เบื่อแล้วเป็นเสือ อยากเป็นเหยื่อให้เธอขย้ำ

         แสงแดดยามเช้าสาดกระทบร่างกำยำของหนุ่มหล่อลูกครึ่งไทย-อังกฤษ ที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงกว้างให้รู้สึกตัวตื่นเมื่อรุ่งอรุณแห่งเช้าวันใหม่ทักทาย เปลือกตาและสมองหนักอื้อเพราะถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ของเมื่อคืนเล่นงานอย่างหนัก เส้นประสาทส่วนปลายทุกเส้นพร้อมใจกันเต้นตุบ ๆ ยามที่เขาขยับเขยื้อนร่างกาย เสียงเพลงบีทหนักคลอเคล้าเสียงแห่งความสุขในงานปาร์ตี้ยังดังสะท้อนก้องในหู

เช่นเดียวกับหลักฐานความสนุกที่อาจจะเกินเบอร์ไปสักนิด ถุงยางอนามัยนอนเกลื่อนกลาดอยู่ข้างเตียง มองด้วยตาเปล่ามีไม่ต่ำกว่าห้ากล่อง ซึ่งแน่นอนว่าแกะใช้แล้วทุกกล่อง เสื้อผ้ากระจัดกระจายไปคนละทิศละทาง แต่ที่ทำให้ชายหนุ่มประหลาดใจนิดหน่อยก็ตอนที่เห็นจีสตริงสีแดงแรงฤทธิ์ม้วนเป็นเลขแปดอยู่ข้าง ๆ กางเกงบ๊อกเซอร์ของเขา ราวกับว่าเจ้าของจีสตริงตัวนั้นจงใจทิ้งเอาไว้เป็นหลักฐานแสดงออกถึงความเร่าร้อนบนเตียงในค่ำคืนที่ผ่านมา

         ไทเลอร์ สะบัดศีรษะขับไล่ความมึนงง กดฝ่ามือนวดคลึมขมับชื้นเหงื่อทั้งสองข้างขณะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องเพื่อหาโทรศัพท์มือถือ เนื่องจากเขาต้องการเช็คเวลางานของตัวเอง จะได้รู้ว่าในแต่ละวันมีภารกิจอะไรบ้างที่ต้องทำ ชีวิตของเขามีแบบแผนที่ชัดเจน รอบคอบกับทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องงาน

         เจ้าของความสูงหนึ่งร้อยเก้าสิบห้าเซนติเมตรก้าวลงจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายให้สะอาดสดชื่นเตรียมพร้อมสำหรับนาฬิกาชีวิตแห่งเช้าวันใหม่ เขาหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวแบรนด์โปรดออกมาสวมใส่ ติดกระดุมพอประมาณเหลือเพียงเม็ดบนเอาไว้สามสี่เม็ดเพื่อไม่ให้ช่วงลำคอและไหปลาร้าดูอึดอัดจนเกินไป สำรวจเครื่องหน้าหล่อเหลาของตัวเองผ่านกระจกเงาแล้วยกยิ้มให้กับความเพอร์เฟคที่ยากจะปฏิเสธว่าพระเจ้าไม่ได้ช่างปั้น หากเปรียบเขาเป็นดาราก็คงเป็นซูเปอร์สตาร์ตัวท็อประดับฮอลลิวูดที่ไม่ว่าจะย่างกรายไปทางไหนผู้คนก็จับตามองด้วยความสนใจ เสน่ห์ของเขานั้นเกินต้าน ผู้หญิงคนไหนได้สบตาเป็นต้องอ่อนระทวยทุกราย ส่วนผู้ชายด้วยกันแค่เพียงมองด้วยความชื่นชมก็คล้ายกับว่าถูกความหล่อเหนือมนุษย์มนากลืนกินจิตวิญญาณเข้าไปทีละนิด

โอเค หลงตัวเองพอแล้ว สบายใจ

         ตื๊ด ตื๊ด

         เสียงมือถือสั่นและดังบนโต๊ะทำงาน ไทเลอร์หยิบเครื่องมือสื่อสารที่มักติดกายเขาตลอดเวลาขึ้นดูรายชื่อคนโทร.เข้า

         MOM

         ชายหนุ่มเสียวสันหลังวาบอยู่ครู่หนึ่งก่อนปรับอารมณ์ตัวเองไม่ให้ดูร้อนรนจนเกินไป เขากดรับสายมารดาแล้วกรอกเสียงหวานติดลูกอ้อนลงไปยังปลายสาย

         “ครับแม่”

         (หายเงียบไปหลายเดือนเลยนะพ่อตัวดี)

         เดือนประดับ กรอกน้ำเสียงฉุนเฉียวลงไปจากปลายสาย ไทเลอร์ยกมือกุมขมับนวดคลึงเบา ๆ คิดไว้อยู่แล้วว่าแม่ต้องโทร. มาต่อว่าเรื่องที่เขาไม่ได้ติดต่อกลับไปที่บ้านนานหลายสัปดาห์

“ผมทำงานครับแม่ ช่วงนี้ยุ่ง ๆ” เขาไม่ได้โกหกสักนิด ช่วงนี้งานเขายุ่งมากจริง ๆ มีหลายอย่างที่ต้องเร่งมือทำและจัดการให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็ว

