บททั้งหมดของ สายรหัสว้ากวิศวะรัก: บทที่ 21 - บทที่ 30

บทที่ 22“เรื่องเมื่อกี้… พี่คงไม่ได้คิดจริงจังหรอกใช่ไหม? แค่เล่น ๆ กับหนูใช่ไหม?”เสียงแผ่วสั่นเจือแววไม่มั่นใจเอ่ยถาม ดวงตากลมโตหลบสายตาเขาแทบไม่ทันมังกรชะงักไปเล็กน้อย ก่อนโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอแน่วแน่“ใครบอก…พี่เอาจริงนะ”ที่บอกว่าเอาจริง...มังกรไม่ได้พูดเล่น และไม่ได้พูดเพื่อเอาใจใครทั้งนั้น ก็อย่างที่เคยบอกว่าเรเน่คือผู้หญิงที่ตรงสเปคเขาสุด ๆ“ขี้โม้” เรเน่ย่นจมูกใส่อย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน “พี่เจ้าชู้จะตาย...”ว่าแล้วก็ผละออกเล็กน้อย ทว่ายิ่งห่างวงแขนแกร่งก็ยิ่งกระชับกอดแน่นยิ่งขึ้น คิ้วหนาขมวดแน่นเมื่อถูกคนตัวเล็กกล่าวหาว่าตัวเองเป็นคนเจ้าชู้หากเป็นเมื่อก่อนมังกรจะไม่เถียงเลยสักคำ ทว่าตอนนี้...ร่างเสือในคราบมังกรนั้นได้สลายหายไปนานแล้ว“ไปได้ยินมาจากไหน…ว่าพี่เจ้าชู้?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างใจเย็น พลางเลื่อนมือหนาขึ้นปัดปอยผมหน้าม้าที่ปรกดวงตาเธอออกอย่างนุ่มนวล“พี่เก่งบอกหนูมา…ว่าพี่น่ะเจ้าชู้ตัวพ่อ เพลย์บอยสุด ๆ ควงสาวไม่เคยซ้ำหน้า” เรเน่ช้อนดวงตากลมโตขึ้นสบกับนัยน์ตาแน่วแน่ของเขา “แถมยังเตือนหนูอีกด้วยว่าถ้าไม่อ

บทที่ 24ภายในอาคารเรียนชั้น 5 ของตึกวิศวกรรมศาสตร์เต็มไปด้วยเหล่านักศึกษาชายที่เพิ่งทยอยออกมาหลังเลิกคลาส เสียงพูดคุย เฮฮา และหยอกล้อกันดังระงมไปทั่วโถงทางเดิน บรรยากาศคึกคักอย่างที่มักจะเป็นเสมอเมื่ออาจารย์ปล่อยคลาสตรงเวลาทว่าท่ามกลางความจอแจนั้น กลับมีร่างสูงในชุดนักศึกษาสีขาวสะอาดกับกางเกงสแลคสีเข้มยืนพิงกับเสาปูนต้นใหญ่แววตาคมเข้มจดจ้องมายังประตูทางออกไม่ละสายตาชายร่างสูงพ่นลมหายใจออกทางปากเบา ๆ ราวกับกำลังพยายามบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง ทั้งที่ในความเป็นจริงไฟโทสะกลับกำลังปะทุอยู่ในอก และเหตุผลเดียวที่ทำให้เขามายืนอยู่ตรงนี้ก็เพราะตั้งใจจะมาเช็กบิลกับไอ้คนปากพล่อยที่บังอาจใส่ร้ายเขาว่าเป็นเพลย์บอย ควงผู้หญิงไม่เว้นวัน…“ไอ้เก่ง!!...มึงมานี่!”เสียงทุ้มที่แฝงด้วยแรงกดดันและความน่าเกรงขามดังขึ้นทันทีที่สายตาคมเหลือบเห็นรุ่นน้องของตัวเองกำลังเดินกอดคอเพื่อนออกจากห้องเรียนพร้อมเสียงหัวเราะคิกคัก โดยไม่รู้เลยว่า…ในอีกไม่กี่วินาทีต่อจากนี้ รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าอาจถูกแทนที่ด้วยน้ำตาก็เป็นได้“พี่ชายย มายืนเก๊กทำไมตรงนี้ครับพี่”เก่งรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาหามังกรพร้อมเอ่ยแซวอย่างที่ทำท

บทที่ 26ตึก! ตึก! ตึก!เสียงฝีเท้าหนักกระแทกพื้นแข่งกับจังหวะเบส EDM ที่สะท้อนก้องทั่วฮอลล์ ร่างสูงใหญ่ก้าวแหวกฝูงชนที่กำลังเมามายท่ามกลางแสงไฟวูบวาบและเสียงดนตรีกระหึ่ม ทว่าท่ามกลางความโกลาหลนั้นเขากลับดูโดดเด่นจนผู้คนรอบข้างต้องหันมามองจนสุดสายตา ไม่ใช่เพียงเพราะรูปร่างสง่าและใบหน้าคมคายแต่เป็นเพราะรังสีอึดอัดที่แผ่รอบกายมังกรเดินอาด ๆ ไม่สนใจผู้ใดราวกับมีจุดประสงค์ที่ชัดเจน นั่นก็คือยัยตัวเล็กที่ไม่ตอบแชทเขาแต่กลับออกมาเที่ยวโดยไม่บอกกันสักคำไม่นานนัยน์ตาสีอำพันก็สะดุดเข้ากับร่างบางที่อยู่ท่ามกลางฝูงชน เธอกำลังโยกตัวตามจังหวะเพลง ริมฝีปากอวบอิ่มยกยิ้มบางอย่างปลดปล่อย แก้วเหล้าในมือสะท้อนแสงไฟระยิบระยับราวกับกำลังท้าทายเขาอย่างไม่รู้ตัว สายตาของเหล่าผู้ชายต่างจับจ้องไปยังเธอด้วยแววหิวกระหาย ราวกับพร้อมกลืนกินทุกเสี้ยวส่วนมังกรเห็นอย่างนั้นก็เหมือนถูกเชื้อเพลิงสาดลงมากลางหัวใจที่กำลังปะทุดั่งเปลวไฟ มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดบนหลังมือปูดโปน ขณะที่ก้าวตรงเข้าไปหาเธออย่างไม่ลังเลจนในที่สุด...ร่างสูงก็มายืนตระหง่าอยู่ด้านหลังของหญิงสาวที่กำลังสนุกสุดเหวี่ยง เธอยกแขนขึ้นเหนือศีรษะแล้วโย

