All Chapters of Her Fate: Chapter 11 - Chapter 20

Kahit ayokong sumama sa party na ito ay pinilit parin ako ni Ares, kaya wala akong nagawa kundi ang makipagsabayan sa mga taong nakakasalamuha."Ate Arrianne is here and she was dying to see you," bulong sa akin ni Ares. Kasalukuyang nakahawak si Adam sa aking mga kamay. Ayaw sana ni Ares na isama namin si Adam sa party pero ako ang nagpupumilit na isama ang bata."Who is she?" takang-tanong ko dahilan para kumunot ang noo ni Ares. "You're such a pathetic woman, Lavinia.""Sinabi ko na sa'yo na hindi ako si Lavinia kaya huwag kang magtaka kung bakit tinatanong ko pa sa'yo kung sino ang Arrianne na sinasabi mo," mataray kong sagot kay Ares. Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pag-igting ng mga panga nito."Stop fooling around, Lavinia.""I'm not fooling around, Mr. Walton. Hindi ako magsasawang ipagsiksikan sa'yo na hindi ako ang bàliw mong asawa," sagot ko sa mahina paring boses na kami lamang ang nakakarinig."Hijo!" Nag-angat ako ng tingin nang marinig ang boses ng isang lalaki.

Ayon sa nais ni Mr. Ares Walton ay naging personal assistant ako sa kompanya kung saan siya ang CEO. And I accept his punishment, kaysa naman magmukmok ako sa malawak na mansion na kinaroroonan.Tulad sa mansion ay takot din sa akin ang ilang mga employees ni Mr. Walton.Naitanong ko na lamang sa sarili kung masamang-masama ba talaga ang ugali meron si Lavinia?Hindi ko napigilan na magpakawala ng isang marahas na buntong-hininga. Hayan na naman ang iniisip kong si Philip. I want to know kung kumusta na nga ba ito?"Dàmn it, where's my dàmn coffee?" Napaigtad ako nang marinig ang tila naiinip na boses ni Mr. Walton. Napalunok ako at nagmamadaling dinampot ang tasa ng kape saka mabilis na pumasok sa loob ng opisina nito."Here's your coffee, s—sir," ani ko na medyo nauutal pa. "Bullsh-t, Lavinia! Sa tingin mo ba maniniwala ako sa mga paandar mong 'yan? Para ano, para maawa ako sa'yo? That's bullsh-t!" "Wala akong pakialam, ginagawa ko lang ang trabaho ko. Basta ako, hindi magsasawang

Makalipas ang ilang oras na biyahe ay nagising ako sa mahinang tapik sa aking pisngi. Nakatulog pala ako sa biyahe. Nang iminulat ko ang aking mga mata ay sinalubong ko ang seryosong dalawang pares na mga mata ni Ares. "We're here," aniya. Dahan-dahang inayos ko ang sarili, I unbuckle my seat belt. Saka lang nag-sink-in sa aking utak na hindi na pala ako estudyante kundi isang babaeng may asawa at anak.Tinanggal ko ang earphone na nasa aking tenga at umibis mula sa kotse. "Mommy!" Sumalubong sa akin ang taginting na tinig ni Adam. Nakaramdam ako ng kakaibang tuwa mula sa aking puso. Yes, napalapit na talaga si Adam sa akin. Lumapad ang ngiti sa aking mga labi nang makita si Adam."Adam..." Isang mahigpit na yakap mula kay Adam ang pumawi sa pagod kong katawan at isip. "You missed me?""Yeah, I miss you.""Pasensiya ka na kung walang dalang pasalubong si Mommy. Medyo napagod lang at nakatulog ako sa biyahe.""Really, kailan ka pa ba nagbigay ng pasalubong sa anak niyo gayong puro k

Hindi ko napansin na nakatulog na pala ako sa aking mesa. Palibhasay tambak na naman ako sa ilang mga gawain. Muli kong naalala ang text message na ipinadala sa akin ni Phillip at labis na nagdurugo ang aking puso sa desisyong hindi ko inaasahan.Muli na namang tumulo ang masaganang luha mula sa aking mga mata. Sinayang niya ang ilang taon naming pinagsamahan nang dahil lang sa banta ni Ares. Dàmn it!"I want my brewed coffee." Narinig ko ang boses ni Ares mula sa intercom. Pinunasan ko ang mga luha mula sa aking mga mata at pisngi. Kailangan fresh ang aking mukha. Ayokong makita ni Ares na nahihirapan ako.Tumayo ako mula sa aking swivel chair at agad na tinungo ang maliit na kitchennet para magtimpla ng kape. Ang hirap palang maging sekretarya ng isang Ares. Napaka-unfair dahil wala akong day off. Napansin kong tumunog ang aking cellphone. Inaasahan ko ang tawag ni Adam. Iniwan ko muna ang ginagawa at sinagot ang tawag. Hindi nga ako nagkamali at si Adam nga ang nasa kabilang linya

Hindi ko binigo si Adam at niluto ang paborito niyang ulam pati na rin ang ulam na paborito ni Ares. Wala akong magagawa kundi ang paunlakan ang nais ng bata kung saan siya masaya."Ano na namang drama ito, Lavinia?" Nagulat ako nang walang-sabing hinila ni Ares ang aking kabilang-braso saka napaharap sa kanya. Sinalubong ko ang seryoso nitong titig na tila ba halatang nalilito sa mga nangyayari. "Bulag ka ba? Hindi mo ba nakikitang nagluluto ako ng dinner gaya ng request ni Adam?" inis kong sagot saka marahas na itinulak sa malapad na dibdib si Ares. Nakita ko kung paano umigting ang magkabila niyang mga panga. Hindi maipagkakailang napaka-gwapo ni Ares sa suot niyang white plain shirt with his black sweat pants. Hulma ang matipuno niyang dibdib na kahit sinong babae ay maaakit na mahimlay doon. Lihim kong sinita ang sarili dahil sa isip kong kahit saan na napunta. What the! Ibinaling ko ang tingin sa kawali kung saan niluluto ang ulam habang hawak ko ang sandok. Nakagat ko ang pa