         (ยุ่งจนไม่มีเวลามางานวันเกิดแด๊ดดี้เลยเหรอลูก รู้ไหมว่าฝรั่งแก่แถวนี้เขาน้อยใจแล้วนะตาไท)

         เดือนประดับได้ทีก็ขอแซวสามีเสียหน่อย ไทเลอร์อมยิ้ม เขาได้ยินเสียงของพ่อโต้แย้งแม่ดังคลอเข้ามาในสายเป็นภาษาอังกฤษ ทำให้เริ่มคิดถึงบ้านขึ้นมาครามครัน คิดถึงบรรยกาศภายในครอบครัวเวลาอยู่รวมตัวกันก็มักจะพูดจาหยอกเย้ากันเช่นนี้

         (นี่ตาไท เราเองก็เรียนจบมาหลายปีแล้วนะ เมื่อไรจะมาช่วยแด๊ดดี้กับแม่ดูแลโรงแรมล่ะลูก กิจการบ้านเราเจริญรุ่งเรืองขึ้นทุกวัน งานล้นมือจนพ่อกับแม่ทำไม่ไหวแล้วนะ)

         “แม่พูดเหมือนผมไม่รู้ว่าธุรกิจของเรามีทีมบริหารมืออาชีพคอยดูแลอยู่เลยนะครับ”

         เดือนประดับถอนหายใจ เสียรู้เจ้าลูกชายตัวแสบอีกตามเคย

         (ไม่รู้แหละ กลับมาอยู่บ้านได้แล้ว สาว ๆ แถวนี้เขาบ่นคิดถึงลูกกันหมดแล้วนะ รีบกลับมาแล้วก็หาใครสักคนมาแต่งงานด้วยเสียที แม่อยากอุ้มหลาน รู้ไหมว่าเพื่อน ๆ แม่เขามีหลานจนวิ่งได้เป็นโขยงแล้วนะ แต่เรากับพี่ชายเรายังลอยชายไปลอยชายมา ทำตัวเป็นพ่อมาลัยสายพวงไม่ว่างอยู่นั่น แล้วแบบนี้เมื่อไรแม่จะได้อุ้มหลานกับเขาสักทีล่ะลูก)

         เมื่อเกลี้ยกล่อมเรื่องงานไม่สำเร็จ เดือนประดับก็เบนเป้าหมายไปยังเรื่องคู่ชีวิตแทน

         “ถ้าแม่อยากอุ้มหลานขนาดนั้น ผมแนะนำให้แม่บอกพี่ ไบรอัน เลยครับ รายนั้นอีกไม่นานผมว่าได้มีหลานให้แม่อุ้มเร็ว ๆ นี้แน่นอน”

         ไทเลอร์โยนไปหาพี่ชายร่วมสายเลือดที่เขาพอจะรู้ความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายมาบ้างว่าช่วงนี้กำลังทำอะไรอยู่

         (ลูกพูดเหมือนรู้อะไรมา?)

สัญชาตญาณความเป็นแม่เริ่มทำงาน เดือนประดับหันไปมองบุตรชายคนโตที่เริ่มนั่งไม่ติดโซฟา ตะโกนแข่งเข้ามาในสาย

         (ไอ้เวรไทเลอร์หุบปากไปเลย!! เดี๋ยวแกจะโดนไม่ใช่น้อย!)

         ไบรอันอยากมีมือวิเศษกระชากกบาลไอ้น้องชายตัวแสบมาขยุ้มให้หายมันเขี้ยวนักเชียว ไอ้หมอนี่ให้รู้อะไรไม่ได้เลยจริง ๆ มันพร้อมจะเอาข้อมูลลับมาแบล็คเมลล์เขาตลอดเวลา นี่ขนาดว่าเขาเป็นพี่ชายของมันนะเนี่ย ยังทำกันได้ลงคอ

ไอ้น้องเวร!

         (เอ๊ะ สองคนนี้ยังไงกันเนี่ย ไทเลอร์บอกแม่มานะ เรากับตาไบรอันกำลังปิดบังอะไรแม่อยู่)

         เดือนประดับยิ่งอยากรู้เมื่อเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของบุตรชายคนโต

         “ไม่มีอะไรหรอกครับแม่ ผมเพิ่งตื่นก็เลยพูดไปเรื่อย ตอนเช้า ๆ แบบนี้มันงงขี้ตาอะครับ แม่อย่าถือสาผมเลยนะ หาว” พูดจบก็แสร้งทำทีหาวดัง ๆ ออกมาเพื่อจะตัดบท

(ดูเอาเถอะพ่อตัวดี ทำเป็นมาหาวใส่แม่ เบื่อที่จะคุยกับแม่นักใช่ไหม ได้เลยไทเลอร์ แม่จะตัดแกออกจากกองมรดก)

สิ้นคำขู่ของมารดา ไทเลอร์ก็ได้ยินเสียงหัวเราะสะใจของไบรอันดังแทรกเข้ามาในสาย

“แม่ครับ ลูกชายคนเล็กของแม่ออกจะน่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ แม่จะตัดผมออกจากกองมรดกจริง ๆ เหรอครับ?”

