บททั้งหมดของ สายรหัสว้ากวิศวะรัก: บทที่ 31 - บทที่ 40

บทที่ 31“VICTORY!!”เสียงเอฟเฟกต์ดังสนั่นพร้อมกับแสงโลโก้สีทองสว่างวาบเต็มหน้าจอ บ่งบอกว่าการต่อสู้ในเกมได้สิ้นสุดลงแล้ว ทว่าการต่อสู้จริง ๆ ของเธอกลับเพิ่งเริ่มต้น เมื่อมือปลาหมึกของคนเจ้าเล่ห์เลื่อนบีบเคล้นทรวงอกอวบราวกับกำลังเรียกร้องความสนใจ“อื้ออ”ยังไม่ทันที่เสียงเล็กจะเอื้อนเอ่ยเอ็ดอย่างเต็มปากเต็มคำ ริมฝีปากอวบอิ่มก็ถูกเรียวปากหนาครอบครองอย่างฉับพลัน ลิ้นร้อนสอดเข้ามาแทรกไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว ร่างเล็กค่อย ๆ ทิ้งตัวลงพิงแผงอกกว้างอย่างเคลิบเคลิ้ม ก่อนจะเผลอจูบตอบกลับไปอย่างไม่อาจปฏิเสธได้ มือหนาที่เคยวุ่นวายอยู่กับทรวงอกเลื่อนขึ้นมาประคองกรอบหน้าสวยจับให้หันเข้าหาเขาเพื่อรับจูบได้ถนัดถนี่ยิ่งกว่าเดิม“อ้ะ...พี่มังกร”ทันทีที่ริมฝีปากเล็กถูกปล่อยเป็นอิสระ เสียงหวานครางพร่าเล็ดลอดออกมาแทบจะทันใด มังกรไม่รอช้าเลื่อนไปจับชายเสื้อผ้าผืนบางที่ปกปิดร่างสวยไว้ก่อนจะถอดมันขึ้นเหนือศีรษะอย่างรีบร้อนราวกับไม่อาจทนรั้งรอได้อีกต่อไปเรเน่สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อผิวกายเปลือยถูกอากาศเย็นปะทะ แต่ยังไม่ทันได้หายใจคลายความเขินอาย มือหนาก็จับเธอหมุนอย่างรวดเร็วจนแทบตั้งตัวไม่ทันก่อนจะถูกว

บทที่ 34ปัง! ปัง! ปัง!เสียงปืนดังสนั่นลอดออกมาจากลำโพงคอมพิวเตอร์ บรรยากาศในห้องเงียบสงัดมีเพียงเสียงกระสุนที่ก้องสะท้อนกดดันบรรยากาศ เจ้าของหน้าจอจ้องเขม็งเม้มริมฝีปากแน่น พลางขยับปลายนิ้วคลิกเมาส์รัว ๆ ไล่ยิงศัตรูในเกมอย่างไม่ปรานีไม่นานเสียงแห่งชัยชนะก็ดังขึ้น ทำให้หญิงสาวค่อย ๆ พ่นลมหายใจออกทางปากก่อนจะเอนกายลงพิงพนักเก้าอี้อย่างผ่อนคลายตึ้ง!เสียงแจ้งเตือนห้องแชทดังขึ้นเรียกให้แววตาคู่สวยหันไปมองอีกหน้าจอเพื่ออ่านข้อความที่คนดูคอมเม้นต์เข้ามาทักทายทุกคอมเมนต์แห่เข้ามาจนตัวหนังสือเลื่อนรัว ๆ จนอ่านแทบไม่ทัน ทว่าอยู่ดี ๆ สายตาของเรเน่ก็ดันไปสะดุดกับข้อความสั้น ๆ ที่เด่นหราอยู่ท่ามกลางถ้อยคำมากมาย?? :: แต่งตัว?ข้อความเพียงสองพยางค์แต่กลับเหมือนสะกิดบางอย่างในใจเธอขึ้นมา…เธอระบายยิ้มบาง ๆ กลบเกลื่อนความในใจ ก็พิมพ์มาแค่นี้ต้องการอะไร? จะชมหรือจะด่า เอาให้มันสักทางหนึ่งเถอะดวงตากลมโตละจากหน้าจอมาก้มสำรวจเสื้อผ้าที่ตัวเองใส่อยู่ มันก็แค่เสื้อสายเดี่ยวสีอ่อนกับกางเกงขาสั้นธรรมดา ๆ ไม่ได้มีอะไรหวือหวาเกินงามสักหน่อยแล้วมันจะไปหนักหัวใครไม่ทราบ?ซึ่งแน่นอนว่าไม่ได้หนักหัวใครเลยแต่

