The Quadruple Sin 의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

(Ava’s POV)Malamig. Nakakabingi. Ang tubig-dagat ng Golden East ay tila libu-libong karayom na tumutusok sa aking balat sa sandaling lumubog kami sa kailaliman. Ngunit mas masakit ang makitang dahan-dahang bumibitiw ang mga kamay ni Zion sa akin habang ang pulang likido—ang kanyang dugo—ay humahalo sa asul na kadiliman ng dagat.“The signature isn't yours…”Ang huling bulong niya ay tila isang sumpa na paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko. Pilit kong iginalaw ang aking mga braso. Ang pagiging clumsy ko ay naging balakid; ang aking mga binti ay nagpulupot sa isa’t isa, pero ang takot na mawala ang lalakeng nagturo sa akin kung paano mabuhay ay nagbigay sa akin ng lakas na hindi ko inakalang mayroon ako.Inabot ko ang kanyang leeg. Hinigit ko siya paitaas. Ang bawat "ugh" na lumalabas sa aking bibig ay napapalitan ng mga bula ng hangin. Sa ilalim ng tubig, sa gitna ng bingit ng kamatayan, muling nagtagpo ang aming mga mata. Kahit nanghihina, ang titig ni Zion ay nanatiling dominant

(Aria’s POV)Ang putok ng baril ay umalingawngaw sa loob ng safehouse, tila isang kulog na bumasag sa huling hibla ng katinuan ko. Sa gitna ng usok at amoy ng pulbura, nakita ko si Zane—ang lalaking akala ko ay puro logic lang ang alam—na mabilis na humarang sa harap ko. Ang kanyang katawan ay tila isang pader ng bakal, matikas at handang tanggapin ang anumang bala para sa akin, sa kabila ng katotohanang katataksil ko lang sa kanya."Zane! U-ugh... t-tama na!" sigaw ko. Ang aking boses ay napaos sa tindi ng emosyong nakabara sa lalamunan ko.Hindi ang mga tauhan ni Mark ang pumasok. Kundi si Mark mismo, hawak ang isang de-kalibreng baril, ang kanyang mukha ay baluktot sa isang demonyong ngisi. "Masyado kayong kampante, Zane. Akala niyo ba ay matatago niyo ang 'The Silk Signature' sa likod ng mga firewall niyo? Aria is a traitor. She belongs to the darkness, just like me."Tumingin sa akin si Zane. Ang kanyang mga mata na dati ay puno ng talino ay nababalot na ngayon ng isang mapangani

(Aria’s POV)Ang hangin sa loob ng laboratoryo ay lasang bakal at kuryente. Nakatayo si Ava sa gitna ng silid, ang baril ay nakadiin sa kanyang sintido. Pero hindi ang takot ang nakikita ko sa kanya. Ang mga mata niya... Diyos ko, ang dating kulay-kape niyang mga mata ay naging kasing-lamig ng asul na yelo."Ava, please... u-ugh... bitawan mo 'yan!" ang boses ko ay halos magmakaawa, nanginginig sa gitna ng katahimikang nakakabingi.Ngunit tila wala siyang naririnig. Si Zion ay nananatiling estatwa, ang kanyang balikat ay patuloy na dinadaluyan ng dugo, pero ang titig niya kay Ava ay punong-puno ng pag-aari—isang uri ng pagnanasa na handang pumatay kahit sino, mabawi lang ang babaeng kumuha ng katinuan niya. Sa likuran ko, naramdaman ko ang lalong paghigpit ng braso ni Zane sa aking baywang. Ang kanyang paghawak ay hindi na lang basta proteksyon; ito ay pag-angkin."The Quadruple Sin is not a myth, Zion," uyam ng boses ni Xander na tila nanggagaling sa bawat sulok ng silid. "It’s a gen

(Aria’s POV)“Ibaba mo ang baril, Zane,” ulit ng boses ni Mark. Sa pagkakataong ito, wala nang halong emosyon ang tono niya. Mas nakakatakot ang boses na parang makina kaysa sa boses na galit. “Isang kalabit mo lang sa trigger na iyan, mararamdaman ni Ava ang bawat pulgada ng sakit sa itaas. Isang pirasong salamin lang ang mabasag sa tangke ni Myna... magiging abo ang utak ng kapatid mo.”Nanginginig ang buong pagkatao ko. Nakakapit ako sa basa at hubad na balikat ni Zane habang ang lamig ng kailaliman ng dagat ay sumasabog sa balat ko. Ang bango ng pawis namin, ang amoy ng dagat, at ang malansang amoy ng mga kemikal sa laboratoryo ay gumagawa ng isang nakakalasing na timpla.Napatingin ako sa dambuhalang tangke sa gitna ng silid. Doon, nakalutang sa asul na likido ang babaeng kamukha namin ni Ava. Pero mas matapang ang bawat guhit ng kanyang mukha. Mas mapanganib. Sa label ng tangke, nakasulat sa pulang tinta: "SUBJECT MYNA - THE ORIGINAL SIGNATURE."Si Myna. Ang babaeng pinagmulan n

(Ava’s POV)Ang huling narinig ko sa intercom bago tuluyang maputol ang linya ay ang tunog ng nababasag na salamin at ang marahas na ugong ng pumapasok na karagatan mula sa ilalim.“The architect never chooses between two bad options…”Ang boses ni Zane ay tila isang malamig na hula na natira sa hangin. Sa loob ng masikip na elevator shaft sa penthouse ng Building 50, ang tubig ay mabilis na umaakyat, umaabot na sa aming mga baywang. Pilit kong hinahawakan ang gilid ng bakal na pinto, ang aking mga daliri ay nanginginig at nangingitim na sa tindi ng lamig. Ang pagiging clumsy ko ay muling umatake; nadulas ang paa ko sa madulas na dingding ng elevator, dahilan para tuluyan akong lulunin ng tubig."Ava!"Sa isang iglap, isang matigas at dominanteng braso ang pumulupot sa aking dibdib. Hinatak ako ni Zion paitaas, ang kanyang katawan ay naging isang tanging sandigan ko sa gitna ng umaapaw na baha. Kahit na may tama ng bala ang kanyang balikat at patuloy itong dinadaluyan ng dugo sa tubig