ไทเลอร์ทำตาอ้อนปริบ ๆ ประกอบคำพูด แม้ว่าคนเป็นแม่จะไม่เห็นก็ตาม แต่ทำแล้วมันได้ฟิล ทำแล้วมันช่วยส่งเสิรมให้น้ำเสียงของเขามันดูตะเล็กตะน้อยพอจะทำให้มารดาใจอ่อนลงได้บ้าง

(เชอะ! เราไม่ต้องมาทำเสียงแบบนี้ใส่แม่เลยนะ)

ถึงไม่เห็นหน้าแต่เดือนประดับก็รู้ว่าตอนนี้เจ้าลูกชายคนเล็กของหล่อนคงกำลังยืนทำหน้าอ้อนเหมือนหมาน้อยอยู่หน้ากระจกแน่นอน

(ไม่อยากคุยกับพวกลูก ๆ แล้ว เอาเวลาไปส่องสาว ๆ สวย ๆ บ้านคุณจรินท์เพื่อนแม่ดีกว่า ได้ข่าวว่าหลานสาวคนโตเพิ่งกลับมาจากอังกฤษ เขาว่าสวยน่ารักน่า…)

         “แม่ครับ แค่นี้ก่อนนะครับ เอาไว้ถ้าผมว่างเมื่อไรผมจะรีบตีตั๋วไปภูเก็ตให้เร็วที่สุดเลยนะครับ รักแม่กับแด๊ดดี้นะครับ บายย” ก่อนจะวางสายก็ไม่ลืมบอกรักให้บุพการีชื่นใจ

         ตุ๊ด ๆ

         “เอ้า ลูกคนนี้ ยังไม่ทันได้พูดอะไรเลยวางไปซะแล้ว”

เดือนประดับมองโทรศัพท์ในมือด้วยความหงุดหงิด

         “เอาน่าคุณ อย่าไปอะไรกับลูกนักเลย ปล่อยให้เขามีชีวิตเป็นของตัวเองเถอะ”

         สตีฟ ผู้เป็นสามีลูบไหล่ภรรยาเชิงปลอบให้ใจเย็น

         “แต่นี่ก็ผ่านมาสามสี่ปีแล้วนะคะที่ไทเลอร์เรียนจบบริหาร แทนที่จะมาช่วยพ่อกับแม่และพี่ชายดูแลธุรกิจโรงแรม กลับเอาแต่อิดออดขอทำงานที่กรุงเทพฯ พอถามว่าทำงานอะไรก็ไม่ยอมบอก อ้างแต่ว่ากำลังค้นหาตัวเอง คนเรามันจะต้องค้นหาตัวเองอีกสักกี่ปีถึงจะพอใจ”

เดือนประดับประชดลูกชายคนเล็ก ไบรอันสบตาผู้เป็นพ่อพลางส่งยิ้มเจือนจางให้กัน รู้ดีว่าคนเป็นแม่คาดหวังกับเรื่องนี้มากแค่ไหน มากกว่าเรื่องผู้หญิงหรือเรื่องคู่ครองในอนาคตด้วยซ้ำ เพราะท่านกับพ่อช่วยกันสร้างธุรกิจโรงแรมจนใหญ่โตเป็นที่ยอมรับต่อคนทั่วโลกก็เพื่อให้สิ่งนี้เป็นรากฐานความมั่นคงแก่บุตรชายทั้งสองในอนาคต อย่างไบรอันได้ทำตามความประสงค์นั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทันทีที่เรียนจบเขาก็เข้ามารับตำแหน่งกรรมการบริหารระดับสูงทันที ใช้ความรู้ความสามารถผลักดันให้โรงแรมแห่งนี้มีความทันสมัยและก้าวหน้าขึ้นไปอีกระดับ

         หลังจากวางสายจากมารดา ไทเลอร์ก็ขับรถไปที่คอนโดฯ ของ กันต์ เพื่อนสนิทในกลุ่มแก๊งค์ที่เขาคบหามาหลายปีตั้งแต่สมัยเรียนมหา’ลัย

         “อ้าวมึง เข้ามาก่อนเว้ย”

กันต์เปิดประตูให้อีกฝ่ายเข้ามา ไทเลอร์คุ้นเคยกับที่นี่เป็นอย่างดี เช่นเดียวกับที่เพื่อน ๆ คุ้นเคยกับคอนโดฯ ของเขา พวกเขาไปมาหาสู่กันบ่อยครั้งจนรังของแต่ละคนกลายเป็นบ้านหลังที่สองไปโดยปริยาย ไทเลอร์เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์ยี่ห้อโปรดออกมากระดกดื่ม กวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องของกันต์พลางขมวดคิ้ว

         “เมื่อคืนมึงปาร์ตี้ที่ห้องเหรอ?”

