All Chapters of ภรรยาม้ามืด: Chapter 51 - Chapter 60

“ถ้าเธอลืมหน้าที่หลักอีก ฉันจะช่วยทบทวนให้ว่า เวลาแบบนี้ เธอต้องทำอะไร จะได้ไม่ลืมบ่อย”“อ๊ะ อย่าค่ะ  ว้าย!”ร่างเล็กดีดดิ้นขัดขืนด้วยความตกใจ แล้วร้องเสียงหลงเมื่อเขาโยนเธอขึ้นไปบนเตียง แม้จะไม่แรงนักเพราะจงใจข่มขวัญมากกว่าทำให้เมียเด็กเจ็บตัว จากนั้น ร่างสูงก็ตามไปคร่อมทับร่างเล็กเอาไว้ แล้วก็เกือบเช้ากว่าที่เขาจะปล่อยเมียเด็กลงจากเตียงส่วนเมฆาลงจากเตียงมาตั้งแต่ตีห้า เขาต้องลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าหน้าตาน่ากินเอาใจเมียเด็ก หลังจากที่เมื่อคืนเช็คทุกอย่างแล้วเมียยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมก็คือความแซ่บ ไม่คิดเลยว่าภรรยาม้ามืดของเขาจะยิ่งกินยิ่งอร่อย เข้มข้นขึ้นทุกวัน เช้านี้นอกจากเขาจะทำข้าวต้มเอาใจเมีย หมอหนุ่มยังเปิดตำราทำแซนวิซแบบง่ายๆ ใส่กล่องให้เมียเอาไปกินที่ทำงานคู่กับกาแฟสูตรผสมหญ้าหวานรเพราะเขาไม่อยากให้เมียกินน้ำตาลมากเกินไปเขามองแซนวิซที่ออกจะเกรียมเล็กน้อย ความน่ากินต่างจากที่ลัยลาทำให้กินทุกเช้าคู่กับกาแฟ เขากำลังจัดแซนวิซลงในกล่องทัปเปอร์แวร์ขนาดกะทัดรัด รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปาก ไม่คิดมาก่อนว่าตนเองจะมายืนทำอาหารในครัว

“โรงแรมของเราจากที่ลัยลาหาข้อมูล เรามีจุดแข็งอีกด้านเรื่องห้องอาหารไทยที่มีคุณภาพ เรายังสามารถทำอาหารส่งให้กับโรงพยาบาล รวมทั้งองค์กรต่างๆ และจุดเด่นของอาหารโรงแรมเรา คือเป็นอาหารคลีน ซึ่งเวลานี้เหมาะมากเหลือเกิน ลัยลาทราบมาว่าตอนนี้โรงพยาบาลหลายแห่งประสบปัญหาครัวโรงพยาบาลผลิตอาหารของคนไข้ไม่ทัน ถ้าเราคอนแทกต์กับทางโรงพยาบาล ตรงนี้น่าจะเป็นรายได้อีกทาง เรามีมาตรฐานและชื่อเสียงอยู่แล้ว แล้วที่ทราบมาตอนนี้ขนส่งหลายที่เริ่มเปิดบริการรับส่งอาหาร ในลักษณะเดียวกับแกร็ป แพนด้า ฯลฯ”นิตวรรณยกมือทาบอก “อย่าบอกนะคะ ว่าน้องลัยลาจะเอาโรงแรมเราเป็นศูนย์กลางผลิตอาหารส่งตรงถึงบ้าน เราไม่เคยจับตลาดตรงนี้มาก่อนนะคะ ปกติเราจะเน้นกลุ่มลูกค้าโรงแรม กลุ่มสัมมนา”“ในนาทีนี้ ไม่เคยก็ต้องเคย อะไรทำไม่ได้ ก็ต้องทำได้ เพราะไม่งั้นเราตายกันหมด นอกจากนี้ ที่ลัยลาลองวิเคราะห์ดูทางโรงแรมเรายังมีสินค้าที่น่าสนใจและทำกำไรให้ได้มาก แต่เรามองข้ามสินค้ารองไป ผลิตภัณฑ์ที่ใช้ในสปาผลิตด้วยสมุนไพรร้อยเปอร์เซ็นต์ ในนาทีนี้ที่ทุกคนเซฟตัวเองอย่างเต็มที่ สินค้าในกลุ่มนี้มีโอกาสเติบ