บทที่ 36--หลายเดือนผ่านไป—ช่วงเวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เผลอแค่ชั่วพริบตาก็ล่วงเลยมาเกือบห้าเดือน หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาทว่ายังมีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยแปรผันเลยแม้แต่น้อย นั่นคือความสัมพันธ์อันหวานชื่นของมังกรกับเรเน่ ที่ยิ่งนับวันก็ยิ่งรักกันออกหน้าออกตาจนเพื่อน ๆ รอบข้างพากันหมั่นไส้ อิจฉาตาร้อนกันเป็นแถว“ตั้งแต่มีแฟน มึงก็ไม่ทำแนวข้อสอบมาให้พวกกูอ่านเลยนะ”เทวาเปรยขึ้นเสียงเรียบทว่าดวงตาคู่คมกลับแอบเหลือบมองหน้าจอไอแพดเครื่องหรูของเพื่อนรักอย่างเนียน ๆเพราะปกติแล้วมังกรจะตั้งใจเรียนในคลาสทุกครั้ง ทว่าครั้งนี้ในขณะที่อาจารย์กำลังสอน มังกรกลับเอาแต่หน้านิ่วคิ้วขมวด จ้องเขม็งใส่หน้าจอไอแพดตรงหน้าราวกับจะกลืนมันลงท้อง อย่างไงอย่างงั้น“พวกมึงก็ควรรู้ตัวบ้างแล้ว” มังกรละสายตาเหลือบมองเทวาทันที“รู้อะไร?”“รู้ตัวว่าควรตั้งใจเรียนไงไอ้ควาย จะให้กูมานั่งติวพวกมึงตลอดเลยรึไง...กูเพื่อนมึงนะไม่ใช่อาจารย์”“ทีเมื่อก่อนไม่เห็นจะบ่น” ขุนเขาที่นั่งอยู่อีกข้างเอ่ยพึมพำกลัวว่าอาจารย์หน้าห้องจะได้ยิน “พอมีแฟนแม่งบ่นเก่งฉิบหาย”“มีแฟนก็ต้องอยากอยู่กับแฟนไหมวะ...เรื่องมานั่งติวให้พวกมึ

บทที่ 38หลังจากที่พูดคุยกับเป้เสร็จมังกรก็รีบกลับคอนโด ข่มความครุ่นเคืองไว้ในใจ ที่เขาไม่โวยวายไม่ใช่ไม่โมโหแต่เพียงแค่อยากใช้เหตุผลมากกว่าอารมณ์ และในเมื่อเป้กล้ารับปากต่อหน้าเขาว่าจะไม่ทักไปจีบเรเน่อีก มังกรจึงยอมปล่อยให้เรื่องนี้จบลงด้วยดี แต่ถ้าหมอนั่นคิดตุกติก กลับคำ หรือเล่นแง่กับเขาแม้แต่นิดเดียวละก็…สิ่งที่จะได้เจอไม่ใช่รุ่นพี่ที่คอยส่งแนวข้อสอบให้เหมือนทุกวันนี้แต่จะเป็น “มังกรร่างพี่ว้าก” ที่โหดเหี้ยมจนใครต่อใครต้องขยาดหากย้อนกลับไปเมื่อปีก่อน มังกรคือหนึ่งในพี่ว้ากสุดโหดของภาคเครื่องกล ซึ่งคือตำแหน่งเดียวกับที่เก่งกำลังรับตำแหน่งอยู่ในตอนนี้ และชื่อเสียงของเขาก็ไม่เคยเลือนหายจากความทรงจำของรุ่นน้องเลยสักคน เรื่องเล่าสุดโหดถูกพูดถึงจนเป็นตำนานว่า พี่ว้ากมังกรนั้นดุยิ่งกว่าหมาเฝ้าโรงงาน ทำผิดเพียงเล็กน้อยก็ถูกสั่งลงโทษให้ออกไปวิ่งรอบสนามอย่างไม่ปรานีเก่งเองก็ใช่ว่าจะไม่รู้จักความโหดนั้น เพราะในฐานะรุ่นน้องที่ซนไม่เคยอยู่นิ่ง เขาคือหนึ่งในคนที่โดนมังกรจับลงโทษบ่อยที่สุด…จนถึงทุกวันนี้ยังจำได้ไม่ลืม@คอนโดเรเน่แกร่ก!ทันทีที่บานประตูถูกผลักออก ก็ได้ยินเสียงเพลงจังหวะคุ้นหู

บทที่ 40ตุ๊บ!ตุ๊กตาหมีตัวโปรดของหญิงสาวถูกทิ้งลงพื้นอย่างจงใจ จนเจ้าของต้องหันไปมองตามอย่างอาวรณ์ก่อนจะเอ็ดคนมือไวด้วยสายตาทันที“พี่ทิ้งตุ๊กตาหนูทำไม!”เสียงหวานแข็งขึ้นกว่าปกติ ริมฝีปากอวบอิ่มขยับบ่นพร้อมโน้มตัวลงตั้งใจจะหยิบขึ้นมาวางบนเตียงดังเดิม ทว่ายังไม่ทันที่ปลายนิ้วจะสัมผัสกับของรัก ร่างบางเปลือยเปล่าก็ถูกกระชากกลับด้วยฝ่ามือหนาอย่างรวดเร็ว มังกรดึงเธอขึ้นมานั่งอย่างง่ายดายก่อนจะจับคนตัวเล็กหมุนปรับท่าให้นั่งโก้งโค้งหันหลังชนอกเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวมังกรโน้มกายขยับเข้ามาใกล้ชิดใบหูพลางกระซิบเสียงแผ่วเบา พร้อมเลื่อนฝ่ามือหนาสัมผัสลูบไล้ไปตามเอวคอดจนเรเน่เผลอสะท้าน“เอากับพี่อยู่ ทำไมต้องกอดตุ๊กตาด้วย”จะว่ามังกรขี้อิจฉาก็ได้ เพราะเรเน่ทำให้เขารู้สึกแบบนั้นจริง ๆ ก็มีอย่างที่ไหนมีอะไรกับแฟนแต่ก็ยังซุกหน้าอยู่ที่ตุ๊กตา ปฏิเสธไม่ได้เลยจริง ๆ ว่ามังกรก็อยากจะให้เธอซุกเขาบ้าง“เอ้า!”เรเน่หันไปสบดวงตาคมแล้วอุทานออกมาอย่างไม่เข้าใจ คนบ้าอะไรอิจฉาแม้แต่ตุ๊กตามังกรไม่ได้เอ่ยคำใดทั้งสิ้น เขาเลื่อนมือมาดันแผ่นหลังขาวเนียนทำให้เรเน่ต้องยอมโค้งกายไปข้างหน้าอย่างช่วยไม่ได้“พี่มังกรพอแล