         “ก็เออไง” กันต์ตอบ

         “ไม่ชวน?” ไทเลอร์เม้มปากใส่พร้อมกับท่าทางกวนตีน

         “อ้าวไอสัส งงอะไรปะเนี่ย กูชวนแล้วแต่มึงบอกเองว่าไม่สะดวกมา มึงบอกว่ามึงนัดสาวไปเยที่ห้อง จำไม่ได้เหรอวะ?” กันต์รีบโต้แย้งทันทีไม่ยอมให้เพื่อนรุกอยู่ฝ่ายเดียว

         ไทเลอร์ไหวไหล่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเป็นฝ่ายจำผิดเสียเอง เขาทิ้งตัวลงบนโซฟาหลังใหญ่กลางห้องนั่งเล่น พาดวงแขนแข็งแรงสองข้างไปตามความยาวของพนักโซฟา ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับร่างของ ภีม และ ตุลย์ เดินออกมาพร้อมกันในสภาพสวมผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวสอบไว้อย่างหมิ่นเหม่ ไทเลอร์ถึงกับจิ๊ปากหงุดหงิด เบือนสายตามองไปทางอื่น

         “แล้วไอ้สองตัวนี้เมื่อไรมึงจะเลิกอาบน้ำพร้อมกันสักทีวะ ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วนะ เป็นห่าอะไรต้องเข้าไปอาบน้ำพร้อมกันตลอด”

         “เรื่องของกู” ภีมโยนผ้าเช็ดหัวใส่ไทเลอร์อย่างไม่ใส่ใจนัก เพราะเขาไม่ดีรู้สึกอะไรกับคำพูดที่เพื่อนเอ่ยออกมาเมื่อครู่

         “ไอ้เชี่ย! สกปรก” ไทเลอร์รีบเหวี่ยงผ้าขนหนูผืนเล็กออกไปไกล ๆ ราวกับผ้าผืนนั้นมีเชื้อโรคที่น่ารังเกียจแอบแฝงอยู่

         “มึงไม่รู้เหรอว่ามันสองคนเข้าไปช่วยกันยกของหนักให้กันและกัน?”

ธาม ที่เพิ่งตื่นแต่ทันได้ยินทุกอย่างพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้ มันลุกจากเตียงเดินไปหยิบเบียร์ออกมาดื่มสองกระป๋องรวด ทำเอาเจ้าบ้านอย่างกันต์ถึงกับส่ายหน้า

         “เจริญล่ะพวกมึง ตื่นมาก็แดกเบียร์กันเลยเนอะ ระวังจะเป็นตับแข็งตายห่ากันให้หมดเนี่ยแหละ”

         กันต์ทำเป็นพูดดี แต่ตัวเขาซัดไปสามกระป๋องก่อนใคร

         “ว่าแต่มึงเหอะ ลมอะไรหอบมาห้องกูแต่เช้าวะ?” กันต์หันไปถามไทเลอร์ที่นั่งสไลด์หน้าจอมือถืออย่างใจจดใจจ่อ

         “ลมเบื่อ” ไทเลอร์ตอบโดยไม่สบตา ภีมที่อยู่ใกล้ที่สุดจึงชะเง้อหน้าเข้าไปมองใกล้ ๆ ว่ามันกำลังดูอะไรอยู่ ถึงได้ไม่สนใจเพื่อนฝูง

         “ลมเบื่อหรือลมเงี่ยน?” ภีมแย่งเอามือถือของไทเลอร์ชูให้เพื่อน ๆ ในห้องได้ดูไปพร้อม ๆ กับเขา สิ่งที่เห็นเรียกเสียงแซวจากบรรดาเสือป่าได้เป็นอย่างดี

         “แอคใหม่หรือวะ ไม่เคยเห็นแอคขายของร้านนี้มาก่อนเลย”

         ธามถามพร้อมกับขยี้ตารัว ๆ

         “น่าจะ” ตุลย์ที่แย่งมือถือจากภีมไปดูถึงกับลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืด เบนสายตาหันมองไทเลอร์ที่นั่งไขว่ห้างนิ่งเงียบ แต่แววตาไม่ละห่างจากเครื่องมือสื่อสารที่ถูกฝูงเพื่อนชั่วยื้อแย่งราวกับเป็นสมบัติผลัดกันชม

         “มึงจะซื้ออีกแล้วเหรอ วันก่อนเพิ่งเห็นซื้อไปเองนะ เสื่อมสภาพแล้วเหรอวะ?”

         ตุลย์หมายถึงของเล่นผู้ใหญ่ชุดก่อนที่ไทเลอร์ซื้อไปเมื่อสองวันที่แล้ว เขายังช่วยมันเลือกเองกับมือ ของคุณภาพเกรดเอทั้งนั้น สาวไหนได้ใช้ฟินขึ้นสวรรค์ทุกราย

         “อืม” ไทเลอร์พยักหน้า เขาส่องแอคเคาท์ร้านนี้มาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว เห็นของในร้านน่าสนใจหลายอย่าง แม้จะเป็นของเล่นเสียวประเภทเดียวกันแต่รูปทรงและขนาดดูใหญ่อลังการกว่าทุกร้านที่เขากดติดตาม

         “เขาขายชุดนอนไม่ได้นอนด้วยว่ะ”

ธามเลื่อนดูสินค้าด้วยความเพลิดเพลิน เช่นเดียวกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่พอเห็นชุดนอนไม่ได้นอนของสตรีเด่นหราบนหน้าจอก็พากันใจสั่น ร้อนวูบวาบกันเป็นแถว

         “สวยทุกชุดเลยว่ะ” ภีมยื่นมือถือส่งให้ไทเลอร์ดู

         “กูเห็นแล้ว” ไทเลอร์ตอบราบเรียบ ดูไม่ได้ตื่นเต้นอะไร

         “มึงจะเหมาหมดเลยไหมวะ?”