บทที่ 28“ถ้ารู้แล้วว่าพี่ไม่ใช่คนแบบนั้น...เราจะคบกับพี่ไหม?”น้ำเสียงนุ่มนวลดังอยู่เหนือศีรษะคนตัวเล็กด้วยความคาดหวังทว่าใบหน้าสวยกลับยกยิ้มเจื่อน ๆ แล้วขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ“คะ!!?”ก็เกิดมาไม่เคยมีใครขอเป็นแฟนเลยสักครั้ง แถมยังมาขอเป็นแฟนทั้งที่แก่นกายยังเสียบคาอยู่ในร่องอีก ใครไม่ตกใจก็บ้าแล้ว“เราจะตกลงเป็นแฟนพี่ไหม?”มังกรถามย้ำอีกทีด้วยน้ำเสียงจริงจังก่อนจะพลิกให้ร่างบางนอนราบบนโซฟาไซซ์ใหญ่แล้วถอดแก่นกายออกช้า ๆ“พี่อยากเป็นแฟนหนูเหรอ?”เพราะยังจับต้นชนปลายไม่ถูกจึงเอ่ยถามไปด้วยความงุนงง ก็เขาไม่เคยบอกว่าชอบหรือรักเธอ แม้การกระทำจะแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าอยากเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก็ตามเถอะ“ถ้าไม่อยากจะขอรึไง ถามแปลก ๆ”คิ้วหนาเริ่มขมวดชนกันเมื่อหญิงสาวเอาแต่ตั้งคำถามแล้วไม่ตอบตกลงเขาสักที คนรอคำตอบอย่างเขาก็รอใจจะขาด ลุ้นอยู่ลึก ๆ ว่าเธอจะปฏิเสธหรือไม่...“หนู...ยังไม่เคยมีแฟน” เรเน่บอกน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างไม่มั่นใจ“ก็พี่ไง พี่อยากเป็นคนแรกของเรา” นิ้วหนาชี้เข้าหาตัวเองแล้วเลิกคิ้วขึ้น“แต่ว่า...”“พูดมาเลยไม่ต้องกลัว”มังกรหยัดกายลุกขึ้นนั่งอย่างไม่สบอารมณ์ ก็เธอเอาแต่อ้ำอึ้ง จ

บทที่ 30--ผ่านไปหลายวัน—ตึก ๆ ๆเสียงด้ามปากกาเคาะเบา ๆ ลงบนไอแพดเครื่องหรูบนโต๊ะ สะท้อนออกมาเป็นจังหวะหญิงสาวใบหน้าอิดโรยวางคางลงบนหลังมือที่พาดอยู่บนโต๊ะสายตาคู่งามจดจ่อกับหน้าจออย่างครุ่นคิด“ข้อนี้ตอบอะไร?”เสียงทุ้มของอาจารย์ชั่วคราวแต่ได้รับตำแหน่งแฟนหนุ่มถาวรเอ่ยขึ้นพลางมองใบหน้าแฟนสาวพร้อมยกยิ้มอย่างขำขันกับท่าทางขี้เกียจของเธอเรเน่ทำหน้าเอ๋อ ๆ พยายามมองโจทย์ทดสอบบนไอแพดแต่สมองเหมือนจะล่องลอยไปไกลไม่ได้จดจ่อกับสิ่งที่มังกรพยายามสอนเมื่อกี้นี้เลย“หนูอยากเล่นเกม”เสียงหวานเอ่ยขึ้นงอแงพลางขยับใบหน้าเล็กน้อย แก้มนวลวางทาบบนหลังมือหันมามองชายหนุ่มอย่างออดอ้อน“จะสอบพรุ่งนี้อยู่แล้วยังจะเล่นเกมอีก?”มังกรยื่นมือมาลูบผมนุ่ม ๆ ของเธอเบา ๆ พร้อมขมวดคิ้วเป็นปมก็เมื่อกี้เธอพึ่งบ่นไปว่าไม่เข้าใจอย่างนั้นอย่างนี้ พอเขาบอกว่าจะติวให้ก็ทำทีอิดออดงอแงอยากเล่นเกมสะงั้น“ก็แนวข้อสอบพี่มันยากเกิน อาจารย์ยังไม่ได้สอนหนูเลย”“ยากตรงไหน นี่ง่ายสุดแล้วนะ” มังกรว่าพร้อมเลื่อนไอแพดหาโจทย์ข้อใหม่ให้เธอจะยากก็ไม่แปลกหรอก...เพราะแนวข้อความที่มังกรหยิบมาติวให้เธอเป็นเนื้อหาของนักศึกษาปี 3 เขาอาจจะลืม