ลัยลาส่ายหน้าไปมา แล้วยิ้มให้อย่างน่ารัก เธอเดาถูกแล้วว่านิตวรรณไม่ชอบเธอเรื่องอะไร ทำไมทุกคนที่ใกล้นิตวรรณต้องดูไม่ชอบเธอ เพราะว่าเธอได้เมฆาเป็นสามีด้วย เป็นเพราะว่าเธอเด็กกว่า และฐานะต่างจากพวกเขา นิตวรรณแค่ยอมรับไม่ได้ และเห็นใครดีกว่าไม่ได้ จนจุดกองไฟเผาผลาญตัวเอง“คุณหมอต้องบ้าแน่ๆ เอานังเด็กสลัม ปากเสียแบบแกมาแต่งเป็นเมีย”“พี่นิตอยากรู้ก็ไปถามคุณหมอเอาเองนะคะว่าหมอบ้าหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ ถ้าจะบ้า ก็คงบ้ารักเมีย ฉันไปก่อนละ” ลัยลาโยนระเบิดใส่นิตยาเสร็จก็ไม่อยากคุยด้วยอีกแต่เมฆาที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องก็เดินออกมาจากมุมที่เขาแอบฟังอยู่พลางส่ายหน้า เขาห่วงตลอดกลัวเธอถูกคนอื่นรังแก และเขาก็มองออกว่านิตวรรณไม่ชอบลัยลาแต่มีหน้ากากสวมไว้ เห็นเมียเงียบๆ ที่ไหนได้ลัยลาพกหน้ากากไว้สองอัน‘หน้ากากนางเอก’‘หน้ากากนางร้าย’คงเอาไว้เลือกใส่ว่าพบผู้คนแบบใดก็ใส่หน้ากากแบบนั้น ซึ่งก็ดี เขาจะได้ไม่ต้องห่วงว่าใครจะรังแกเมีย เห็นเขาเฉยๆ ไม่ใช่ว่าไม่สนใจ เขาวางสายสืบในโรงแรมไว้หมดเมฆากระแอมกระไอเป็นกา

โรงพยาบาลวนารมย์ธานีเที่ยงวันเศษ ลัยลามาถึงโรงพยาบาลที่อยู่ไม่ไกลกัน แต่นายแพทย์เมฆา ทิวากรยังง่วนอยู่กับการตรวจอาการปวดข้อหัวเข่าของผู้ป่วยรายหนึ่ง ใบหน้าใต้หน้ากากอนามัยฉายแววเคร่งขรึม“เจ็บไหมครับคุณลุง”“ไม่เจ็บครับหมอ มีเสียวบ้างนานๆ ทีเวลาขึ้นบันได” เมื่อจับขาของผู้ป่วยขยับซ้าย-ขวา ตรวจเช็กอาการและถามความรู้สึกแล้วก็นึกโล่งใจที่อีกฝ่ายไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าโรคข้อเข่าเสื่อมตามวัย เนื่องจากผู้ป่วยรายนี้อายุมากถึงเจ็ดสิบปี แล้วเกิดสะดุดล้ม มีอาการปวดจึงมาพบแพทย์“ไม่เป็นอะไรครับคุณลุง โรคเก่าน่ะครับ ข้อเสื่อม แต่คุณลุงต้องระวังหน่อยนะครับ จะเดินเหินไปไหนก็เอาไม้เท้าไปด้วย กันล้ม ถ้าให้ดีก็ให้ลูกหลานไปด้วย แล้วก็พยายามคุมน้ำหนักให้ได้” เขายิ้มให้คนป่วยสูงวัยก่อนหันไปเขียนใบสั่งยาชายชรายกมือไหว้ ใบหน้าแสดงความโล่งใจ “ครับ ขอบคุณครับคุณหมอ”“เดี๋ยวเอาใบสั่งไปรับยาที่ห้องจ่ายยานะครับลุง” พยาบาลนำกระดาษขนาดเอหกให้กับผู้ป่วย“ครับ”

ฝ่ายเมฆาเห็นเมียเดินลิ่วไปแล้ว แถวนี้ก็ไม่มีพยาบาล เขาถึงต้องประคองน้องพลอยออกมาเอง เพราะสาวเจ้าปวดปัสสาวะแต่ข้อเท้าเจ็บ จะให้พี่ชายอย่างเขาเมินเฉยก็ทำไม่ได้ ทว่า ลำคอขาวจัดยังยืดคอมองตามหลังเมียไปอย่างห่วงๆ และรู้สึกหน่วงๆ เหมือนเมียจะงอนเขา“ลัยลา เดี๋ยวสิ เธอจะรีบไปไหน”เมฆามองคนที่กำลังประคองอยู่ ไอรดาพยักพเยิดให้เขารีบตามศรีภรรยาไป ไม่ต้องเป็นห่วงเธอ “รีบตามคุณลัยลาไปสิคะพี่หมอ จะรออะไร พลอยจัดการตัวเองได้”“แต่ข้อเท้าพลอย...”“ไม่เป็นไรค่ะ “ พอดีมีพยาบาลสาวคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดี“คุณพัชรีครับ เชิญทางนี้หน่อย ช่วยประคองหมอไอรดาไปห้องน้ำที”“ได้ค่ะคุณหมอ” พยาบาลสาวรับอาสาอย่างแข็งขันเรีบเข้ามาประคองภรรยาผู้อำนวยการโรงพยาบาล“เดี๋ยวพัชรีพาไปค่ะหมอพลอย วันนี้ บุรุษพยาบาลงานยุ่ง เลยไม่มีผ่านมาทางนี้เลย ช่วงนี้คนไข้เยอะมาก”“พลอยเข้าใจค่ะ”“พี่หมอคะ ฉากนี้ต้องวิ่งตามเมียแล้วค่ะ ยืนงงอะไร ไม่ต้องห่วงพลอยค่