ตุลย์มองไปที่เจ้าตัว ไทเลอร์พยักหน้าทันที ตุลย์ถึงกับดีดนิ้วชมเปราะ

         “ป๋าสัสอะ มึงแม่ง โคตรใจป้ำเลย”

         “แต่กูว่ามึงปล่อยให้พวกผู้หญิงเขาเป็นคนเลือกเองไม่ดีกว่าเหรอวะ เขาจะได้รู้ว่าอยากได้เนื้อผ้าแบบไหน” ธามคิดอีกแบบ ซึ่งภีมก็เห็นด้วย

         “ไม่ ขืนปล่อยให้เลือกเองก็ไม่ตรงไทป์ที่กูชอบ บางคนยังแยกชนิดของผ้าไม่ออกด้วยซ้ำ กูไม่อยากเสี่ยง จะมาทำงานกับกูต้องใส่แบบที่กูชอบเท่านั้น เพราะนี่เป็นแอคเคาท์กู ผู้หญิงทุกคน ของทุกชิ้นกู QC เองกับมือ ถ้าไม่เวิร์คกูไม่ให้ขึ้นไลฟ์ด้วยหรอก เสียราคา”

         ไทเลอร์ส่ายหน้า เขาจะไม่เสี่ยงเอาหน้าที่การงานของช่องไปแขวนไว้บนรสนิยมไม่ได้เรื่องของผู้หญิงบางคนเด็ดขาด อุตส่าห์ลงทุนลงแรงปั้นแอคเคาท์ตัวเองจนดังระเบิดระเบ้อ มีแฟนคลับมากมายที่พร้อมเปย์เงินให้กับช่องของเขา แล้วมันเรื่องอะไรที่เขาต้องยอมลดคุณภาพงานเพื่อตามใจใคร จ้างให้ก็ไม่ทำหรอก เสียศักดิ์ศรีแอคเคอระดับมาสเตอร์พีชหมด

         “พวกมึงอย่าไปยุ่งกับแม่งเหอะ ถ้ามันอยากเปย์ก็ปล่อยแม่งเปย์ไป กว้านซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ขนหน้าแข้งพ่อมหาเศรษฐีอย่างคุณไทเลอร์ไม่ร่วงง่าย ๆ หรอกครับ”

         กันต์ไม่ได้ประชด เขาพูดไปตามที่เห็น ไทเลอร์เป็นสายเปย์ที่พร้อมจ่ายไม่อั้นหากสิ่งนั้นทำให้ตัวมันพอใจ

         “เออ กูลืมไป มึงแม่งมีแบล็คการ์ดเป็นของตัวเองนี่หว่า รูดฉ่ำเปย์ฉ่ำ” ภีมหัวเราะ

         “นี่พ่อแม่มึงรู้ไหมเนี่ยว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนใช้เงินเป็นเบี้ยขนาดนี้” ตุลย์นึกสงสัย

         “กูไม่ได้ใช้การ์ดของพวกท่านรูดซื้อของมาเป็นชาติแล้ว ทุกวันนี้กูใช้เงินกูเองล้วน ๆ”

         เงินที่ได้จากการทำ OLF มันมากพอให้เขาเลี้ยงตัวเองได้สบาย ๆ ไม่ต้องพึ่งพาเงินบุพาการีไปจนวันตาย เขาเลือกทางเดินนี้แล้วก็ต้องรับผิดชอบตัวเองให้ดีที่สุด

         “แล้วตกลงนี่ยังไง จะซื้อของจากเพจนี้ไหม?” กันต์วกกลับมาที่เรื่องเดิมที่คุยค้างไว้

         “ก็น่าสนใจดี” ไทเลอร์ดึงมือถือกลับมาอยู่ในความครอบครองของตน เลื่อนดูสินค้าต่าง ๆ บนหน้าเพจ ทั้งชุดนอนไม่ได้นอนสุดแสนจะเซ็กซี่ และของเล่นผู้ใหญ่มากมายที่มีสีพาสเทลสุดน่ารัก น่าลองซื้อมาให้บรรดาหญิงเดี่ยวของเขาใช้ทำงาน

         ไทเลอร์ตัดสินใจทักแชทไปที่กล่องข้อความเพื่อถามรายละเอียดเกี่ยวกับสินค้าบนหน้าเพจ ไม่ถึงสองนาทีอีกฝ่ายก็ตอบกลับมา

         (สนใจชุดนอนไม่ได้นอนหูกระต่าย จีสตริงไข่มุกด้านหน้าสามเม็ด แล้วก็ดิลโด้แก้วใสสีเขียวพาสเทลเรืองแสงครับผม)

