All Chapters of The Penthouse Secrets: Ellaine's Heart: Chapter 11 - Chapter 20

Dahil sa sobrang pagod ay hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising na lang ako na naririnig ang lagaslas ng tubig mula sa banyo. Malapit kasi ang kama ko sa banyo kaya rinig na rinig ko iyon. Dahan-dahan akong naupo. Napansin ko agad ang supot ng pagkain sa lamesa. Agad na kumalam ang tiyan ko noong maamoy ko ang pritong manok. Tumayo na ako at lumapit doon. Lalong nagwala ang mga bulate ko sa tiyan noong sumambulat ang amoy mula sa plastic. Gosh! Ngayon lang ako ulit nagutom ng ganito!Inilabas ko na ang pritong manok mula sa isang fast food chain. Nakakatuwa dahil ini-endorse ko rin ito. Mayroon na ring plato at kutsara na nabili si Leo. Wala sa sarili na inayos ko ang pagkakalagay ni

Sumakay pa kami sa isang motorsiklo at nagbayahe papunta sa isang mas liblib pang baranggay dito sa probinsya. Napakahaba ng dinaanan namin. Pero mabuti na lang at sementado iyon kaya naging smooth naman ang byahe namin. Tumigil kami sa ikalawang baranggay na nadaanan namin. Pagkatapos bayaran ni Leo ang driver ay naglakad pa kami papasok ng bundok. Doon pa lang sa mismong baranggay ay tahimik na at mukhang kaunti lang ang tao. Tapos papasok pa talaga kami sa bunok. Pakiramdam ko ay kaunti na lang at magpapaalam na talaga ako sa sibilisasyon. Matapos ang lahat ng paghihirap ko para makamit ang buhay na gusto ko. Dito lang din pala ang bagsak ko. “Malayo pa ba tayo? Masakit na ang paa ko,” reklamo ko. Para kasing walang kapaguran si Leo. Patuloy lang ito sa paglalakad. Pakipot na rin nang pakipot ang dinadaanan namin. Nararamdaman ko na nga ang paghiwa ng damo sa balat ko. Ang taas ng mga iyon at halos matakpan na ako. “Medyo,” matipid na tugon niya. Napalabi ako. Gusto ko sanan

Hindi ko alam kung ilang araw na ang lumipas.Life inside the basement was different. Boring. Iyon lang ang maidi-describe ko. Pero ano ba ang magagawa ko? Ito na ang buhay ko ngayon. Magmula rin nang makarating kami dito sa basement ay hindi ko na nakita si Leo. Hindi na kasi siya lumabas ng silid niya noong makapasok siya. Minsan nga sinubukan kong katukin ang pinto niya pero hindi ito sumagot. Noong sinubukan ko naman na buksan ang pinto ay naka-lock iyon. Ewan ko ba. Hinayaan ko na lang siya dahil sumuko na rin ako. Maigi na rin ito dahil nagagawa kong mag-isa ang mga gusto ko. Natuto akong biglang magluto. Ako na rin ang naglalaba ng mga damit ko. Iilang piraso lang din naman iyon dahil iyon lang ang dala ko. Sinubukan ko ring buksan ang TV. Pero wala iyong ibang laman kundi mga downloaded movies, music, at kung ano-ano pang videos. Feeling ko nga walang signal dito sa loob. Minsan ay naiisip ko ang mundo sa labas. Kumusta na kaya roon? May mga naghahanap naman kaya sa ak

Ilang sandali akong natigilan dahil sa ginawa niya. I was confused and furious at the same time. Noong naramdaman kong gumalaw ang kaniyang labi ay doon pa lang ako natauhan. Namilog ang mga mata ko at pilit siyang itinulak. Ngunit mas hinapit lang niya ako palapit sa kaniya. I couldn’t breathe anymore. Bumibilis na rin kasi ang pagtibok ng puso ko dahil sa pagkalito.A lot of men have kissed me. Sa trabaho ko pa lang ay hindi na bago ang may hahalikan akong lalake. But Leo? This one felt different. Ilang beses ko pang sinubukan na kumawala mula sa pagkakayakap niya. Sa mga halik niya. Pero habang tumatagal kami sa ganoong sitwasyon ay para akong kandila na unti-unting nauupos. I slowly stopped resisting. Kasabay nang malalim na paghinga ko ay ang pagtigil ko sa pagkilos. Unti-unti ay lumuluwag na rin ang yakap ni Leo. Pero nararamdaman ko na ang paghaplos niya sa aking likod. I should stop him. Kailan ba ang huling beses na nagkaroon ako ng kasipin? Hindi ko na maalala. Magmula

Hindi ko alam kung ilang minuto o oras na kaming nagbabyahe. Dapit hapon na kaya malamig na ang hangin na humahampas sa balat ko, kaysa kanina na medyo mainit pa. Iba rin talaga ang klima dito sa probinsya. Nakasuot naman kami ng helmet. Kaya kahit na marami akong tao na nakikita ay walang nakakikilala sa akin. Hindi ko maipaliwanag ang saya ko habang nagbabyahe kami at marami akong nakikita. Living inside the basement for weeks ay parang naging bago ang lahat sa akin. Gusto ko na nga bumaba at batiin isa-isa ang mga nakakasalubong naming mga tao. Nag-aagaw na ang liwanag at dilim noong tumigil si Leo sa pagda-drive. Nalito pa ako dahil wala akong makitang mga bahay. Para kaming nasa tuktok ng bundok pero nasa gilid kami ng kalsada. Wala na rin dumadaan na sasakyan sa parte na iyon. Medyo creepy dahil nga madilim ang paligid at tanging ang ilaw lang sa motor ni Leo ang liwanag namin. “Where are we?” tanong ko. Nagdalawang-isip pa akong bumaba ng motor niya. “Don’t worry. You’ll