่อเพื่อเขา กระดาษสีชมพูพาสเทลถูกวางลงข้างกายบนพื้นเตียง ตอนนี้เขากับน้องอยู่ภายใต้ผ้านวมผืนเดียวกัน ร่างกายของทั้งคู่เป

ความเสียใจนำพาเจ้าของร่างบางฝ่าแสงแดดจ้ากลับมาถึงคอนโดฯ ในสภาพอ่อนล้าหมดแรง ม่อนเปิดประตูเข้าห้องมาได้ก็ทรุดร่างนั่งลงกับพื้น น้ำตาไหลอาบแก้มราวเขื่อนแตก ตัวสั่นระริกชุ่มโชกเม็ดเหงื่อ เสียงทีวีดังมาจากห้องโถงใหญ่ นุ่นกับออยนั่งดูหนังเรื่องโปรดด้วยกัน ระเบิดเสียงหัวเราะลั่น ทั้งสองได้ยินเสียงคีย์การ์ดดังขึ้นที่ประตูก็รู้ว่าม่อนกลับมาแล้วทั้งคู่ตั้งใจว่าจะชวนม่อนดูด้วยกัน ขนมนมเนยพร้อม ทว่าอีกฝ่ายไม่ยอมเดินมาสักทีจึงเริ่มแปลกใจ นุ่นกดหยุดเรื่องราวเอาไว้ด้วยไม่อยากพลาดฉากสนุก ๆ สองเพื่อนซี้ลุกจากโซฟาตัวยาวตรงไปที่หน้าประตู เห็นเพื่อนรักหยัดกายลุกขึ้นยืน ม่อนปาดเช็ดน้ำตาออกจากแก้มนุ่มตอนได้ยินเสียงฝีเท้าหนักของนุ่นกับออยมุ่งตรงมาทางที่เธออยู่ หวังตีเนียนทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เรื่องนี้เป็นปัญหาของเธอแค่คนเดียว เธอไม่อยากเอาความไม่สบายใจไปใส่คนอื่น “ยัยม่อน” ออยทักเสียงดัง ช้อนแววตามองอีกฝ่ายแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม “หน้าซีดตัวสั่นมาแบบนี้ ไงจ๊ะสาว โดนพี่ไทเลอร์เอวดุจัดหนักมาเหรอจ๊ะ อิอิ” “อุ๊ปส์!” นุ่นแสร้งทำตาโตยกมือป้องปากอย่างมีจริต หัวเราะคิกคักอารมณ์ด