"แต่หนู... หนูไม่เคยทำเรื่องน่ารังเกียจแบบนี้" ฟาร์ส่ายหน้าพัลวัน มือที่ถือแก้วเหล้าสั่นจนน้ำสีอำพันแทบจะกระฉอก "ให้หนูชงให้คุณดื่มดีๆ ไม่ได้เหรอคะคุณธาม... ได้โปรดเถอะ" "อย่ามาเล่นตัวฟาร์ ในเมื่อกล้าก้าวขาเข้ามาในโลกของฉันแล้ว ก็อย่าทำเป็นเด็กสาวไร้เดียงสาไปหน่อยเลย" ธามตวาดเสียงเรียบแต่ทรงอำนาจจนลูกน้องในห้องยังพากันก้มหน้า "ผู้หญิงที่ยอมขายตัวแลกเงินเพื่อล้างหนี้พนันน่ะ เขาไม่มานั่งสำรวมรักษากิริยากันหรอกนะ... หรือว่าต้องให้ฉันสั่งลูกน้องให้ไปต้อนรับพ่อเธอที่บ้านก่อน เธอถึงจะมีอารมณ์ทำงาน" "ไม่นะ! อย่าทำอะไรพ่อหนูนะคะ" ฟาร์ร้องอุทานด้วยความตกใจ ใบหน้าหวานซีดเผือดลงทันที ความกลัวต่อความปลอดภัยของบิดาแล่นเข้ามากดดันจนสมองของเธอขาวโพลนไปหมด "งั้นก็เลิกพูดมาก แล้วทำตามที่ฉันสั่ง... เดี๋ยวนี้!" ธามเอ่ยยื่นคำขาดพลางเอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างรอคอย แววตาเยาะหยันสะท้อนเงาร่างของเด็กสาวที่กำลังสับสนและสิ้นหวัง เอาจริงๆ เขาไม่เคยที่จะต้องมาพูดซ้ำๆ กับใครแบบนี้เลย ฟาร์ก้มมองแก้วเหล้าในมือสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่ราวกับซาตานในคราบมนุษย์ เธอเม้มปากแน่นจนห่อเลือด ความรู้สึกสมเพชแล
Last Updated : 2026-05-18 Read more