         “หูว สั่งรัว ๆ เลยนะมึง รายละเอียดเปะตามแคปชั่นเพจน้องเขาเปะ ฮ่าๆ” กันต์แซว เพื่อนทุกคนอมยิ้ม

         ไทเลอร์ส่ายหน้าเอือมบรรดาเพื่อนที่นั่งมุงล้อมเขาราวกับรอฟังเรื่องสำคัญ ทั้งที่เขาก็สั่งของปกติทั่วไป ที่ผ่านมาพวกมันก็เคยช่วยเขาเลือกด้วยซ้ำ

         จะตื่นเต้นอะไรนักหนา

         [ชุดนอนไม่ได้นอนน้องหูกระต่ายมีไข่มุกจีสตริงด้านหน้าเหลือสามชุดสุดท้ายแล้วนะคะ ส่วนดิลโด้แก้วใสสีเขียวเรืองแสงของยังมีสต็อกพอสมควรค่ะ คุณพี่สนใจรับกี่แท่งดีคะ?]

         (แนะนำสินค้าหน่อยได้ไหมครับ จะได้ง่ายต่อการตัดสินใจ)

         ไทเลอร์พิมพ์ตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว

         [ชุดนอนไม่ได้นอนน้องหูกระต่ายใส่แล้วจะเพิ่มความฟินระดับสิบราวกับอยู่ในดินแดนแห่งความฝัน ไข่มุกสามเม็ดบนเนื้อผ้าจีสตริงจะช่วยเพิ่มความกระสันเสียวเวลาที่คุณสาว ๆ กดกลีบดอกไม้บดขยี้ยั่วยวนคุณแฟน ไข่มุกตรงกลางจะเสียดสีกับร่องกลีบช่วยให้ความรู้สึกตื่นเต้นระคนเร่าร้อน ผิวกายของคุณสาว ๆ จะแดงระเรื่อน่าสัมผัส น่าจับ น่ากอด น่ากระแทกให้จมเตียงเลยค่ะ]

         ปิดท้ายประโยคด้วยสติ๊กเกอร์หนูน้อยตาหวานยิ้มแฉ่ง ไทเลอร์ที่ไล่อ่านทุกตัวอักษรในกล่องแชทถึงกับอ้าปากค้างไม่รู้ตัว เขากระพริบตารัวๆ หลายทีไล่ความประหลาดใจกับคำตอบ จากนั้นก็กดนิ้วรัวข้อความต่อไปทันที

         (แล้วดิลโด้ล่ะครับ แนะนำตัวที่ใช้งานดีๆ ให้หน่อย)

         เขาเชื่อแล้วว่าชุดนอนไม่ได้นอนร้านน้องคนนี้มันเซ็กซี่จริง ๆ ทีนี้ก็เหลือแต่ของเล่นผู้ใหญ่ที่เขาเล็งไว้ตั้งแต่แรก ด้วยขนาดของมันใหญ่กว่าร้านอื่นที่เขาเคยควักเงินซื้อ

         [ดิลโด้แก้วใสเรืองแสงสีเขียวพาสเทล แม้ตัวสินค้าจะเป็นแก้วแต่เนื้อสัมผัสนุ่มละมุนยามสอดใส่แน่นอนค่ะ ยิ่งถ้าหนุ่ม ๆ เล้าโลมจนคุณแฟนเคลิบเคลิ้มได้ที่แล้วสอดดิลโด้ของร้านเรายัดใส่เข้าไปในโพรงกุหลาบฉ่ำลึก รับรองคุณสาว ๆ จะต้องฟินแตกพร่า ล่องลอยเหมือนอยู่บนปุยเมฆแสนนุ่ม เพราะสินค้าร้านเราทั้งใหญ่ทั้งยาว เนื้อสัมผัสเรียบลื่นไร้รอยขอบบาดด้านข้างและช่วงหัวมนทู่ จะเสยหรืองัดท่าไหนก็มีแต่ความเสียวความฟิน หลับตาพริ้มจนเสร็จทุกรายค่า]

         “ฮ่า ๆ” เสียงของกลุ่มเพื่อนหัวเราะ ไทเลอร์เพียงแต่อมยิ้มขบขัน

         “กูชอบที่น้องมันรีวิวว่ะ เหมือนกูกำลังอ่านนิยายเลย”

ภีมพูดขึ้น ซึ่งอีกสี่หนุ่มที่เหลือพยักหน้าเห็นด้วย ไทเลอร์ขยับตัวนั่งหลังตรงก่อนรัวนิ้วมือลงบนแป้นพิมพ์บนหน้าจอมือถืออีกครั้ง

(น้องครับ พี่เป็นแอคเคอนะ น้องสนใจมาเป็นหญิงเดี่ยวให้พี่ไหมครับ จะได้เอาสินค้าจากร้านน้องมาสาธิตให้คนดูด้วยไง ถือเป็นการโปรโมทร้านน้องไปในตัว)

         ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคำเชิญชวนหรืออีกฝ่ายตกใจที่เขาเป็นแอคเคอกันแน่ ถึงได้อ่านแล้วเงียบไปเกือบสามนาทีก่อนจะตอบกลับมา

