All Chapters of ภรรยาม้ามืด: Chapter 21 - Chapter 30

“ก็คําว่าลีลาเด็ดไม่น่าจะเกี่ยวกับอาหารนี่คะ”“เกี่ยวสิ เธอไม่เห็นร้านส้มตําดังๆ ที่เขารีวิวกันเหรอไง แม่ค้าตําไปรําไปด้วย เขายังจัดประกวดตําส้มตําลีลากันออกบ่อย คนกินได้กินอาหารอร่อย ได้ดูลีลาแม่ค้าไปด้วย”ลัยลาพยักหน้า “ถ้าเชื่อ ฉันก็หลอกง่ายเต็มทีแล้ว” ลัยลาพูดจบก็เดินนําหน้าไปก่อน ปล่อยให้สายตาคมปลาบของสามีทอประกายเข้มขึ้น“ทีอย่างนี้ฉลาดขึ้นมาทันที” แล้วเดินตามเมียเด็กไปแต่ยังไม่ทันจะออกประตูโรงแรม อรรณพก็วิ่งกระหืดกระหอบตามมา “เดี๋ยวลัยลา อย่าเพิ่งไปสิ”ลัยลาจึงรีบหันกลับมามองแล้วเห็นว่าเป็นเพื่อนหนุ่ม “ว่าไงจ๊ะณพ ฉันจะกลับบ้านแล้ว ขอโทษทีนะลืมโทร. บอกณพเลยว่าไม่ต้องรอรับกลับ”อรรณพพยักหน้า พยายามไม่สนใจคนยืนกอดอกคุมเชิงอยู่ แต่สายตาจ้องเขม็งมาทางเขาตลอด อรรณพส่งตลับแป้งเรียบหรูกับลิปสติกสีแดงกํามะหยี่ที่หล่นจากกระเป๋าเครื่องสําอางของลัยลาตอนเธอแต่งหน้าบนรถมาคืน“นี่ของเธอลัยลา”“ขอบใจณพมาก” ลัยลารับของใช้ส่วนตัวมาถือเอาไว้ อร

“เป็นอะไรไป ทําไมวันนี้อาบนํ้านานจัง หิวแล้วนะ”ลัยลาร้องเสียงหลง เผลอกลืนนํ้าลายอึกใหญ่ “คุณหมอจะกินตอนนี้เลยหรือคะ” แม้เธอจะทําใจมาบ้างตั้งแต่นั่งรถกลับเข้าบ้าน แต่ก็อดเสียดายผ้าปูที่นอนไม่ได้ มันยังใหม่มาก“ใช่สิ ที่รีบขับรถกลับบ้านมาก็เพราะหิว”ลัยลาพยักหน้าน้อยๆ “ก็ได้ค่ะ แต่รอเดี๋ยวได้ไหมคะ ขอฉันเปลี่ยนผ้าปูที่นอนเป็นสีเข้มก่อน ฉันเสียดายค่ะ”“หือ” หมอเมฆาเอื้อมมือมาจับแขนเมียเอาไว้ ทั้งที่ลัยลาตั้งใจจะเดินไปที่ตู่เสื้อผ้า ภายในนั้นมีผ้าปูที่นอนผืนอื่นพับไว้อย่างเป็นระเบียบ“ทําไมต้องไปเอาผ้าปูที่นอนใหม่ด้วย มันก็สะอาดดีอยู่นี่ ต้องเปลี่ยนทุกวันเลยเหรอ”ลัยลาพยักหน้า “มันสะอาด แต่สีมันอ่อน ฉันเกรงจะเปื้อน แต่ถ้าไม่ให้เปลี่ยน ก็ได้ค่ะ” ร่างสวยปลดเสื้อคลุมชุดนอนสีฟ้าอ่อนของตัวเองออกด้วยมือสั่นเทา ยังไม่ทันที่มันจะหล่นลงกองที่เท้า มือหนาก็จับมันกลับที่เดิมแล้วดุใส่หน้า“นี่เธอจะทําอะไรของเธอ ฉันหิว จะแก้ผ้าทําไม”ลัยลาลืมต

แต่นี่แหละคือสิ่งที่เธอไม่ชอบเลย เธออยากได้งานด้วยความสามารถ ไม่ใช่เพราะเป็นเมียของเขาแล้วเข้าไปด้วยบารมีของสามี“หรือว่ามีอีกทางเลือกหนึ่ง ถ้าไม่อยากไปทำงานที่โรงแรม” ชายหนุ่มเอ่ยเหมือนว่าเธอมีทางให้เลือก“อะไรคะ” ลัยลารีบเงยหน้าถาม“เป็นแม่บ้านให้ฉันอย่างเดียว มีหน้าที่ดูแลฉัน แล้วก็ผลิตลูกให้ฉัน รับรองว่าไม่มีใครกล้ามาว่า ถ้าทำดีๆ ปลายปีอาจมีการประเมินผลงาน จากตำแหน่งภรรยาม้ามืด เป็นภรรยายืนหนึ่งก็ได้ ถ้าอยากได้ตำแหน่งหลังก็รักษาผลงานให้ดีทุกคืน ให้เสมอต้นเสมอปลายเข้าใจไหม”“หน้าที่บริการคุณหมอบนเตียงฉันก็จัดให้ไม่เคยขาดยกเว้นช่วงนี้ แต่ยังไง ฉันก็อยากทำงานหาเงิน ไม่อยากแบมือขอเงินคุณใช้อยู่ดี” ลัยลาเบือนหน้าหนี ไม่รู้เพราะอายจัดหรืองอนเขาที่มองเธอเป็นเครื่องระบายอารมณ์หื่นก็ไม่รู้ได้เมฆาหรี่ตาคมปลาบมองเมีย แววตาฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด เป็นผู้หญิงคนอื่นคงไม่มีทางอยากทำงานให้ลำบาก ลัยลาไม่ใช่คนรักสบายเหมือนผู้หญิงที่เขาเคยรู้จัก ในเมื่อตอนนี้ยังไม่มีลูก ลัยลาก็เพิ่งจบใหม่ อาจร้อนวิชาอยากทำงาน จ