[จะดีหรือคะพี่ หนูว่าหนูไม่น่าไหวอะค่ะ]

(ไม่ลองไม่รู้นะครับ) ไทเลอร์ไม่ละทิ้งความพยายามในการชวนแม่ค้าร้านของเล่นผู้ใหญ่มาเป็นหญิงเดี่ยวคนใหม่ให้ตัวเอง

[พี่สนใจจะรับสินค้าหรือเปล่าคะ ถ้าไม่หนูจะได้ไปขายคนอื่นต่อ]

ไทเลอร์ยิ้มกว้างเมื่ออีกฝ่ายตัดบทดื้อ ๆ

(พี่เหมาหมดเลยค่ะ ทุกชิ้นที่ร้านน้องมี)

[จริงเหรอคะพี่!?]

         (จริงค่ะ) คนอย่างเขาไม่เคยล้อเล่นอยู่แล้ว งานเปย์ขอให้บอก คนอย่างไทเลอร์ไม่แพ้ใครนะบอกเลย

         [ขอบคุณมาก ๆ นะคะพี่ เดี๋ยวพี่จัดการโอนเงินตามนี้นะคะ แล้วทิ้งที่อยู่ไว้ได้เลยค่ะ เดี๋ยวหนูส่งของไปให้นะคะ โอนแล้วอย่าลืมส่งสลิปยืนยันการโอนด้วยน้า ขอบคุณค่า]

         (ครับผม)

            อีกด้านหนึ่ง…

         “กรี๊ด!!!”

ม่อน กรีดร้องดีใจจนเพื่อนสนิทที่นั่งเช็คสต๊อคของอยู่ข้าง ๆ กันอย่าง ออย ถึงกับสะดุ้งโหยง

         “อะไรกันนังม่อน ร้องอย่างกับบ้านโดนไฟไหม้! ฉันตกใจหมด”

         “แก ของในร้านขายออกหมดเกลี้ยงเลย พี่เขาเหมาทุกชิ้นเลย”

ม่อนหันไปจับมือเพื่อนเขย่าดีใจเหมือนเด็กได้ขนมที่ถูกใจก็ไม่ปาน

         “จริงเหรอแก! โห ลูกค้ามาจากไหนนักหนาวะเนี่ย” ออยวางมือจากหน้าจอคอมฯ แล้วดึงไอแพดจากมือม่อนมาอ่านแชทที่นางเพิ่งคุยกับลูกค้ารายล่าสุดสด ๆ ร้อน ๆ

         “เห้ย เขาเป็นแอคเคอเหรอ” ไล่อ่านถึงตรงนี้ออยถึงกับตาโต

         “อาหะ” ม่อนไม่ได้สนใจอะไรแล้ว นอกจากเตรียมวางแผนแพคส่งสินค้าให้ลูกค้ารายใหญ่ที่เพิ่งโอนเงินจำนวนมหาศาลเข้ามาที่บัญชีร้านของเธอ

         โอนไวชะมัดพ่อบุญทุ่ม

         “เขาชวนแกไปเป็นหญิงเดี่ยวให้เขาด้วย”

         “อะไรยัยออย ใครเป็นหญิงเดี่ยวเหรอ” นุ่น ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จได้ยินคำว่าหญิงเดี่ยวก็รีบวิ่งออกมาดู ออยเล่าทุกอย่างให้นุ่นฟังอย่างละเอียด สีหน้าของนุ่นฉายแววของความตื่นเต้น

         “แกน่าจะลองขอแอคพี่เขามาส่องนะนังม่อน เผื่อว่า ไอ้นั่น ของพี่เขาจะใหญ่กว่าดิลโด้ในร้านเรา” นุ่นทำท่าเอานิ้วชี้สองนิ้วจิ้มกันแบบอาย ๆ

         “ไม่ย่ะ” ม่อนปฏิเสธก่อนจะเอ่ยต่อ “ฉันไม่ได้สนใจอยากเป็นหญิงเดี่ยวอะไรสักหน่อย ขอแค่ขายของในร้านได้ก็พอใจแล้ว”

         “แหม อย่าให้เห็นว่าไปขอวาร์ปพี่เขาทีหลังแล้วกัน เออ แล้วโปรเจคที่เราคุยกันค้างไว้เมื่อคราวก่อนอะ ตกลงจะเอาไง?”

นุ่นพูดขึ้นเมื่อนึกถึงบทสนทนาเข้มข้นที่ยังหาข้อสรุปไม่ได้

         “อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ ไม่ต้องห่วง คุณนายม่อนเขามีไอเดียมานำเสนอฉันตั้งแต่สองวันที่แล้วแหละย่ะ”

         “ไอเดีย?” นุ่นมองตาเพื่อนทั้งสอง ก่อนที่ออยจะเป็นฝ่ายอธิบายทุกอย่างเพราะตอนนี้ม่อนกำลังง่วนอยู่กับการเตรียมแพคของให้ลูกค้ารายใหญ่

         “ฉันกับยัยม่อนตกลงกันว่าพวกเราจะไลฟ์โชว์แค่คอลงไป แล้วแปะที่ติดหัวนมไว้กับบอดี้สูทหรือชุดกีฬาเซ็กซี่อะไรก็ได้ไว้ใต้ฐานเต้าเพื่อกันโป๊ ทีนี้ลูกเพจก็จะได้เห็นรายละเอียดของชุดชัดขึ้น เท่านี้สินค้าของร้านเราก็จะขายออกได้อีกบาน”

         “กรี๊ด เริศเฟ่อร์” นุ่นปรบมือกับออยและม่อนที่ลุกขึ้นมาร่วมตื่นเต้นไปพร้อมกัน ทั้งสามสาวช่วยกันเตรียมแพคสินค้าในวันรุ่งขึ้น เมื่อเสร็จเรียบร้อยก็ออกไปพักหาอะไรทานตามประสาสาวโสด ยิ้มหัวเราะมีความสุขเพราะวันนี้มีเงินไหลเข้ากระเป๋าหลักแสนจากลูกค้าชายใจป้ำเพียงคนเดียว

         ไทเลอร์นั่งมองแชทแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สายตาจดจ่อไปที่ตัวอักษรเหล่านั้นราวกับจะมองมันให้ทะลุปรุโปร่งไปถึงคนพิมพ์

         “มึงเป็นอะไรวะไอ้ไทเลอร์ เมาแชทเหรอ ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหางตาแล้วเนี่ย”

         ภีมเปิดฉากเอ่ยถามก่อนใคร เพื่อนที่เหลือพยักหน้าเห็นด้วย

         “มึงเอ๋อแดกไปแล้วเหรอวะ กูเห็นมึงมองมือถือแล้วยิ้มอยู่นานสองนาน ไง ชอบแม่ค้า?”

         ตุลย์ที่คิดว่าเขาเดาไม่ผิดยกยิ้มมุมปาก

         “ก็น่าสนใจดี” ไทเลอร์ยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจ เอนตัวพิงโซฟาโดยที่สายตาไม่ละห่างจากกล่องข้อความที่คุยกับเธอคนนั้นจบไปหมาด ๆ

         “น่าสนใจที่ว่า ของหรือคน?” กันต์ยักคิ้วถาม

         “ก็ทั้งสองอย่างนั่นแหละ” เจ้าพ่อแอคเคอสุดฮอตตอบแบบไม่ค่อยเต็มเสียงนัก เกลียดสายตาล้อเลียนของไอ้พวกเพื่อนตัวแสบ มันจ้องมองราวกับจับผิด

         “นี่อย่าบอกนะว่ามึงแอบชอบแม่ค้าร้านนี้เข้าให้แล้ว เฮ้ย จริงเหรอวะ รูปร่างหน้าตาเขาเป็นยังไงมึงก็ยังไม่เคยเห็นเลยนะเว้ย แล้วมึงไปชอบเขาเนี่ยนะ” ภีมถามเสียงดัง

         “ไปกันใหญ่แล้วไอ้ภีม กูแค่ถูกจริตน้องเขาเฉย ๆ อยากติดต่อมาเป็นหญิงเดี่ยวให้กู น้องเขาดูคล่องแคล่วแก้สถานะการณ์เฉพาะหน้าได้ดี รีวิวก็น่าสนใจ แต่น่าเสียดายที่น้องเขาไม่สนใจข้อเสนอของกูว่ะ”

         น้ำเสียงของไทเลอร์ไม่ปกปิดความเสียดายที่เอ่อล้นท่วมใจ

         “โห เป็นครั้งแรกเลยนะที่แอคเคอระดับคุณไทเลอร์โดนสาวเมินอะ”

         กันต์เยาะ เพื่อนที่เหลือรีบผสมโรง แต่พอเห็นสายตาไม่ตลกด้วยของคนที่เพิ่งถูกสาวปฏิเสธมาสด ๆ ร้อน ๆ ก็รีบพากันกลบเกลื่อนด้วยคำแนะนำอื่นทันที

         “เอางี้ดิ มึงก็ทักแชทน้องเขาไปไหมแล้วบอกว่ามึงอะเป็นตัวท็อปของวงการนี้ ส่งลิ้งค์ให้น้องเขาเอาไปส่องดู รับรองว่าถ้าได้เห็นแอคของมึงนะ น้องมันต้องรีบรับข้อเสนออย่างไวเลย”

         ธามดีดนิ้ว เขาพูดโดยยืนอยู่บนหลักการ ยึดเอาความฮอตของเพื่อนเป็นตัวเดิมพัน

         “อย่าเลย กูก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้นหรอก ตื๊อมาก ๆ เดี๋ยวน้องเขาหาว่ากูเป็นคนขี้หงี่ทำไงอะ” ไทเลอร์ไม่อยากเสียภาพลักษณ์ต่อหน้าสาวที่ไม่ได้รู้จักมักคุ้นกันมาก่อน

         “โห ไอ้ไทเลอร์ แล้วน้ำหน้าอย่างมึงไม่หงี่ตรงไหนวะ!!”

เพื่อนทั้งสี่คนพร้อมใจกันพูดเสียงดัง เล่นเอาไทเลอร์ถึงกับหัวเราะร่วน