“เห็นที ฉันจะได้เป็นปู่เร็วๆ นี้สินะ”“ค่ะ คุณท่าน นอมไม่ได้พูดเกินจริงเลยค่ะคุณท่าน ก็เมื่อเย็นมีของมาส่งให้คุณลัยลาที่บ้าน ตอนแรก นอมคิดว่ามีแขกใหญ่โตที่ไหนมา เพราะมีบอดี้การ์ดติดตามลงมาจากรถด้วย ถามจากคุณลัยลาถึงได้รู้ว่า คุณหมอซื้อชุดฟินาเล่ให้เมียอีกแล้ว และดูท่าทางราคาจะแพงมากด้วยนะคะ”เดี๋ยวก็ซื้อสร้อยเพชร เดี๋ยวก็เสื้อผ้า ประนอมยังคิดเลยว่านายหนุ่มหลงเมียเด็กแล้วละ พอได้ยินเสียงหัวเราะด้วยความดีใจจากเจ้านายเก่าแล้วนางก็ยิ้มตาม เพราะรับคำสั่งให้ดูแลคุณลัยลาอย่างดี คุณท่านสบายใจ นางก็สบายใจด้วยแม่บ้านเก่าแก่พูดคุยกับคุณท่านอีกสองสามประโยคก็วางสายไป จากนั้นก็เดินไปหานายสาวของบ้าน“คุณลัยลามีอะไรให้ป้าช่วยไหมคะ”ลัยลามองแกงเนื้อในหม้อที่สามีบ่นอยากกิน แล้วหันไปส่ายหน้ากับแม่บ้านสูงวัย“ไม่มีค่ะ ฉันทำเสร็จหมดแล้ว ป้านอมคะ ฉันทำแกงเนื้อเผื่อให้ป้าด้วยนะคะ เดี๋ยวตักให้คุณหมอแล้ว ป้าก็แบ่งไปทานนะคะ” เจ้านายสาวก็ช่างน่ารัก แสนดีเสียเหลือเกิน มีใจเผื่อแผ่ให้แม้แต่คนรับใช้“ขอบคุณมาก

พอวางสายไปแล้ว เมฆาก็อมยิ้มกับหน้าจอมือถือ ตัวเขาเองก็เรียนรู้ที่จะปรับตัวเข้าหาเธอ ดูได้จากที่ยินยอมให้ลัยลาไปทำงานได้ตามต้องการด้านลัยลา เมื่อเขาฝากงานให้ เธอจึงคิดจะโทร.ไปหานิตวรรณเพื่อคุยกับฝ่ายนั้นหลังจากที่เมฆาบอกว่าได้เปรยกับนิตวรรณไว้ให้แล้วลัยลาต่อสายหาอีกฝ่าย พูดคุยทำความเข้าใจกันเบื้องต้น น้ำเสียงของนิตวรรณฟังดูเป็นทางการ พาให้คิดว่าเป็นคนทำงานเอาจริงเอาจัง ลัยลาอมยิ้มอย่างปลาบปลื้มที่จะได้ทำงานกับคนมีประสบการณ์แบบนั้น แล้วนัดเวลากันว่าจะเข้าไปหานิตวรรณวันถัดมา หมอเมฆาเห็นภรรยาแต่งตัวสวย แต่ดูเรียบร้อยเป็นทางการกว่าทุกวัน“เช้านี้ ฉันไปส่งเธอเอง แล้วค่อยให้คนขับรถไปรอรับเธอกลับบ้าน” เมฆาบอกระหว่างที่เดินไปขึ้นรถ เขากินข้าวเช้าพร้อมลัยลาแล้ว และต้องการขับรถไปส่งเมียด้วยตัวเอง“ที่จริงให้คนขับรถไปส่งฉันก็ได้นี่คะ คุณหมอจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปส่ง” เธอเห็นใจเขาที่จะต้องเทียวไปเทียวมา“ฉันอยากไปส่งเธอด้วยตัวเอง ส่วนขากลับก็ค่อยให้คนขับรถไปรับ ทำตามที่ฉันบอกนั่นแหละ” เขาย้ำคำเดิม ดู